“ဗုဒၶဘာသာ ႏွင့္ ေဗဒင္၊ နကၡတ္”

“နကၡတၱံ ပဋိမာေနႏၲံ၊ အေတၳာ ဗာလံ ဥပစၥဂါ။

အေတၳာ အတၳႆ နကၡတၱံ၊ ကိ ံ ကရိႆႏိၲ တာရကာတိ။”

နကၡတ္ေကာင္းကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာ လူမိုက္ကို ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားက လြန္ေျမာက္သြားၾကသည္။ ေကာင္းေသာအလုပ္ကို စလုပ္ေသာေန႔သည္ပင္ ေကာင္းေသာ နကၡတ္ျဖစ္၏။ ေကာင္းကင္မွာ သြားေနေသာ နကၡတ္မ်ားသည္ အဘယ္အက်ိဳးစီးပြားမွ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မည္ မဟုတ္။

(ဧကနိပါတ္၊ နကၡတၱဇာတက၊ န၀မဇာတက (၁)၊ စာမ်က္ႏွာ(၁၂) )။


က်ေနာ္တုိ႔ေတြသည္ ဘာသာတရားအရေျပာရရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဆုိတာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆံုးအမေတြကို လိုက္နာက်င့္ၾကံတဲ့သူလို႔ အ႐ိုးရွင္းဆံုး ေျပာလို႔ရပါ တယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္သည္ အေျခခံအားျဖင့္ ကံႏွင့္ ကံ၏ အက်ိဳးကို ယံုၾကည္ရပါမယ္။ အဲဒီလို ယံုၾကည္လိုက္တာကို ကမၼႆကတ သမာဒိ႒ိဉာဏ္ ရွိတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။



ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ဟာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာသည္သာ ကိုးကြယ္အားထားရာ အမွန္လို႔ ရြတ္ဆုိေနၿပီးေတာ့ အျခားေသာ ေလာကီပညာရပ္ေတြ အေပၚမွာ အားထားရာအေနျဖင့္ လုပ္ေဆာင္လာၾကသည္မွာ မသင့္ေတာ္ပါ။ ဘာလို႔ဒီလိုေတြ ျဖစ္လာၾကလဲ စမ္းစစ္ၾကည့္ရင္ ကံ၊ ကံ၏ အက်ိဳးအေပၚမွာ ယံုၾကည္ခ်က္ အားနည္မႈ၊ ေလာကီေရးရာ လတ္တေလာ အဆင္ေျပခ်င္မႈ ေတြကိုေတာင့္တ၊ မက္ေမာတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္လို႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။ လူဆိုတာ ကိုယ့္ယံုၾကည္ ခ်က္နဲ႔ ကိုယ္လုပ္ေဆာင္တာျဖစ္လို႔ မိမိတုိ႔ အားထားခ်င္ရာေတြကုိ လုပ္ေဆာင္ၾကတာ အျပစ္ဆုိျခင္း မဟုတ္ပါဘူး။ အမွား၊ အမွန္ေသခ်ာ ခြဲျခား သိေစခ်င္တာပါ။ ေဗဒင္၊ နတ္၊ ဘိုးေတာ္၊ မယ္ေတာ္၊ နကၡတ္ေတြ အေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈ၊ အားထားရာတစ္ခုလို႔ ထင္မွတ္ေနျခင္းေတြသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ လံုး၀ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ ထုိအရာေတြကို ကိုးကြယ္အားထားလို႔ လက္ရွိအေျခမွာ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး အဆင္ေျပေကာင္း ေျပပါလိမ့္မယ္။ သို႔ေသာ္ အပါယ္သံသရာကို မက်ဘူးလို႔ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃ မွတပါး အျခားေသာ ကိုးကြယ္မႈမ်ားသည္ အာမခံခ်က္ မရွိပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္ႏွင့္ ေတြ႕ၾကံဳၿပီး တရားေတြနာၾကား က်င့္ၾကံႏိုင္တဲ့ ယခုလို အခ်ိန္အခါမွာမွ တရားေတြ မက်င့္ၾကံ၊ မလိုက္နာၾကဘူးရွိရင္ လူျဖစ္႐ႈံး ရပါမယ္။ သံသရာ တေလ်ာက္လံုးက ပါလာတဲ့ အမွားေတြကို စြန္႔လြတ္ဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ပါၿပီ။ ေလာကသတၱ၀ါေတြ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ပါရမီေတြ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ရတဲ့ ဘုရားရွင္၏ ေက်းဇူးတရားေတြ၊ ဘုရားရွင္ ေဖာ္ထုတ္ေဟာခဲ့တဲ့ တရားေတြ၏ ေက်းဇူးေတြ၊ ထုိတရားေတြကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ေဟာၾကားဆံုးမခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ၏ ေက်းဇူးတရားေတြကို သိတတ္ၾကရပါမယ္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြ လုပ္တတ္တာေလးေတြ ေျပာပါမယ္။ မိမိတုိ႔ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ႏွင့္ စဥ္းစားဆံုး ျဖတ္ျဖစ္ၿပီးမွ လက္ခံၾကပါ။ ေဗဒင္ဆရာက ယၾတာေခ်ခိုင္းလို႔ ဘုရားမွာ အေမြးတုိင္၊ ဆီမီးပူေဇာ္ ၾကတယ္။ ဘုရားကို ကိုးကြယ္ပူေဇာ္မႈသည္ သက္ရွိထင္ရွား ရွိသလို ႏွလံုးသြင္းၿပီး ကိုးကြယ္ရတယ္ဆုိတာ သိႏွင့္ၿပီးသားပါ။ ဘုရားေရွ႕မွာ အေမြးတုိင္ေတြ၊ ဖေယာင္း တိုင္ေတြ စုၿပီး ထြန္းညွိပူေဇာ္တာ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ ကုိယ့္ေရွ႕မွာေတာင္ အေမႊးတုိင္ ၅တုိင္ေလာက္ထြန္းၿပီး ေနၾကည့္ႏိုင္ပါ႔မလား။ ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက စာအုပ္မွာေတာ့ ဘုရားကို ေညွာ္တိုက္ေနၾကတာပါ လို႔ေရးထားပါတယ္။ ေဗဒင္ဆရာက သက္ေစ့ ေရသပၸါယ္ရမယ္ ဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္ကို ေဆာင္းတြင္းျဖစ္ေနပေစ ေခါင္းကေန ေရေလာင္းတတ္ၾကပါတယ္။ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္လို႔ ေပါက္ပန္းလွဴခိုင္းတယ္။ အၾကံအစည္ ေအာင္ဖို႔ ၾကံစည္းလွဴခိုင္းတယ္။ အရာရာေအာင္ဖုိ႔ အေ၀ရာညႊန္႔ လွဴခိုင္းပါတယ္။ ဒီလိုခိုင္းတုိင္း လုပ္ရင္ေတာ့ မသင့္ေတာ္ပါ။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ ပုတီးစိပ္ရာမွာလည္း မိမိႏွစ္သက္တဲ့ အေခါက္ေရကို စိပ္လို႔ရပါတယ္။ ဘယ္ႏွေခါက္စိပ္ရမယ္၊ ဘယ္ဂုဏ္ေတာ္ပြားရမယ္ ဆုိတာ ေထရ၀ါဒမွာ ကန္႔သတ္ခ်က္မရွိပါ။ လူေတြက က်ဥ္းၾကပ္ေအာင္ ကန္႔သတ္ေနၾကတာပါ။ ရက္ရာဇာေန႔မွာ သူတပါးအသက္ သတ္လည္း အကုသိုလ္ျဖစ္တယ္။ ျပႆဒါးေန႔မွာ ဥပုသ္ေစာင့္လည္း သီလကုသိုလ္ရတာပါပဲ။ ဒီေတာ့ အခ်ိန္ေတြ၊ ေန႔ရက္ေတြက ပဓာန မက်ဘူးဆုိတာ သိသာပါတယ္။ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တဲ့ ပုဗၺာဏွသုတ္ဟာ ကိုယ္၊ ႏႈတ္၊ စိတ္ (၃)ပါးကို ေကာင္းမြန္ျမင္႔ျမတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနထိုင္လွ်င္ အခ်ိန္တိုင္းဟာ ေကာင္းေသာနကၡတ္၊ ေကာင္းေသာ နိမိတ္မ်ားသာ ျဖစ္ေနမည္႔အေၾကာင္း ရတနာ (၃)ပါးကို အေျခခံတိုင္တည္ သစၥာ တရားကို ေဖာ္က်ဴးတဲ႔ သုတ္ေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဗဒင္ပညာဆုိတာ တုိက္ရိုက္ေတာ့ သာသနာကို မထိခိုက္သလိုပါ။ မည္သည့္ ေဗဒင္ဆရာမွ သူမ်ားအသက္သတ္ရမယ္လို႔ ယၾတာမေပးပါဘူး။ သူတပါး ပစၥည္းခိုးၿပီး စားရမယ္လို႔လည္း မေျပာၾကပါဘူး။ ဘုရားကုိ ဘယ္လိုပူေဇာ္ရမယ္။ ဘာေတြလွဴရမယ္ စသျဖင့္သာ ေျပာၾကတာပါ။ ေဗဒင္နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ နမၼားၿမိဳ႕၊ မဂၤလာရာမေက်ာင္း ဆရာေတာ္ဦးဉာဏ က ယခုလို ေရးသားထားပါတယ္။ “ေဗဒင္က ရက္ရာဇာႏွင့္ ျပႆဒါးကို ပဓာန ထားသကြဲ႔။ ျမတ္စြာဘုရားက ကုသိုလ္ႏွင့္ အကုသိုလ္ကို ပဓာန ထားသကြဲ႔။ ေဗဒင္က မဟာဘုတ္ေလးပါး ပဓာနထား၍ ထူသကြဲ႔။ ျမတ္စြာဘုရားက သမၸတၱိေလးပါးကို အဓိကထား၍ ထူသကြဲ႔။ ျမတ္စြာ ဘုရားနဲ႔ဆန္႔က်င္တာကို ယုံလွ်င္ ဘုရား၊ တရား မယံုရာ က်တာေပါ႔။” အင္မတန္ သတိျပဳ သင့္ပါတယ္။


က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္လည္း မဟာဘုတ္ထူတာ၊ နာမည္ေပးနည္း ( ယခင္က ခင္ႀကီးေဖ်ာ္နည္း၊ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ မင္းသိခၤတုိ႔ သံုးၾကတယ္)၊ လက္မွတ္ထုိးတာ၊ လကၡဏာပညာ၊ အိမ္ေထာင္ဖက္ေရြးနည္း၊ ( ဓမၼေသာက အင္း၀ရာဇာ။ ဥႆာစိန္ပန္း ဒန္းလွကိုရွာ စတဲ့ လကၤာ ေလးေတြနဲ႔ပါ) စသျဖင့္ ေလ့လာခဲ့ဖူးပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီပညာေတြဆုိတာ ေဟာသူက မကြ်မ္းက်င္လို႔ ျဖစ္ေစ၊ က်က္မွတ္ထားတာ၊ တြက္ခ်က္တာေတြ၊ ဆံုးျဖတ္တာေတြ မွားလို႔ျဖစ္ေစ လြဲႏိုင္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္က အေဟာခံရသူကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ခ်က္ ေတြေၾကာင္႔လဲ လြဲႏိုင္ပါတယ္။ ေဗဒင္ေမးတဲ့သူက ေကာင္းမႈ ေတြလုပ္ျပီး မေကာင္းကံေတြကို တားႏိုင္တာေၾကာင္႔လဲ မွားသြားတတ္ပါတယ္။ ဤေနရာမွာ ဆရာေတာ္အရွင္ဇ၀န ေရးသားေသာ စာအုပ္ထဲမွ ထုတ္ႏႈတ္ တင္ျပပါမယ္။ နာမည္ႀကီး ေဗဒင္ဆရာတစ္ေယာက္က စာခ်ဘုန္းႀကီးတပါး၏ ဇာတာကို ၾကည့္ၿပီး အရွင္ဘုရားမွာ ခႏၶာပ်က္ကိန္းရွိေနပါတယ္။ ယၾတာမေခ်လို႔ မရပါဘူးလို႔ ေလွ်ာက္ထားရာ တပည့္စာသင္သား သံဃာေတြက တုန္လႈပ္ေသာ္လည္း စာခ်ဘုန္းႀကီးကေတာ့ တုန္လႈပ္ေျခာက္ခ်ားျခင္း မရွိပါဘူး။ ေအးျမၾကည္လင္တဲ့ မ်က္ႏွာက တစ္ခ်က္ေလးမွ ပ်က္သြားျခင္းမရွိ၊ ပကတိအတုိင္းပါပဲ။ တပည့္မ်ားေရာ၊ ေဗဒင္ဆရာေရာ ဆရာေတာ္ေျပာမည့္ စကားကို နားေထာင္ေနၾကပါတယ္။ စာခ် ဘုန္းၾကီးထံမွ စကားသံအခ်ိဳ႕ ထြက္လာပါတယ္။ “ဒကာႀကီး အခုလိုေဟာၾကားသတိေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဦးပဥၥင္းအတြက္ေတာ့ ကိစၥမရွိပါဘူး”။ ထုိစကားကို ေဗဒင္ဆရာ က မၾကိဳက္ပါ။ သူ႔ပညာကို မယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ထုိမေက်နပ္တဲ့စိတ္က မေျပျပစ္တဲ့ စကားေတြေျပာပါတယ္။ “အရွင္ဘုရား.. တပည့္ေတာ္ေျပာတဲ့အတုိင္း ယၾတာမေခ်ဘဲ ေနရဲေနၾကည့္ပါ။ အခုႏွစ္ ၁၃၅၃ ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္း၊ နတ္ေတာ္၊ ျပာသို၊ တပိုတြဲေလးလ အတြင္းမွာ ခႏၶာပ်က္ရင္ပ်က္၊ မပ်က္ရင္လည္း ေသေလာက္နီးပါး ေရာဂါကို ခံစားရမယ္၊ အကယ္၍ တပည့္ေတာ္ ေျပာတဲ့အတိုင္း မျဖစ္ဘူးဆုိရင္ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ေဗဒင္က်မ္းေတြ အကုန္မီး႐ိႈ႕ပစ္မယ္”။ လူတစ္ေယာက္၏ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးကို ကံတရားထက္ ဂဏန္းသခ်ၤာမ်ားက ပို၍ ဖန္တီးႏိုင္သည္ဟု ယူဆလိုက္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မပီသႏိုင္ေတာ့ပါ။ ေဗဒင္ဆရာက သူေျပာခ်င္တာ ေျပာၿပီး ျပန္သြားပါတယ္။ ေဗဒင္ဆရာ၏ အတိအက်ေဟာခ်က္ေၾကာင့္ တပည့္မ်ားက စိုးရိမ္သျဖင့္ ယၾတာေခ်ဖုိ႔ အတင္းအၾကပ္ေလွ်ာက္ထားရာ စာခ်ဘုန္းႀကီးက “ငါအၿမဲတမ္း ယၾတာ ေခ်ေနတာ မင္းတုိ႔ မေတြ႕ၾကဖူးလား” ျပန္ေမးေတာ့ တပည့္မ်ားက “ေတြ႕ပါတယ္ဘုရား” ဟု ေလွ်ာက္ကာ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္ၿပီး ဆရာေတာ္ကား ဘာေရာဂါ အသက္ေဘးမွ မျဖစ္ပဲ၊ စာခ်ဘုန္းႀကီးဘ၀မွ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီး ဘ၀သို႔ပင္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ထုိအခါမွ ေဗဒင္ဆရာ ေဟာခဲ့သလို အဘယ့္ေၾကာင့္ အသက္အႏၲရာယ္ မျဖစ္ရေၾကာင္း ေဟာၾကားပါတယ္။ အတုိခ်ံဳ႕ ေျပာရရင္ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္ကံေတြကို ဆရာေတာ္က ယခင္ကတည္းက ေန႔စဥ္ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း၊ ေကာင္းမႈေတြနဲ႔ ထံုမႊမ္းေနလာခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဗဒင္ပညာရွင္ေတြဆုိတာ ပုထုဇဥ္ေတြပဲ။ အဲဒီေတာ့ အမွားဆုိတာ ဘယ္ကင္းပါ႔မလဲ။ ေဗဒင္၊ နကၡတ္ပညာဆိုတာ ေကာင္းက်ိဳးဆုိးက်ိဳးကုိ ၾကိဳတင္သိႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ ေလာကီပညာ တစ္ခုပါ။ ဒါေပမဲ့ လိမ္းေဆးကို စားေဆးအျဖစ္ သံုးလိုက္ရင္ အသက္အႏၲရာယ္ ျဖစ္ႏိုင္သလို ဒီၿဂိဳလ္ထဲေရာက္ေနလို႔သာ ဒီလိုျဖစ္ရတာ၊ အတိတ္ကံ ပစၥဳပၸန္ကံနဲ႔ ဘာမွမဆုိင္ဘူးလို႔ ယူဆလိုက္ ရင္ေတာ့ ဗုဒၶ၀ါဒကို ဖ်က္ဆီးတဲ့ အဓိကအႏၲရာယ္ႀကီး ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ဘုရားေလာင္း ေမြးဖြားစဥ္က ဘုရားျဖစ္မယ္ဆုိၿပီး လက္ညိဳးတစ္ေခ်ာင္းတည္း ေထာင္ခဲ့တဲ့ ေကာ႑ညပုဏၰားေတာင္ ဘုရားေလာင္းက ဒုကၠရစရိယ မက်င္႔ေတာ႔ဘဲ အစားအစာလဲ ျပန္စားေရာ ဘုရားမျဖစ္ေတာ႔ပါဘူးလို႔ ျပန္ျပီး ယံုၾကည္သြားလို႔ ပဥၥ၀ဂၢီ (၅)ပါးလံုး ဘုရားေလာင္းကို စြန္႔ခဲ႔ၾကတာပဲ။ ဘုရားျဖစ္ျပီး ဓမၼစၾကာတရား ျပန္လာေဟာေတာ႔မွ ဘုရားျဖစ္ၿပီဆုိတာ သိၾကတာပါ။ ဒီေတာ့ သာမန္ လကၡဏာ၊ ေဗဒင္ ပညာမွာ မုခ်မွန္ပါမယ္လို႔ ေျပာလို႔မရႏိုင္ပါဘူး။

ဤသို႔ျဖင့္ ဒီပညာေတြဟာ ေလးစားစရာ၊ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ တိတိက်က် ေဟာႏိုင္၊ ေျပာႏိုင္တာေတြ ရွိသလို၊ ကာယကံရွင္ကလဲ ျပန္ျပီးျပဳျပင္ႏိုင္ေၾကာင္း ေသခ်ာေနပါ တယ္။ ဒီေတာ႔ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န ေျပာသလို ေျပာရရင္ လိမ္းေဆးအျဖစ္ပဲ သံုးသင္႔တဲ႔ ေဆး ကို ေသာက္ရင္ ျပႆနာ အၾကီးအက်ယ္တတ္ပါမယ္။

ဒါ႔ေၾကာင္႔ ပညာတစ္ရပ္အေနနဲ႔ သံုးခ်င္သံုးႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကိုးကြယ္အားထားရာ အစစ္ျဖစ္တဲ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ တုိ႔ထက္ ပိုၿပီး အေလးျမတ္ျပဳရင္ေတာ့ မသင့္ေတာ္ပါ။ အမွားႏွင့္ အမွန္၊ အတုႏွင့္ အစစ္ ကြဲျပားဟန္ကို ပိုင္းျခားသိျမင္ၿပီး စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ။


9 comments:

arirangwin said...

တန္ေဆးလြန္ေဘးေပါ့...

klj said...

အင္းဟုတ္ပါတယ္ ျမတ္စြာဘု၇ားကိုလဲအမိုးအ ကာမ၇ွိဘဲထားတာကိုလဲေတြ.၇တယ္ ပီးေတာ. ဒါတင္မကဘဲအေပါက္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ.ထြင္းထား တာကိုလဲျမင္၇တာ၇ယ္ ေႏြ မိုး ေဆာင္း၇ာသီ ၃ ပါးထဲမွာ၇ပ္ေန၇၇ွာတဲ.ျမတ္စြာဘု၇ားကိုျမင္၇ ..တာစိတ္ကိုမေကာင္းပါဘူး ျမင္လဲမျမင္၇က္ဘူး ကိုယ္ေတာင္မွ မိုးမိ၇င္ႏွာဆီးေခ်ာင္းဆိုးျဖစ္တာ ေလ အကယ္ေ၇ႊ. သက္ရွိထင္၇ွားျမတ္ဘု၇ား....
ကိုဒီလိုမ်ိဳးထား၇င္ င၇ဲေစာက္ထိုးျကပီသာမွတ္
အင္းကို.အထင္နဲ.ကိုလုပ္ျကတာအကုသိုလ္လား
ကုသိုလ္လားဆိုတာေတြးတတ္၇င္ေကာင္းသား

လင္းဦး(စိတ္ပညာ) said...

ဟုတ္ပါတယ္ ညီေရ။ ေန႕လည္ဖက္ၾကီးကိုု ဘုရားေတြမွာ မီးေတြပူေဇာ္ေနတာဟာ တကယ္ေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။ ေနရဲ႕အပူခ်ိန္၊ ၿပီးေတာ့ ဖေယာင္းတိုင္အပူခ်ိန္၊ တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္၊ သက္႐ိွဘုရားလို႕ စိတ္ႏွလံုး သြင္းၾကည့္။ အလြန္ပူတာပဲလို႕ ေျပာၾကားမွာပါပဲ။ လူေတြက ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ပဲ လုပ္ေနၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကုသိုလ္ရေအာင္ဆိုၿပီး ဘာမွ မသိ နားမလည္ဘဲ ထြန္းၾကတာေပါ့။ တစ္ခ်ိဳကေတာ့ ေဗဒင္ ယၾတာေတြေပါ့ ။ ေတာ္ေတာ္ကို အ႐ုပ္ဆိုးလြန္းလွပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနနဲ႕ အသိဥာဏ္နဲ႕ယွဥ္ၿပီး စဥ္းစား သံုးသပ္ေစလိုပါတယ္ ။

Han Thit Nyeim said...

အယူမွားတာလား... အမွားယူတာလားဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ခဲြျခားမသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။

ေကာင္းေအာင္ said...

အင္မတန္မွ ေကာင္းမြန္တဲ႔ပို႔စ္ေလးပါဗ်ာ... သိသင္႔သိထိုက္တဲ႔ အရာေတြပါပဲ... ျဖဴးဆရာေတာ္ ဦးသူရိယရဲ႕ ေသြးနဲ႔ေရးတဲ႔ သာသနာ ကို နာၿပီးကတည္းက ဒီအေတြးေလးဝင္မိတယ္ဗ်... ေကာင္းတယ္ဗ်ာ... ေလးစားတယ္...

December Cinderella said...

တန္ဖိုးရွိတဲ့ ၊ သိသင့္သိထုိက္တဲ့ အရာေတြကို
အခ်ိန္ေပးၿပီး ဓမၼဒါနျဖန္႔ေ၀ေပးေနျခင္းအတြက္
သာဓုေခၚပါတယ္..
ဘယ္အခ်ိန္ပဲလာလာ ၊ ဘယ္အခ်ိန္ပဲ ျပန္သြားသြား
စိတ္ေအးခ်မ္းမႈ အျပည့္အ၀ရွိတယ္ ..
အခုတေလာ ကိုယ့္ဘာသာ စိတ္ေအးခ်မ္းေအာင္
ေနတတ္ေနျခင္းအတြက္ ..
ေမာင္ေလးရဲ႕ ကူညီလမ္းညႊန္ေပးမႈေတြကို
အၿမဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

Heartmuseum said...

ေကာင္းလိုက္တဲ့ post ေသေသခ်ာခ်ာေလး ဖတ္သြားတယ္ဗ်ာ။

အလွတရား said...

ဟုတ္ပါတယ္ ကုိေအာင္ဦးခင္ဗ်ာ
ကုသုိလ္ျပဳေနတာဟာ ယၾတာေခ်ေနတာပါပဲ
အမွန္ေတြပါပဲ။
အဆင္ေျပခ်မ္းေျမ႔ပါေစ။

လွပတဲ့ေန႕ရက္မ်ားဆီသို႕ said...

မဂၤလာပါေအာင္ဦးေရ။ ေန႕တိုင္းဟာ မဂၤလာရွိတဲ့ေန႕မ်ားမို႕ ေန႕တိုင္းအစ္မေျပာေနၾက စကားေလးျဖစ္တဲ့ မဂၤလာပါကို မရိုးတမ္းေျပာမွာေနာ္။ အယူေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႕ရာ တစ္ေယာက္အားနဲ႕ မစြမ္းသာ မ်ိဳးရိ္ုးစဥ္ဆက္ ပညာေပးရမွာမို႕ အေတာ္ ေဆာင္ရြက္ရမဲ့ ကိစၥပါေနာ္။ အစဥ္အဆက္ သင္ၾကားျပသ ေျပာၾကားေပးမွသာ အယူသည္းမႈနဲ႕ အယူ၀ါဒစြဲလမ္းမႈေတြကို အေတာ္ခၽြတ္တဲ့ေနရာမွာ မိ်ဳးဆက္သစ္မ်ားေရာ မိဘ ေဆြမ်ိဳးမ်ားပါ ၀ိုင္း၀န္း ေဆာင္ရြက္ရမွာပါလားလို႕ ပိုစ့္ဖတ္အၿပီးမွာ စဥ္းစားမိပါေတာ့တယ္။

က်န္းမာရႊင္လန္းၿပီး သာသနာအက်ိဳးဆတက္တပိုး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ပါေစ။