သာမေဏငယ္မ်ားႏွင့္ အနာဂတ္သာသနာ၊

ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကေသာ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႔၏ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ တရားဓမၼမ်ားကုိ ယေန႔တုိင္ သတၱ၀ါအားလံုး လိုက္နာက်င့္ၾကံ အားထုတ္ႏုိင္ ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ယခုလို သာသနာေတာ္ႏွင့္ ေတြ႔ၾကံဳေနစဥ္မွာပဲ မိမိတုိ႔ကိုယ္တုိင္ လိုက္နာၾကဖုိ႔ လိုအပ္သလို၊ ေနာင္အနာဂတ္အတြက္ သာသနာေတာ္ကုိ မိမိတုိ႔ စြမ္းႏုိင္သည့္ဘက္မွ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ သင့္သည့္ဟု ခံယူမိပါတယ္။ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားသည္ ဂႏၴဓုရ= စာေပသင္ၾကားပို႔ခ်ျခင္းႏွင့္ ၀ိပႆနာဓုရ= တရားေတာ္အတုိင္း က်င့္ႀကံအားထုတ္ျခင္း ဆိုတဲ့ တာ၀န္ႏွစ္ရပ္ကို စြမ္းေဆာင္ေနၾကဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာေတာ္ ဆုိရာတြင္ ပရိယတိၱသာသနာ၊ ပဋိပတိၱသာသနာ၊ ပဋိေ၀ဓသာသနာဟု သံုးရပ္ ရွိပါတယ္။ “ပရိယတိၱ ေယ၀ ဟိ သာသ နႆ မူလံ” ဆိုသည့္အတိုင္း ပရိယတိၱသည္ သာသနာေတာ္၏ အေျခခံမူလ ပဓာန ျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႔ စာခ်ဆရာေတာ္၊ တိုက္အုပ္ဆရာေတာ္၊ တရားေဟာ ဆရာေတာ္တို႔သည္ တစ္ခါက သာမေဏ ငယ္ေလးမ်ား သာျဖစ္ပါတယ္။ သာမေဏငယ္မ်ားဘ၀မွ စတင္ၿပီး ဆရာရင္းမ်ားထံမွာ သင္အံမပ်က္ေလ့က်က္နာယူ မွတ္သားလာခဲ့ရာမွ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ သာသနာ့အက်ဳိးကို သယ္ပိုးခြင့္ရေသာ ဆရာေတာ္မ်ားဘ၀သို႔ ေရာက္ရွိလာၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ အနာဂတ္သာသနာေတာ္ အတြက္ ပရိယတိၱ စာေပသင္ၾကားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနၾကေသာ သာမေဏငယ္မ်ားကို ေမ့ေဖ်ာက္ မထားသင့္ပါ။ နိေျဂာဓ သာမေဏငယ္ကို ဖူးျမင္ရေသာ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး၊ သာသနာေတာ္ကို ခ်ီးျမႇင့္ေျမႇာက္စားခဲ့တဲ့ သာသနာျပဳ မင္းျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ၿပီးေနာက္ သာသနာႏွစ္ ၂၃၅ခုႏွစ္မွာ သာသနာေတာ္အတြင္း တိတိၳတကၠတြန္းမ်ား ၀င္ေရာက္မႈေၾကာင့္ တတိယသဂၤါယနာ တင္ခဲ့ရပါတယ္။ တတိယ သဂၤါယနာတင္ ဒါယကာ သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးသည္ နိေျဂာဓ သာမေဏငယ္ကို ဖူးျမင္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္မွစၿပီး သာသနာ ေတာ္ကို ေထာက္ပံ့ခဲ့တဲ့ သာသနာ့ ဒါယကာ တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။ သီရိဓမၼာေသာက မင္းႀကီးက တတိယ သဂၤါယနာေတာ္ကို ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ အရွင္မဟာ ေမာဂၢလိပုတၱတိႆ မေထရ္ျမတ္ႏွင့္ တိုင္ပင္ကာ ဆရာ၊ ဒကာ ညီညြတ္စြာနဲ႔ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားပ်ံ႕ပြားေရး အတြက္ ကိုးတိုင္းကိုးဌာနကုိ သာသနာျပဳမ်ား ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ ထိုကိုးဌာနမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက သထံုၿမိဳ႕ကို အရွင္ေသာဏႏွင့္ အရွင္ဥတၱရ အမွဴးျပဳေသာ မေထရ္ငါးပါးတို႔ သာသနာျပဳဖုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ထိုမေထရ္တို႔၏ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ယေန႔တိုင္ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ သာသနာေတာ္ ထြန္းကားလ်က္ ရွိေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သာသနာ ျပန္႔ပြားလာရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ နိေျဂာဓ သာမေဏငယ္က စတင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆုိရင္ မွားမည္မထင္ပါ။
ယေန႔ အခ်ိန္အခါမွာ သာသနာေတာ္၏ ရင္ေငြ႕ကို ခိုလံႈေနၾကေသာ သာမေဏငယ္ေလးမ်ားကို ဒါယိကာ၊ ဒါယကာမေပါင္းႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔က ေထာက္ပံ့မွသာလွ်င္ အနာဂတ္သာသနာအတြက္ အက်ဳိးသက္ ေရာက္ရာမႈ ရွိပါလိမ့္မယ္။ သာသနာေတာ္မွာ ကိုရင္(သာမေဏ)ရွိမွသာ ဦးဇင္း၊ ဘုန္းႀကီး၊ ဆရာေတာ္ျဖစ္လာပါမယ္။ ယေန႔ ပရိယတိၱစာေပတြင္ ဂုဏ္ထူးဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္မ်ား ဆက္ကပ္လွဴ ဒါန္းျခင္း ခံေနရေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ တခ်ိန္တခါက သာမေဏငယ္ကေလး မ်ားသာျဖစ္ပါတယ္။ လူအမ်ား စုက နာမည္ႀကီးေသာ၊ ဂဏန္းေပးေသာ ဆရာထံသြားၿပီး မိမိတုိ႔ ေလာကီ အက်ိဳးစီးပြား ေမွ်ာ္ကုိးကာ လွဴဒါန္းမႈေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ နာမည္ႀကီးေသာ ဘုရားကုိ ေရႊအထပ္ထပ္ခ် ခ်င္ၾကပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ပရိယတၱိ စာသင္ တုိက္က စာသင္ေနတဲ့ ရဟန္းတပါးကုိ လိုအပ္တဲ့ စာအုပ္၀ယ္ေပးဖုိ႔ေတာ့ ေမ့ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ထုိစာသင္သား သံဃာေတာ္ကုိ ခ်ီးျမွင့္တာမွ သာသနာကုိ ခ်ီးျမွင့္ရာေရာက္ပါတယ္။ ဘုရားတည္တာသည္ သာသနာျပဳ ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အမ်ာစုကလည္း ဘုရားတည္တာကုိမွ သာသနာျပဳတယ္ ထင္ေနၾကတယ္။ စာသင္သား သံဃာတပါးကုိ ေထာက္ပံ့ေပးေနျခင္းကို သာသနာျပဳေနတယ္လို႔ မျမင္ၾကပါဘူး။ ဒါေတြသည္ သိသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြပါ။ (ဒီအခ်က္ေတြကုိလည္း လူတုိင္းသိေစခ်င္ပါတယ္)။
ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံရာမွာလည္း မိတ္ေဆြေတြ ေျပာသလို ေျပာလို႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ စကားလံုး သံုးႏႈန္းတတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ မိမိတုိ႔ သာသနာကုိ ဦးေဆာင္ေနတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကုိ မိမိတို႔က နည္းလမ္းမွန္စြာနဲ႔ မခ်ည္းကပ္၊ မေျပာဆုိတတ္ရင္၊ ေလးစားမႈ မရွိရင္ ဘယ္သူကမွ အေလးအျမတ္ ျပဳမည္ မဟုတ္ပါ။ ကိုရင္ငယ္ေလးပဲ ဆုိၿပီး မေလးမစား ဆက္ဆံမႈေတြ မလုပ္အပ္ပါ။ အသက္အရြယ္ကိုသာ မၾကည့္ပဲ သီလတရားကုိ ၾကည္ညိဳၿပီး ကိုးကြယ္ရမွာပါ။ ကုိရင္ငယ္တပါးသည္ ၁၀ပါး သီလရွိပါတယ္။ မိမိက ငါးပါးသီလ ေတာင္ လံုျခံဳမႈ ရွိလားဆုိတာ စမ္းစစ္သင့္ပါတယ္။
အနာဂတ္ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ သာသနာေတာ္သည္ ယေန႔ သာမေဏ(ကိုရင္)ငယ္တို႔၏ လက္တြင္ရွိ ေနသည္ကို အထူးဂ႐ုျပဳၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အနာဂတ္သာသနာေတာ္ တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရးတြင္ သာသနာ့တာ၀န္ ကို ထမ္းေဆာင္ၾကမည့္ ကိုရင္သာမေဏငယ္မ်ား၏ အခန္းက႑သည္ အဓိက ျဖစ္ေၾကာင္း သတိရေစခ်င္ပါတယ္။ သာသနာေတာ္သံုးရပ္တြင္ ပရိယတိၱသာသနာသည္ အေျခခံမူလျဖစ္ပါတယ္။ ထိုပရိယတိၱစာေပကို ေခတ္အဆက္ဆက္ လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္လာၾကေသာ မ်ဳိးဆက္သစ္ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား အေနျဖင့္ ထိုမ်ဳိးဆက္သစ္ သာမေဏငယ္တို႔ကုိ အားေပး ခ်ီးေျမႇာက္သင့္ပါတယ္။
အခြင့္အခါသင့္တိုင္း သာသနာအတြက္ အေရးပါသည့္ ေနရာမ်ားမွာ မြန္ျမတ္တဲ့ ေကာင္းမႈေတြ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ။


အေမး အေျဖ(၇)၊

ဗုဒၵဘာသာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူမ်ိဳးေတြက ဘုရားရွင္ရဲ႔ မူရင္းပံုရိပ္ကုိ မကုိးကြယ္ပဲ ဘာေၾကာင္႔ ေစတီေတြကုိပဲ တည္ထားကုိးကြယ္ေနတာလဲ.. မူရင္း ဘုရားရဲ႔ပုံရိပ္စစ္ကုိ ကုိးကြယ္ရင္မေကာင္းဘူးလား.. အခုဗုဒၵဘာသာမွာ ကုိုးကြယ္ေနတာေတြက ေစတီေတြဆုိလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးပုံစံေတြနဲ႔ ထုိင္းနုိင္ငံ တရုတ္နုိင္ငံ စသၿဖင္႔ ဗုဒၵဘာသာ နုိင္ငံေတြမွာ ကုိးကြယ္ေနၾကတဲ႔ ေစတီေတြဟာ အမ်ိဳးမ်ိဳးပုံစံေတြ ၿဖစ္ေနၾကတယ္.. ဘာေၾကာင္႔ ဒီလုိေတြၿဖစ္ရတာလဲ... ဗုဒၵဘုရားပုံစံဟာ တစ္မ်ိဳးတည္းပဲရွိမေနပဲ အသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိးကြယ္ ေနျခင္းအားၿဖင္႔ အၿခားေသာ ဘာသာ၀င္ေတြက မိမိတုိ႔အေပၚမွာ ဘယ္လိုေတြၿမင္ၾကမလဲ... ဒါေလးကုိသိခ်င္လုိ႔ပါ...
မ်ိဳးခ်စ္

ေမးထားတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ ေကာင္းပါတယ္။ ပထမဆံုး ဘာ့ေၾကာင့္ ေစတီေတြကုိပဲ တည္ထားကုိးကြယ္ ေနတာလဲ ဆုိရာမွာ… ေစတိယ= ေစတီ ဆုိတာ မူလအနက္အရ လူတို႕အျမတ္တႏိုး ရွိခိုးဦးခ် ကိုးကြယ္ၾကတဲ့၊ အရိုအေသျပဳအပ္တဲ့ အရာ၊ ဌာန မွန္သမွ်ကို ဆိုလိုပါတယ္။ ဗုဒၶရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္၊ အသံုးအေဆာင္မ်ား ေတြကုိ ဌာပနာထားတဲ့ သာသနိက အေဆာက္အဦးမ်ားနဲ႔ ဌာပနာမပါေပမယ့္ ဗုဒၶကိုရည္မွန္း ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ သာသနိက အေဆာက္အအံုမ်ားကိုလည္း ေစတီလို႔ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ ဟိုအရင္က ေဝသာလီျပည္ႀကီးရဲ႕ အနီးပတ္ဝန္းက်င္မွာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အရာဌာနေတြကို ေစတီလို႔ သမုတ္ၿပီး ကိုးကြယ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ေစတီေတြ မ်ားစြာရွိခဲ့တယ္။ အခ်ိဳ႕ေစတီေတြက နတ္ဘီလူးႀကီးေတြကို ရည္မွတ္ၿပီး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ နတ္ကြန္း ေတြျဖစ္တယ္။ အခ်ိဳ႕ေတာ့ နတ္ႀကီးတယ္ ဆိုၿပီး မခူးၾကနဲ႔ မဖ်က္ဆီးၾကနဲ႔ စသျဖင့္ သီးျခားသတ္မွတ္ထားတဲ့ ဥယ်ာဥ္ႀကီးေတြျဖစ္တယ္။ အခ်ိဳ႕ေစတီေတြဟာ ေတာင္ေတြ၊ ေတာေတြျဖစ္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ ေထရဝါဒဗုဒၶ ဘာသာဝင္ေတြ အရိုအေသ အေလးအျမတ္ျပဳၾကတဲ့ သာသနာတြင္း ေစတီေတြကေတာ့-


၁။ ဓာတုေစတီ- ဘုရား၊ ရဟႏၲာမ်ား၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ား။
၂။ ဓမၼေစတီ- ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာတရားေတာ္မ်ား။
၃။ ပရိေဘာဂေစတီ- ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က သံုးေဆာင္ခဲ့ေသာ အသံုး အေဆာင္မ်ား။
၄။ ဥဒၵိႆကေစတီ- ဘုရားရွင္ကို ရည္မွန္းၿပီး ထုလုပ္ထားေသာ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္ မ်ား။

စသျဖင့္ ေစတီေလးမ်ိဳးရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရုပ္ပြားေတာ္၊ ပံုေတာ္မ်ားမွအစ ဘုရားပုထိုးမ်ားတိုင္ေအာင္ ေစတီလို႔ ေခၚႏုိုင္ပါတယ္။ မူရင္းပံုေတာ္ဆုိရာမွာလည္း ရည္မွန္းပူေဇာ္ရတဲ့ ေစတီထဲမွာ ပါတယ္လို႔ ဆုိႏုိင္တယ္။ ဒီေနရာမွာ အဓိက သိရမွာက ပံုေတာ္ေတြ၊ ဆင္းတုေတာ္ေတြ၊ ရုပ္ပြားေတာ္ဆိုတဲ့ အရာ၀တၳဳကုိ ျမင္ၿပီး ရွိခိုး ပူေဇာ္ရမွာ မဟုတ္ဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ပံုေတာ္၊ ဆင္းတုေတာ္ ဘာကုိပဲ ရွိခိုးရေပေစ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ တုိင္ သက္ရွိထင္ရွားရွိသလို ရည္မွန္းထားရမယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ၊ ေမတၱာေတာ္၊ မဟာက႐ုဏာ ေတာ္တုိ႔ကုိ ရည္မွန္းၿပီးေတာ့ ရွိခိုးပူေဇာ္ရမွာပါ။ ဒါေတြက ကုိသိၿပီး ကုိးကြယ္ဖုိ႔က အေရးႀကီးပါတယ္။

ေစတီေတြကုိ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ကုိးကြယ္ၾကတယ္ ဆုိရာမွာ- ထုိင္း၊ တရုတ္ ေတြက်ေတာ့ သူတုိ႔ ပံုစံနဲ႔ သူတုိ႔ အႏုပညာ ပါ၀င္ေအာင္ တည္ထားၾက၊ ထုလုပ္တာလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ အႏုပညာနဲ႔ လူမ်ိဳးတခုနဲ႔ တခု အျမင္မတူၾကတာေၾကာင့္ ပံုစံေတြက ကြဲလြဲေနတယ္လို႔ပဲ သံုးသပ္ပါတယ္။ အိႏၵိယကလည္း သူတို႔ လူမ်ိဳးနဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး တူေအာင္ ထုၾကတာပဲ။ တရုတ္မွာဆုိရင္လည္း အရင္က ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ အႀကီးႀကီးေတြ ထုလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ပုိင္း သာသနာဆုိတာ ဘာမွန္းမသိေတာ့ အဲလို ဆင္းတု ေတာ္ႀကီးေတြ ေခါင္းေပၚမွာ သိုင္းကားေတြ ရိုက္ၾကတာပဲေလ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပံုေတြ၊ ရုပ္ထုေတြ ရွိေနပါေစ၊ ဘယ္လိုပံုစံနဲ႔ပဲ တည္ေဆာက္ေနၾကပါေစ၊ ႏွလံုးသားမွာ ဘုရားမတည္ေသးရင္ေတာ့ အက်ိဳးမရွိတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြလို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။ ေထရ၀ါဒမွာ ေစတီတည္တယ္ ဆုိတာ ေအာက္ဆံုး ပန္တင္ခံုးကေန အထက္ စိန္ဖူးေတာ္ အထိ အဓိပၸာယ္ရွိပါတယ္။ (ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္ ေဟာၾကားတဲ့ ႏွလံုးသား၀ယ္ ဘုရားတည္ တရားေတာ္မ်ား) ကုိ နာယူၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။
အသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိးကြယ္ ေနျခင္းအားျဖင္႔ အျခားေသာ ဘာသာ၀င္ေတြက မိမိတုိ႔အေပၚမွာ ဘယ္လိုေတြ ျမင္ၾကမလဲ ဆုိရာမွာ- သူတုိ႔က အသြင္မ်ိဳးမ်ိဴး ကိုးကြယ္ေနၾကတာျမင္ေတာ့ မရွင္းမလင္းျဖစ္ၿပီး ေမးလာမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕စာအုပ္ေတြမွာ ေမးထားတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဘာလို႔ အုတ္ပံုကုိ ရွိခိုးေနၾကတာလဲ ဆုိတာမ်ိဳးေပါ့။ ဒါကုိ ေသခ်ာရွင္းျပ ေပးလိုက္ေတာ့ သူတို႔ လက္ခံသြားၾကတယ္ဆုိတာ ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြက သိခ်င္လို႔ ေမးလာခဲ့ရင္ ကိုယ့္ဘက္က ဘာေၾကာင့္ကုိးကြယ္တယ္ဆုိတာ ရွင္းျပေပးရမယ္။ အထက္က ေရးခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ျပန္ေျပာျပရမွာေပါ့။ သူတို႔ေတြ ဘာသာမွာလည္း ရုပ္ထုေတြ၊ ပံုေတာ္ေတြ ကုိးကြယ္တာရွိတာပဲ။ ဒီေတာ့ ပံုေတာ္ေတြ၊ ရုပ္ထုေတြ ကုိးကြယ္တာနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ နားလည္ၾကမွာပါ။ အသြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လဲ အတုိက္ခံလုပ္မယ္ေတာ့ မထင္ပါဘူး။ အဓိက ဘာသာေရး သိမ္းသြင္းမႈပဲ လုပ္လာၾကမွာပါ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က ကာကြယ္ထိန္းသိမ္းဖုိ႔ပဲေလ။
မရွင္းတဲ့ အခ်က္ေတြပါရင္ ျပန္ေမးပါ။

ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ…


ရဟန္းမစားရေသာ ဆြမ္းတနပ္၊

ယခုတင္ျပထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းကုိ ေသခ်ာၾကည့္႐ႈ႕ၿပီး ဓမၼအႏွစ္သာရကုိ နာယူမွတ္သားၾကေစလိုပါတယ္။
“ဒကာႀကီးမွာလည္း အျပစ္မရွိပါဘူး၊ ရဟန္းမွာလည္း အျပစ္မရွိပါဘူး။ ဘ၀ ဘ၀ သံသရာက အကုသိုလ္ ကံရဲ႕ အက်ိဳးေပးသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ရဟန္းသီးခံပါတယ္”
“ဒကာမႀကီး… ရဟန္းတုိ႔မည္သည္ မိမိအသက္ကုိငဲ့၍ တပါးေသာသတၱ၀ါ၏ အသက္အႏၲရာယ္ကုိ မျဖစ္ေစရပါ။ ဇာမဏီသားေကာင္းသည္ မိမိ၏အၿမီးတပင္ အတြက္ အသက္ကုိ စြန္႔ၿမဲျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ ရဟန္းျမတ္တုိ႔ သည္လည္း မိမိတုိ႔၏ သီလအတြက္ အသက္ကုိ စြန္႔ၿမဲျဖစ္ပါတယ္။ သံဃာရတနာရဲ႕ အျမဳေတဟာ သီလ ၀ိသုဒၶိ ပဲ ျဖစ္ပါတယ္”
ဇာတ္လမ္းမွ-


video

ရွစ္ပါးသီလေပးျခင္း၊

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာၾကားခ်ီးျမွင့္ေသာ ရွစ္ပါးသီလေပး ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္မွာ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္လိုသူမ်ားသည္ ဆရာေတာ္ႀကီး သက္ရွိထင္ရွားရွိသလို အာ႐ံုျပဳၿပီး သီလေတာ္ကုိ ခံယူ ေဆာက္တည္ႏုိင္ပါတယ္။ ဥပုသ္ေဆာက္တည္ရာတြင္ လိုက္နာသင့္သည့္ အခ်က္မ်ားကုိလည္း ေရးထားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ သတၱ၀ါအားလံုး သူေတာ္ေကာင္း တရားမ်ားကုိ ေစာင့္ထိန္း လိုက္နာႏုိင္ၾကသျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔သြားရာ နိဗၺာန္သို႔တုိင္ေအာင္ ေရာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။


စိတ္၊

ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ “စိတ္” ဆုိတဲ့ တရားေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူမ်ား ႏွစ္သစ္မွာ တရားေတာ္မ်ား နာယူက်င့္ၾကံျခင္းအားျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ရရွိခံစားႏုိင္ၾကပါေစ။

သမၼသနသုတၱန္တရားေတာ္၊

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သမၼသနသုတၱန္တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သၾကၤန္အခ်ိန္ကာလမွာ စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ တရားေတာ္ကုိ ႐ုိေသစြာနာယူမွတ္သား လိုက္နာသင့္ပါတယ္။ မဂၤလာရွိေသာ ႏွစ္သစ္မွာ တန္ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကုိ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်ၿပီး အသံုးက်တဲ့သူျဖစ္ေအာင္ ေနထုိင္က်င့္ၾကံႏုိင္ၾကပါေစ။


ႏွစ္သစ္ခ်မ္းသာ ရေအာင္ရွာ၊

က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႏွစ္သစ္ကူးေျပာင္းျခင္း အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ သၾကၤန္ပြဲေတာ္ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ သၾကၤန္ဆုိတာ သကၤႏၲ ဆုိတဲ့ ပါဠိမွ ျမန္မာလို သၾကၤန္လို႔ အဆင့္ဆင့္ ဆင္းသက္လာၿပီး ကူးေျပာင္းျခင္းလို႔ ဆုိလိုပါတယ္။ တရက္မွ တရက္သို႔ ကူးေျပာင္းျခင္း၊ တလမွ တလသို႔ ကူးေျပာင္းျခင္း၊ တႏွစ္မွ တႏွစ္သုိ႔ ကူးေျပာင္းျခင္းတုိ႔သည္ သၾကၤန္မ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ႏွစ္ေဟာင္းကုန္ၿပီး ႏွစ္သစ္သို႔ ကူးေျပာင္းတုိင္း က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ဘ၀သက္တမ္းသည္ ဇရာ၊ မရဏ ဘက္ကုိ တႏွစ္ထက္တႏွစ္ နီးကပ္လာၿပီလို႔၊ သတၱေလာကႀကီး မခိုင္ၿမဲပံုကုိ “အ ၀ိညာဏက” ျဖစ္တဲ့ သစ္ပင္ေတြက သတိေပးသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘယ္လိုလဲ ဆုိေတာ့ သစ္ပင္၊ ခ်ံဳႏြယ္ အေပါင္းတုိ႔က မိမိတုိ႔ အရြက္ေတြ ရင့္ေရာ္ ႏြမ္းေဟာင္း ညွာေညာင္း ျပဳတ္က် ေျမသို႔ ချခင္းအားျဖင့္ အနိစၥ သေဘာတရားမ်ားကုိ က်ေနာ္တုိ႔အား ေျပာၾကားသတိေပးသလိုပင္ ရွိေနပါတယ္။ ႏွစ္သစ္ကူးေျပာင္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ႏွစ္ေဟာင္းမွ အညစ္အေၾကးကို ႏွစ္သစ္မွာ မပါလာရေအာင္ ေဆးေၾကာတယ္ဆုိကာ ေရသဘင္ ပြဲေတာ္ကိုက်င္းပခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာ ျဖစ္တည္ခဲ့ရတာပါ။ ဒီေနရာမွာ ကုိယ္ေပၚမွာ ထင္ျမင္ေနရတဲ့ အညစ္အေၾကးကုိ ဆုိလိုတာမဟုတ္ပဲ မိမိတုိ႔ ကိုယ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တည္းဟူေသာ ကိေလသာျမဴ အညစ္အေၾကးမ်ားကို ေဆးေၾကာရမယ္ဆုိရင္ သင့္ေတာ္ပါလိမ့္မယ္။

မိမိကိုယ္ထဲတြင္ရွိေနေသာ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးကို သာမန္ေရျဖင့္ ျဖန္းပက္လုိ႔ေတာ့ စင္ၾကယ္ရိုး ထံုးစံမရွိပါ။ ကိေလသာဆုိတာ သံုးမ်ိဳးရွိပါတယ္။
(၁) ၀ီတိကၠမ ကိေလသာ - အၾကမ္းစားကိေလသာ။ အာရံု (၅)ပါး ကို ႏွစ္သက္တြယ္တာ၍ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ တို႔ျဖင္႔ ေလာဘ၊ ေဒါသ အေလ်ာက္ ေဖာက္ျပန္က်ဴးလြန္ေစတတ္မႈ။ (သီလ ေစာင္႔ထိန္းျခင္းျဖင္႔ တားဆီရန္)။
(၂) ပရိယုဌာန ကိေလသာ - အလတ္စားကိေလသာ။ မေနာဒြါရ၌ ထၾကြေသာင္းက်န္းတတ္သည္႔ ကိေလသာ။ (သမထ ဘာ၀နာက်င္႔ၾကံ ျခင္းျဖင္႔ တားဆီးရန္)။
(၃) အႏုသယ ကိေလသာ - အႏုစားကိေလသာ။ သံသရာတေလွ်ာက္ အစဥ္ကိန္းေအာင္းေနခဲ႔ျပီး အခါအခြင္႔ သင္႔ေသာအခါ ေပၚထြက္လာျပီး ေဖာက္ျပန္က်ဳးလြန္တတ္ေသာ ကိေလသာ။ (၀ိပႆနာ ဘာ၀နာအားထုတ္ ျခင္းျဖင္႔ အျမစ္ျဖဳတ္ ပယ္သတ္ရန္)။
ဒီေတာ့ ကိုယ္တုိင္ တရားအားထုတ္မွ ကိေလသာသည္ စင္ၾကယ္ႏုိင္မယ္ဆုိတာ သိသာပါတယ္။ အခုအခ်ိန္က ကိေလသာနည္းေအာင္လုပ္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ ကိေလသာ တုိးပြားစရာ အာ႐ံုေတြနဲ႔ေပ်ာ္ၿပီး ကိေလသာေတာမွာ ေမ်ာေနၾကတာပါပဲ။ ဒီလို အေပ်ာ္အပါးေတြနဲ႔ ေနေနတာသည္ အကုသိုလ္ ျဖစ္ေနၾက တာပါ။ ဒါ့ေၾကာင့္ သၾကၤန္တြင္းမွာ တရားစခန္းေတြဖြင့္ၿပီး တရားဘာ၀နာပြားမ်ားႏုိင္ေအာင္၊ ေကာင္းက်ိဳး ခ်မ္းသာ ရရွိႏုိင္ေအာင္ သံဃာေတာ္ေတြက ေဆာင္ရြက္ေပးေနတာပါ။ ဒီအခ်က္ေတြသိလို႔ တရားစခန္း၀င္ၿပီး ကုသိုလ္ဘာ၀နာ အလုပ္ ေတြလုပ္ေနတဲ့ လူေတြကေတာ့ သၾကၤန္႐ံုးပိတ္ရက္ကုိ အက်ိဳးရွိစြာ အသံုးခ်ၿပီး အသံုးက်တဲ့သူျဖစ္ေအာင္ ေနသြားတာပါပဲ။ မသိတဲ့သူေတြကေတာ့ ဆက္ၿပီးမုိက္ၾကပါလိမ့္မယ္။
ေရသဘင္ပြဲကို ျမန္မာတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ေရွးရိုးအစဥ္အလာအရ က်င္းပတယ္လို႔ုဆိုေပမယ့္ ယေန႔ အခါကာလ မွာ အင္မတန္ သ႐ုပ္ပ်က္လာၾကပါၿပီ။ သၾကၤန္တြင္းမွာ ေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ႕ ၀တ္ဆင္မႈ ႐ုပ္ ပ်က္၊ ဆင္ပ်က္ ျဖစ္လာၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အမ်ိဳးသားမ်ားကလည္း ေသာက္စားမူးယစ္ၿပီး ကုိယ္အမူအရာ၊ ႏႈတ္အမူအရာေတြနဲ႔ ထင္တုိင္းႀကဲၿပီး အကုသုိလ္ေတာမွာ ေပ်ာ္ျမဴးေနပါလိမ့္မယ္။
အဆုိးဆံုး အခ်က္ကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးအခ်ိဳ႕လည္း အရက္၊ ဘီယာ ေသာက္လာျခင္းပါပဲ။ ျမန္မာအမ်ိဳး သမီး ဆုိတာ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့စ႐ိုက္ကို ထိန္းသိမ္းၿပီး ကုိယ့္က်င့္တရားမွာ အားေကာင္းခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာပါ။ အတုျမင္ အတတ္သင္ ဆုိသလို လူျမင္ရာေတြမွာေတာင္ ေသာက္လာတာေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ မူးယစ္ေတာ့ ဟိရိၾသတၱပၸတရားေတြ မေစာင့္ထိန္းႏုိင္ ျဖစ္ၾကရမယ္။ ဟိရိၾသတၱပၸ တရားႏွစ္ပါးကုိ ေလာကပါလ (ကမာၻေစာင့္ တရား) လို႔ေခၚပါတယ္။ ဒီလိုပဲ အရွက္အေၾကာက္ မရွိပဲ ေရွ႕ဆက္သြားရင္ ေလာက ပ်က္စီးျခင္းကုိ ေရာက္ပါ လိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔နဲ႔ နီးစပ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ေတြမွာလည္း တတ္အားသေလာက္ ေစာင့္ထိန္းဖုိ႔ လိုက္နာ ၾကဖုိ႔ ေျပာၾကေစခ်င္ပါတယ္။
ႏွစ္ေတြ အလီလီဆန္းသစ္ခဲ့သလို မိမိ ရင္ထဲတြင္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ တည္းဟူေသာ ရတနာ ျမတ္သံုးပါး အေပၚမွာ တကယ္ပဲ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တတ္ၿပီလား? ကိေလသာေတာထဲက ထြက္ၿပီး စိတ္ထား ေတြ ေကာင္းမြန္ျမင့္ျမတ္လာၿပီးလား ဆုိတာကုိ ကုိယ္တုိင္ေ၀ဖန္ ၾကည့္ပါ။ မိမိတုိ႔ အသက္ရွင္ရာကို သြားေန ျခင္းလား.? ေသမင္းဆီကို သြားေနျခင္းလားဆိုတာ အေလးအနက္ထား စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ တေန႔ကုန္သြားတာနဲ႔ ေသမင္းက မိမိေနရမယ့္ သက္တမ္းထဲမွ တေန႔ကို ႏႈတ္ယူသြားသည္ကို သတိသံေ၀ဂ ရၾကပါေတာ့။ ႏွစ္ တႏွစ္ ကုန္သြားတိုင္း ငါလည္းေသဖို႔ တစ္ႏွစ္နီးလာၿပီ ဆုိတဲ့ သံေ၀ဂ အသိေလးရွိၾကပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရရွိတဲ့ အခ်ိန္ေလး ေတြမွာ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ၿပီး တရားနဲ႔ ေမြ႕ေလ်ာ္ တရားနဲ႔ေပ်ာ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းႏိႈးေဆာ္ပါတယ္။
သၾကၤန္ရက္မွာ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္လိုသူမ်ားအတြက္ သီလနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ ေတြကုိေရးသား လိုက္ရပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကုိ မသြားႏုိင္တဲ့သူမ်ားလည္း မိမိတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ အိမ္မွာ ေဆာက္တည္လို႔ ရပါတယ္။ (ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း မရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔လို ေနရာမ်ိဳးအတြက္ပါ)။

စာဖတ္သူမ်ား ကူးယူျဖန္႔ေ၀ျခင္းျဖင့္ ဓမၼဒါနျပဳႏိုင္ပါတယ္။ ႏွစ္သစ္မွာ ကုသိုလ္တရားမ်ားႏွင့္ ေမြးေလ်ာ္ ေပ်ာ္ႏိုင္ၾကပါေစ။



ဥပုသ္၊

ဥပုသ္ ဆိုတာ ဥေပါသထ ဆုိတဲ့ ပါဠိမွလာပါတယ္။ (ဥပ + ၀သထ)၊ ဥပ- ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံု၍၊ ၀သထ- ေနထိုင္ျခင္း။ အက်င့္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုစြာေနထိုင္တာကို “ဥပုသ္” လို႔ေခၚပါတယ္။

ဥပုသ္ေစာင့္ၿပီး ဘုရားဂုဏ္ေတြ ရြတ္ဖတ္ပြားမ်ားကာ ဘုရားကို အာရံုျပဳၾကည္ညိဳေနရင္ “ျဗဟၼဥပုသ္” လို႕ေခၚ ပါတယ္။

တရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ ရြတ္ဖတ္ပြားမ်ား အာရံုျပဳေနရင္ “ဓမၼဥပုသ္” လို႔ေခၚပါတယ္။

သံဃာဂုဏ္ေတာ္ေတြ ရြတ္ဖတ္ပြားမ်ားကာ အာရံုျပဳေနရင္ “သံဃာဥပုသ္” လို႕ေခၚပါတယ္။

မိမိသီလ စင္ၾကယ္ပံုကုိ ျပန္လည္ဆင္ျခင္ၿပီး မိမိသီလကို ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္ကာ ေနထိုင္ျခင္းကို “သီလဥပုသ္” လို႔ေခၚပါတယ္။

မိမိႏွင့္ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္က နတ္ေတြ သဒၶါ၊ သီလ စတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြ တူညီပံုကို ဆင္ျခင္ၿပီး ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာနဲ႔ ေနထိုင္ျခင္းကို “ေဒ၀တာဥပုသ္” လို႔ေခၚပါတယ္။


ႏြားေက်ာင္းသားဟာ ဒီေန႔ ငါ့ႏြားေတြ ဘယ္စားက်က္မွာ က်က္စားၾကတယ္။ မနက္ျဖန္ ဘယ္စားက်က္ကို စားေစမယ္ ေတြးေနသလို ငါ ဥပုသ္ ေစာင့္တဲ့အခါ ဘယ္လို ဟင္းေကာင္း ထမင္းေကာင္းေတြစားမယ္ ေတြးၿပီး ေစာင့္တဲ့ဥပုသ္ ကို “ေဂါပါလ = ႏြားေက်ာင္းသား ဥပုသ္” လို႔ေခၚပါတယ္။

ဥပုသ္ေစာင့္ရာတြင္ လိုက္နာသင့္သည့္ အခ်က္မ်ား၊

၁။ ဥပုသ္ေစာင့္မည့္ ပုဂၢိဳလ္သည္ ဥပုသ္ေစာင့္သည့္ အခိုက္၌ အိမ္မႈကိစၥမ်ားျဖင့္ အခ်ိန္မျဖဳန္းသင့္သျဖင့္ လုပ္ေဆာင္စရာ ရွိသည္မ်ားကုိ ရက္ႀကိဳ၍ၿပီးစီးေအာင္ ျပဳလုပ္ထားရမည္။
၂။ ဥပုသ္ေစာင့္ခိုက္ ခါတိုင္းထက္ပုိ၍ ေကာင္းေကာင္းစားရန္ စီမံထားမႈမ်ိဳး မျပဳလုပ္သင့္ပါ။
၃။ ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးမည့္သူ မရွိလွ်င္ ဥပုသ္ေစာင့္ခိုက္ ကိစၥနည္းပါးေစရန္ ႀကိဳတင္စီမံထားရမည္။
၄။ အ႐ုဏ္တက္ အခ်ိန္ကစၿပီး ကိုယ္လက္စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳလုပ္၍ စိတ္ၾကည္လင္႐ံုမွ် သန္႔ရွင္းေသာ တဏွာကင္းသည့္ အ၀တ္ကုိ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕စြာ ၀တ္ဆင္ရမည္။ (ကာမဂုဏ္ အာ႐ံုကို ျဖစ္ေပၚေစေသာ ၀တ္စားမႈမ်ိဳး မျပဳလုပ္ရ)။
၅။ ပန္းပန္မႈ၊ နံ႔သာလိမ္းမႈ စသည့္ အထူးတလည္ ျပင္ဆင္ထားမႈမ်ိဳး မျပဳလုပ္ရ။
၆။ သီလေဆာက္တည္ၿပီး မြန္းမလြဲမီစားေသာက္သည့္အခါ အစားအေသာက္အေပၚ တပ္မက္မႈ မရွိရ။ မစားရသည့္ ညေနစာအတြက္ပါ ရည္မွန္းၿပီး ပုိမစားရ။ ဥပုသ္ေဆာက္တည္ခ်ိန္တြင္ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္သာသနာ ႏွစ္ျဖာေကာင္းစြာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏုိင္ရန္၊ မိမိ၏ ခႏၶာကုိယ္ ခ်မ္းေျမ႕ႏုိင္ေစေရး၊ တည္တဲ့ႏုိင္ေစရန္ အတြက္သာ အာ႐ံုျပဳ ရည္မွန္းျပင္ဆင္ၿပီး စားေသာက္သင့္သည္။ တပ္မက္ေသာ တဏွာ မရွိေစရ။
၇။ ဥပုသ္ေဆာက္တည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ မိမိေဆာက္တည္ထားေသာ သီလမ်ား မပ်က္စီး၊ မညွဳိးႏြမ္းေစရန္ မျပတ္ေသာ သတိျဖင့္ ေစာင့္ထိန္းရမည္။


၈။ ဥပုသ္ေစာင့္စဥ္ကာလအတြင္း စိတ္ၾကည္လင္ခ်မ္းသာေစရန္ သန္႔ရွင္း သပ္ယပ္စြာေနထုိင္ရမည္။
၉။ ဥပုသ္ေစာင့္စဥ္ ကာလအတြင္း တရားနာျခင္း၊ တရားေဆြးေႏြးျခင္း၊ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ ေနရာ၌ သမထ၊ ၀ိပႆနာတရားမ်ား ပြားမ်ားအားထုတ္ျခင္း စသည္ျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ႔ ေဟာၾကားအပ္သည့္ တရားေဒသနာေတာ္မ်ားႏွင့္အညီ ေနထုိင္ၿပီး အရိယာ ဥပုသ္မ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းရသည္။
၁၀၊ မဂ္ဖုိလ္ႏွင့္ ဖီလာျဖစ္ေသာ အေျပာအဆုိ၊ အျပဳအမူ၊ အေနအထုိင္တုိ႔ကုိ လံုး၀ေရွာင္ၾကဥ္ရမည္။
၁၁။ ညဥ့္အခ်ိန္သို႔ေရာက္ေသာအခါ မိမိ၏သီလကို ျပန္၍ ဆင္ျခင္ၿပီးလွ်င္ ယေန႔အဖို႔ အရိယာသူေတာ္ေကာင္း ရဟႏၲာအေပါင္းႏွင့္ မိမိတူမွ်ပံုကုိ ေအာက္ေမ့ရာ၏။
၁၂။ ဥပုသ္ထြက္ၿပီးေနာက္လည္း ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန၊ ဣႆာ၊ မစၧရိယစသည္တုိ႔ နည္းပါးသြားေအာင္ မျဖစ္ေပၚေအာင္ မျပတ္ေသာ သတိျဖင့္ ေစာင့္စည္းသင့္သည္။ အက်င့္ရလာေသာ အခါ တဏွာ၊ ရာဂ နည္းပါး ေခါင္းပါးလာေၾကာင္း ကုိယ္တုိင္ေတြ႕ၾကံဳခံစားရေပလိမ့္မည္။


ဦးသက္စိန္ ေရးေသာ သာသနာ့အေျခခံစာအုပ္မွ-



ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ရန္၊

၁။ ရတနာသံုးပါးအပါအ၀င္ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါးတို႔အား ရွိခိုးကန္ေတာ့ျခင္း။
ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ကာယ၊ ၀စီ၊ မေနာခ်ီလ်က္၊ သံုးလီေစတနာ၊ ပဏာမျဖင့္၊ ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ၊ ရတနာျမတ္သံုးပါးစေသာ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါးတို႔အား၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္၊ ႐ိုေသျမတ္ႏိုး၊ လက္စံုမိုး ၍၊ ရွိခိုးပူေဇာ္၊ ဖူးေျမာ္မာန္ေလ်ာ့၊ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။

အနက္။ ။ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ၾသကာသ- ရွိခိုးပါရေစ ခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ (သံုးႀကိမ္ ခြင့္ ေတာင္းျခင္းျဖစ္သည္)။ ကာယ၀စီ၊ မေနာခ်ီလ်က္၊ သံုးလီေစတနာ၊ ပဏာမျဖင့္- ကာယကံ၊ ၀စီ ကံ၊ မေနာကံစသည့္ သံုးတန္ေသာ ေစတနာျဖင့္ အစခ်ီကာ၊ ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာ ရတနာ၊ ရတနာျမတ္သံုးပါးစေသာ ခင္ပြန္းႀကီး ဆယ္ပါးတို႔အား၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္၊ ႐ိုေသျမတ္ႏိုး၊ လက္စံုမိုး၍- ႏွစ္သက္ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္ေသာ၊ အေလးအျမတ္ျပဳအပ္ေသာ၊ အတုမရွိ ျမတ္ေသာ၊ အလြန္ရခဲေသာ၊ ေရွးဘုန္းေရွးကံရွိသူတို႔သာ ေတြ႕ႀကံဳခြင့္ ရႏိုင္ေသာ ဘုရားအျမတ္ဆံုးရတနာ၊ တရားအျမတ္ဆံုးရတနာ၊ သံဃာအျမတ္ဆံုးရတနာ အစျဖာေသာ၊ ဘုရား ပေစၥကာ၊ ရဟႏၲာႏွင့္၊ အဂၢ သာ၀က၊ မိဘဆရာ၊ ဖန္ဖန္ဆံုးမ၊ ဆရာျမတ္တို႔၊ ပစၥည္းေပးသူ၊ တရားေပးလွဴ၊ ဤဆယ္ဆူဟု ဆိုအပ္ေသာ ခင္ပြန္းႀကီးဆယ္ပါးတို႔အား ႐ိုေသျမတ္ႏိုးလက္အုပ္မိုး၍၊ ရွိခိုး ပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏အရွင္ဘုရား- ဟိတ္ဟန္မျပ မာန္မာနေလွ်ာ႔ခ်၍ ၾကည့္႐ႈဖူးေျမာ္ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။



၂။ သရဏဂံု၊ ဥပုသ္သီလ (မိမိဘာသာ) ေဆာက္တည္ျခင္း။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၧမိ၊ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၧမိ၊ သံဃံသရဏံ ဂစာၧမိ။
ဒုတိယမိၸ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၧမိ၊ ဒုတိယမိၸ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၧမိ၊ ဒုတိယမိၸ သံဃံသရဏံ ဂစာၧမိ။
တတိယမိၸ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၧမိ၊ တတိယမၸိ ဓမၼံသရဏံ ဂစာၧမိ၊ တတိယမၸိ သံဃံသရဏံ ဂစာၧမိ။


အနက္။ ။ဗုဒၶံ- ျမတ္စြာဘုရားကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ ၏။ ဓမၼံ- တရားေတာ္ျမတ္ကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္းပုန္း ေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ သံဃံ- အရိယာသံဃာေတာ္ျမတ္ကုိ၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္း ကပ္ပါ၏။
ဒုတိယမိၸ- ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊ ဗုဒၶံ- ျမတ္စြာဘုရားကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ ဒုတိယမိၸ- ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊ ဓမၼံ- တရားေတာ္ျမတ္ကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲ ေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ ဒုတိယမိၸ- ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊ သံဃံ- အရိယာ သံဃာေတာ္ျမတ္ကုိ၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ တတိ ယမိၸ- သံုးၾကိမ္ေျမာက္လည္း၊ ဗုဒၶံ- ျမတ္စြာဘုရားကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ ဓမၼံ- တရားေတာ္ျမတ္ကို၊ သရဏံ- ကိုး ကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ သံဃံ- အရိယာသံဃာ ေတာ္ျမတ္ကုိ၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခို ရာဟူ၍၊ ဂစာၧမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။

၃။ ဥပုသ္သီလ (ရွစ္ပါးသီလ)၊
(က) ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ခ) အဒိႏၷာဒါနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ဂ) အျဗဟၼစရိယာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဃ) မုသာ၀ါဒါ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( င) သုရာေမရယ မဇၨပၸမာဒဌာနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( စ) ၀ိကာလေဘာဇနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဆ) နစၥ ဂီတ ၀ါဒိတ ၀ိသူက ဒႆန မာလာဂႏၶ ၀ိေလပန ဓာရဏ မ႑န ၀ိဘူသန႒ာနာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ဇ) ဥစၥာသယန မဟာသယနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။

အနက္။ ။
(က) ပါဏာတိပါတာ- သူတစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာ ပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္ တည္ပါ၏။
(ခ) အဒိႏၷာဒါနာ- မေပးအပ္ေသာ သူ႔ဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ ျမဲစြာေဆာက္တည္ပါ၏။
(ဂ) အျဗဟၼစရိယာ- ကာမဂုဏ္တို႔၌ ကဲ့ရဲ႕ထိုက္စြာ ယုတ္မာေသာအက်င့္မွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(ဃ) မုသာ၀ါဒါ- မဟုတ္မမွန္ေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(င) သုရာေမရယ မဇၨပၸမာဒ႒ာနာ- ေမ့ေလ်ာ႔ ေပါ့ဆျခင္း၏ အေၾကာင္းစင္စစ္ မူးရစ္ေစတတ္သည့္ ေသရည္ အရက္ကို ေသာက္စားျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(စ) ၀ိကာလေဘာဇနာ- ေန႔လြဲညစာ စားျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(ဆ) နစၥ- ကိုယ္တိုင္ကျခင္း၊ သူတစ္ပါးကို အကခိုင္းျခင္း (ေမ်ာက္၊ ေဒါင္း စေသာ တိရစၦာန္မ်ား၏ ကျခင္းမ်ား ကိုပါယူရမည္။)၊ ဂီတ- ကိုယ္တိုင္သီဆိုျခင္း၊ သူတစ္ပါးကို သီဆို ခိုင္းျခင္း၊ ၀ါဒိတ- ကိုယ္တိုင္တီးမႈတ္ျခင္း၊ သူတစ္ပါးကို တီးမႈတ္ခိုင္းျခင္း၊ ၀ိသူက ဒႆန- (၀ိသူက- ဘုရားအဆံုးအမ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာ အရာတို႔ ကို၊ ဒႆန- ၾကည့္႐ႈ နားေထာင္ျခင္း၊ သူတစ္ပါးတို႔ အလိုအေလ်ာက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အျခားသူက ခိုင္း၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ က-ဆို-တီးမႈတ္ေနသည္ကို တမင္တကာသြား၍ ၾကည့္႐ႈနားေထာင္ျခင္း (မိမိဘာသာေနစဥ္ ျမင္ ေလာက္ၾကားေလာက္ေသာအရပ္သို႔လာ၍ ကျပ သီဆို တီးမႈတ္သံကို ၾကည့္႐ႈနားေထာင္မိ၍ ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အျခားအလုပ္ကိစၥျဖင့္ သြားရင္းလာရင္း ေတြ႕ျမင္၍ေသာ္လည္း ေကာင္း သီလမပ်က္ပါ။ သို႔ေသာ္ မျမင္-ျမင္ေအာင္ တမင္တကာ လွည့္၍မၾကည့္ရ။)၊ ဌာနာ- ကာမစိတ္ဓာတ္ တိုးပြားျခင္း၏ အေၾကာင္း ျဖစ္ေသာ မာလာ- ပန္းအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ဓာရဏ- ပန္ ဆင္ျခင္း၊ ဂႏၶ- နိမ္႔ရာအရပ္၌ ဖို႔သိပ္၍ရေကာင္းသည့္ သနပ္ခါး စေသာ နံသာပ်စ္၊ နံ႔သာေပ်ာင္းကို၊ မ႑န- ေက်ာက္ေပါက္မွစေသာ နိမ္႔ရာအရပ္၌ ဖို႔သိပ္ျခင္း၊ ၀ိေလပန- လိမ္းက်ံျခယ္လွယ္ျခင္းငွာ လည္းေကာင္း၊ အနံ႔ထုံျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ရေကာင္းေသာ အေရာင္တင္ေဆး၊ ေရေမႊး၊ န႔ံသာဆီ၊ မ်က္ႏွာ ေခ်၊ ေပါင္ဒါကို၊ ၀ိဘူသန- လိမ္းက်ံျခယ္လွယ္ျခင္း၊ အန႔ံထံုျခင္း (ဆပ္ျပာ ေမႊးလည္း မတိုက္ေကာင္း။) တို႔ကို၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာ မိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(ဇ) ဥစၥာသယန- အေျခတစ္ေထာင့္ထြာထက္ရွည္ေသာ အိပ္ရာ ခုတင္ ကုလားထိုင္စသည့္ ျမင့္ေသာေနရာ၌ အိပ္ျခင္း၊ ေနထိုင္ျခင္း (လူႀကီးက ေအာက္အနိမ့္မွာေနလွ်င္ ဥပုသ္သည္ လူငယ္က အထက္အျမင့္၌ မေန ေကာင္း။)၊ မဟာသယန- ျမတ္ေသာေနရာ၌ အိပ္စက္ ေနထိုင္ ျခင္း၊ (ဤေနရာမ်ိဳးကား စည္းစိမ္အားေလ်ာ္စြာ ခံစားစံစားေလ့ရွိၾကသည့္ စည္းစိမ္ရွင္ၾကီး မ်ား၏ အိမ္မွာရွိတတ္ေသာ လက္ေလးသစ္မက အေမြးရွည္ေသာ သားေမြး အခင္း၊ ျခေသၤ့ သစ္ က်ား အ႐ုပ္မ်ားျဖင့္ ခမ္းနားဆန္းၾကယ္ေသာ သားေမြးအခင္း၊ ေရႊခ်ည္ ေငြခ်ည္ တို႔ျဖင့္ ခ်ဳပ္လုပ္အပ္ေသာ ပိုးအခင္း၊ လဲ၊ ၀ါဂြမ္းမ်ိဳး သြတ္ထားေသာ ေမြ႕ရာတို႔ ျဖစ္ၾက၏။) ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။


ဥပုသ္သီလ (ဆယ္ပါးသီလ)၊
(က) ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ခ) အဒိႏၷာဒါနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ဂ) အျဗဟၼစရိယာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဃ) မုသာ၀ါဒါ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( င) သုရာေမရယ မဇၨပၸမာဒဌာနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( စ) ၀ိကာလေဘာဇနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဆ) နစၥ ဂီတ ၀ါဒိတ ၀ိသူက ဒႆန ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဇ) မာလာဂႏၶ ၀ိေလပန ဓာရဏ မ႑န ၀ိဘူသန႒ာနာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( စ်) ဥစၥာသယန မဟာသယနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ည) ဇာတ႐ူပ ရဇတပၸဋိဂၢဟဏာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။

ဇာတ႐ူပ- ေရႊႏွင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ လက္၀တ္တန္ဆာမ်ား၊ ရဇတ- ေငြအသျပာတုိ႔ကုိ၊ ပဋိဂၢဟဏာ- ကိုင္တြယ္ခံယူျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရာ ေရွာင္ၾကဥ္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ကုိ သမာဒိယာမိ- ၿမဲၿမံစြာေဆာက္တည္ပါ၏။

မွတ္ခ်က္။ ။၁၀ပါးသီလတြင္ အထက္ကိုးပါမွ အနက္သည္ ရွစ္ပါးသီလအတုိင္းပင္ ျဖစ္ပါတယ္။



၄။ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာ ေမတၱာပို႔ျခင္း၊
အေ႔ရွအရပ္၌ရွိေသာ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္းေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
အေ႔ရွေတာင္အရပ္၌ရွိေသာ၊ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
ေတာင္အရပ္၌ရွိေသာ၊ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
အေနာက္ေတာင္အရပ္၌ရွိေသာ၊ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
အေနာက္အရပ္၌ရွိေသာ၊ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
အေနာက္ေျမာက္အရပ္၌ရွိေသာ၊အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
ေျမာက္အရပ္၌ရွိေသာ၊ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
အေ႔ရွေျမာက္အရပ္၌ရွိေသာ၊ အနႏၲစၾကာ၀ဠာအနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
အထက္အရပ္၌ရွိေသာ၊ ထက္၀န္းက်င္ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အနႏၲနတ္ျဗဟၼာတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
ေအာက္အရပ္၌ရွိေသာ၊ ထက္၀န္းက်င္ အနႏၲစၾကာ၀ဠာ အပါယ္ဘံုသား အနႏၲသတၱ၀ါတို႔-
• ေဘးရန္ခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ေဒါသခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ဆင္းရဲခပ္သိမ္း ၿငိမ္းၾကပါေစ၊
• ႏွလံုးစိတ္၀မ္း ေအးခ်မ္းၾကပါေစ။

၅။ အမွ်ေ၀ျခင္း၊
ဤသို႔ျပဳရ၊ ျမတ္ပုညကို၊ ႀကီးထျမင့္ေခါင္၊ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ဦး၊ မကက်ဴးသား၊ ေက်းဇူးအရွင္၊ ေမြးမိခင္ႏွင့္၊ ဖခင္တို႔အား၊ ရျငားပါေစ၊ အမွ်ေ၀၏။ မေသြနိစၥ၊ ဤကာယကို၊ ေစာင့္ထေပလတ္၊ ကိုယ္ေစာင့္နတ္လည္း၊ မလပ္ေစရ၊ ေပးေ၀ငွ၏။ မိတၱေဆြညာ၊ ဆရာသမား၊ ဘိုးဘြားကစ၊ ယမရာဇာ၊ ေဒ၀ါယကၡ၊ ဣႏၵဘုမၼာ၊ အာကာသနတ္၊ အထူးမွတ္၍၊ မျပတ္ပုည၊ ကုသလကို၊ ရၾကပါေစ၊ အမွ်ေ၀၏။ သေဗၺသတၱာ၊ သတၱ၀ါဟု၊ နာနာေလာက၊ အနႏၲတြင္၊ မျပတ္စဥ္ကာ၊ သတၱ၀ါသ၊ ဘံုကိုး၀ႏွင့္၊ ၀ိဉာဏ ဌိတိ၊ တည္ရွိခုနစ္ပါး၊ မ်ားစြာလံုးစံု၊ ဘံုသံုးဆယ့္တစ္၊ ျဖစ္ျဖစ္သမွ်၊ ေ၀ေနယ်အား၊ အမွ်ကုသိုလ္၊ ေပးေ၀လို၏။ ထိုကုသလ ျမတ္ပုညကို၊ အမွ်ရၾကသည္ျဖစ္ေစေသာ္။ ၀သုႏၵေရ ဤေျမပံသု၊ သီလာထုလည္း၊ သက္ေသအမႈ၊ တည္ေစေသာ္။

အားလံုး … (အမွ် အမွ် အမွ်… ယူေတာ္မူၾကပါကုန္ေလာ့။ သာဓု… သာဓု… သာဓု…)

(သံုးႀကိမ္အမွ်ေ၀၊ သံုးႀကိမ္သာဓုေခၚဆိုရန္)။