ခုလိုဆုိေတာ့ လြယ္သားပဲ
ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ခုလိုဆုိေတာ့ လြယ္သားပဲ အမည္ရသည့္ တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားအလုပ္ အားထုတ္ေနေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အေနျဖင့္ နာယူသိထားသင့္သည့္ တရားေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြ မ်ားအားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ခ်မ္းေျမ႕စြာျဖင့္ တရားေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳ ႏုိင္ၾကသျဖင့္ တရားကေပးေသာ ေကာင္းက်ိဳး တရားတုိ႔ကုိ ရရွိ ခံစားႏုိင္ၾကပါေစ…
အားေပးစကား
ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ အားေပးစကား အမည္ရသည့္ တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျဖင့္ တရားေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳႏုိင္ၾကပါေစ…
ဆည္းဆာခ်ိန္ခါ
ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀တုန္းက ညေန ေန၀င္ခ်ိန္ွကုိၾကည့္ၿပီး ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ဆည္းဆာခ်ိန္ခါ အလွအပေတြကုိ အခုလိုအခါမွာ ကၽြန္ေတာ္ သတိရေနမိပါတယ္။ တစ္ေန႔တာ ေလာကကုိ အလင္းေရာင္ေတြ ျဖန္႔က်က္ ေပးေ၀ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္ေလးမွာေတာင္ ေလာကကုိ အလွေတြ ဆင္ျမန္းေပးခဲ့တဲ့ ေနမင္းႀကီးကုိလည္း အားက်မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရွိေနတဲ့ဘက္ကုိ နီညိဳေရာင္ အလွေတြနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာၿပီး အျခားတစ္ဘက္ကိုလည္း ေႏြးေထြးတဲ့ အလင္းေရာင္ေတြေပးလို႔ ေလာကၾကီးကို အလွဆင္ျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ အျပဳအမူေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားတန္ဖုိးထားမိပါလို႔တယ္ ေျပာရင္ လြန္မယ္လို႔ေတာ့ မထင္မိပါဘူး။
သစ္ရြက္ေလးေတြဟာ အစိမ္းေရာင္ရင့္ရင့္အျဖစ္ တည္ရွိေနစဥ္မွာ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကုိ ေဆာင္ခဲ့ျပီး ရြက္၀ါေလးေတြအျဖစ္ ေရာက္ရွိသြားသည့္တိုင္ မေၾကြခင္ ေ၀ေနစဥ္ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္အထိ ေလာကၾကီးကုိ အလွဆင္သြားၾကတာပါပဲ။ သည္လိုမ်ိဳး အသိဉာဏ္မဲ့၊ အသက္မရွိတဲ့ အရာေတြကေတာင္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ေလာကကုိ တတ္စြမ္းသမွ် အလွဆင္ခဲ့ပါလားဆုိတဲ့ အေတြးေတြက ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို မင္းလည္း ဒီလိုမ်ိဳးပဲ ေလာကကို တတ္စြမ္းသမွ်ေတာ့ အလွဆင္ရမယ္ေနာ္ဆိုတဲ့ ဆင္ျခင္စိတ္ကေလးေတြ ေပၚထြက္လာေအာင္ လႈံံ႕ေဆာ္လို႔ေနပါတယ္။
အခုဆုိရင္ ဓမၼရသဆုိတ့ဲ အမည္နဲ႔ အင္တာနက္ မီဒီယာ ေျမေပၚမွာ ဓမၼေအာင္လံေတြကုိ လႊင့္ထူခဲ့တာ ၂ ႏွစ္ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ တစ္ပါးသူတုိ႔အတြက္ ေက်းဇူးျပဳလိုတဲ့ ဆႏၵ၊ သာသနာ့ အက်ိဳးကုိ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွ သယ္ပုိး လိုတဲ့ ဆႏၵမ်ားျဖင့္ မိမိစြမ္းႏုိင္သေလာက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုေဆာင္ရြက္တာဟာ အျမတ္ဆံုးေသာ ဒါနျပဳျခင္းျဖစ္သလို အမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ရင္း ကုိယ့္အက်ိဳးအတြက္လည္း ျဖည့္ဆည္းၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ ခံယူမိခဲ့ပါတယ္။
“ကုိယ့္တြက္ကုိယ့္တာ၊ ကုိယ္က်ိဳးပါေအာင္၊ ကုိယ္သာသယ္ပုိး အမ်ားက်ိဳး၊ ကုိယ့္က်ိဳးအစစ္ ျဖစ္ေတာ့သည္” ဆုိျပီး ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက မိန္႔ဆုိဖူးခဲ့တာကုိလည္း ျပန္ေျပာင္း သတိရမိပါတယ္။
သစ္တစ္ပင္ေကာင္း၊ ငွက္တစ္ေသာင္း၊ အေပါင္းကုိယ့္ေၾကာင့္၊ ေအးေစေသာ၀္ ဆုိတဲ့ စကားအတုိင္း ကုိယ့္ေၾကာင့္ အမ်ားသူ ငါ ေကာင္းက်ိဳးရၾကတယ္ဆုိရင္ျဖင့္ ၀မ္းသာရမွာပါပဲ။ သို႔ေသာ္ျငားလည္း အမ်ားအက်ိဳး အတြက္ ရည္ေမွ်ာ္ၿပီး လုပ္ေနတာကုိ သေဘာမေပါက္၊ မသိနားမလည္တဲ့သူေတြလည္း ရွိေနေလေတာ့ တခါတရံမွာေတာ့ အခက္အခဲတစ္ခ်ိဳ႕ ၾကံဳရတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိခဲ့ပါရဲ့။
ဥပမာသံုးျပီး ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရြာထဲကုိ သတၱဳပစၥည္းေတြ၊ အုိးခြက္ေတြနဲ႔ အျခားပစၥည္းေတြ တင္လာတဲ့ လွည္းႀကီးမ်ား၀င္လာရင္ ေခြးေတြက ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ေဟာင္ၾကတယ္။ လွည္းေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြ အခ်င္းခ်င္းတုိက္မိလို႔ ထြက္လာတဲ့ ဂလံုး၊ ဂလြမ္ အသံေတြနဲ႔ သံစံုျမည္ေနေတာ့ ေဟာင္တာေပါ့။ အဲဒီလို ၀ုိင္းေဟာင္ၾကေပမယ့္ လွည္းႀကီးေတာ့ သူသြားရမယ့္ဆီ သြားၿမဲပါပဲ။ တကယ္လုိ႔ ဒီလွည္းႀကီးက ရပ္လိုက္မယ္ဆုိရင္ လိုရာခရီးကုိ ဘယ္ေရာက္ႏုိင္ပါေတာ့မလဲ။ ဒီအတိုင္းပါပဲ။ အမ်ားအက်ိဳး ေရွး႐ႈလုပ္ေနေပမယ့္ နားမလည္သူတစ္ခ်ိဳ႔တုိ႔က ေလွာင္ေျပာင္ၾကတာေတြလည္း ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ ကၽြန္ေတာ္အေနျဖင့္ သြားရမယ့္ ပန္းတုိင္ကုိေရာက္ေအာင္ေတာ့ သြားၿမဲအတုိင္း သြားေနဦးမွာပါ။
မ်ားမၾကာတဲ့ကာလမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရင္လိုမ်ိဳး ဆက္လက္ေရးသားႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တတ္ႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ အေကာင္းဆံုးေသာ ေဆာင္ရြက္မႈေလးေတြ ထားခဲ့ခ်င္ပါတယ္။ အဘက္ဘက္ကေန ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးေလာကနာထ ကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ အင္တာနက္မွာ စာေရးႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ကုိ ဘ၀တစ္ခုလုိ႔ သတ္မွတ္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ အခုအခ်ိန္က အဲဒီဘ၀ေလးရဲ႔ ဆည္းဆာခ်ိန္ေလးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားမိတဲ့ ေနမင္းၾကီးလိုပဲ တစ္ေနရာမွာ ဆည္းဆာခ်ိန္ ျဖစ္ေပမယ့္ အျခားေနရာအတြက္ေတာ့ ေရာင္ျခည္အလင္းတန္းသစ္ေလးတစ္ခု ျဖစ္ခ်င္ပါေသးတယ္။
စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကုိ ေလးစားတန္ဖုိးထားပါတယ္။
စိတၱသုခ ကာယသုချဖင့္ ျပည့္စံုႏုိင္ၾကပါေစ
ဆႏၵမြန္ျဖင့္
ေအာင္ဦး
သစ္ရြက္ေလးေတြဟာ အစိမ္းေရာင္ရင့္ရင့္အျဖစ္ တည္ရွိေနစဥ္မွာ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကုိ ေဆာင္ခဲ့ျပီး ရြက္၀ါေလးေတြအျဖစ္ ေရာက္ရွိသြားသည့္တိုင္ မေၾကြခင္ ေ၀ေနစဥ္ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္အထိ ေလာကၾကီးကုိ အလွဆင္သြားၾကတာပါပဲ။ သည္လိုမ်ိဳး အသိဉာဏ္မဲ့၊ အသက္မရွိတဲ့ အရာေတြကေတာင္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ေလာကကုိ တတ္စြမ္းသမွ် အလွဆင္ခဲ့ပါလားဆုိတဲ့ အေတြးေတြက ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို မင္းလည္း ဒီလိုမ်ိဳးပဲ ေလာကကို တတ္စြမ္းသမွ်ေတာ့ အလွဆင္ရမယ္ေနာ္ဆိုတဲ့ ဆင္ျခင္စိတ္ကေလးေတြ ေပၚထြက္လာေအာင္ လႈံံ႕ေဆာ္လို႔ေနပါတယ္။
အခုဆုိရင္ ဓမၼရသဆုိတ့ဲ အမည္နဲ႔ အင္တာနက္ မီဒီယာ ေျမေပၚမွာ ဓမၼေအာင္လံေတြကုိ လႊင့္ထူခဲ့တာ ၂ ႏွစ္ ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ။ တစ္ပါးသူတုိ႔အတြက္ ေက်းဇူးျပဳလိုတဲ့ ဆႏၵ၊ သာသနာ့ အက်ိဳးကုိ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွ သယ္ပုိး လိုတဲ့ ဆႏၵမ်ားျဖင့္ မိမိစြမ္းႏုိင္သေလာက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုေဆာင္ရြက္တာဟာ အျမတ္ဆံုးေသာ ဒါနျပဳျခင္းျဖစ္သလို အမ်ားအက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ရင္း ကုိယ့္အက်ိဳးအတြက္လည္း ျဖည့္ဆည္းၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ ခံယူမိခဲ့ပါတယ္။
“ကုိယ့္တြက္ကုိယ့္တာ၊ ကုိယ္က်ိဳးပါေအာင္၊ ကုိယ္သာသယ္ပုိး အမ်ားက်ိဳး၊ ကုိယ့္က်ိဳးအစစ္ ျဖစ္ေတာ့သည္” ဆုိျပီး ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက မိန္႔ဆုိဖူးခဲ့တာကုိလည္း ျပန္ေျပာင္း သတိရမိပါတယ္။
သစ္တစ္ပင္ေကာင္း၊ ငွက္တစ္ေသာင္း၊ အေပါင္းကုိယ့္ေၾကာင့္၊ ေအးေစေသာ၀္ ဆုိတဲ့ စကားအတုိင္း ကုိယ့္ေၾကာင့္ အမ်ားသူ ငါ ေကာင္းက်ိဳးရၾကတယ္ဆုိရင္ျဖင့္ ၀မ္းသာရမွာပါပဲ။ သို႔ေသာ္ျငားလည္း အမ်ားအက်ိဳး အတြက္ ရည္ေမွ်ာ္ၿပီး လုပ္ေနတာကုိ သေဘာမေပါက္၊ မသိနားမလည္တဲ့သူေတြလည္း ရွိေနေလေတာ့ တခါတရံမွာေတာ့ အခက္အခဲတစ္ခ်ိဳ႕ ၾကံဳရတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိခဲ့ပါရဲ့။
ဥပမာသံုးျပီး ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရြာထဲကုိ သတၱဳပစၥည္းေတြ၊ အုိးခြက္ေတြနဲ႔ အျခားပစၥည္းေတြ တင္လာတဲ့ လွည္းႀကီးမ်ား၀င္လာရင္ ေခြးေတြက ၀ိုင္းၿပီးေတာ့ ေဟာင္ၾကတယ္။ လွည္းေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြ အခ်င္းခ်င္းတုိက္မိလို႔ ထြက္လာတဲ့ ဂလံုး၊ ဂလြမ္ အသံေတြနဲ႔ သံစံုျမည္ေနေတာ့ ေဟာင္တာေပါ့။ အဲဒီလို ၀ုိင္းေဟာင္ၾကေပမယ့္ လွည္းႀကီးေတာ့ သူသြားရမယ့္ဆီ သြားၿမဲပါပဲ။ တကယ္လုိ႔ ဒီလွည္းႀကီးက ရပ္လိုက္မယ္ဆုိရင္ လိုရာခရီးကုိ ဘယ္ေရာက္ႏုိင္ပါေတာ့မလဲ။ ဒီအတိုင္းပါပဲ။ အမ်ားအက်ိဳး ေရွး႐ႈလုပ္ေနေပမယ့္ နားမလည္သူတစ္ခ်ိဳ႔တုိ႔က ေလွာင္ေျပာင္ၾကတာေတြလည္း ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ ကၽြန္ေတာ္အေနျဖင့္ သြားရမယ့္ ပန္းတုိင္ကုိေရာက္ေအာင္ေတာ့ သြားၿမဲအတုိင္း သြားေနဦးမွာပါ။
မ်ားမၾကာတဲ့ကာလမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း အရင္လိုမ်ိဳး ဆက္လက္ေရးသားႏုိင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တတ္ႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာ အေကာင္းဆံုးေသာ ေဆာင္ရြက္မႈေလးေတြ ထားခဲ့ခ်င္ပါတယ္။ အဘက္ဘက္ကေန ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးေလာကနာထ ကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားလိုပါတယ္။ အင္တာနက္မွာ စာေရးႏုိင္တဲ့ အခ်ိန္ကုိ ဘ၀တစ္ခုလုိ႔ သတ္မွတ္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ အခုအခ်ိန္က အဲဒီဘ၀ေလးရဲ႔ ဆည္းဆာခ်ိန္ေလးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားမိတဲ့ ေနမင္းၾကီးလိုပဲ တစ္ေနရာမွာ ဆည္းဆာခ်ိန္ ျဖစ္ေပမယ့္ အျခားေနရာအတြက္ေတာ့ ေရာင္ျခည္အလင္းတန္းသစ္ေလးတစ္ခု ျဖစ္ခ်င္ပါေသးတယ္။
စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကုိ ေလးစားတန္ဖုိးထားပါတယ္။
စိတၱသုခ ကာယသုချဖင့္ ျပည့္စံုႏုိင္ၾကပါေစ
ဆႏၵမြန္ျဖင့္
ေအာင္ဦး
ေဘးရန္ကင္းပါေစ
ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေဘးရန္ကင္းပါေစ အမည္ရေသာ တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳႏုိင္ၾက၍ ေဘးရန္ေတြကင္းၿပီး ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ…။
အမွန္ကုိ ေျပာႏုိင္ပါေစ
ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ အမွန္ကုိ ေျပာႏုိင္ပါေစ အမည္ရေသာ တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳႏုိင္ၾက၍ အသိပညာ တုိးပြားၿပီး ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ…။
ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍…
က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖုိင္ေတြကုိ လူအမ်ား နာယူလို႔ ရေအာင္ တင္ထားၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာ ဒီအေၾကာင္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စာေတြ အမ်ားၾကီးေရးျပဖို႔ အစီစဥ္ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ပထမ ေဆြးေႏြးပြဲ အၿပီးမွာ ေဆာင္းပါး ၁၀ပုဒ္ေလာက္ ေရးသား ေဖာ္ျပခဲ့ၾကတာနဲ႔ပဲ လံုေလာက္ပါၿပီလို႔ ယူဆခဲ့လို႔ပါ။ ထုိေဆာင္းပါးေတြကုိ ဖတ္ၾကည့္ျခင္း အားျဖင့္ စာဖတ္သူ ပရိတ္သတ္အေနနဲ႔ေရာ တရားအလုပ္ အားထုတ္ေနသူေတြ အတြက္ပါ ဓမၼနည္းလမ္းတက် ဟုတ္ျခင္း၊ မဟုတ္ျခင္းကုိ ေ၀ဖန္ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ၿပီလို႔ ေတြးမိပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ အမ်ားဆႏၵ အရေရာ၊ က်ေနာ္တို႔ ထပ္မံ ေမးခ်င္တာေတြ ရွိတာနဲ႔ ဒုတိယ အၾကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲ ျပဳလုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ယခုလို ေမးျမန္းေဆြးေႏြးတာေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ပဲ လုပ္ၾကတယ္လို႔ မျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ဆရာေတာ္ မေလးရွားကို ၾကြလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဆြးေႏြးၾကလို႔ ေျပာဆုိလာတဲ့ အတြက္ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ယခင္ကလည္း ဆရာေတာ္နဲ႔ အျခားေသာ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ေဆြးေႏြးခဲ့တာ အၾကိမ္မနည္းေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ေတြကုိလည္း ဆရာေတာ္ ဘယ္လို ေျဖခဲ့တယ္ ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔ သိၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
ပထမ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ပထမဆံုး ေမးတဲ့ အေၾကာင္းအရာကိုပဲ လွည့္ပတ္ေျဖၾကားလိုက္တဲ့ အျပင္ ေနာက္ပုိင္းမွာလည္း အေျဖကုိ တိတိက်က် မသိရပဲ အလားတူ အေျဖေတြပဲ ေျပာလာတဲ့ အတြက္ ေဒါသသံေတြ ပါလာရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ရဟန္းတပါးကုိ အဲလို မေျပာဆုိသင့္ဘူးဆုိတာ သိတယ္။ သို႔ေသာ္ မမွန္တာကုိ မမွန္ဘူးလို႔ ေျပာရမယ္ ဆုိတဲ့ ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ကုိ တနည္းအားျဖင့္ လိုက္နာျခင္းပဲ ျဖစ္တယ္။
ေဆြးေႏြးပြဲေတြကုိ နားဆင္ၿပီး မသိေသးတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ သိသြားၾကတယ္။ ေ၀၀ါးေနတဲ့ သူေတြအတြက္ ပုိၿပီးရွင္းလင္းေအာင္ သိၾကတယ္။ သိၿပီးသားသူေတြ အတြက္ ပုိၿပီးေတာ့ ေလးနက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ယခုေဆြးေႏြးပြဲ ေတြကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးရသြားတယ္၊ အသိျမင္ေတြ မွန္သြားတယ္ ဆုိရင္ပဲ ျပဳလုပ္ရက်ိဳး နပ္ပါတယ္။ ပရိသတ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိျခင္းေၾကာင့္ လူတုိင္း လက္ခံျခင္း၊ လက္မခံျခင္းကုိ မေျပာလိုပါ။ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အားလံုးကို ျခံဳငံုသံုးသပ္ၿပီးမွ မိမိတုိ႔ ကုိယ္တုိင္ဆံုးျဖတ္တာ သင့္ေတာ္ပါတယ္။
အသံဖိုင္မ်ား နားဆင္ၿပီးေတာ့ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ားထံကေန ေစတနာနဲ႔ အၾကံျပဳေျပာဆုိတာေတြကုိ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ စုိးရိမ္ၿပီးေတာ့ အသိေပးေျပာၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြကုိလည္း တန္ဖုိးထားပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔လည္း ဒုကၡက လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ တရားဓမၼေတြကုိ ေလ့လာဆည္းပူး က်င့္ၾကံေနသူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတုိင္အတြက္ အတားအဆီးျဖစ္မယ့္ အေရးကုိ က်ေနာ္တုိ႔ အျဖစ္မခံပါဘူး။ သတိ ရွိစြာ၊ ႏွလံုးသြင္း မွန္စြာနဲ႔ပဲ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာပါ။
က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ၀ိနည္းေတာ္နဲ႔ မသင့္ေလ်ာ္တာေတြကို ေျပာဆုိခဲ့တာေတြ ရွိပါတယ္။ အျခားစည္းကမ္းနဲ႔ ပတ္သလို႔ ေဆြးေႏြးမႈ၊ တရားနည္းလမ္းႏွင့္ ပတ္သတ္လို႔ ေဆြးေႏြးမႈေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလိုေျပာလို႔ အျပစ္ျဖစ္၊ မျဖစ္ကုိ ဆရာေတာ္ေရးသား ေျဖၾကားေပးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးမွာလည္း ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။
ထုိ႔အျပင္ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီး ေရးသားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဓမၼဒီပနီ က်မ္းမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ေရးထားပါတယ္။
ယခုအခါ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာမွာလည္း လူ ၀ိနည္းတတ္ေပါမ်ား၍ ၀ိနည္းတရားႏွင့္ မညီေသာ ရဟန္းတုိ႔ကုိ ပုိးစုိးပက္စက္ ဆုိရက္ ေျပာရက္သူမ်ား ေပါမ်ားလွ်င္ သာသနာေတာ္မွာ ေကာင္းဖုိ႔ရာျဖစ္၏။
လူတို႔က ၀ိနည္းကုိ သိ၍ ၀ိနည္းရွိတုိင္း ညီညြတ္ေအာင္ မက်င့္ေသာ ရဟန္းကုိ အလွဴ လွဴဒါန္းသူ ကုိးကြယ္သူမရွိဘဲ ေနခဲ့မူကား သာသနာေတာ္၌ အလြန္ေကာင္းဖုိ႔ရာ ျဖစ္၏။ ပစၥည္းေလးပါးတုိ႔ျဖင့္ အားေပးခ်ီးေျမွာက္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းျခင္းကုိ ျပဳၾကမူကား အဘယ္အခါမွ သာသနာေတာ္ ထင္ေပၚႀကီးရင့္ ဂုဏ္သီးရင့္၍ ထြန္းတင့္ ေကင္းစားႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။
အခ်ိဳ႕ေသာ သူတုိ႔က လူမ်ား၀ိနည္းတရားေတာ္ကုိ မသင္ေကာင္းဟူ၍ ေျပာဆုိၾက၏။ ထုိသူတုိ႔သည္ တရားေတာ္ကုိ တားဆီးပိတ္ပင္ရာ ေရာက္၏။ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါသည္း ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးအား ၀ိနည္းတရားေတာ္ကုိ သင္ၾကားျခင္းေၾကာင့္ အဘယ္အက်ိဳးရွိအံ့နည္း စသည္ျဖင့္ ေျပာဆုိျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္သင့္၏။ လူသာမေဏတုိ႔အား ေျပာဆုိျငားအံ့၊ ဒုကၠဋိအာပတ္သင့္၏။ ဤသုိ႔ႀကီးေလးေသာ အျပစ္ရွိ၏။
ေညာင္တုန္းၿမိဳ႕ ေရႊဟသၤာေတာရတုိက္ ပထမ စံေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီးက ေအာက္ပါအတုိင္း မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
အခ်ိဳ႕ေသာ သူတုိ႔က ၀ိနည္းတတ္လွ်င္ ရဟန္းေတာ္မ်ား မအပ္မရာေသာ အမႈကုိ ျပဳလုပ္သည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ေသာ္ ကဲ့ရဲ႕မိတတ္၍ အျပစ္ရွိမည္ကုိ ေၾကာက္ရသည္ဟူ၍ ေျပာေလ့ရွိ၏။
ထုိစကားမ်ား၏ မေကာင္းမႈကုိ ၾကပ္ၾကပ္ကဲ့ရဲ႕မွသာလွ်င္ မေကာင္းမႈျပဳ၀ံ့သူ နည္းပါးေပလိမ့္မည္။ မေကာင္းသူ ျပဳ၀ံ့သူနည္းပါးပါမွ ဤသာသနာေတာ္ႀကီးသည္ ေန၀န္း၊ လ၀န္းပမာ လြန္စြာ ထြန္းေတာက္ေပလိ့မ္မည္။
အက်ဥ္းအားျဖင့္ (၂၂၇)သြယ္၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကုိးေထာင္ တစ္ရာရွစ္ဆယ့္ငါးသန္း သံုးေသာင္းေျခာက္ေထာင္ေသာ သိကၡာပုဒ္တုိ႔မွာ ျမတ္စြာဘုရား သေဘာ အလိုအေလွ်ာက္ အေၾကာင္းမဲ့ ပညတ္အပ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ဟူ၍ မရွိေခ်။
အလိုနည္းေသာ ရဟန္းႏွင့္ လိမၼာေသာ ဒါယကာ ဒါယိကာမတုိ႔က ကဲ့ရဲ႕ေသာေၾကာင့္သာ ပညတ္ရေလသည္။ ယခုကာလ အခ်ိဳ႕ေသာ ဒါယကာ- ဒါယိကာမတုိ႔ကဲ့သုိ႔ မကဲ့ရဲ႕ဘဲေနၾကလွ်င္ သိကၡာပုဒ္ဟူ၍ တစ္ခုမွ် ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္။ သိကၡာပုဒ္ဟူ၍ မရွိကလည္း ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာဟူ၍ ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။
မေကာင္းမႈကုိ ကဲ့ရဲ႕ေသာ သူတုိ႔မွာ အလိုနည္းေသာ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔သာ ျဖစ္ေပ၏။ အၾကင္ရဟန္းတုိ႔သည္ အလိုနည္း ပါးၾကကုန္၏။ ထုိရဟန္းတုိ႔သည္ ကဲ့ရဲ႕ၾကကုန္၏။ ရႈတ္ခ်ၾကကုန္၏ဟု ၀ိနည္း ပါဠိေတာ္၌ သိကၡာပုဒ္တုိင္း၌ လာရွိ၏။
သာသနာေတာ္ကုိ အဟုတ္တကယ္ ေကာင္းေစလိုပါက လူရွိသမွ်၀ိနည္းကုိ တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ၾကားၿပီးလွ်င္ ၀ိနည္းႏွင့္ မညီေသာ ရဟန္းေတာ္ ဟူသမွ်တုိ႔ကုိ ကဲ့ရဲ႕ၾကလ်က္ ၀ိနည္းႏွင့္အညီ က်င့္ေသာ ရဟန္းေတာ္တုိ႔ကုိ ေရြးခ်ယ္၍ ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္ၾကမွသာလွ်င္ ဤသာသနာေတာ္ႀကီးသည္ ေနလပမာ လြန္စြာ ထြန္းလင္းေပလိမ့္မည္။
မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္က ၀ိနည္းမတတ္ခဲ့၍ ရွိလွ်င္ ဤရဟန္းကား ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္ႏွင့္ အညီ က်င့္ၾကံေနထုိင္ေသာ ရဟန္းတည္း၊ ဤရဟန္းကား ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္ႏွင့္ အညီ က်င့္ၾကံေနထုိင္ေသာ ရဟန္းမဟုတ္ဟု ခြဲျခား၍ သိႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္သျဖင့္ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ႏွင့္ မညီေသာ ရဟန္းမ်ားကုိပင္ ရဟန္းေကာင္း ရဟန္းျမတ္အထင္ႏွင့္ အားေပးခ်ီးေျမွာက္ျခင္းျပဳမိက အရွင္မရွိေသာ ရဟန္းအား အားေပးခ်ီးေျမွာက္မႈ အလဇၹီပဂၢဟာ၌သာ တည္၍ ျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္၌ အရွက္မရွိ အလဇၹီ ပုဂၢိဳလ္ေတြသာ ေျမာက္ျမား အားရွိခဲ့ရာ၏။ ထုိသုိ႔ျဖစ္က ဤသာသနာ ေတာ္ႀကီးသည္ ဘယ္အခါမွ ေကာင္းေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ိနည္းတရားေတာ္ႏွင့္ တကြ သုတ္၊ အဘိဓမၼာ တရားတုိ႔ကုိ စြမ္းအားရွိသမွ် ထြန္းလင္းျပန္႔ပြားေအာင္ အားထုတ္ၾကကုန္ရာ၏။
ထုိ၀ိနည္းတရားေတာ္တည္မွ သာသနာေတာ္ အရွည္တည္တံ့ႏုိင္မည္ ၀ိနည္းတရားေတာ္ ပြင့္လင္းမွ သာသနာေတာ္ အရွည္ပြင့္လင္း ေတာက္ပႏုိင္မည္။ ၀ိနည္းတရားေတာ္ ကြယ္ေပ်ာက္က သာသနာေတာ္ ကြယ္ေပ်ာက္ေပလိမ့္မည္။
အထက္ပါ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ဆံုးမၾသ၀ါဒမ်ားသည္ ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္မ်ားကုိ ကုိးကား၍ ေရးသား မိန္႔ဆုိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိသို႔ ဆုိရလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးေ၀ဖန္ခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ အျပဳအမူကုိ နားလည္လက္ခံ ႏုိင္ၾကမယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။
ေနာက္ဆံုး အေနျဖင့္ သတိေပးပါရေစ… လက္ခံျခင္း၊ လက္မခံျခင္းဆုိတာ မိမိတုိ႔ ကုိယ္ပုိင္ ဉာဏ္အရ ဆံုးျဖတ္ၾကတာ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ အျငင္းမပြားၾကဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္။ လိုအပ္ခ်က္ရွိပါက ေဆြးေႏြးအၾကံျပဳႏုိင္ပါတယ္။
တရားစစ္ တရားမွန္ျဖင့္ ခ်မ္းသာႏုိင္ၾကပါေစ…
ယခုလို ေမးျမန္းေဆြးေႏြးတာေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ပဲ လုပ္ၾကတယ္လို႔ မျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ဆရာေတာ္ မေလးရွားကို ၾကြလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဆြးေႏြးၾကလို႔ ေျပာဆုိလာတဲ့ အတြက္ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ယခင္ကလည္း ဆရာေတာ္နဲ႔ အျခားေသာ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ေဆြးေႏြးခဲ့တာ အၾကိမ္မနည္းေတာ့ပါဘူး။ သူတုိ႔ေတြကုိလည္း ဆရာေတာ္ ဘယ္လို ေျဖခဲ့တယ္ ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔ သိၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
ပထမ ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ပထမဆံုး ေမးတဲ့ အေၾကာင္းအရာကိုပဲ လွည့္ပတ္ေျဖၾကားလိုက္တဲ့ အျပင္ ေနာက္ပုိင္းမွာလည္း အေျဖကုိ တိတိက်က် မသိရပဲ အလားတူ အေျဖေတြပဲ ေျပာလာတဲ့ အတြက္ ေဒါသသံေတြ ပါလာရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔ ရဟန္းတပါးကုိ အဲလို မေျပာဆုိသင့္ဘူးဆုိတာ သိတယ္။ သို႔ေသာ္ မမွန္တာကုိ မမွန္ဘူးလို႔ ေျပာရမယ္ ဆုိတဲ့ ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ကုိ တနည္းအားျဖင့္ လိုက္နာျခင္းပဲ ျဖစ္တယ္။
ေဆြးေႏြးပြဲေတြကုိ နားဆင္ၿပီး မသိေသးတဲ့ သူေတြအေနနဲ႔ သိသြားၾကတယ္။ ေ၀၀ါးေနတဲ့ သူေတြအတြက္ ပုိၿပီးရွင္းလင္းေအာင္ သိၾကတယ္။ သိၿပီးသားသူေတြ အတြက္ ပုိၿပီးေတာ့ ေလးနက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ယခုေဆြးေႏြးပြဲ ေတြကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး တစ္ဦးတစ္ေယာက္ အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးရသြားတယ္၊ အသိျမင္ေတြ မွန္သြားတယ္ ဆုိရင္ပဲ ျပဳလုပ္ရက်ိဳး နပ္ပါတယ္။ ပရိသတ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိျခင္းေၾကာင့္ လူတုိင္း လက္ခံျခင္း၊ လက္မခံျခင္းကုိ မေျပာလိုပါ။ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား အားလံုးကို ျခံဳငံုသံုးသပ္ၿပီးမွ မိမိတုိ႔ ကုိယ္တုိင္ဆံုးျဖတ္တာ သင့္ေတာ္ပါတယ္။
အသံဖိုင္မ်ား နားဆင္ၿပီးေတာ့ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမမ်ားထံကေန ေစတနာနဲ႔ အၾကံျပဳေျပာဆုိတာေတြကုိ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ စုိးရိမ္ၿပီးေတာ့ အသိေပးေျပာၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြကုိလည္း တန္ဖုိးထားပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ အေနနဲ႔လည္း ဒုကၡက လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ တရားဓမၼေတြကုိ ေလ့လာဆည္းပူး က်င့္ၾကံေနသူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတုိင္အတြက္ အတားအဆီးျဖစ္မယ့္ အေရးကုိ က်ေနာ္တုိ႔ အျဖစ္မခံပါဘူး။ သတိ ရွိစြာ၊ ႏွလံုးသြင္း မွန္စြာနဲ႔ပဲ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတာပါ။
က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ၀ိနည္းေတာ္နဲ႔ မသင့္ေလ်ာ္တာေတြကို ေျပာဆုိခဲ့တာေတြ ရွိပါတယ္။ အျခားစည္းကမ္းနဲ႔ ပတ္သလို႔ ေဆြးေႏြးမႈ၊ တရားနည္းလမ္းႏွင့္ ပတ္သတ္လို႔ ေဆြးေႏြးမႈေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလိုေျပာလို႔ အျပစ္ျဖစ္၊ မျဖစ္ကုိ ဆရာေတာ္ေရးသား ေျဖၾကားေပးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးမွာလည္း ဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။
ထုိ႔အျပင္ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီး ေရးသားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဓမၼဒီပနီ က်မ္းမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ေရးထားပါတယ္။
ယခုအခါ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာမွာလည္း လူ ၀ိနည္းတတ္ေပါမ်ား၍ ၀ိနည္းတရားႏွင့္ မညီေသာ ရဟန္းတုိ႔ကုိ ပုိးစုိးပက္စက္ ဆုိရက္ ေျပာရက္သူမ်ား ေပါမ်ားလွ်င္ သာသနာေတာ္မွာ ေကာင္းဖုိ႔ရာျဖစ္၏။
လူတို႔က ၀ိနည္းကုိ သိ၍ ၀ိနည္းရွိတုိင္း ညီညြတ္ေအာင္ မက်င့္ေသာ ရဟန္းကုိ အလွဴ လွဴဒါန္းသူ ကုိးကြယ္သူမရွိဘဲ ေနခဲ့မူကား သာသနာေတာ္၌ အလြန္ေကာင္းဖုိ႔ရာ ျဖစ္၏။ ပစၥည္းေလးပါးတုိ႔ျဖင့္ အားေပးခ်ီးေျမွာက္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းျခင္းကုိ ျပဳၾကမူကား အဘယ္အခါမွ သာသနာေတာ္ ထင္ေပၚႀကီးရင့္ ဂုဏ္သီးရင့္၍ ထြန္းတင့္ ေကင္းစားႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။
အခ်ိဳ႕ေသာ သူတုိ႔က လူမ်ား၀ိနည္းတရားေတာ္ကုိ မသင္ေကာင္းဟူ၍ ေျပာဆုိၾက၏။ ထုိသူတုိ႔သည္ တရားေတာ္ကုိ တားဆီးပိတ္ပင္ရာ ေရာက္၏။ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါသည္း ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးအား ၀ိနည္းတရားေတာ္ကုိ သင္ၾကားျခင္းေၾကာင့္ အဘယ္အက်ိဳးရွိအံ့နည္း စသည္ျဖင့္ ေျပာဆုိျငားအံ့၊ ပါစိတ္အာပတ္သင့္၏။ လူသာမေဏတုိ႔အား ေျပာဆုိျငားအံ့၊ ဒုကၠဋိအာပတ္သင့္၏။ ဤသုိ႔ႀကီးေလးေသာ အျပစ္ရွိ၏။
ေညာင္တုန္းၿမိဳ႕ ေရႊဟသၤာေတာရတုိက္ ပထမ စံေက်ာင္းဆရာေတာ္ႀကီးက ေအာက္ပါအတုိင္း မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
အခ်ိဳ႕ေသာ သူတုိ႔က ၀ိနည္းတတ္လွ်င္ ရဟန္းေတာ္မ်ား မအပ္မရာေသာ အမႈကုိ ျပဳလုပ္သည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ေသာ္ ကဲ့ရဲ႕မိတတ္၍ အျပစ္ရွိမည္ကုိ ေၾကာက္ရသည္ဟူ၍ ေျပာေလ့ရွိ၏။
ထုိစကားမ်ား၏ မေကာင္းမႈကုိ ၾကပ္ၾကပ္ကဲ့ရဲ႕မွသာလွ်င္ မေကာင္းမႈျပဳ၀ံ့သူ နည္းပါးေပလိမ့္မည္။ မေကာင္းသူ ျပဳ၀ံ့သူနည္းပါးပါမွ ဤသာသနာေတာ္ႀကီးသည္ ေန၀န္း၊ လ၀န္းပမာ လြန္စြာ ထြန္းေတာက္ေပလိ့မ္မည္။
အက်ဥ္းအားျဖင့္ (၂၂၇)သြယ္၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကုိးေထာင္ တစ္ရာရွစ္ဆယ့္ငါးသန္း သံုးေသာင္းေျခာက္ေထာင္ေသာ သိကၡာပုဒ္တုိ႔မွာ ျမတ္စြာဘုရား သေဘာ အလိုအေလွ်ာက္ အေၾကာင္းမဲ့ ပညတ္အပ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ဟူ၍ မရွိေခ်။
အလိုနည္းေသာ ရဟန္းႏွင့္ လိမၼာေသာ ဒါယကာ ဒါယိကာမတုိ႔က ကဲ့ရဲ႕ေသာေၾကာင့္သာ ပညတ္ရေလသည္။ ယခုကာလ အခ်ိဳ႕ေသာ ဒါယကာ- ဒါယိကာမတုိ႔ကဲ့သုိ႔ မကဲ့ရဲ႕ဘဲေနၾကလွ်င္ သိကၡာပုဒ္ဟူ၍ တစ္ခုမွ် ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္။ သိကၡာပုဒ္ဟူ၍ မရွိကလည္း ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာဟူ၍ ရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။
မေကာင္းမႈကုိ ကဲ့ရဲ႕ေသာ သူတုိ႔မွာ အလိုနည္းေသာ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔သာ ျဖစ္ေပ၏။ အၾကင္ရဟန္းတုိ႔သည္ အလိုနည္း ပါးၾကကုန္၏။ ထုိရဟန္းတုိ႔သည္ ကဲ့ရဲ႕ၾကကုန္၏။ ရႈတ္ခ်ၾကကုန္၏ဟု ၀ိနည္း ပါဠိေတာ္၌ သိကၡာပုဒ္တုိင္း၌ လာရွိ၏။
သာသနာေတာ္ကုိ အဟုတ္တကယ္ ေကာင္းေစလိုပါက လူရွိသမွ်၀ိနည္းကုိ တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ၾကားၿပီးလွ်င္ ၀ိနည္းႏွင့္ မညီေသာ ရဟန္းေတာ္ ဟူသမွ်တုိ႔ကုိ ကဲ့ရဲ႕ၾကလ်က္ ၀ိနည္းႏွင့္အညီ က်င့္ေသာ ရဟန္းေတာ္တုိ႔ကုိ ေရြးခ်ယ္၍ ကုိးကြယ္ ဆည္းကပ္ၾကမွသာလွ်င္ ဤသာသနာေတာ္ႀကီးသည္ ေနလပမာ လြန္စြာ ထြန္းလင္းေပလိမ့္မည္။
မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္က ၀ိနည္းမတတ္ခဲ့၍ ရွိလွ်င္ ဤရဟန္းကား ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္ႏွင့္ အညီ က်င့္ၾကံေနထုိင္ေသာ ရဟန္းတည္း၊ ဤရဟန္းကား ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္ႏွင့္ အညီ က်င့္ၾကံေနထုိင္ေသာ ရဟန္းမဟုတ္ဟု ခြဲျခား၍ သိႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္သျဖင့္ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ႏွင့္ မညီေသာ ရဟန္းမ်ားကုိပင္ ရဟန္းေကာင္း ရဟန္းျမတ္အထင္ႏွင့္ အားေပးခ်ီးေျမွာက္ျခင္းျပဳမိက အရွင္မရွိေသာ ရဟန္းအား အားေပးခ်ီးေျမွာက္မႈ အလဇၹီပဂၢဟာ၌သာ တည္၍ ျမတ္စြာဘုရား သာသနာေတာ္၌ အရွက္မရွိ အလဇၹီ ပုဂၢိဳလ္ေတြသာ ေျမာက္ျမား အားရွိခဲ့ရာ၏။ ထုိသုိ႔ျဖစ္က ဤသာသနာ ေတာ္ႀကီးသည္ ဘယ္အခါမွ ေကာင္းေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ိနည္းတရားေတာ္ႏွင့္ တကြ သုတ္၊ အဘိဓမၼာ တရားတုိ႔ကုိ စြမ္းအားရွိသမွ် ထြန္းလင္းျပန္႔ပြားေအာင္ အားထုတ္ၾကကုန္ရာ၏။
ထုိ၀ိနည္းတရားေတာ္တည္မွ သာသနာေတာ္ အရွည္တည္တံ့ႏုိင္မည္ ၀ိနည္းတရားေတာ္ ပြင့္လင္းမွ သာသနာေတာ္ အရွည္ပြင့္လင္း ေတာက္ပႏုိင္မည္။ ၀ိနည္းတရားေတာ္ ကြယ္ေပ်ာက္က သာသနာေတာ္ ကြယ္ေပ်ာက္ေပလိမ့္မည္။
အထက္ပါ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ဆံုးမၾသ၀ါဒမ်ားသည္ ဘုရားေဟာ ပါဠိေတာ္မ်ားကုိ ကုိးကား၍ ေရးသား မိန္႔ဆုိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိသို႔ ဆုိရလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးေ၀ဖန္ခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ အျပဳအမူကုိ နားလည္လက္ခံ ႏုိင္ၾကမယ္လို႔ ယံုၾကည္မိပါတယ္။
ေနာက္ဆံုး အေနျဖင့္ သတိေပးပါရေစ… လက္ခံျခင္း၊ လက္မခံျခင္းဆုိတာ မိမိတုိ႔ ကုိယ္ပုိင္ ဉာဏ္အရ ဆံုးျဖတ္ၾကတာ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ အျငင္းမပြားၾကဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္။ လိုအပ္ခ်က္ရွိပါက ေဆြးေႏြးအၾကံျပဳႏုိင္ပါတယ္။
တရားစစ္ တရားမွန္ျဖင့္ ခ်မ္းသာႏုိင္ၾကပါေစ…
ဒုတိယအႀကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲ
၂၂.၀၂.၂၀၁၀ ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရႏွင့္ ဓမၼေရးရာ ေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ အသံဖုိင္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။
ဆူနာမီဆရာေတာ္ႏွင့္ ဒုတိယအၾကိမ္ အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ... ၁
ဆူနာမီဆရာေတာ္ႏွင့္ ဒုတိယအၾကိမ္ အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ... ၂
က်ေနာ္ အေနနဲ႔ ဦးစြာပထမ အသိေပးပါရေစ။ ပထမအႀကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲကုိ နားဆင္ၿပီး သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ ေနရာေဒသ အသီးသီးမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ေထရ၀ါဒ သာသနာကုိ ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းလိုေသာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္အားလံုးလည္း ေၾကာင့္ၾကမဲ့ မေနခဲ့ၾကပါဘူး။
အျမင္နဲ႔ ခံယူခ်က္မတူၾကတဲ့ အတြက္ ေ၀ဖန္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိလည္း ၾကားသိလာရပါတယ္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ… ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကုိ ျခံဳငံုသံုးသပ္ၿပီး မိမိတို႔ အတြက္ အက်ိဳးရွိေအာင္သာ အသံုးခ်ၾကပါ။ ၿပီးဆံုးေအာင္ နားဆင္ၿပီး လူပုဂၢိဳလ္မပါပဲ ဓမၼသပ္သပ္ကုိသာ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ လက္ခံၾကပါ။ မႏွစ္သက္ပါကလည္း မိမိတုိ႔ သေဘာအတုိင္းပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြသည္ သာသနာေတာ္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ အတြက္ အက်ိဳးယုတ္ေလ်ာ့ မသြာဘူးဆုိတာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ အနည္းငယ္မွ် ထုတ္ျပလိုပါတယ္…
(၁) ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ အရင္တရားေတြက မွားႏုိင္လို႔ မိန္႔ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းတရားေတြကေတာ့ ပုိၿပီး ပီျပင္လာပါ တယ္။ ဒီလိုပဲ အမွားနဲ႔ ရင္းရတာပဲလို႔ မိန္႔ပါေသးတယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။အထက္ပါ မိန္႔ၾကားခ်က္ အရ အရင္တရားေတြမွာ အမွားပါတယ္ဆုိေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ထိ မွားခဲ့ တယ္ဆုိတာ မသိပါ။
(၂) ၁၃၇၁ ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလဆန္း ၇ ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပေသာ ဆဌမအၾကိမ္ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ (၄၇) ပါးစုံညီ အဌမအစည္းေ၀းက ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အပုိဒ္(၄)အရ အင္တာနက္တြင္ လြင္႔တင္ထားေသာ တပည္႔ေတာ္ ဥတၱမသာရ (ဆူနာမီ) ၏ တရားမ်ားကို ျပန္လည္ရုပ္သိမ္းမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ၀န္ခံကတိ ျပဳ လက္မွတ္ေရးထုိးပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။အထက္ပါ အခ်က္အား မွန္ကန္ပါေၾကာင္း ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ မိန္႔ပါတယ္။
သံဃမဟာနာယကမွာ ၀န္ခံထားတာကုိ ခ်ိဳးေဖာက္တာဟာ သံဃသာမဂၢီကုိ ပ်က္ျပားေစပါတယ္။ ဒီလုိ၀န္ခံထားတာကုိလည္း ပညတ္ပဲ ျဖစ္တယ္။ အေလးထားစရာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယူဆေနတယ္။ အခ်ိန္ေတြကုိ ဆုပ္ကုိင္တယ္လို႔သာ မိန္႔ပါတယ္။
ေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖုိင္မ်ားကို နားဆင္ၿပီး ေရးသားၾကေသာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ စာေရးသူမ်ား၏ ေဆာင္းပါးမ်ားကုိ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။
(၁)http://www.dhammayaungchi.com/2010/02/blog-post_20.html အတုအစစ္ခြဲျခားႏုိင္ဖုိ႔
(၂)http://www.dhammayaungchi.com/2010/02/blog-post_6020.html တရားခ်ိန္ခြင္ (သို႔) မဟာပေဒသ ၄ ပါး
(၃)http://www.lknt.org/2010/02/blog-post_15.html ဆူနာမီဆရာေတာ္သုိ႔ေပးစာ
(၄)http://www.venvicitta.com/2010/02/blog-post_20.html ဆူလာျပန္ၿပီဆူနာမီ
(၅)http://www.yawcommunity.com/2010/02/blog-post_16.html အင္း…ဒါေလးေတာ့ျဖင့္ သိေစခ်င္
(၆)http://www.yawcommunity.com/2010/02/blog-post_7566.html ဓမၼဥပေဒသမ်ား
(၇)http://universaltruthplace.blogspot.com/2010/02/blog-post.html ဆူနာမီဆရာေတာ္ထံသို႔ ေလွ်ာက္ထားလႊာ
(၈)http://www.ahlataya.com/2010/02/blog-post_10.html ေ၀ဖန္ေပးခဲ့ၾကပါသည္
(၉)http://www.dhammalaws.org/2010/02/blog-post_8133.html ဆူနာမီဆရာေတာ္၊ မိမိႏွင့္ ဆရာတုတ္ၾကီးေဆး ေၾကာ္ျငာ
(၁၀)http://www.dhammalaws.org/2010/02/blog-post_19.html ေနာက္ဆံုးေပၚတရားအားထုတ္နည္း
(၁၁)http://ashinsasana.multiply.com/journal/item/25/25 ဗုဒၶႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္၀ါဒမ်ာ
(၁၂)http://www.ahlataya.com/2010/02/blog-post_23.html ဆူနာမီဆရာေတာ္ႏွင့္ ဒုတိယေဆြးေႏြးပြဲ
ဆူနာမီဆရာေတာ္ႏွင့္ ဒုတိယအၾကိမ္ အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ... ၁
ဆူနာမီဆရာေတာ္ႏွင့္ ဒုတိယအၾကိမ္ အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ... ၂
က်ေနာ္ အေနနဲ႔ ဦးစြာပထမ အသိေပးပါရေစ။ ပထမအႀကိမ္ ေဆြးေႏြးပြဲကုိ နားဆင္ၿပီး သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ ေနရာေဒသ အသီးသီးမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ေထရ၀ါဒ သာသနာကုိ ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းလိုေသာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္အားလံုးလည္း ေၾကာင့္ၾကမဲ့ မေနခဲ့ၾကပါဘူး။
အျမင္နဲ႔ ခံယူခ်က္မတူၾကတဲ့ အတြက္ ေ၀ဖန္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိလည္း ၾကားသိလာရပါတယ္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ… ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကုိ ျခံဳငံုသံုးသပ္ၿပီး မိမိတို႔ အတြက္ အက်ိဳးရွိေအာင္သာ အသံုးခ်ၾကပါ။ ၿပီးဆံုးေအာင္ နားဆင္ၿပီး လူပုဂၢိဳလ္မပါပဲ ဓမၼသပ္သပ္ကုိသာ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ လက္ခံၾကပါ။ မႏွစ္သက္ပါကလည္း မိမိတုိ႔ သေဘာအတုိင္းပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြသည္ သာသနာေတာ္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ အတြက္ အက်ိဳးယုတ္ေလ်ာ့ မသြာဘူးဆုိတာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ အနည္းငယ္မွ် ထုတ္ျပလိုပါတယ္…
(၁) ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ အရင္တရားေတြက မွားႏုိင္လို႔ မိန္႔ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းတရားေတြကေတာ့ ပုိၿပီး ပီျပင္လာပါ တယ္။ ဒီလိုပဲ အမွားနဲ႔ ရင္းရတာပဲလို႔ မိန္႔ပါေသးတယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။အထက္ပါ မိန္႔ၾကားခ်က္ အရ အရင္တရားေတြမွာ အမွားပါတယ္ဆုိေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ထိ မွားခဲ့ တယ္ဆုိတာ မသိပါ။
(၂) ၁၃၇၁ ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလဆန္း ၇ ရက္၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပေသာ ဆဌမအၾကိမ္ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ (၄၇) ပါးစုံညီ အဌမအစည္းေ၀းက ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အပုိဒ္(၄)အရ အင္တာနက္တြင္ လြင္႔တင္ထားေသာ တပည္႔ေတာ္ ဥတၱမသာရ (ဆူနာမီ) ၏ တရားမ်ားကို ျပန္လည္ရုပ္သိမ္းမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ၀န္ခံကတိ ျပဳ လက္မွတ္ေရးထုိးပါသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။အထက္ပါ အခ်က္အား မွန္ကန္ပါေၾကာင္း ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ မိန္႔ပါတယ္။
သံဃမဟာနာယကမွာ ၀န္ခံထားတာကုိ ခ်ိဳးေဖာက္တာဟာ သံဃသာမဂၢီကုိ ပ်က္ျပားေစပါတယ္။ ဒီလုိ၀န္ခံထားတာကုိလည္း ပညတ္ပဲ ျဖစ္တယ္။ အေလးထားစရာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယူဆေနတယ္။ အခ်ိန္ေတြကုိ ဆုပ္ကုိင္တယ္လို႔သာ မိန္႔ပါတယ္။
ေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖုိင္မ်ားကို နားဆင္ၿပီး ေရးသားၾကေသာ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ စာေရးသူမ်ား၏ ေဆာင္းပါးမ်ားကုိ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။
(၁)http://www.dhammayaungchi.com/2010/02/blog-post_20.html အတုအစစ္ခြဲျခားႏုိင္ဖုိ႔
(၂)http://www.dhammayaungchi.com/2010/02/blog-post_6020.html တရားခ်ိန္ခြင္ (သို႔) မဟာပေဒသ ၄ ပါး
(၃)http://www.lknt.org/2010/02/blog-post_15.html ဆူနာမီဆရာေတာ္သုိ႔ေပးစာ
(၄)http://www.venvicitta.com/2010/02/blog-post_20.html ဆူလာျပန္ၿပီဆူနာမီ
(၅)http://www.yawcommunity.com/2010/02/blog-post_16.html အင္း…ဒါေလးေတာ့ျဖင့္ သိေစခ်င္
(၆)http://www.yawcommunity.com/2010/02/blog-post_7566.html ဓမၼဥပေဒသမ်ား
(၇)http://universaltruthplace.blogspot.com/2010/02/blog-post.html ဆူနာမီဆရာေတာ္ထံသို႔ ေလွ်ာက္ထားလႊာ
(၈)http://www.ahlataya.com/2010/02/blog-post_10.html ေ၀ဖန္ေပးခဲ့ၾကပါသည္
(၉)http://www.dhammalaws.org/2010/02/blog-post_8133.html ဆူနာမီဆရာေတာ္၊ မိမိႏွင့္ ဆရာတုတ္ၾကီးေဆး ေၾကာ္ျငာ
(၁၀)http://www.dhammalaws.org/2010/02/blog-post_19.html ေနာက္ဆံုးေပၚတရားအားထုတ္နည္း
(၁၁)http://ashinsasana.multiply.com/journal/item/25/25 ဗုဒၶႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္၀ါဒမ်ာ
(၁၂)http://www.ahlataya.com/2010/02/blog-post_23.html ဆူနာမီဆရာေတာ္ႏွင့္ ဒုတိယေဆြးေႏြးပြဲ
ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရ ႏွင့္ ေဆြးေႏြးပြဲအသံဖုိင္မ်ား
၁၄.၀၂.၂၀၁၀ ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ညတြင္ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရႏွင့္ ဓမၼေရးရာ ေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ အသံဖုိင္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖုိင္မ်ား အားလံုးဆံုးေအာင္ နာယူၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းပါရေစ။
စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ…
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၁
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၂
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၃
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၄
စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ…
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၁
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၂
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၃
အြန္လိုင္းေဆြးေႏြးပြဲ အသံဖိုင္မ်ား ၄
မ်က္ေမွာက္ေခတ္ကမာၻ႔အေျခအေနႏွင့္ ဗုဒၶတရားေတာ္
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီး ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ ကမာၻ႔အေျခအေနႏွင့္ ဗုဒၶတရားေတာ္ အမည္ရေသာ တရားေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အားလံုး တရားေတာ္ကုိ ကုိယ္စိတ္ႏွလံုး ေအးခ်မ္းစြာျဖင့္ နာယူၾကည္ညိဳႏုိင္ၾကပါေစ။
ဖြင့္ရန္
ဖြင့္ရန္
ဒို႔သာသနာ ဒုိ႔ဘာသာ
ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ …
ယေန႔ အခ်ိန္မွာ ေထရ၀ါဒ သာသနာကုိ ေစာ္ကားတုိက္ခိုက္တဲ့ ၀က္ဆုိဒ္တစ္ခု ေပၚထြက္လာတာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အားလံုး စိတ္ႏွလံုး မေအးခ်မ္းႏုိင္ပဲ ရင္နင့္ၾကရတဲ့ အျဖစ္ေတြကုိ သိျမင္မိပါတယ္။ တဦးနဲ႔ တဦး ဘာသာ အယူ၀ါဒခ်င္း မတူညီတဲ့ အတြက္ ဘာသာတရား အရ ျငင္းခုန္ေနမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ အမွန္တရားကုိ ရရွိၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတပါး ေျပာဆုိ ေစာ္ကားေနတာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့လည္း ေဒါသေတြ၊ မာန္မာနေတြ မျဖစ္ၾကဖို႔ ေရွးဦးစြာ သတိေပးပါရေစ…။
အခုလို ဆဲေရးတုိင္းထြာ ေစာ္ကားတာေတြဟာ အခုမွ ေပၚေပါက္လာတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ကတည္းက စိဥၥမာနဆုိတဲ့ မိန္းမယုတ္က ကုိယ္၀န္ရွိဟန္ေဆာင္ၿပီး စြပ္စြဲတယ္။ ေဒ၀ဒတ္က ဆင္ကုိ အရက္မူးေအာင္ တုိက္ၿပီး ဘုရားရွင္ကုိ ဆင္နဲ႔ တုိက္တယ္။ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္ၿပီး အသက္ေသေအာင္ ၾကံစည္လုပ္ ေဆာင္တယ္။ ေလးသမားေတြလႊတ္ၿပီး ေလးျမွားနဲ႔ ပစ္သတ္ခိုင္းတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ယုတ္မာလိုက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြ ဆုိတာ ေတြးၾကည့္ယံုနဲ႔ ျမင္သာပါတယ္။ ဘုရားရွိစဥ္မွာပဲ ဘုရားနဲ႔ အနီးကပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြထဲကေတာင္ ဘုရားကုိ သတ္ဖုိ႔ ၾကံစည္တဲ့ သူေတြ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသးတယ္ဆုိရင္ ဘုရားမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပုိင္း ဘုရားသာသနာကုိ အျခား ဘာသာ၀င္ေတြက ေစာ္ကား ျပက္ရယ္ျပဳတာသည္ မထူးဆန္းဘူးလို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ယံုၾကည္ထားရမွာက အျခားဘာသာက ဖ်က္လို႔ သာသနာ ပ်က္မသြားဘူးဆုိတာပါပဲ။
သူတုိ႔ ႏွစ္သက္သလို ေျပာၾကပါေစ… ေစာ္ကားၾကပါေစ… သူတုိ႔အတြက္ ထုိက္တန္တဲ့ အက်ိဳးေပးဆုိတာ ရွိႏွင့္ၿပီးသားပါ။ ငရဲရွိလား မရွိဘူးလား ဆုိတာ မယံုၾကည္သူကုိ ေျဖရွင္းေနလို႔ အပုိျဖစ္ေနမွာပါပဲ။ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ေရာက္တဲ့ ေန႔က်ရင္ေတာ့ အေျဖသိမွာေပါ့။
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ အျခားဘာသာ၀င္တုိ႔က ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာတုိ႔ကုိ ေစာ္ကား ေျပာဆုိတာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး တပည့္သာ၀ကေတြ ႏွလံုးသြင္း နာယူလိုက္နာဖုိ႔ အတြက္ ဒိဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္ေတာ္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္း မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကလွ်င္ ထုိ(ေျပာၾကရာ)၌ သင္တုိ႔သည္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ေစသင့္”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္၊ ႏွလံုးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ေၾကာင္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ ဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္ အတိုင္း သင္တုိ႔ ေျဖရွင္းရမည္” (ဒီ၊ ျမန္၊ ၁၊ ၁၁)။
ယခုအခါမွာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ အထက္ပါ အဆံုးအမ အတုိင္း ခံယူလိုက္နာၾကပါ။
ဘုရား၊ တရား သံဃာ ရတနာျမတ္သံုးပါး၏ အျပစ္ကုိ ေျပာဆုိၾကသည္ကုိ ၾကားသိၾကလွ်င္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ၾကရန္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ သတိေပးေတာ္မူပါတယ္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ သတိေပးေတာ္မူရသနည္းမူ- ထုိရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း ဟူေသာ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တရားရေရးကုိ အေႏွာင့္အယွက္ ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
မဟုတ္တာကုိ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ မမွန္တာကုိ မမွန္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာျပေသာ္လည္း ေကာင္းစြာ ခံယူျခင္း မရွိသူမ်ားကုိ ဥေပကၡာျပဳ ျခင္းျဖင့္ ဆက္ဆံၾကပါလို႔ အေလးအနက္ အသိေပးပါရေစ…။
လူတေယာက္က ေခြးကုိ ခဲနဲ႔ ပစ္ရင္ အဲဒီေခြးက ခဲကို လိုက္ကုိက္တယ္။ ျခေသၤ့ကုိ ပစ္ရင္ ျခေသၤ့က ပစ္တဲ့သူကုိ ကုိက္တယ္။ ဒီေတာ့ ေခြးလို အျဖစ္ခံမလား၊ ျခေသၤ့လို က်င့္မလားဆုိတာက စဥ္းစားၾကပါ။ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာက ျခေသၤ့လို က်င့္ဖို႔ပါ။ အဓိက အက်ိဳးတရားတခုရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းကုိ သတ္ဖုိ႔ပါပဲ။
ဘယ္လို ပုဂၢိဳလ္ေတြက ေစာ္ကားတုိက္ခိုက္ေနပါေစ… မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာသိကၡာေတြ အပ်က္ဆီး မခံပဲ ပုိမို ေကာင္းမြန္လာေအာင္ ျဖည့္ဆည္း ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ အဓိကပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခလုတ္တုိက္တဲ့ ေက်ာက္တံုးကုိ ေျခနင္းတံုး အျဖစ္ အသံုးခ်တတ္ရမွာ ျဖစ္သလို ယေန႔ေတြ႕ၾကံဳလာရတဲ့ ေလာကဓံတရားေတြကုိလည္း ကုိယ့္ရဲ႕ အသိတရားေတြ ေကာင္းမြန္ လာေအာင္ အသံုးခ်တတ္ၾကရမယ္။ အားလံုး ကုိယ္စီ သတိရွိၾကပါ။
ေဘး ပေယာဂ အတြက္ေၾကာင့္ ဒို႔သာသနာ ဒုိ႔ဘာသာ ပ်က္ဆီးမသြားဘူး။ ဖ်က္ဆီးလို႔လည္း မရဘူး။ သာသနာရဲ႕ အက်င့္ေတြကုိ လိုက္ပါက်င့္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လံုး၊ သာသနာ အက်ိဳးကုိ စြမ္းေဆာင္ေန ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ရွိေနသ၍ မိမိတုိ႔ ဘာသာ ဘယ္ေတာ့မွ နိမ့္က်မသြားဘူးဆုိတာ ယံုၾကည္ထားၾကပါ။
အခုလို အဖ်က္ေတြ မ်ားလာတာနဲ႔ အတူ မိမိတုိ႔ လုပ္ေဆာင္ရမွာက အျပဳ သေဘာေဆာင္တဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈေတြပဲ အဓိက ထားၿပီး လုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႔ပါ။ သာသနာေတာ္ စည္ပင္ထြန္းကားေရး အတြက္ ကုိယ္စီ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အသိစိတ္နဲ႔ သာသနာ အက်ိဳးကုိ တတ္ႏုိင္တဲ့ ဘက္ကေန စြမ္းႏုိင္သမွ် ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါလို႔… အခ်င္းခ်င္း ေမတၱာေရွ႕႐ႈ၍ သတိေပးပါရေစ…။
သာသနာအက်ိဳး မိမိအက်ိဳး အတြက္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လက္ခံက်င့္သံုး အားထုတ္ႏုိင္ၾကသျဖင့္ သူေတာ္ ေကာင္းတို႔ ေရာက္ရာ ပန္းတုိင္ကုိ ေရာက္ရွိ ခံစား၊ စံစားႏုိင္ၾကပါေစ…
သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ တရားျမတ္ လႊမ္းပတ္ကမာၻ တည္ေစေသာ္…
ယေန႔ အခ်ိန္မွာ ေထရ၀ါဒ သာသနာကုိ ေစာ္ကားတုိက္ခိုက္တဲ့ ၀က္ဆုိဒ္တစ္ခု ေပၚထြက္လာတာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အားလံုး စိတ္ႏွလံုး မေအးခ်မ္းႏုိင္ပဲ ရင္နင့္ၾကရတဲ့ အျဖစ္ေတြကုိ သိျမင္မိပါတယ္။ တဦးနဲ႔ တဦး ဘာသာ အယူ၀ါဒခ်င္း မတူညီတဲ့ အတြက္ ဘာသာတရား အရ ျငင္းခုန္ေနမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ အမွန္တရားကုိ ရရွိၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတပါး ေျပာဆုိ ေစာ္ကားေနတာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့လည္း ေဒါသေတြ၊ မာန္မာနေတြ မျဖစ္ၾကဖို႔ ေရွးဦးစြာ သတိေပးပါရေစ…။
အခုလို ဆဲေရးတုိင္းထြာ ေစာ္ကားတာေတြဟာ အခုမွ ေပၚေပါက္လာတာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ကတည္းက စိဥၥမာနဆုိတဲ့ မိန္းမယုတ္က ကုိယ္၀န္ရွိဟန္ေဆာင္ၿပီး စြပ္စြဲတယ္။ ေဒ၀ဒတ္က ဆင္ကုိ အရက္မူးေအာင္ တုိက္ၿပီး ဘုရားရွင္ကုိ ဆင္နဲ႔ တုိက္တယ္။ ေက်ာက္ေမာင္းဆင္ၿပီး အသက္ေသေအာင္ ၾကံစည္လုပ္ ေဆာင္တယ္။ ေလးသမားေတြလႊတ္ၿပီး ေလးျမွားနဲ႔ ပစ္သတ္ခိုင္းတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ယုတ္မာလိုက္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြ ဆုိတာ ေတြးၾကည့္ယံုနဲ႔ ျမင္သာပါတယ္။ ဘုရားရွိစဥ္မွာပဲ ဘုရားနဲ႔ အနီးကပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြထဲကေတာင္ ဘုရားကုိ သတ္ဖုိ႔ ၾကံစည္တဲ့ သူေတြ ေပၚေပါက္ခဲ့ေသးတယ္ဆုိရင္ ဘုရားမရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပုိင္း ဘုရားသာသနာကုိ အျခား ဘာသာ၀င္ေတြက ေစာ္ကား ျပက္ရယ္ျပဳတာသည္ မထူးဆန္းဘူးလို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ယံုၾကည္ထားရမွာက အျခားဘာသာက ဖ်က္လို႔ သာသနာ ပ်က္မသြားဘူးဆုိတာပါပဲ။
သူတုိ႔ ႏွစ္သက္သလို ေျပာၾကပါေစ… ေစာ္ကားၾကပါေစ… သူတုိ႔အတြက္ ထုိက္တန္တဲ့ အက်ိဳးေပးဆုိတာ ရွိႏွင့္ၿပီးသားပါ။ ငရဲရွိလား မရွိဘူးလား ဆုိတာ မယံုၾကည္သူကုိ ေျဖရွင္းေနလို႔ အပုိျဖစ္ေနမွာပါပဲ။ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ေရာက္တဲ့ ေန႔က်ရင္ေတာ့ အေျဖသိမွာေပါ့။
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ အျခားဘာသာ၀င္တုိ႔က ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာတုိ႔ကုိ ေစာ္ကား ေျပာဆုိတာေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး တပည့္သာ၀ကေတြ ႏွလံုးသြင္း နာယူလိုက္နာဖုိ႔ အတြက္ ဒိဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္ေတာ္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္း မိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကလွ်င္ ထုိ(ေျပာၾကရာ)၌ သင္တုိ႔သည္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ေစသင့္”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္၊ ႏွလံုးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ေၾကာင္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ ဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္ အတိုင္း သင္တုိ႔ ေျဖရွင္းရမည္” (ဒီ၊ ျမန္၊ ၁၊ ၁၁)။
ယခုအခါမွာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ အထက္ပါ အဆံုးအမ အတုိင္း ခံယူလိုက္နာၾကပါ။
ဘုရား၊ တရား သံဃာ ရတနာျမတ္သံုးပါး၏ အျပစ္ကုိ ေျပာဆုိၾကသည္ကုိ ၾကားသိၾကလွ်င္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ၾကရန္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ သတိေပးေတာ္မူပါတယ္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ သတိေပးေတာ္မူရသနည္းမူ- ထုိရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း ဟူေသာ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တရားရေရးကုိ အေႏွာင့္အယွက္ ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
မဟုတ္တာကုိ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ မမွန္တာကုိ မမွန္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာျပေသာ္လည္း ေကာင္းစြာ ခံယူျခင္း မရွိသူမ်ားကုိ ဥေပကၡာျပဳ ျခင္းျဖင့္ ဆက္ဆံၾကပါလို႔ အေလးအနက္ အသိေပးပါရေစ…။
လူတေယာက္က ေခြးကုိ ခဲနဲ႔ ပစ္ရင္ အဲဒီေခြးက ခဲကို လိုက္ကုိက္တယ္။ ျခေသၤ့ကုိ ပစ္ရင္ ျခေသၤ့က ပစ္တဲ့သူကုိ ကုိက္တယ္။ ဒီေတာ့ ေခြးလို အျဖစ္ခံမလား၊ ျခေသၤ့လို က်င့္မလားဆုိတာက စဥ္းစားၾကပါ။ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာက ျခေသၤ့လို က်င့္ဖို႔ပါ။ အဓိက အက်ိဳးတရားတခုရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းကုိ သတ္ဖုိ႔ပါပဲ။
ဘယ္လို ပုဂၢိဳလ္ေတြက ေစာ္ကားတုိက္ခိုက္ေနပါေစ… မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာသိကၡာေတြ အပ်က္ဆီး မခံပဲ ပုိမို ေကာင္းမြန္လာေအာင္ ျဖည့္ဆည္း ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ အဓိကပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခလုတ္တုိက္တဲ့ ေက်ာက္တံုးကုိ ေျခနင္းတံုး အျဖစ္ အသံုးခ်တတ္ရမွာ ျဖစ္သလို ယေန႔ေတြ႕ၾကံဳလာရတဲ့ ေလာကဓံတရားေတြကုိလည္း ကုိယ့္ရဲ႕ အသိတရားေတြ ေကာင္းမြန္ လာေအာင္ အသံုးခ်တတ္ၾကရမယ္။ အားလံုး ကုိယ္စီ သတိရွိၾကပါ။
ေဘး ပေယာဂ အတြက္ေၾကာင့္ ဒို႔သာသနာ ဒုိ႔ဘာသာ ပ်က္ဆီးမသြားဘူး။ ဖ်က္ဆီးလို႔လည္း မရဘူး။ သာသနာရဲ႕ အက်င့္ေတြကုိ လိုက္ပါက်င့္ေဆာင္ေနၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လံုး၊ သာသနာ အက်ိဳးကုိ စြမ္းေဆာင္ေန ၾကတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ရွိေနသ၍ မိမိတုိ႔ ဘာသာ ဘယ္ေတာ့မွ နိမ့္က်မသြားဘူးဆုိတာ ယံုၾကည္ထားၾကပါ။
အခုလို အဖ်က္ေတြ မ်ားလာတာနဲ႔ အတူ မိမိတုိ႔ လုပ္ေဆာင္ရမွာက အျပဳ သေဘာေဆာင္တဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈေတြပဲ အဓိက ထားၿပီး လုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႔ပါ။ သာသနာေတာ္ စည္ပင္ထြန္းကားေရး အတြက္ ကုိယ္စီ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အသိစိတ္နဲ႔ သာသနာ အက်ိဳးကုိ တတ္ႏုိင္တဲ့ ဘက္ကေန စြမ္းႏုိင္သမွ် ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါလို႔… အခ်င္းခ်င္း ေမတၱာေရွ႕႐ႈ၍ သတိေပးပါရေစ…။
သာသနာအက်ိဳး မိမိအက်ိဳး အတြက္ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား လက္ခံက်င့္သံုး အားထုတ္ႏုိင္ၾကသျဖင့္ သူေတာ္ ေကာင္းတို႔ ေရာက္ရာ ပန္းတုိင္ကုိ ေရာက္ရွိ ခံစား၊ စံစားႏုိင္ၾကပါေစ…
သူေတာ္ေကာင္းဓာတ္ တရားျမတ္ လႊမ္းပတ္ကမာၻ တည္ေစေသာ္…
ကံေကာင္းေအာင္ေနနည္း
အရွင္ဇ၀န ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ကံေကာင္းေအာင္ေနနည္း အမည္ရေသာ တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳႏုိင္ၾက၍ တရားေတာ္အတုိင္း လိုက္နာ က်င့္ေဆာင္ႏုိင္ၾကသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ…။
ေမတၱာျဖင့္စီးပြားရွာျခင္း
အရွင္ဇ၀န ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေမတၱာျဖင့္စီးပြားရွာျခင္း အမည္ရေသာ တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳႏုိင္ၾက၍ တရားေတာ္အတုိင္း လိုက္နာ က်င့္ေဆာင္ႏုိင္ၾကသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ…။
ေမတၱာသည္သာ
ဓမၼဒူတ အရွင္ေဆကိႏၵ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေမတၱာသည္သာ အမည္ရေသာ တရားေတာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရားေတာ္ကုိ နာယူၾကည္ညိဳႏုိင္ၾက၍ ေမတၱာတရားမ်ား တုိးပြားၿပီး ေကာင္းက်ိဳးလိုရာ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ႏုိင္ၾကပါေစ…။
ဘုရားရွင္၏ ၾသ၀ါဒေတာ္ႏွင့္ လိုက္နာဖြယ္ရာ
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကလွ်င္ ထုိ(ေျပာၾကရာ)၌ သင္တုိ႔သည္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ေစသင့္”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္၊ ႏွလံုးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔ အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ေၾကာင္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ ဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္ အတိုင္း သင္တုိ႔ ေျဖရွင္းရမည္” (ဒီ၊ ျမန္၊ ၁၊ ၁၁)။
အထက္ပါေကာက္ႏုတ္ခ်က္သည္ ဒိဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္ေတာ္လာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ မိန္႔မွာေတာ္မူခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရား၊ တရား သံဃာ ရတနာျမတ္သံုးပါး၏ အျပစ္ကုိ ေျပာဆုိၾကသည္ကုိ ၾကားသိၾကလွ်င္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ၾကရန္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ သတိေပးေတာ္မူပါတယ္။
အဘယ္ေၾကာင့္ သတိေပးေတာ္မူရသနည္းမူ- ထုိရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း ဟူေသာ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တရားရေရးကုိ အေႏွာင့္အယွက္ေပးႏုိင္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ထုိသုိ႔ဆုိလွ်င္ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ စပ္၍ အျပစ္ေျပာဆုိၾကသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကားသိရာ၌ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆ မျဖစ္ေစဘဲ သည္းခံေန႐ံုမွ်ျဖင့္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းတစ္ပါး၏ တာ၀န္ေက်ပြန္ပါၿပီေလာ… ဟု ေမးစရာရွိလာသျဖင့္ “ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ” ဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္အတုိင္း ေျဖရွင္းရမည္ဟု ဆက္လက္ မိန္႔မွာေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။
“တုမာကံ သတၳာ န သဗၺညဴ ဓေမၼာ ဒုရကၡာေတာ္ သံေဃာ ဒုပၸဋိပေႏၷာတိ အာဒီနိ သုတြာ န တုဏွီ ဘ၀ိတဗၺံ”
“သင္တုိ႔၏ဆရာ ဘုရားျမတ္စြာသည္ သဗၺညဴ မဟုတ္၊ တရားကုိ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာေတာ္မူအပ္၏။ သံဃာသည္ ေကာင္းစြာမက်င့္၊ ဤသို႔ အစရွိေသာ စကားတုိ႔ကုိ ၾကားသိရသည္ရွိေသာ္ ဆိတ္ဆိတ္မေနအပ္”
“ဧ၀ံ ပန ၀တၱဗၺံ ဣတိေပတံ အဘူတံ န သဗၺတၳ”
“ဤသုိ႔ ေျပာဆုိအပ္၏။ အၾကင္စကားကုိ သင္တုိ႔ ေျပာဆုိအပ္၏။ ထုိစကားသည္ ဤအေၾကာင္းလည္း မမွန္၊ ဤသုိ႔ သေဘာရွိေသာ အျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ၊ ငါတုိ႔၏ ဆရာဘုရားသည္ အားလံုးကုိ သိေတာ္မူသည္သာတည္း၊ တရားေတာ္သည္လည္း ေကာင္းစြာ ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ တရားေတာ္ပင္ ျဖစ္၏။ ရွစ္ေယာက္အရိယာ ျမတ္သံဃာေတာ္ သည္လည္း ေကာင္းေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္ေတာ္မူ အပ္ပါေပ၏။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သဗၺညဳအျဖစ္ တရားေတာ္ကုိ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္သည္၏ အျဖစ္၊ အရိယာသံဃာေတာ္၏ သုပၸဋိပႏၷ၏ အျဖစ္ကုိ ဤအေၾကာင္း ဤအေၾကာင္းတုိ႔ကုိ ေထာက္၍ သိအပ္ပါ၏” ဟု ေျပာဆုိ ေျဖရွင္းအပ္၏။ သို႔ရာတြင္ ေနရာတကာတုိင္း လိုက္၍ ေျဖရွင္းမေနရ။
အဘယ္ကဲ့သုိ႔ေသာ ေနရာမ်ိဳး၌ မေျဖရွင္းဘဲ ေနရမည္နည္းမူ-
“သင္သည္ သီလမရွိ၊ သင္၏ဆရာသည္ အက်င့္မေကာင္း၊ သင္သည္ ဤမည္ေသာ အမႈကုိ ျပဳအပ္၏။ သင္၏ဆရာသည္ ဤအမႈကုိ ျပဳအပ္၏” ဟု ဆုိအပ္သည္ရွိေသာ ဆိတ္ဆိတ္ေနလ်က္ သည္းခံအပ္၏။ စိတ္ဆုိးေဒါသ မထြက္ၾကဘဲ ကဲ့ရဲ႕ စကားကုိ ေျဖရွင္းအပ္၏။ “သင္သည္ ျမည္းလိုေကာင္၊ ႏြားလိုလူ” စသည္ျဖင့္ ဆဲေရးေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈ၍ သည္းခံ ျခင္းကုိသာ ျပဳအပ္၏။ (ဒီ၊ ႒၊ ၁၊ ၅၃)။
အထက္ပါ ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာမ်ားအရ “သာသနာ့ ၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းမ်ား အေနျဖင့္ ရတနာသံုးပါး၏ အျပစ္ျပ စကားတုိ႔ကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကားသိရသည္ ရွိေသာ္ မဟုတ္လွ်င္ မဟုတ္သည့္ အတုိင္း ျပန္လည္ ေျဖရွင္းအပ္၏။ မိမိႏွင့္မိမိ၏ ဆရာသမား သိကၡာတရားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အျပစ္ျပစကားတုိ႔ကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကားသိရသည့္ အခါ အေရးလုပ္ကာ ေျဖရွင္း မေနဘဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ သည္းခံအပ္၏” ဟု မွတ္သားရပါတယ္။
ယခုမူကား မိမိႏွင့္ မိမိဆရာသမားကုိ ထိပါးလာလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း တံု႔ျပန္လိုၾကေသာ္လည္း ရတနာသံုးပါးႏွင့္ ပတ္သတ္လာ လွ်င္ ကုိယ္ႏွင့္ မဆုိင္သလို ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကပါတယ္။ ထုိအေၾကာင္းတုိ႔ကုိ ေျဖရွင္းရန္မွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသာ တာ၀န္ရွိသည္ဟု မခံယူသင့္ပါ။ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳ၍ (ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမည္ခံသူ) လူမ်ားသည္လည္း ေဆာင္ရြက္ရပါမယ္။ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ႀကီး ေရးေသာ အနာဂတ္သာသနာေရး က်မ္းတြင္ လူမ်ားလည္း သာသနာျပဳႏုိင္ပံုကုိ အက်ယ္တ၀င့္ ေရသား ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ထုိအခ်က္ကုိ ေထာက္႐ႈျခင္းအားျဖင့္ လူေတြ အေနျဖင့္ သာသနာႏွင့္ မေလ်ာ္ညီသည့္ အျပဳအမူမ်ားအေပၚ ေ၀ဖန္စမ္းစစ္၍ အမွန္တရားျဖစ္ေအာင္ ေဆာက္ရြက္ႏုိင္ပါတယ္။
ယေန႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုသည္ သူမ်ားပါးစပ္ႏွင့္သာ လမ္းဆံုးေနၿပီး အမွားအမွန္၊ ဘုရားေဟာႏွင့္ကုိက္ညီမႈ ရွိ၊ မရွိ မခ်င့္ခ်ိန္တတ္ၾကပါ။ သာသနာဆုိတာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆုိသည့္ သိကၡာသံုးရပ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယေန႔ အခ်ိန္မွာ သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆံုး အဖြဲ႔အစည္းကုိ ျပပါဆုိလွ်င္ သံဃာ့ အဖြဲ႔အစည္းကုိ ျပရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိသို႔ျဖစ္ရေလေအာင္ ဘုရားရွင္သည္ ၀ိနည္းေတာ္မ်ား ပညတ္၍ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ထုိ၀ိနည္းေတာ္ဆုိရာမွာ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ၀ိနည္းေတာ္အျဖစ္ ပညတ္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္ပဲ သာသနာေတာ္ကုိ ထိခိုက္၊ ပ်က္စီး ညႈိးႏြမ္းေစမည့္ အျပဳအမူမ်ား ေပၚေပါက္လာမွသာ လိုအပ္သလို ပညတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
“၀ိနေယာ နာမ သာသနႆ အာယု= ၀ိနည္းသည္ သာသနာေတာ္၏ အသက္ျဖစ္၏” ဟူေသာ သဂၤါယနာတင္ ေရွး မေထရ္တုိ႔၏ က်ဴးရင့္ေတာ္မူခ်က္ကုိ ေထာက္႐ႈ၍ ၀ိနည္းသည္ သာသနာေတာ္အတြက္ မည္မွ် အေရးႀကီးလွသည္ကုိ နားလည္ သေဘာေပါက္သင့္ပါၿပီ။ သဂၤါယနာ ေျခာက္ႀကိမ္တင္ခဲ့သည္မွာ ပံုျပင္ေတြ မဟုတ္ပါ။
စာေပအရေျပာဆုိ ေန႐ံုသပ္သပ္ျဖင့္ အရာမေရာက္ဟု မဆုိသင့္ပါေပ။ ယေန႔ စာေပႏွင့္ ေျပာဆုိျခင္းကုိ လက္မခံႏုိင္ၾကပဲ ဘုရားရွင္ေဟာသည့္ ကာလာမသုတ္ေတာ္လာ အခ်က္မ်ားကို ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ အနည္းငယ္မွ် စဥ္းစားတတ္ေစခ်င္ ပါတယ္။ ထုိအခ်ိန္ကာလမွာ ဘာသာအယူ၀ါဒ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေပၚေပါက္ၿပီး လူေတြကုိ စည္း႐ံုးေဟာၾကား သျဖင့္ ဘုရားရွင္က ကာလာမသုတ္ အတုိင္း ေဟာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ကာလာမ ပုဏၰားတုိ႔က ဗုဒၶ၀ါဒကုိ လက္ခံၾကတာ အမွန္ပါပဲ။ ယခုအခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ ပိဋတ္ကတ္သံုးပံု၊ ဓမၼကၡႏၶာ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ အထင္အရွားရွိပါ လွ်က္ ဗုဒၶဘာသာလို႔ ခံယူထားတဲ့ သူေတြက ဘုရားေဟာ ပိဋကတ္ကုိ မယံုၾကည္ေသး သလား? ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ပါတဲ့ တရားေတြကုိပဲ ကုိယ္ေတြ႔မဟုတ္လို႔ စိတ္မခ်ရဘူးလို႔ ဆုိလိုခ်င္ၾကတာလား?
ဘုရားရွင္သည္ ကာလာမသုတ္ကုိ ေဟာစဥ္မွာ သူ႔ဘာသာ၊ ငါ့ဘာသာလို႔ အၿပိဳင္အဆုိင္ စည္းရံုးေနခ်ိန္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကာလာမပုဏၰားတုိ႔ကုိ တဆင့္ စကားဆုိလည္း မယံုဖုိ႔၊ စာေပက်မ္းဂန္ (ဗုဒၶစာေပကို မဆိုလို ဗုဒၶစာေပ အျပည့္အစံု မေပၚေပါက္ေသးေသာ ကာလ တျခားဘုရားတို႔၏ စာေပ၊ ႐ိုးရာစာေပကိုသာ ဆိုလိုသည္) ႏွင့္ကုိက္ညီတယ္ ဆုိၿပီးေတာ့လည္း မယံုဖုိ႔ စသျဖင့္ ေဟာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုသုိ႔ဆုိရျခင္းမွာ ဘာသာ၀ါဒခ်င္း အျပိဳင္အဆုိင္ျဖစ္ ေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ လက္ေတြ႕ လိုက္နာၾကည့္ၿပီးမွ ယံုၾကည္ဖုိ႔ ေဟာၾကားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ယခုအခါမွာ ကုိးကြယ္အား ထားရာ အစစ္မွန္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားေဟာတရားေတြ ရွိႏွင့္ေနၿပီဆုိတာ လူတုိင္း ယံုၾကည္ၾကမွာပါ။ ထုိတရားေတာ္ေတြသည္ ပိဋကတ္ေတာ္မွာပါတဲ့ အတုိင္းျဖစ္လို႔ စာေပပိဋကတ္ကုိ မယံုၾကည္ရင္ တရားကုိ မယံုၾကည္ရာ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ထုိနည္းတူ တရားဆုိရင္လည္း စာေပႏွင့္ပါ တုိက္ဆုိင္စစ္ေဆး ခံႏုိင္ရပါမယ္။
ထုိ႔သုိ႔ ဆုိရလွ်င္ စာေပသည္ သာသနာေတာ္ အတြက္ မည္မွ် အေရးပါသည္ကုိ မွန္းဆ သိျမင္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
“တရားမနာ၊ စာေပမသင္၊ ႏႈတ္တြင္ မေဆာင္၊ သိေအာင္ မမွတ္၊ ပဋိပတ္ကြာ၊ ဤငါးျဖာ ဘုရားသာသနာ ကြယ္ေၾကာင္းတည္း” ဆုိသည့္ အတုိင္း-
စာေပမသင္ၾကားျခင္းပင္လွ်င္ သာသနာကြယ္ေၾကာင္းဟု ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားဆံုးမခဲ့သည္ကုိ သတိျပဳေစလိုပါတယ္။
ထုိ႔အျပင္ ပရိယတၱိမူလကံ သာသနံ လို႔ ဋီကာ ဆရာတို႔မိန္႔ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ သာသနာရဲ႕အေျခခံ ေရေသာက္ျမစ္ဟာ ပရိယတၱိပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပရိယတ္မပါေသာ ပဋိပတ္သည္လည္း စနစ္မက်သလို ပရိယတ္ သပ္သပ္ႏွင့္ ပဋိပတ္ မပါလွ်င္လည္း အက်ိဳးမမ်ားႏုိင္ပါ။ ထုိသေဘာကုိ နားလည္ လက္ခံႏုိင္ၾကပါေစ…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သာသနာသည္ တေန႔မွာ ကြယ္ရမယ္ဆုိတာ ယံုၾကည္လက္ခံပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ သာသနာ ထြန္းကာေနခ်ိန္ မွာေတာ့ စစ္မွန္သည့္ နည္းလမ္းအတုိင္းသာ ျဖစ္ေစခ်င္တာ မွန္ကန္ေသာ ဆႏၵပါ။ ငယ္စဥ္ဘ၀ကတည္းက စာေပေလ့လာ သင္ယူဆည္းပူးခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ေက်းဇူးဂုဏ္၊ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္တုိ႔ ေမ့ေလ်ာ့ထားလို႔ မသင့္ေတာ္ပါေပ။ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သာသနာ အက်ိဳးကို စြမ္းစြမ္းတမံ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ရင္ေတာင္ မိမိတုိ႔ေၾကာင့္ သာသနာေတာ္၏ သိကၡာေတြကုိ မပ်က္စီး၊ မညိႈးႏြမ္းေစဖုိ႔ေတာ့ တာ၀န္ယူေပးၾကပါ။
စြမ္းႏုိင္သည့္ဘက္မွ ေဆာင္ရြက္မည္ ဆုိပါေသာ္ သီလသိကၡာ၊ သမာဓိသိကၡာ၊ ပညာသိကၡာႏွင့္ သင့္ေတာ္မွန္ကန္သည့္ တရားဓမၼမ်ားကုိသာ ေရြးခ်ယ္ ေဆာင္ရြက္တတ္ေစလိုပါတယ္။
စိတၱသုခ ကာယသုချဖင့္ ျပည့္စံုႏုိင္ၾကပါေစ…
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏ အျပစ္ကုိျဖစ္၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ သင္တုိ႔သည္ အမ်က္ထြက္ၾကလွ်င္၊ ႏွလံုးမသာၾကလွ်င္ သင္တုိ႔ အားသာလွ်င္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ရာ၏”
“ရဟန္းတုိ႔… သူတစ္ပါးတုိ႔သည္ ငါ၏ အျပစ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တရား၏အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ၊ သံဃာ၏ အျပစ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေျပာၾကရာ၌ ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ေၾကာင္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ ဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္ အတိုင္း သင္တုိ႔ ေျဖရွင္းရမည္” (ဒီ၊ ျမန္၊ ၁၊ ၁၁)။
အထက္ပါေကာက္ႏုတ္ခ်က္သည္ ဒိဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္ေတာ္လာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ မိန္႔မွာေတာ္မူခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဘုရား၊ တရား သံဃာ ရတနာျမတ္သံုးပါး၏ အျပစ္ကုိ ေျပာဆုိၾကသည္ကုိ ၾကားသိၾကလွ်င္ ရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း၊ စိတ္မေက်ခ်မ္းျခင္း မျဖစ္ၾကရန္ ျမတ္ဗုဒၶသည္ သတိေပးေတာ္မူပါတယ္။
အဘယ္ေၾကာင့္ သတိေပးေတာ္မူရသနည္းမူ- ထုိရန္ၿငိဳးထားျခင္း၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း ဟူေသာ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တရားရေရးကုိ အေႏွာင့္အယွက္ေပးႏုိင္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
ထုိသုိ႔ဆုိလွ်င္ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ စပ္၍ အျပစ္ေျပာဆုိၾကသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကားသိရာ၌ ေဒါသ၊ ေဒါမနႆ မျဖစ္ေစဘဲ သည္းခံေန႐ံုမွ်ျဖင့္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းတစ္ပါး၏ တာ၀န္ေက်ပြန္ပါၿပီေလာ… ဟု ေမးစရာရွိလာသျဖင့္ “ဤစကားသည္ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း မမွန္၊ စင္စစ္အားျဖင့္ ဤအျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ” ဟု မဟုတ္သည္ကုိ မဟုတ္သည့္အတုိင္း ေျဖရွင္းရမည္ဟု ဆက္လက္ မိန္႔မွာေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။
“တုမာကံ သတၳာ န သဗၺညဴ ဓေမၼာ ဒုရကၡာေတာ္ သံေဃာ ဒုပၸဋိပေႏၷာတိ အာဒီနိ သုတြာ န တုဏွီ ဘ၀ိတဗၺံ”
“သင္တုိ႔၏ဆရာ ဘုရားျမတ္စြာသည္ သဗၺညဴ မဟုတ္၊ တရားကုိ မေကာင္းသျဖင့္ ေဟာေတာ္မူအပ္၏။ သံဃာသည္ ေကာင္းစြာမက်င့္၊ ဤသို႔ အစရွိေသာ စကားတုိ႔ကုိ ၾကားသိရသည္ရွိေသာ္ ဆိတ္ဆိတ္မေနအပ္”
“ဧ၀ံ ပန ၀တၱဗၺံ ဣတိေပတံ အဘူတံ န သဗၺတၳ”
“ဤသုိ႔ ေျပာဆုိအပ္၏။ အၾကင္စကားကုိ သင္တုိ႔ ေျပာဆုိအပ္၏။ ထုိစကားသည္ ဤအေၾကာင္းလည္း မမွန္၊ ဤသုိ႔ သေဘာရွိေသာ အျပစ္သည္ ငါတုိ႔၌ ထင္ရွားမရွိ၊ ငါတုိ႔၏ ဆရာဘုရားသည္ အားလံုးကုိ သိေတာ္မူသည္သာတည္း၊ တရားေတာ္သည္လည္း ေကာင္းစြာ ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ တရားေတာ္ပင္ ျဖစ္၏။ ရွစ္ေယာက္အရိယာ ျမတ္သံဃာေတာ္ သည္လည္း ေကာင္းေသာ အက်င့္ကုိ က်င့္ေတာ္မူ အပ္ပါေပ၏။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သဗၺညဳအျဖစ္ တရားေတာ္ကုိ ေကာင္းစြာ ေဟာေတာ္မူအပ္သည္၏ အျဖစ္၊ အရိယာသံဃာေတာ္၏ သုပၸဋိပႏၷ၏ အျဖစ္ကုိ ဤအေၾကာင္း ဤအေၾကာင္းတုိ႔ကုိ ေထာက္၍ သိအပ္ပါ၏” ဟု ေျပာဆုိ ေျဖရွင္းအပ္၏။ သို႔ရာတြင္ ေနရာတကာတုိင္း လိုက္၍ ေျဖရွင္းမေနရ။
အဘယ္ကဲ့သုိ႔ေသာ ေနရာမ်ိဳး၌ မေျဖရွင္းဘဲ ေနရမည္နည္းမူ-
“သင္သည္ သီလမရွိ၊ သင္၏ဆရာသည္ အက်င့္မေကာင္း၊ သင္သည္ ဤမည္ေသာ အမႈကုိ ျပဳအပ္၏။ သင္၏ဆရာသည္ ဤအမႈကုိ ျပဳအပ္၏” ဟု ဆုိအပ္သည္ရွိေသာ ဆိတ္ဆိတ္ေနလ်က္ သည္းခံအပ္၏။ စိတ္ဆုိးေဒါသ မထြက္ၾကဘဲ ကဲ့ရဲ႕ စကားကုိ ေျဖရွင္းအပ္၏။ “သင္သည္ ျမည္းလိုေကာင္၊ ႏြားလိုလူ” စသည္ျဖင့္ ဆဲေရးေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈ၍ သည္းခံ ျခင္းကုိသာ ျပဳအပ္၏။ (ဒီ၊ ႒၊ ၁၊ ၅၃)။
အထက္ပါ ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာမ်ားအရ “သာသနာ့ ၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းမ်ား အေနျဖင့္ ရတနာသံုးပါး၏ အျပစ္ျပ စကားတုိ႔ကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကားသိရသည္ ရွိေသာ္ မဟုတ္လွ်င္ မဟုတ္သည့္ အတုိင္း ျပန္လည္ ေျဖရွင္းအပ္၏။ မိမိႏွင့္မိမိ၏ ဆရာသမား သိကၡာတရားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အျပစ္ျပစကားတုိ႔ကုိ ေတြ႕ျမင္ၾကားသိရသည့္ အခါ အေရးလုပ္ကာ ေျဖရွင္း မေနဘဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ သည္းခံအပ္၏” ဟု မွတ္သားရပါတယ္။
ယခုမူကား မိမိႏွင့္ မိမိဆရာသမားကုိ ထိပါးလာလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း တံု႔ျပန္လိုၾကေသာ္လည္း ရတနာသံုးပါးႏွင့္ ပတ္သတ္လာ လွ်င္ ကုိယ္ႏွင့္ မဆုိင္သလို ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကပါတယ္။ ထုိအေၾကာင္းတုိ႔ကုိ ေျဖရွင္းရန္မွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသာ တာ၀န္ရွိသည္ဟု မခံယူသင့္ပါ။ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳ၍ (ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမည္ခံသူ) လူမ်ားသည္လည္း ေဆာင္ရြက္ရပါမယ္။ မဟာဂႏၶာ႐ံုဆရာေတာ္ႀကီး ေရးေသာ အနာဂတ္သာသနာေရး က်မ္းတြင္ လူမ်ားလည္း သာသနာျပဳႏုိင္ပံုကုိ အက်ယ္တ၀င့္ ေရသား ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ထုိအခ်က္ကုိ ေထာက္႐ႈျခင္းအားျဖင့္ လူေတြ အေနျဖင့္ သာသနာႏွင့္ မေလ်ာ္ညီသည့္ အျပဳအမူမ်ားအေပၚ ေ၀ဖန္စမ္းစစ္၍ အမွန္တရားျဖစ္ေအာင္ ေဆာက္ရြက္ႏုိင္ပါတယ္။
ယေန႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုသည္ သူမ်ားပါးစပ္ႏွင့္သာ လမ္းဆံုးေနၿပီး အမွားအမွန္၊ ဘုရားေဟာႏွင့္ကုိက္ညီမႈ ရွိ၊ မရွိ မခ်င့္ခ်ိန္တတ္ၾကပါ။ သာသနာဆုိတာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာဆုိသည့္ သိကၡာသံုးရပ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယေန႔ အခ်ိန္မွာ သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆံုး အဖြဲ႔အစည္းကုိ ျပပါဆုိလွ်င္ သံဃာ့ အဖြဲ႔အစည္းကုိ ျပရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိသို႔ျဖစ္ရေလေအာင္ ဘုရားရွင္သည္ ၀ိနည္းေတာ္မ်ား ပညတ္၍ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ထုိ၀ိနည္းေတာ္ဆုိရာမွာ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ၀ိနည္းေတာ္အျဖစ္ ပညတ္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္ပဲ သာသနာေတာ္ကုိ ထိခိုက္၊ ပ်က္စီး ညႈိးႏြမ္းေစမည့္ အျပဳအမူမ်ား ေပၚေပါက္လာမွသာ လိုအပ္သလို ပညတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
“၀ိနေယာ နာမ သာသနႆ အာယု= ၀ိနည္းသည္ သာသနာေတာ္၏ အသက္ျဖစ္၏” ဟူေသာ သဂၤါယနာတင္ ေရွး မေထရ္တုိ႔၏ က်ဴးရင့္ေတာ္မူခ်က္ကုိ ေထာက္႐ႈ၍ ၀ိနည္းသည္ သာသနာေတာ္အတြက္ မည္မွ် အေရးႀကီးလွသည္ကုိ နားလည္ သေဘာေပါက္သင့္ပါၿပီ။ သဂၤါယနာ ေျခာက္ႀကိမ္တင္ခဲ့သည္မွာ ပံုျပင္ေတြ မဟုတ္ပါ။
စာေပအရေျပာဆုိ ေန႐ံုသပ္သပ္ျဖင့္ အရာမေရာက္ဟု မဆုိသင့္ပါေပ။ ယေန႔ စာေပႏွင့္ ေျပာဆုိျခင္းကုိ လက္မခံႏုိင္ၾကပဲ ဘုရားရွင္ေဟာသည့္ ကာလာမသုတ္ေတာ္လာ အခ်က္မ်ားကို ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ အနည္းငယ္မွ် စဥ္းစားတတ္ေစခ်င္ ပါတယ္။ ထုိအခ်ိန္ကာလမွာ ဘာသာအယူ၀ါဒ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေပၚေပါက္ၿပီး လူေတြကုိ စည္း႐ံုးေဟာၾကား သျဖင့္ ဘုရားရွင္က ကာလာမသုတ္ အတုိင္း ေဟာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ကာလာမ ပုဏၰားတုိ႔က ဗုဒၶ၀ါဒကုိ လက္ခံၾကတာ အမွန္ပါပဲ။ ယခုအခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ ပိဋတ္ကတ္သံုးပံု၊ ဓမၼကၡႏၶာ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ အထင္အရွားရွိပါ လွ်က္ ဗုဒၶဘာသာလို႔ ခံယူထားတဲ့ သူေတြက ဘုရားေဟာ ပိဋကတ္ကုိ မယံုၾကည္ေသး သလား? ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ပါတဲ့ တရားေတြကုိပဲ ကုိယ္ေတြ႔မဟုတ္လို႔ စိတ္မခ်ရဘူးလို႔ ဆုိလိုခ်င္ၾကတာလား?
ဘုရားရွင္သည္ ကာလာမသုတ္ကုိ ေဟာစဥ္မွာ သူ႔ဘာသာ၊ ငါ့ဘာသာလို႔ အၿပိဳင္အဆုိင္ စည္းရံုးေနခ်ိန္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ကာလာမပုဏၰားတုိ႔ကုိ တဆင့္ စကားဆုိလည္း မယံုဖုိ႔၊ စာေပက်မ္းဂန္ (ဗုဒၶစာေပကို မဆိုလို ဗုဒၶစာေပ အျပည့္အစံု မေပၚေပါက္ေသးေသာ ကာလ တျခားဘုရားတို႔၏ စာေပ၊ ႐ိုးရာစာေပကိုသာ ဆိုလိုသည္) ႏွင့္ကုိက္ညီတယ္ ဆုိၿပီးေတာ့လည္း မယံုဖုိ႔ စသျဖင့္ ေဟာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုသုိ႔ဆုိရျခင္းမွာ ဘာသာ၀ါဒခ်င္း အျပိဳင္အဆုိင္ျဖစ္ ေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ လက္ေတြ႕ လိုက္နာၾကည့္ၿပီးမွ ယံုၾကည္ဖုိ႔ ေဟာၾကားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ယခုအခါမွာ ကုိးကြယ္အား ထားရာ အစစ္မွန္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားေဟာတရားေတြ ရွိႏွင့္ေနၿပီဆုိတာ လူတုိင္း ယံုၾကည္ၾကမွာပါ။ ထုိတရားေတာ္ေတြသည္ ပိဋကတ္ေတာ္မွာပါတဲ့ အတုိင္းျဖစ္လို႔ စာေပပိဋကတ္ကုိ မယံုၾကည္ရင္ တရားကုိ မယံုၾကည္ရာ ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။ ထုိနည္းတူ တရားဆုိရင္လည္း စာေပႏွင့္ပါ တုိက္ဆုိင္စစ္ေဆး ခံႏုိင္ရပါမယ္။
ထုိ႔သုိ႔ ဆုိရလွ်င္ စာေပသည္ သာသနာေတာ္ အတြက္ မည္မွ် အေရးပါသည္ကုိ မွန္းဆ သိျမင္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
“တရားမနာ၊ စာေပမသင္၊ ႏႈတ္တြင္ မေဆာင္၊ သိေအာင္ မမွတ္၊ ပဋိပတ္ကြာ၊ ဤငါးျဖာ ဘုရားသာသနာ ကြယ္ေၾကာင္းတည္း” ဆုိသည့္ အတုိင္း-
စာေပမသင္ၾကားျခင္းပင္လွ်င္ သာသနာကြယ္ေၾကာင္းဟု ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားဆံုးမခဲ့သည္ကုိ သတိျပဳေစလိုပါတယ္။
ထုိ႔အျပင္ ပရိယတၱိမူလကံ သာသနံ လို႔ ဋီကာ ဆရာတို႔မိန္႔ဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ သာသနာရဲ႕အေျခခံ ေရေသာက္ျမစ္ဟာ ပရိယတၱိပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပရိယတ္မပါေသာ ပဋိပတ္သည္လည္း စနစ္မက်သလို ပရိယတ္ သပ္သပ္ႏွင့္ ပဋိပတ္ မပါလွ်င္လည္း အက်ိဳးမမ်ားႏုိင္ပါ။ ထုိသေဘာကုိ နားလည္ လက္ခံႏုိင္ၾကပါေစ…
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သာသနာသည္ တေန႔မွာ ကြယ္ရမယ္ဆုိတာ ယံုၾကည္လက္ခံပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ သာသနာ ထြန္းကာေနခ်ိန္ မွာေတာ့ စစ္မွန္သည့္ နည္းလမ္းအတုိင္းသာ ျဖစ္ေစခ်င္တာ မွန္ကန္ေသာ ဆႏၵပါ။ ငယ္စဥ္ဘ၀ကတည္းက စာေပေလ့လာ သင္ယူဆည္းပူးခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ေက်းဇူးဂုဏ္၊ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္တုိ႔ ေမ့ေလ်ာ့ထားလို႔ မသင့္ေတာ္ပါေပ။ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သာသနာ အက်ိဳးကို စြမ္းစြမ္းတမံ မေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့ရင္ေတာင္ မိမိတုိ႔ေၾကာင့္ သာသနာေတာ္၏ သိကၡာေတြကုိ မပ်က္စီး၊ မညိႈးႏြမ္းေစဖုိ႔ေတာ့ တာ၀န္ယူေပးၾကပါ။
စြမ္းႏုိင္သည့္ဘက္မွ ေဆာင္ရြက္မည္ ဆုိပါေသာ္ သီလသိကၡာ၊ သမာဓိသိကၡာ၊ ပညာသိကၡာႏွင့္ သင့္ေတာ္မွန္ကန္သည့္ တရားဓမၼမ်ားကုိသာ ေရြးခ်ယ္ ေဆာင္ရြက္တတ္ေစလိုပါတယ္။
စိတၱသုခ ကာယသုချဖင့္ ျပည့္စံုႏုိင္ၾကပါေစ…
သာသနာေတာ္ တည္ရာအုတ္ျမစ္ဟာ ဘာလဲ
ဒကာ။ ။သာသနာေတာ္ကို တည္ေထာင္တဲ႔ေနရာမွာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ဟာ အဓြန္႔ရွည္ၾကာတည္တံ႔ေအာင္ ဘာကို ဦးတည္လ်က္ အုတ္ျမစ္ခ် အေျခခံေတာ္မူတယ္ ဆိုတာ စာေပမွာ ပါပါသလားဆရာေတာ္။
ဆရာ။ ။ပါတယ္ ဒကာႀကီးတို႔၊ သုတ္သီလကၡန္ ဋီကာသစ္ဆရာက သာသနာေတာ္၏ ဦးတည္ခ်က္အေျခခံမူလကို...
ဒီဃ ဒႆီ စိရံကာလံ
ပတိ႒ာေပသိ သာသနံ။
အရွည္ကို ျမင္သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ၾကာျမင္႔စြာေသာ ကာလပတ္လံုးတည္တံ႔ ႏုိင္ေစရန္သာသနာေတာ္ျမတ္ကို ၀ိနည္းတရားျဖင္႔ သီလကိုဦးတည္ကာ အေျခခံအုတ္ျမစ္ခ်၍ တည္ေစေတာ္မူခဲ႔သည္ဟု ယခုလိုဆိုထားတာရိွတယ္။
လူေတြ၀ိနည္းတတ္ေအာင္သင္ပါ။
၀ိနေယ ဌိေတ သာသနံ ဌိတံ တဲ႔ ။
ဒါေၾကာင္႔ သာသနာေတာ္အရွည္ခံ၍ တည္တံ႔ေစခ်င္ရင္ လူေတြက ၀ိနည္းတရား သင္ၾကားကာ ၀ိနည္း သီလ သိကၡာႏွင္႔ ျပည္႔စံုေတာ္မူၾကတဲ႔ ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔ ကိုသာေရြးခ်ယ္စိစစ္ ကိုးကြယ္ၾကရမည္။ ၀ိနည္းတရားဟာ သာသနာေတာ္ရဲ႕ အုတ္ျမစ္အေျခခံ အသက္ပဲ။
၀န္ခံခ်က္။ ။အရွင္ၾသဘာသာဘိဝံသ ေရးသားေသာ သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဉာႇက်မ္းမွ ထုတ္ႏႈတ္ေရးသားပါတယ္။
ဆရာ။ ။ပါတယ္ ဒကာႀကီးတို႔၊ သုတ္သီလကၡန္ ဋီကာသစ္ဆရာက သာသနာေတာ္၏ ဦးတည္ခ်က္အေျခခံမူလကို...
ဒီဃ ဒႆီ စိရံကာလံ
ပတိ႒ာေပသိ သာသနံ။
အရွည္ကို ျမင္သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ ၾကာျမင္႔စြာေသာ ကာလပတ္လံုးတည္တံ႔ ႏုိင္ေစရန္သာသနာေတာ္ျမတ္ကို ၀ိနည္းတရားျဖင္႔ သီလကိုဦးတည္ကာ အေျခခံအုတ္ျမစ္ခ်၍ တည္ေစေတာ္မူခဲ႔သည္ဟု ယခုလိုဆိုထားတာရိွတယ္။
လူေတြ၀ိနည္းတတ္ေအာင္သင္ပါ။
၀ိနေယ ဌိေတ သာသနံ ဌိတံ တဲ႔ ။
ဒါေၾကာင္႔ သာသနာေတာ္အရွည္ခံ၍ တည္တံ႔ေစခ်င္ရင္ လူေတြက ၀ိနည္းတရား သင္ၾကားကာ ၀ိနည္း သီလ သိကၡာႏွင္႔ ျပည္႔စံုေတာ္မူၾကတဲ႔ ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔ ကိုသာေရြးခ်ယ္စိစစ္ ကိုးကြယ္ၾကရမည္။ ၀ိနည္းတရားဟာ သာသနာေတာ္ရဲ႕ အုတ္ျမစ္အေျခခံ အသက္ပဲ။
၀န္ခံခ်က္။ ။အရွင္ၾသဘာသာဘိဝံသ ေရးသားေသာ သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဉာႇက်မ္းမွ ထုတ္ႏႈတ္ေရးသားပါတယ္။
မိမိ အရိယာျဖစ္ေၾကာင္း မေျပာျပေကာင္းဘူးလား
ဒကာ။ ။သစၥာေလးပါးသိျမင္လို႔ အရိယာျဖစ္သြားတဲ႔သူဟာ မိမိအရိယာျဖစ္ေၾကာင္း သူတစ္ပါးအားမေျပာၾကား ေကာင္းဘူးလား ဆရာေတာ္။ ဗုဒၶစာေပက ဘယ္လိုပါသလဲ ကြဲျပားေအာင္ မိန္႔ၾကားပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။ဒကာႀကီးအေမးရဲ႕ အေျဖနဲ႔ဆင္တူကို သုတ္မဟာ၀ါ အထာက႒ာ၂၇၀မွာ-
ပဋိလဒၶဘာ၀ံ ပန နိဓိလဒၶ ပုရိေသာ၀ိယ န အညႆ
အာေရာေစတု ကာေမာေဟာတိ။
ဘ၀တာမွာ သံုးစားလို႔မကုန္ႏိုင္ေအာင္ တန္ဖိုးရွိတဲ႔ ရတနာေရႊအိုးႀကီးကို ေတြ႔သိရယူထားတဲ႔သူဟာ သူတစ္ပါးအား ေမာ္ၾကြားလိုတဲ႔စိတ္နဲ႔ မေျပာၾကားလိုဘဲ သိုသိပ္စြာသံုးေဆာင္ေနသလို မိမိကိုယ္တုိင္ အဟုတ္အမွန္ရရွိထားလို႔ မဂ္ဖိုလ္ပိုင္ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာအစစ္ၿဖစ္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာလည္း သူတို႔ရရွိထားတဲ႔ အတုိင္းမသိတန္ဖိုး ရွိလွေသာ မဂ္ဖိုလ္တရားကို မည္သူ႔အားမွ်မေျပာၾကားဘူးလို႔ ဒကာႀကီးတို႔ရ၊ ကဲ... ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ။
ဒကာ။ ။ဒီလိုဆိုရင္ ၀န္တို မေစၧရျဖစ္ရာ မက်ဘူးလား ဆရာေတာ္ ရွင္းျပပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။၀န္တိုျခင္း မျဖစ္ပါဘူး၊ သူတို႔ရဲ႕အလိုစိတ္သေဘာ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာျဖစ္ပံုကို သုတ္မဟာ၀ါ အ႒ကထာ ဆရာႀကီး ဆက္ၿပီးေတာ႔ ျပဆိုပံုက…
အေဟာ၀တ မယာ ပဋိလဒၶဂုဏံ သေဒ၀ေကာ ေလာေကာ ခိပၸေမ၀ ပဋိ၀ိေဇၥ်ယ်ာတီတိ စိတၱံ ဥပၸဇၨတိ။
ငါရသိၿပီးတဲ႔ မဂ္ဖိုလ္တရားထူးဂုဏ္ကို နတ္လူအေပါင္းတို႔လွ်င္ျမန္စြာ ထိုးထြင္းသိျမင္ၾကပါေစ ဟူေသာစိတ္အၾကံ အလိုေတာ္ျဖစ္၏ လို႔ဆိုထားတယ္။ သူမ်ားကို မေျပာျပခ်င္ဘူး၊ သူတို႔ရထားသလိုရေစခ်င္တယ္။ ဒါပဲ။
အဲဒါအတုိင္းမသိတန္ဖိုးရွိလွတဲ႔ တရားရတနာအစစ္ေတြမုိ႔လို႔ပဲ။
ဒကာ။ ။ရွင္းလင္းေကာင္းျမတ္ ေက်နပ္လွပါတယ္ဆရာေတာ္။
၀န္ခံခ်က္။ ။အရွင္ၾသဘာသာဘိဝံသ ေရးသားေသာ သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဉာႇက်မ္းမွ ထုတ္ႏႈတ္ေရးသားပါတယ္။
ဆရာ။ ။ဒကာႀကီးအေမးရဲ႕ အေျဖနဲ႔ဆင္တူကို သုတ္မဟာ၀ါ အထာက႒ာ၂၇၀မွာ-
ပဋိလဒၶဘာ၀ံ ပန နိဓိလဒၶ ပုရိေသာ၀ိယ န အညႆ
အာေရာေစတု ကာေမာေဟာတိ။
ဘ၀တာမွာ သံုးစားလို႔မကုန္ႏိုင္ေအာင္ တန္ဖိုးရွိတဲ႔ ရတနာေရႊအိုးႀကီးကို ေတြ႔သိရယူထားတဲ႔သူဟာ သူတစ္ပါးအား ေမာ္ၾကြားလိုတဲ႔စိတ္နဲ႔ မေျပာၾကားလိုဘဲ သိုသိပ္စြာသံုးေဆာင္ေနသလို မိမိကိုယ္တုိင္ အဟုတ္အမွန္ရရွိထားလို႔ မဂ္ဖိုလ္ပိုင္ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာအစစ္ၿဖစ္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာလည္း သူတို႔ရရွိထားတဲ႔ အတုိင္းမသိတန္ဖိုး ရွိလွေသာ မဂ္ဖိုလ္တရားကို မည္သူ႔အားမွ်မေျပာၾကားဘူးလို႔ ဒကာႀကီးတို႔ရ၊ ကဲ... ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ။
ဒကာ။ ။ဒီလိုဆိုရင္ ၀န္တို မေစၧရျဖစ္ရာ မက်ဘူးလား ဆရာေတာ္ ရွင္းျပပါဦးဘုရား။
ဆရာ။ ။၀န္တိုျခင္း မျဖစ္ပါဘူး၊ သူတို႔ရဲ႕အလိုစိတ္သေဘာ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာျဖစ္ပံုကို သုတ္မဟာ၀ါ အ႒ကထာ ဆရာႀကီး ဆက္ၿပီးေတာ႔ ျပဆိုပံုက…
အေဟာ၀တ မယာ ပဋိလဒၶဂုဏံ သေဒ၀ေကာ ေလာေကာ ခိပၸေမ၀ ပဋိ၀ိေဇၥ်ယ်ာတီတိ စိတၱံ ဥပၸဇၨတိ။
ငါရသိၿပီးတဲ႔ မဂ္ဖိုလ္တရားထူးဂုဏ္ကို နတ္လူအေပါင္းတို႔လွ်င္ျမန္စြာ ထိုးထြင္းသိျမင္ၾကပါေစ ဟူေသာစိတ္အၾကံ အလိုေတာ္ျဖစ္၏ လို႔ဆိုထားတယ္။ သူမ်ားကို မေျပာျပခ်င္ဘူး၊ သူတို႔ရထားသလိုရေစခ်င္တယ္။ ဒါပဲ။
အဲဒါအတုိင္းမသိတန္ဖိုးရွိလွတဲ႔ တရားရတနာအစစ္ေတြမုိ႔လို႔ပဲ။
ဒကာ။ ။ရွင္းလင္းေကာင္းျမတ္ ေက်နပ္လွပါတယ္ဆရာေတာ္။
၀န္ခံခ်က္။ ။အရွင္ၾသဘာသာဘိဝံသ ေရးသားေသာ သုေတသန သမၼာမဂၢဂၤပဉာႇက်မ္းမွ ထုတ္ႏႈတ္ေရးသားပါတယ္။
တာ၀န္ကိုယ္စီ
ေလာကမွာ လူသားအားလံုး မိမိတုိ႔နဲ႔ ဆုိင္တဲ့ တာ၀န္ေတြ ကုိယ္စီ ရွိႏွင့္ၾကၿပီးသားပါ။ ေက်ာင္းသားက စာသင္တဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ရသလို ဆရာက စာသင္ေပးတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ရပါတယ္။ အလုပ္သမားက အလုပ္လုပ္ေပးရသလို အလုပ္ရွင္က က်သင့္သေလာက္ အခေၾကးေငြ ေပးရပါတယ္။ ေစ်းေရာင္းသူက ပစၥည္းေပးရသလို ေစ်း၀ယ္သူက တန္ရာတန္ေၾကးေပးရပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သာသနာအက်ိဳး၊ ႏုိင္ငံအက်ိဳး၊ အမ်ားအက်ိဳး၊ မိသားစုအက်ိဳး စသျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ေနရတဲ့ ပုဂၢိုလ္ေတြမွာလည္း မိမိတုိ႔နဲ႔ ဆုိင္ရာ၀န္ေတြကုိ ထမ္းရြက္ေနရတာပါပဲ။ အဲလို ဆုိင္ရာ ၀န္ေတြကုိ ထမ္းရြက္ေနတဲ့ သူေတြကုိပဲ ၀န္ထမ္းလို႔ ေခၚဆုိၾကသလို မထမ္းရြက္ႏုိင္ရင္ေတာ့ ၀န္ထမ္းအျဖစ္ မေခၚဆုိႏုိင္ပါဘူး။ ၀န္ထမ္း မဟုတ္တဲ့ ၀န္ထုပ္လို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ တာ၀န္ဆိုတာကလည္း ေနရာယူလိုျခင္းသေဘာမဟုတ္ဘဲ ရရာ ေရာက္ရာမွာ ထမ္းရြက္ျခင္းသေဘာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မွ တာ၀န္ရွိတာမ်ိဳးမဟုတ္။ လူတိုင္းမွာ ဆိုင္ရာတာ၀န္ ေတြ ရွိၾကပါတယ္။ တာ၀န္သိသူတိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိၾကတာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အသိဉာဏ္ရွိသူကမွ ေလာကတာ၀န္ကို မယူ၀ံ့လွ်င္ အသိဉာဏ္မဲ့သူတို႔၏ ေလာကကို ဖ်က္ဆီးျခင္းသည္ အျပစ္ဆိုဖြယ္ရာမျမင္လို႔ ဆိုရမွာပါပဲ။
ယေန႔အခါ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အထြန္းကားဆံုး ႏုိင္ငံ ျဖစ္တယ္လို႔ အသိအမွတ္ျပဳ ခံထားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစုက သဒၶါတရား အားေကာင္းသေလာက္ အေကာင္းအဆုိး၊ အေၾကာင္းအက်ိဳး၊ ဟုတ္- မဟုတ္ ေ၀ဖန္စိစစ္တတ္တဲ့ ပညာဉာဏ္က အားနည္းၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အထူးအဆန္းဆုိရင္ သူ႔ထက္ငါ ဦးေအာင္ သြားတတ္ၾကတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ထူးရင္ ခ်ည္းကပ္ၾကတယ္။ သိခ်င္တာေမးမယ္။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ေျပာျပမယ္။ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆုိၾကမယ္။ ထုိ႔အတူ ဓမၼထူးရင္ ထုိဓမၼကုိ လက္ခံက်င့္သံုးဖုိ႔ ဆည္းကပ္ၾကပါတယ္။ ဓမၼဆုိရာမွာလည္း ကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း ဓမၼနဲ႔ အကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း အဓမၼဆိုၿပီး ရွိပါတယ္။ ဓမၼသည္ ကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္ၿပီး အဓမၼမွာ အကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္တယ္လို႔ မွတ္သားႏုိင္ပါတယ္။
ဓမၼသည္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ (၄၅)၀ါ ကာလပတ္လံုး ေဟာၾကားခဲ့သည့္အတြက လည္းေကာင္း၊ ပရိနိဗၺာန္ စံၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာလည္း ဘုရားရွင္ခ်မွတ္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ မူအတိုင္း ဒါနကထာ၊ သီလကထာ၊ သဂၢကထာ၊ မဂၢကထာ စသျဖင့္ ေဟာ႐ိုး ေဟာစဥ္သာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အထူးအဆန္လုိ႔ မဆုိသာပါဘူး။ အဓမၼသည္ ဘုရားေဟာေဒသနာေတာ္ တို႔ႏွင့္ ဆရာအစဥ္အဆက္ လက္ခံအားကုိးအားထား ျပဳခဲ့ေသာ အ႒ကထာ၊ ဋီကာတုိ႔ကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳ ဆန္႔က်င္ကာ အဆန္းထြင္ေသာ ၀ါဒျဖစ္လို႔ အထူးအဆန္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ ထုိအခါမွာ အထူးအဆန္းႀကိဳက္သူတုိ႔က မွန္၊ မမွန္၊ ဟုတ္၊ မဟုတ္ ေ၀ဖန္စီစစ္ျခင္းမရွိဘဲ ဆည္းကပ္ကာ နည္းနာနိႆယ ခံယူၾကပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဒီပဲယင္း ဆရာေတာ္ႀကီးက “ဉာဏ္အျမင္နည္း၊ သဒၶါကဲ၊ အလြဲလြဲျဖစ္တတ္သည္” ဟု ဆံုးမထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္)က “အထူးအဆန္းကုိ ယံုလွ်င္ အရူးအႏွမ္း ျဖစ္တတ္သည္” ဟု ဆံုးမထားပါတယ္။
ေနရာတုိင္းမွာ ဆန္႔က်င္ဘက္ သေဘာရွိတတ္တာ သဘာ၀တရား တစ္ခုပါ။ အတုနဲ႔ အစစ္၊ အမွားနဲ႔ အမွန္၊ အေရွ႕နဲ႔ အေနာက္၊ အခ်စ္နဲ႔ အမုန္း၊ စသျဖင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ သေဘာတရားေတြကုိ လူတုိင္း ျမင္ေတြ႔ေနၾကမွာပါပဲ။ ထုိ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေတြထဲမွာ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼဆုိတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ တရားကုိေတာ့ လူတုိင္းပုိင္းျခား သိေစခ်င္ပါတယ္။ ျပဳသူရွိရင္ ဖ်က္သူဆုိတာ ရွိသလို ဖ်က္သူရွိရင္ ျပဳျပင္သူဆုိတာလည္း ရွိတတ္စၿမဲပါ။ ဖ်က္ဆီးသူဟာ ပ်က္ဆီးမႈကုိ ပုိင္ဆုိင္ၿပီး ျပဳျပင္ သူဟာ ေကာင္းမြန္မႈကုိ ပုိင္ဆုိင္ရပါတယ္။ ဖ်က္ဆီးသူမဟုတ္ဘဲ ျပဳျပင္သူေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ အဆံုးအမႏွင့္အညီ လိုက္နာက်င့္ၾကံျခင္း မရွိဘူးဆုိရင္ မိမိကုိယ္တုိင္ပဲ သာသနာကုိ ဖ်က္ဆီးသူျဖစ္မွန္း မသိ ျဖစ္ေနတတ္ ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေဒသနာေတာ္ေတြမွ တူရာ တရားအစုေတြကုိ စုးစည္းၿပီး ၀ိနည္းပိဋကတ္၊ သုတၱန္ပိဋကတ္၊ အဘိဓမၼာပိဋကတ္ စသျဖင့္ ပိဋကတ္ သံုးပံုသတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ ထုိပိဋကတ္သံုးခုေပါင္းကုိ ပရိယတၱိ သာသနာလို႔ ေခၚပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိနည္းေတာ္အတုိင္း မလိုက္နာရင္ ၀ိနည္းပိဋကတ္ကုိ ပယ္ရာေရာက္ သလို သာသနာေတာ္ကုိ ပုတ္ခက္ရာ ေရာက္သြားပါတယ္။
ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ခုႏွစ္ရက္ၾကာတဲ့ အခါမွာ အရွင္မဟာကႆဖရဲ႕ ေနာက္လိုက္ရဟန္းေတြက ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံ ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရတဲ့ အတြက္ ငုိေၾကြးၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သုဘဒၵဆုိတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကေတာ့ ငိုေၾကြးျခင္း မရွိပဲ ငုိေၾကြးေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ- “အရွင္ဘုရားတုိ႔… ၀မ္းမနည္းၾကပါနဲ႔၊ ဘုရားရွိတုန္းကဆုိရင္ ဘယ္ဟာ မအပ္ဘူး၊ ဘယ္ဟာ အပ္တာဆုိၿပီး တပည့္ေတာ္တုိ႔ကုိ ခ်ဳပ္ျခယ္ေနတာ၊ အခုေတာ့ ဘုရားမရွိေတာ့ဘူး။ တပည့္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္လို႔ ရၿပီ၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔ လြတ္လပ္ၿပီ” ဆုိၿပီး ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေျပာခဲ့တယ္။ ဒီစကားေတြကုိ အရွင္မဟာကႆဖ ကုိယ္ေတာ္ႀကိး ၾကားေတာ့- “ဘုရားရွင္ရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းေတာ္ ရွိစဥ္မွာပဲ ဒီလို ေစာ္ကားတဲ့ သာသနာ့ ဆူးေျငာင့္ရန္စြယ္ အႏၲရာယ္ေပၚလာရင္ ေနာင္အခါ ဒီလို လူစားေတြေၾကာင့္ သာသနာေတာ္ႀကီး ပ်က္စီးရေခ်ရဲ႕” လို႔ ဓမၼသံေ၀ဂ ျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အရွင္မဟာကႆဖ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ဘုရားရွင္ ၾကြင္းက်န္ခဲ့ေသာ ဓာတ္ေတာ္ေတြကုိ ခြဲေ၀ၿပီးခ်ိန္မွာ သံဃာ့ပရိတ္သတ္ကုိ အစည္းေ၀းေခၚကာ- “ငါ့ရွင္တုိ႔… ဘုရားေဟာထားတဲ့ တရားေတာ္ေတြဟာ မသီကံုးရေသးတဲ့ ပန္ေတြလိုပဲ အစီအစဥ္မရွိဘဲ ျဖစ္ေနတယ္၊ ပန္းေတြဟာ မသီကံုးဘဲ ထားရင္ ေလတုိက္တုိင္း လႊင့္တဲ့ အတြက္ မၾကာခင္မွာပဲ ကုန္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ… ဘုရားေဟာေဖာ္ခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြကို စီကာစဥ္ကာ သေဘာတူ ေပါင္းစု မထားဘူးဆုိရင္ အဓမၼ၀ါဒ ေလမုန္တုိင္း တုိက္ခတ္လို႔ မၾကာခင္မွာဘဲ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အစစ္အမွန္တရားေတာ္ေတြ ေပ်ာက္ ႏုိင္ပါတယ္။ ငါ့ရွင္တုိ႔… ဓမၼ၀ါဒပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အဓမၼ၀ါဒပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားႀကီးဖုိ႔ အေၾကာင္းတုိက္ဆုိင္လာရင္ အားႀကီးလာတတ္တယ္၊ အကယ္၍မ်ား အဓမၼ၀ါဒေတြ အားႀကီးလာမယ္ဆုိရင္ တစ္သာသနာလံုး ထိန္းမရ၊ သိမ္းမရေအာင္ ခက္ကုန္ၾကလိမ့္္မယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အဓမၼေတြ မထြန္းကားခင္၊ ဓမၼေတြ မေပ်ာက္ကြယ္ခ်ိန္မွာ သဂၤါယနာ တင္ၾကပါစို႔” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
အရွင္မဟာကႆဖရဲ႕ သဂၤါယနာတင္ဖုိ႔ မိန္႔လိုက္တဲ့ ၾသ၀ါဒကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အရွင္မဟာကႆဖဟာ သာသနာေတာ္ အတြက္ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ မေနခဲ့ပါဘူး။ သာသနာ့ ရန္စြယ္ေတြကိုလည္း ဥေပကၡာျပဳလို႔ မထားဘူးဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၿပီး ႏွစ္တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ ၾကာတဲ့ အခါ ေ၀သာလီျပည္ ၀ဇၨီုတုိင္းသား ရဟန္းမ်ားက- “ရဟန္းမ်ား ေရႊ၊ ေငြ အလွဴခံအပ္တယ္။ ေနမြန္းလြဲၿပီး ေနရိပ္လက္ႏွစ္သစ္ လြန္တဲ့အထိ ခဲဖြယ္မ်ားကုိ စားႏုိင္တယ္။ ေသရည္အႏုစား၊ စိမ္ရည္အႏုစားကုိ ေသာက္သံုးႏုိင္တယ္”… အစရွိတဲ့ ၀ိနည္းေတာ္ (၁၀)ခ်က္ကုိ ျပင္ဆင္က်င့္ သံုးၾက တယ္။ ဒီသတင္းကုိ အရွင္မဟာယသ ၾကားသိရတဲ့ အတြက္- “ဗုဒၶသာသနာ ပ်က္စီးေၾကာင္းကုိ ၾကားသိရပါလ်က္ ေၾကာင့္ၾကမစုိက္ဘဲ ေနလို႔ မေတာ္ေပဘူး။ ယခုပဲ ငါသြားလို႔ အဓမၼ၀ါဒီမ်ားကုိ ႏွိမ္နင္းကာ ဓမၼအစစ္အမွန္ကုိ ျပမယ္” လို႔ အၾကံျဖစ္ကာ အဓမၼ၀ါဒီတို႔ရဲ႕ ေ၀သာလီျပည္ကုိ အေဖာ္မပါ တစ္ပါးတည္း ၾကြေတာ္မူကာ ရွင္းလင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ အရွင္မဟာယသရဲ႕ သာသနာေတာ္ အေပၚမွာ ဥေပကၡာျပဳ မထားမႈပါပဲ။ သာသနာေတာ္ အေပၚမွာ လစ္လွ်ဴရႈမေနခဲ့ပါဘူး။
ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၂၃၅ႏွစ္ေလာက္မွာ သာသနာေတာ္မွာ ပစၥည္းေလးပါး ေပါမ်ားသေလာက္ ရေသ့တိတၱိ တုိ႔မွာေတာ့ ပစၥည္းေလးပါးရွားပါးလို႔ သာသနာေတာ္ထဲကုိ တိတ္တိတ္ပုန္း ၀င္ေရာက္လာၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ မိစာၧအယူေတြ ကုိ မစြန္႔ပဲ ယူၿမဲ ယူထားၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ သာသနာေတာ္ဟာ မသန္႔မရွင္း ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရွင္မဟာ ေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ဟာ ဒီသာသနာ့ ရန္စြယ္ေတြကုိ ေျဖရွင္းဖုိ႔ အတြက္ အဓမၼ၀ါဒီရဟန္းမ်ားနဲ႔ အျပန္အလွန္ အေမးအေျဖ အေခ်အတင္ျပဳလုပ္ၿပီး ၀ါဒတစ္ခုခ်င္းကုိ အႏုစိတ္စီစစ္ကာ ဖယ္ထုတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုိ ၾကည့္ျခင္းအား ျဖင့္ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆ မေထရ္သည္လည္း သာသနာေတာ္ရဲ႕ အဓမၼေတြကို ေၾကာင့္ၾကမဲ့ မေနခဲ့ဘူးဆုိတာ ျမင္သာပါတယ္။ အရွင္အရဟံနဲ႔ အေနာ္ရထာတုိ႔လည္း ဆရာဒကာ ညီညြတ္စြာနဲ႔ သာသနာ့ ဆူးေျငာင့္ေတြကုိ ရွင္းလင္း ခဲ့ၾကတာ အားလံုး သိႏွင့္ၿပီးသားပါ။ ယေန႔တုိင္ေအာင္ ေခတ္အဆက္ဆက္က သာသနာ့ တာ၀န္ကုိ ယေန႔တုိင္ေအာင္ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားက တာ၀န္သိၿပီး တာ၀န္ရွိသည့္ အားေလ်ာ္စြာ သာသနာ့၀န္ကုိ ထမ္းရြက္ေနၾကဆဲပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
လူမ်ားသည္လည္း နည္းလမ္းမွန္ကန္စြာႏွင့္ ဆရာေကာင္းတုိ႔ ထံမွာ ခ်ည္းကပ္ကာ နည္းနာခံယူ တတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါထက္ပုိလို႔ ဆရာဒကာ ညီညြတ္စြာႏွင့္ သာသနာ့ တာ၀န္ကုိ ထမ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါ တယ္။ ဓမၼ၊ အဓမၼကုိ ေ၀ဖန္ုပုိင္းျခားႏုိင္ၿပီး ဓမၼအတြက္ တာ၀န္သိၿပီး တာ၀န္ေက်တဲ့ သူမ်ား ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါသည္ သာသနာ့ တာ၀န္ကုိ ယူ၀ံ့ေသာ ကုိယ္စီတာ၀န္သိ စိတ္ပင္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဓမၼခ်မ္းသာကုိ ေတြ႕ေအာင္ ရွာႏုိင္၍ ဓမၼက ေပးေသာ ခ်မ္းသာအစစ္ကုိ ရရွိခံစားႏုိင္ၾကပါေစ…
က်မ္းကုိး။ ။ ဥေပကၡာမရွိေသာ ႏွလံုးသား - အရွင္နာရဒ (ဟုိပင္)
ယေန႔အခါ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ အထြန္းကားဆံုး ႏုိင္ငံ ျဖစ္တယ္လို႔ အသိအမွတ္ျပဳ ခံထားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ားစုက သဒၶါတရား အားေကာင္းသေလာက္ အေကာင္းအဆုိး၊ အေၾကာင္းအက်ိဳး၊ ဟုတ္- မဟုတ္ ေ၀ဖန္စိစစ္တတ္တဲ့ ပညာဉာဏ္က အားနည္းၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အထူးအဆန္းဆုိရင္ သူ႔ထက္ငါ ဦးေအာင္ သြားတတ္ၾကတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ထူးရင္ ခ်ည္းကပ္ၾကတယ္။ သိခ်င္တာေမးမယ္။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ေျပာျပမယ္။ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆုိၾကမယ္။ ထုိ႔အတူ ဓမၼထူးရင္ ထုိဓမၼကုိ လက္ခံက်င့္သံုးဖုိ႔ ဆည္းကပ္ၾကပါတယ္။ ဓမၼဆုိရာမွာလည္း ကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း ဓမၼနဲ႔ အကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း အဓမၼဆိုၿပီး ရွိပါတယ္။ ဓမၼသည္ ကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္ၿပီး အဓမၼမွာ အကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္တယ္လို႔ မွတ္သားႏုိင္ပါတယ္။
ဓမၼသည္ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ (၄၅)၀ါ ကာလပတ္လံုး ေဟာၾကားခဲ့သည့္အတြက လည္းေကာင္း၊ ပရိနိဗၺာန္ စံၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာလည္း ဘုရားရွင္ခ်မွတ္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ မူအတိုင္း ဒါနကထာ၊ သီလကထာ၊ သဂၢကထာ၊ မဂၢကထာ စသျဖင့္ ေဟာ႐ိုး ေဟာစဥ္သာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အထူးအဆန္လုိ႔ မဆုိသာပါဘူး။ အဓမၼသည္ ဘုရားေဟာေဒသနာေတာ္ တို႔ႏွင့္ ဆရာအစဥ္အဆက္ လက္ခံအားကုိးအားထား ျပဳခဲ့ေသာ အ႒ကထာ၊ ဋီကာတုိ႔ကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳ ဆန္႔က်င္ကာ အဆန္းထြင္ေသာ ၀ါဒျဖစ္လို႔ အထူးအဆန္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ ထုိအခါမွာ အထူးအဆန္းႀကိဳက္သူတုိ႔က မွန္၊ မမွန္၊ ဟုတ္၊ မဟုတ္ ေ၀ဖန္စီစစ္ျခင္းမရွိဘဲ ဆည္းကပ္ကာ နည္းနာနိႆယ ခံယူၾကပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဒီပဲယင္း ဆရာေတာ္ႀကီးက “ဉာဏ္အျမင္နည္း၊ သဒၶါကဲ၊ အလြဲလြဲျဖစ္တတ္သည္” ဟု ဆံုးမထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္)က “အထူးအဆန္းကုိ ယံုလွ်င္ အရူးအႏွမ္း ျဖစ္တတ္သည္” ဟု ဆံုးမထားပါတယ္။
ေနရာတုိင္းမွာ ဆန္႔က်င္ဘက္ သေဘာရွိတတ္တာ သဘာ၀တရား တစ္ခုပါ။ အတုနဲ႔ အစစ္၊ အမွားနဲ႔ အမွန္၊ အေရွ႕နဲ႔ အေနာက္၊ အခ်စ္နဲ႔ အမုန္း၊ စသျဖင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ သေဘာတရားေတြကုိ လူတုိင္း ျမင္ေတြ႔ေနၾကမွာပါပဲ။ ထုိ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေတြထဲမွာ ဓမၼနဲ႔ အဓမၼဆုိတဲ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ တရားကုိေတာ့ လူတုိင္းပုိင္းျခား သိေစခ်င္ပါတယ္။ ျပဳသူရွိရင္ ဖ်က္သူဆုိတာ ရွိသလို ဖ်က္သူရွိရင္ ျပဳျပင္သူဆုိတာလည္း ရွိတတ္စၿမဲပါ။ ဖ်က္ဆီးသူဟာ ပ်က္ဆီးမႈကုိ ပုိင္ဆုိင္ၿပီး ျပဳျပင္ သူဟာ ေကာင္းမြန္မႈကုိ ပုိင္ဆုိင္ရပါတယ္။ ဖ်က္ဆီးသူမဟုတ္ဘဲ ျပဳျပင္သူေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့ အဆံုးအမႏွင့္အညီ လိုက္နာက်င့္ၾကံျခင္း မရွိဘူးဆုိရင္ မိမိကုိယ္တုိင္ပဲ သာသနာကုိ ဖ်က္ဆီးသူျဖစ္မွန္း မသိ ျဖစ္ေနတတ္ ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေဒသနာေတာ္ေတြမွ တူရာ တရားအစုေတြကုိ စုးစည္းၿပီး ၀ိနည္းပိဋကတ္၊ သုတၱန္ပိဋကတ္၊ အဘိဓမၼာပိဋကတ္ စသျဖင့္ ပိဋကတ္ သံုးပံုသတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ ထုိပိဋကတ္သံုးခုေပါင္းကုိ ပရိယတၱိ သာသနာလို႔ ေခၚပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိနည္းေတာ္အတုိင္း မလိုက္နာရင္ ၀ိနည္းပိဋကတ္ကုိ ပယ္ရာေရာက္ သလို သာသနာေတာ္ကုိ ပုတ္ခက္ရာ ေရာက္သြားပါတယ္။
ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ခုႏွစ္ရက္ၾကာတဲ့ အခါမွာ အရွင္မဟာကႆဖရဲ႕ ေနာက္လိုက္ရဟန္းေတြက ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံ ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရတဲ့ အတြက္ ငုိေၾကြးၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သုဘဒၵဆုိတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကေတာ့ ငိုေၾကြးျခင္း မရွိပဲ ငုိေၾကြးေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကုိ- “အရွင္ဘုရားတုိ႔… ၀မ္းမနည္းၾကပါနဲ႔၊ ဘုရားရွိတုန္းကဆုိရင္ ဘယ္ဟာ မအပ္ဘူး၊ ဘယ္ဟာ အပ္တာဆုိၿပီး တပည့္ေတာ္တုိ႔ကုိ ခ်ဳပ္ျခယ္ေနတာ၊ အခုေတာ့ ဘုရားမရွိေတာ့ဘူး။ တပည့္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္လို႔ ရၿပီ၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔ လြတ္လပ္ၿပီ” ဆုိၿပီး ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေျပာခဲ့တယ္။ ဒီစကားေတြကုိ အရွင္မဟာကႆဖ ကုိယ္ေတာ္ႀကိး ၾကားေတာ့- “ဘုရားရွင္ရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းေတာ္ ရွိစဥ္မွာပဲ ဒီလို ေစာ္ကားတဲ့ သာသနာ့ ဆူးေျငာင့္ရန္စြယ္ အႏၲရာယ္ေပၚလာရင္ ေနာင္အခါ ဒီလို လူစားေတြေၾကာင့္ သာသနာေတာ္ႀကီး ပ်က္စီးရေခ်ရဲ႕” လို႔ ဓမၼသံေ၀ဂ ျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ အရွင္မဟာကႆဖ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ဘုရားရွင္ ၾကြင္းက်န္ခဲ့ေသာ ဓာတ္ေတာ္ေတြကုိ ခြဲေ၀ၿပီးခ်ိန္မွာ သံဃာ့ပရိတ္သတ္ကုိ အစည္းေ၀းေခၚကာ- “ငါ့ရွင္တုိ႔… ဘုရားေဟာထားတဲ့ တရားေတာ္ေတြဟာ မသီကံုးရေသးတဲ့ ပန္ေတြလိုပဲ အစီအစဥ္မရွိဘဲ ျဖစ္ေနတယ္၊ ပန္းေတြဟာ မသီကံုးဘဲ ထားရင္ ေလတုိက္တုိင္း လႊင့္တဲ့ အတြက္ မၾကာခင္မွာပဲ ကုန္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ… ဘုရားေဟာေဖာ္ခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြကို စီကာစဥ္ကာ သေဘာတူ ေပါင္းစု မထားဘူးဆုိရင္ အဓမၼ၀ါဒ ေလမုန္တုိင္း တုိက္ခတ္လို႔ မၾကာခင္မွာဘဲ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အစစ္အမွန္တရားေတာ္ေတြ ေပ်ာက္ ႏုိင္ပါတယ္။ ငါ့ရွင္တုိ႔… ဓမၼ၀ါဒပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အဓမၼ၀ါဒပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အားႀကီးဖုိ႔ အေၾကာင္းတုိက္ဆုိင္လာရင္ အားႀကီးလာတတ္တယ္၊ အကယ္၍မ်ား အဓမၼ၀ါဒေတြ အားႀကီးလာမယ္ဆုိရင္ တစ္သာသနာလံုး ထိန္းမရ၊ သိမ္းမရေအာင္ ခက္ကုန္ၾကလိမ့္္မယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ အဓမၼေတြ မထြန္းကားခင္၊ ဓမၼေတြ မေပ်ာက္ကြယ္ခ်ိန္မွာ သဂၤါယနာ တင္ၾကပါစို႔” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
အရွင္မဟာကႆဖရဲ႕ သဂၤါယနာတင္ဖုိ႔ မိန္႔လိုက္တဲ့ ၾသ၀ါဒကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ အရွင္မဟာကႆဖဟာ သာသနာေတာ္ အတြက္ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ မေနခဲ့ပါဘူး။ သာသနာ့ ရန္စြယ္ေတြကိုလည္း ဥေပကၡာျပဳလို႔ မထားဘူးဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္။ ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၿပီး ႏွစ္တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ ၾကာတဲ့ အခါ ေ၀သာလီျပည္ ၀ဇၨီုတုိင္းသား ရဟန္းမ်ားက- “ရဟန္းမ်ား ေရႊ၊ ေငြ အလွဴခံအပ္တယ္။ ေနမြန္းလြဲၿပီး ေနရိပ္လက္ႏွစ္သစ္ လြန္တဲ့အထိ ခဲဖြယ္မ်ားကုိ စားႏုိင္တယ္။ ေသရည္အႏုစား၊ စိမ္ရည္အႏုစားကုိ ေသာက္သံုးႏုိင္တယ္”… အစရွိတဲ့ ၀ိနည္းေတာ္ (၁၀)ခ်က္ကုိ ျပင္ဆင္က်င့္ သံုးၾက တယ္။ ဒီသတင္းကုိ အရွင္မဟာယသ ၾကားသိရတဲ့ အတြက္- “ဗုဒၶသာသနာ ပ်က္စီးေၾကာင္းကုိ ၾကားသိရပါလ်က္ ေၾကာင့္ၾကမစုိက္ဘဲ ေနလို႔ မေတာ္ေပဘူး။ ယခုပဲ ငါသြားလို႔ အဓမၼ၀ါဒီမ်ားကုိ ႏွိမ္နင္းကာ ဓမၼအစစ္အမွန္ကုိ ျပမယ္” လို႔ အၾကံျဖစ္ကာ အဓမၼ၀ါဒီတို႔ရဲ႕ ေ၀သာလီျပည္ကုိ အေဖာ္မပါ တစ္ပါးတည္း ၾကြေတာ္မူကာ ရွင္းလင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ အရွင္မဟာယသရဲ႕ သာသနာေတာ္ အေပၚမွာ ဥေပကၡာျပဳ မထားမႈပါပဲ။ သာသနာေတာ္ အေပၚမွာ လစ္လွ်ဴရႈမေနခဲ့ပါဘူး။
ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ႏွစ္ေပါင္း ၂၃၅ႏွစ္ေလာက္မွာ သာသနာေတာ္မွာ ပစၥည္းေလးပါး ေပါမ်ားသေလာက္ ရေသ့တိတၱိ တုိ႔မွာေတာ့ ပစၥည္းေလးပါးရွားပါးလို႔ သာသနာေတာ္ထဲကုိ တိတ္တိတ္ပုန္း ၀င္ေရာက္လာၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ မိစာၧအယူေတြ ကုိ မစြန္႔ပဲ ယူၿမဲ ယူထားၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ သာသနာေတာ္ဟာ မသန္႔မရွင္း ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရွင္မဟာ ေမာဂၢလိပုတၱတိႆမေထရ္ဟာ ဒီသာသနာ့ ရန္စြယ္ေတြကုိ ေျဖရွင္းဖုိ႔ အတြက္ အဓမၼ၀ါဒီရဟန္းမ်ားနဲ႔ အျပန္အလွန္ အေမးအေျဖ အေခ်အတင္ျပဳလုပ္ၿပီး ၀ါဒတစ္ခုခ်င္းကုိ အႏုစိတ္စီစစ္ကာ ဖယ္ထုတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုိ ၾကည့္ျခင္းအား ျဖင့္ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱတိႆ မေထရ္သည္လည္း သာသနာေတာ္ရဲ႕ အဓမၼေတြကို ေၾကာင့္ၾကမဲ့ မေနခဲ့ဘူးဆုိတာ ျမင္သာပါတယ္။ အရွင္အရဟံနဲ႔ အေနာ္ရထာတုိ႔လည္း ဆရာဒကာ ညီညြတ္စြာနဲ႔ သာသနာ့ ဆူးေျငာင့္ေတြကုိ ရွင္းလင္း ခဲ့ၾကတာ အားလံုး သိႏွင့္ၿပီးသားပါ။ ယေန႔တုိင္ေအာင္ ေခတ္အဆက္ဆက္က သာသနာ့ တာ၀န္ကုိ ယေန႔တုိင္ေအာင္ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားက တာ၀န္သိၿပီး တာ၀န္ရွိသည့္ အားေလ်ာ္စြာ သာသနာ့၀န္ကုိ ထမ္းရြက္ေနၾကဆဲပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
လူမ်ားသည္လည္း နည္းလမ္းမွန္ကန္စြာႏွင့္ ဆရာေကာင္းတုိ႔ ထံမွာ ခ်ည္းကပ္ကာ နည္းနာခံယူ တတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါထက္ပုိလို႔ ဆရာဒကာ ညီညြတ္စြာႏွင့္ သာသနာ့ တာ၀န္ကုိ ထမ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေတြ ျဖစ္ေစခ်င္ပါ တယ္။ ဓမၼ၊ အဓမၼကုိ ေ၀ဖန္ုပုိင္းျခားႏုိင္ၿပီး ဓမၼအတြက္ တာ၀န္သိၿပီး တာ၀န္ေက်တဲ့ သူမ်ား ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါသည္ သာသနာ့ တာ၀န္ကုိ ယူ၀ံ့ေသာ ကုိယ္စီတာ၀န္သိ စိတ္ပင္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဓမၼခ်မ္းသာကုိ ေတြ႕ေအာင္ ရွာႏုိင္၍ ဓမၼက ေပးေသာ ခ်မ္းသာအစစ္ကုိ ရရွိခံစားႏုိင္ၾကပါေစ…
က်မ္းကုိး။ ။ ဥေပကၡာမရွိေသာ ႏွလံုးသား - အရွင္နာရဒ (ဟုိပင္)
ျဖဴးဆရာေတာ္ႀကီး၏ အႏိၲမစ်ာပနအခမ္းအနား အစီအစဥ္
ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား ပူေဇာ္ေသာအေနျဖင့္ (၂၅-၁၁-၂၀၀၉)မွ စ၍ ငါးညတိုင္တိုင္ တရားပဲြမ်ားကို က်င္းပမည္ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ညလွ်င္ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးက်စီ တရားေဟာၾကမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ဘုန္းဘုန္းဦးအဂၢဝရမွ မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။
၂၅-၁၁-၂၀၀၉ - ပ်ဥ္းမနားဆရာေတာ္ ဦးဇဋိလႏွင့္ ဆရာေတာ္ဦးသုမဂၤလ (ဒယ္အိုးဆရာေတာ္)
၂၆-၁၁-၂၀၀၉ - ျမစ္သားဆရာေတာ္ဘဒၵႏၲဝါသဝႏွင့္ တိပိဋက စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ ဦးသုႏၵရ
၂၇-၁၁-၂၀၀၉ - (၁၂)ဘဲြ႕ရ က်ိ္ဳက္ထိုဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱနေႏၵာဘာသာဘိ၀ံသ ႏွင့္
ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ
၂၈-၁၁-၂၀၀၉ - ေဒါက္တာေကာဝိဒ ႏွင့္ ပဲႏြယ္ကုန္းဆရာေတာ္ ဦးစႏၵာဝရ
၂၉-၁၁-၂၀၀၉ - ေညာင္ကန္ေအးဆရာေတာ္ အရွင္ဣႏၵက ႏွင့္ ဝါးခင္းကုန္းဆရာေတာ္ ဦးတိကၡ
၃၀-၁၁-၂၀၀၉ - ယင္းေန႔တြင္ အႏိၲမစ်ာပနအခမ္းအနားကို ေန႔လည္ (၁၂)နာရီတိတိအခ်ိန္တြင္ စတင္က်င္းပ မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေထရ္ဆရာအရွင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ျမေတာင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ေပါက္ျမိဳင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးတို႔မွ သီလေပးၾသဝါဒခ်ီးျမႇင့္ေပးၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဥာဏိႆရမွ ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေပးေဝၿပီးေနာက္တြင္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ရုပ္ကလပ္ေတာ္ကို ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ားႏွင့္ တပည့္သံဃာမ်ား၊ အစိုးရအဖဲြ႕ဝင္ လူႀကီးမင္းမ်ား၊ ေဂါပကအဖဲြ႕ဝင္လူႀကီးမ်ား၊ တပည့္ဒကာ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္မ်ားမွ အဖဲြ႕သံုးဖဲြ႕ခဲြကာ မင္းခမ္းမင္းနားျဖင့္ ေရေဝးသုႆန္သို႔ ပင့္ေဆာင္ မီးသၿဂိဳလ္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ အရုိးျပာကို စ်ာပနပဲြအၿပီး တစ္ပတ္ခန္႔အၾကာတြင္ ပဲခူးတိုင္း၊ ျဖဴးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ျဖဴးမဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာ မူလေက်ာင္းတိုက္သို႔ ျမိဳ႕နယ္သံဃာနာယကအဖဲြ႕ ဆရာေတာ္မ်ား၊ တာဝန္ရွိလူႀကီးမင္းမ်ား၊ တပည့္သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားမွ ပင့္ေဆာင္ၾကမည္ျဖစ္ၿပီး ရိပ္သာတြင္ သံုးညတိုင္တိုင္ တရားပဲြမ်ား ဆက္လက္က်င္းပမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ အရုိးျပာကို ျဖဴးေခ်ာင္းတြင္ ေရေမွ်ာပူေဇာ္မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္းကို ကမာၻတစ္ဝန္းတြင္ ေရာက္ရွိေနၾကပါေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအားလံုးသို႔ ေစတနာေရွ႕ထား၍ အသိေပးေၾကညာအပ္ပါသည္။
------------------------------------------------------------------
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအားရည္စူး၍ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ ျပဳလုပ္ၾကပါမည္။
၂၄-၁၁-၂၀၀၉ အဂၤါေန႔ နံနက္ (၇)နာရီအခ်ိန္ ျမန္မာနိဳင္ငံ အာရွေတာ္၀င္ေဆးကုခန္းတြင္ ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ နိဳင္ငံေက်ာ္ ဓမၼကထိက ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအား ရည္စူး၍ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ေဒါက္တာ ဥတၱမသီရိ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏တပည့္သာ၀ကမ်ား ဓမၼေက်းဇူးတင္ရွိဖူးသူမ်ား စုေပါင္းကာ စကၤာပူနိဳင္ငံ ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါနး္ျပီး ေရစက္ခ် အမွ်အတန္းေပးေ၀ ကုသုိလ္ျပဳမည္ ျဖစ္ပါ၍ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားႏွင့္ ဓမၼေက်းဇူးရွိသူမ်ား မည္သည္မဆုိ ၾကြေရာက္ကုသုိလ္ယူနိဳင္ပါေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။
ကုသိုလ္အလွဴရွင္- ကုိရဲထြဋ္ + မေအးသီတာ ႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ား။
ေန႔ရက္- ၂၇-၁၁-၂၀၀၉၊ ေသာၾကာေန႔
အခ်ိန္- နံနက္ ၁၀ နာရီမွ ၁၂ နာရီအထိ
ေနရာ- ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိ္က္
Lorong 4- Geylang- No-59
Near Kallang MRT
ဆက္သြယ္ရန္- +၆၅ ၈၃၁ ၉၈၀ ၄၂
ကလန္း MRT မွ ဘတ္စ္ကား ၃၂ ကုိစီးလာလွ်င္ ႏွစ္မွတ္တုိင္ေျမာက္တြင္ ဆင္းရပါမည္။
၂၅-၁၁-၂၀၀၉ - ပ်ဥ္းမနားဆရာေတာ္ ဦးဇဋိလႏွင့္ ဆရာေတာ္ဦးသုမဂၤလ (ဒယ္အိုးဆရာေတာ္)
၂၆-၁၁-၂၀၀၉ - ျမစ္သားဆရာေတာ္ဘဒၵႏၲဝါသဝႏွင့္ တိပိဋက စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ ဦးသုႏၵရ
၂၇-၁၁-၂၀၀၉ - (၁၂)ဘဲြ႕ရ က်ိ္ဳက္ထိုဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱနေႏၵာဘာသာဘိ၀ံသ ႏွင့္
ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ
၂၈-၁၁-၂၀၀၉ - ေဒါက္တာေကာဝိဒ ႏွင့္ ပဲႏြယ္ကုန္းဆရာေတာ္ ဦးစႏၵာဝရ
၂၉-၁၁-၂၀၀၉ - ေညာင္ကန္ေအးဆရာေတာ္ အရွင္ဣႏၵက ႏွင့္ ဝါးခင္းကုန္းဆရာေတာ္ ဦးတိကၡ
၃၀-၁၁-၂၀၀၉ - ယင္းေန႔တြင္ အႏိၲမစ်ာပနအခမ္းအနားကို ေန႔လည္ (၁၂)နာရီတိတိအခ်ိန္တြင္ စတင္က်င္းပ မည္ျဖစ္ၿပီး၊ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေထရ္ဆရာအရွင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ျမေတာင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ေပါက္ျမိဳင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးတို႔မွ သီလေပးၾသဝါဒခ်ီးျမႇင့္ေပးၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဥာဏိႆရမွ ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေပးေဝၿပီးေနာက္တြင္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ရုပ္ကလပ္ေတာ္ကို ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ားႏွင့္ တပည့္သံဃာမ်ား၊ အစိုးရအဖဲြ႕ဝင္ လူႀကီးမင္းမ်ား၊ ေဂါပကအဖဲြ႕ဝင္လူႀကီးမ်ား၊ တပည့္ဒကာ ဒကာမမ်ားႏွင့္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေဆြေတာ္ မ်ိဳးေတာ္မ်ားမွ အဖဲြ႕သံုးဖဲြ႕ခဲြကာ မင္းခမ္းမင္းနားျဖင့္ ေရေဝးသုႆန္သို႔ ပင့္ေဆာင္ မီးသၿဂိဳလ္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ အရုိးျပာကို စ်ာပနပဲြအၿပီး တစ္ပတ္ခန္႔အၾကာတြင္ ပဲခူးတိုင္း၊ ျဖဴးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ျဖဴးမဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာ မူလေက်ာင္းတိုက္သို႔ ျမိဳ႕နယ္သံဃာနာယကအဖဲြ႕ ဆရာေတာ္မ်ား၊ တာဝန္ရွိလူႀကီးမင္းမ်ား၊ တပည့္သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားမွ ပင့္ေဆာင္ၾကမည္ျဖစ္ၿပီး ရိပ္သာတြင္ သံုးညတိုင္တိုင္ တရားပဲြမ်ား ဆက္လက္က်င္းပမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ ျဖဴးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ အရုိးျပာကို ျဖဴးေခ်ာင္းတြင္ ေရေမွ်ာပူေဇာ္မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္းကို ကမာၻတစ္ဝန္းတြင္ ေရာက္ရွိေနၾကပါေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအားလံုးသို႔ ေစတနာေရွ႕ထား၍ အသိေပးေၾကညာအပ္ပါသည္။
------------------------------------------------------------------
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအားရည္စူး၍ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ ျပဳလုပ္ၾကပါမည္။
၂၄-၁၁-၂၀၀၉ အဂၤါေန႔ နံနက္ (၇)နာရီအခ်ိန္ ျမန္မာနိဳင္ငံ အာရွေတာ္၀င္ေဆးကုခန္းတြင္ ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ နိဳင္ငံေက်ာ္ ဓမၼကထိက ျဖဴးဆရာေတာ္ၾကီးအား ရည္စူး၍ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ေဒါက္တာ ဥတၱမသီရိ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏တပည့္သာ၀ကမ်ား ဓမၼေက်းဇူးတင္ရွိဖူးသူမ်ား စုေပါင္းကာ စကၤာပူနိဳင္ငံ ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအား ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္လွဴဒါနး္ျပီး ေရစက္ခ် အမွ်အတန္းေပးေ၀ ကုသုိလ္ျပဳမည္ ျဖစ္ပါ၍ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားႏွင့္ ဓမၼေက်းဇူးရွိသူမ်ား မည္သည္မဆုိ ၾကြေရာက္ကုသုိလ္ယူနိဳင္ပါေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။
ကုသိုလ္အလွဴရွင္- ကုိရဲထြဋ္ + မေအးသီတာ ႏွင့္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ား။
ေန႔ရက္- ၂၇-၁၁-၂၀၀၉၊ ေသာၾကာေန႔
အခ်ိန္- နံနက္ ၁၀ နာရီမွ ၁၂ နာရီအထိ
ေနရာ- ဓာတ္ေတာ္ေက်ာင္းတုိ္က္
Lorong 4- Geylang- No-59
Near Kallang MRT
ဆက္သြယ္ရန္- +၆၅ ၈၃၁ ၉၈၀ ၄၂
ကလန္း MRT မွ ဘတ္စ္ကား ၃၂ ကုိစီးလာလွ်င္ ႏွစ္မွတ္တုိင္ေျမာက္တြင္ ဆင္းရပါမည္။
ပိဋကတ္ အစြယ္ေထာင္လွ်င္ ...
တစ္ပိုင္းေၾကာင္ က်က္စာရံုႏွင့္ ခက္ပါလွ သေဘာဉာဏ္
ထက္မာန အေျပာသန္တယ္၊ ေဒါသမာန္ထူပြားး။ ။
ေစာဒကတုဖက္လာလွ်င္ သူ႔ထက္ငါ ျငင္းတဲ့လူစား။ ။
ဘုရားေဟာ ျမတ္ဓမၼကၡခန္ကို တတ္ေလဟန္ေယာင္၀ါး
ပရမတ္ျပန္ အေၾကာင္သမားေတြတို႔ ေထာင္လႊားၾက သူ႔ထက္ငါ
အသိဉာဏ္တစ္ထြာေလာက္ကယ္ႏွင့္ ညာမေထာက္ ေဟာတတ္လွပါ။ ။
ပရိတ္သတ္ ေထာမနာေအာင္ ေစာဒနာဉာဏ္
အေထာက္ေတြႏွင့္ ကန္အေၾကာက္ အတင္းမေရွာင္ ျငင္းၾကလူ႔ေဘာင္၊
ပိဋကတ္အစြယ္ေထာင္လွ်င္၊ အပါယ္ေဘာင္ ဆင္းရလိမ့္ေလး။ ။
(လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
ထက္မာန အေျပာသန္တယ္၊ ေဒါသမာန္ထူပြားး။ ။
ေစာဒကတုဖက္လာလွ်င္ သူ႔ထက္ငါ ျငင္းတဲ့လူစား။ ။
ဘုရားေဟာ ျမတ္ဓမၼကၡခန္ကို တတ္ေလဟန္ေယာင္၀ါး
ပရမတ္ျပန္ အေၾကာင္သမားေတြတို႔ ေထာင္လႊားၾက သူ႔ထက္ငါ
အသိဉာဏ္တစ္ထြာေလာက္ကယ္ႏွင့္ ညာမေထာက္ ေဟာတတ္လွပါ။ ။
ပရိတ္သတ္ ေထာမနာေအာင္ ေစာဒနာဉာဏ္
အေထာက္ေတြႏွင့္ ကန္အေၾကာက္ အတင္းမေရွာင္ ျငင္းၾကလူ႔ေဘာင္၊
ပိဋကတ္အစြယ္ေထာင္လွ်င္၊ အပါယ္ေဘာင္ ဆင္းရလိမ့္ေလး။ ။
(လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
အေမ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာေန႔
ေမြးဖြားျခင္းက အစတည္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀တခုကုိ ျဖစ္တည္လာတာဟာ ၂၅ႏွစ္ တုိင္ခဲ့ပါၿပီ။ အားလံုးကေတာ့ ေမြးေန႔လို႔ ေျပာၾကတာေပါ့။ ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ ေမြးေန႔ဆုိကတည္းက ေသဆံုးရမယ့္ ေသေန႔လည္း ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အသိပါ ရရွိလို္က္ပါတယ္။ တနည္း ေမြးဖြားျခင္း လက္မွတ္နဲ႔အတူ ေသဆံုးျခင္း လက္မွတ္ပါ တြဲပါလာတယ္လို႔ ဆုိရမွာပါပဲ။ ေမြးခဲ့ၿပီးေပမယ့္ မေသဆံုးခင္ ကံေကာင္းလို႔ က်န္ေနတဲ့ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ေလာကအက်ိဳး၊ မိဘေက်းဇူးႏွင့္ မိမိအက်ိဳးအတြက္ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္ခ်င္တာ က်ေနာ္ရဲ႕ ဆႏၵပါ။ ဘယ္လုိပဲ ျဖစ္ပါေစေလ… အခုလို ရပ္တည္ေနထုိင္ သြားလာ ႏုိင္ဖုိ႔ အတြက္ ဘယ္သူက ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့သလဲ ဆုိရင္ မာတာမိခင္ကုိပဲ ျမင္မိပါတယ္။ ရင္ထဲကေန ကုိးလလြယ္ရံုသာ မကပဲ ဖ၀ါးလက္ႏွစ္လံုး ပခံုးလက္ႏွစ္သစ္ကေန အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္ၿပီး ေလာကအလယ္မွာ ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔ အထိ ျပဳစု ယုယခဲ့သူကလည္း အေမပါပဲ။ မိဘဆုိတာ အေမနဲ႔ အေဖ ႏွစ္ဦးလံုးကုိ ေျပာတာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အေမလို႔ ေရးလိုက္ေပ မယ့္ အေဖကုိလည္း ေျပာၿပီးသား ျဖစ္တယ္လို႔ ေအာင့္ေမ့မိပါတယ္။ သားတုိ႔ကုိ ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ အေမႏွင့္ အေဖ… က်န္းမာခ်မ္းသာစြာနဲ႔ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ားကုိ လိုက္နာ က်င့္သံုး ေနထုိင္ႏုိင္၍ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ေရာက္ရွိရာ ပန္းတုိင္ကို ရရွိခံစားႏုိင္ပါေစ…လို႔ ေတာင္းဆုျပဳရင္း ရွိခိုးဦးခ်လိုက္ပါတယ္။
အေမ… လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ပထမဆံုး ထိေတြ႕ခြင့္ရတာက အေမပါပဲ။ ဆက္လက္ရွင္သန္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ႏို႔ခ်ိဳ တုိက္ေကၽြးၿပီး ျပဳစုခဲ့သူလည္း အေမပါ။ သားတုိ႔ကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးခဲ့ရလို႔ ဘယ္ေလာက္ကုန္တယ္၊ ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္း တယ္၊ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သားတုိ႔ဆီက ဘာေတြ ျပန္ၿပီး ယူရမယ္လို႔ အေၾကြးသေဘာမ်ိဳးနဲ႔ သတ္မွတ္ထားျခင္းလည္း အေမ့မွာ မရွိပါဘူး။ သားတုိ႔ အတြက္ဆုိရင္ မရွိဘူး၊ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာကုိ မေျပာပဲ ရေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးတတ္တဲ့ အေမ့ရဲ႕ ေမတၱာေတြကုိလည္း ေလးစားတန္ဖုိးထားမိပါတယ္။ ေလာကမွာ တန္ဖုိးသတ္မွတ္ျခင္းမရွိပဲ စြန္႔လႊတ္မႈ သပ္သပ္နဲ႔ ေပးတဲ့ အရာတုိင္းဟာ ဘာနဲ႔မွ တန္ဖုိးျဖတ္လို႔လည္း မရပါဘူး။ တန္ဖုိးကန္႔သတ္လို႔လည္း မရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေမ့ရဲ႕ ေမတၱာနဲ႔ ဂုဏ္ေက်းဇူးဆုိတာ “အနႏၲ= အတုိင္းအဆမရွိ ႀကီးမားတယ္” လို႔ ဆုိရတာပါ အေမ…။
အေမ… တခါတေလ သား စဥ္းစားမိပါတယ္။ မိဘေတြဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက သားသမီးေတြကုိ ေကာင္းကင္က လမင္းနဲ႔ ပမာႏိႈင္းဆုိ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ အေမတုိ႔ကုိယ္တုိင္က ကုမုျဒာၾကာေတြ ပမာျဖစ္ေနတာကုိေတာ့ ေမ့ေနတယ္ေလ။ သားသမီး ဆုိတဲ့ လမင္းႀကီး အျပစ္ကင္းစင္ ၾကည္လင္၀င္းပေနၿပီ ဆုိရင္ အေမတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာ ကုမုျဒာေတြလည္း ျပံဳးရႊင္ ပြင့္လန္းေန ရတာပါပဲ။ ဟုတ္ပါတယ္ အေမ။ သားတုိ႔ဘ၀မွာ မပင္းမပန္ပဲ ေနထုိင္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိၿပီး ပညာေတြၾကိဳးစားဖုိ႔ အၿမဲ တုိက္တြန္းခဲ့ရင္း အေမကုိယ္တုိင္ အညာေဒသရဲ႕ ေနပူထဲမွာ ေလာကဓံကုိ ရင္ဆုိင္ခဲ့တာ ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။ နထင္ကေန စီးက်လာတဲ့ ေခၽြးစီးေၾကာင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရတဲ့ ပါးကြက္ၾကားနဲ႔ အေမ့မ်က္ႏွာဟာ ကမာၻမွာ အလွပဆံုးလို႔ေျပာရင္ လြန္မယ္မထင္ပါဘူး အေမ။ အခုဆုိရင္ ဇရာတရားေၾကာင့္ အေမလည္း တေန႔ထက္ တေန႔ အုိမင္းလာသလို ႐ုပ္အလွေတြလည္း မလွႏုိင္ေတာ့ ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေမ့စိတ္ ႏွလံုးသားမွာေတာ့ ထာ၀ရ လွပ သန္႔ရွင္းေနတယ္ဆုိတာ သား ယံုၾကည္မိပါတယ္။
အေမ… စြန္႔လႊတ္သူဆိုတာ စြန္လႊတ္သူနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ စြန္လႊတ္သူဆုိတာ သူ႔ကုိ ဘယ္သူကမွ မၾကည့္ခ်င္ေနပါေစ၊ သူလႊတ္တဲ့စြန္ တက္ေနတာကုိၾကည့္ၿပီး ပီတိနဲ႔ ေက်နပ္ေနတတ္သူမ်ိဳးပါ… တဲ့။ ဒါေပမယ့္လည္း ပတ္၀န္းက်င္ဆုိတာ တက္ေနတဲ့ စြန္ကုိသာ ၾကည့္ၾကၿပီး စြန္လႊတ္သူကုိ ၾကည့္လိုတဲ့သူက ရွားပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ… မိဘေတြဆုိတာ ပတ္၀န္း က်င္က ျဖစ္ေစ၊ သားသမီးေတြ ကုိယ္တုိင္က ျဖစ္ေစ သူတုိ႔ကုိ အသိအမွတ္ျပဳသည္ ျဖစ္ေစ၊ မျပဳသည္ျဖစ္ေစ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သားသမီးဆုိတ့ဲ စြန္ကေလးေတြ အႏၲရာယ္ကင္းကင္းနဲ႔ တက္ေနတာကုိ ၾကည့္ၿပီး ပီတိနဲ႔ ေက်နပ္ေနသူေတြပါပဲ။ သက္မဲ့ျဖစ္တဲ့ စြန္ကေတာ့… ငါအခုလို ေကာင္းကင္မွာ ၀ဲပ်ံေနႏိုင္တာဟာ စြန္လႊတ္သူက ၾကိဳးနဲ႔ဆြဲခ်ည္ လႊတ္တင္ေပးေန လို႔ပဲ ဆုိတာ မသိေပမယ့္ သားအတြက္ေတာ့ အခုလို ေလာကမွာ ရပ္တည္ေနႏုိင္တာဟာ အေမ့ ေက်းဇူးေတြနဲ႔ အေမ့ေပးတဲ့ ခြန္အား ေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ အေမ…။
အေမ… သားတုိ႔အေနနဲ႔ ေက်းဇူးတရားေတြကုိ သိၿပီးရင္ သိတဲ့ အတုိင္းလည္း တုန္႔ျပန္ရမွာပါ။ သားလည္း အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အေ၀းကေနပဲ အာမိသပူဇာအေနနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္သလို ဓမၼပူဇာ အေနနဲ႔လည္း သားသိထားတဲ့ အသိတရားေတြ ကုိ ေက်းဇူးဆပ္စကားေတြ အျဖစ္ ေျပာခြင့္ရလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္ အေမ…။ သက္မဲ့ စြန္ကုိ မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ႏုိင္တဲ့ ၾကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ၿပီး လႊတ္တာျဖစ္လို႔ ရာသီဥတု၊ အေျခအေန အခ်ိန္အခါကုိ ၾကည့္ၿပီး ကုိယ္လိုအပ္သလို တင္ႏုိင္ ခ်ႏုိင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ မိဘေတြ ကေတာ့ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ႏုိင္တဲ့ ေမတၱာႀကိဳး၊ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ဖြဲ႔ထားတာ ျဖစ္လို႔ မိဘတုိ႔ လိုသလို ဆြဲမယူႏုိင္ပဲ သားတုိ႔ အလိုဆႏၵေနာက္ကုိ ေမတၱာၾကိဳးေတြ ေလ်ာ့ၿပီး ေနေပးၾကတာကုိလည္း ျမင္ေယာင္မိပါတယ္ အေမ။ ေမတၱာပံုရိပ္ ကုိ ေမတၱာမ်က္၀န္းရွိသူတုိ႔သာ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္ေလ။ သားတုိ႔ အတြက္ ေပးဆပ္မႈ သပ္သပ္နဲ႕သာ အၿမဲေျပာခဲ့တဲ့၊ ေနခဲ့တဲ့ အေမ့ ေမတၱာေတြ၊ ေက်းဇူးတရားေတြကုိ ေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္ဖုိ႔ သား ၾကိဳးစားပါမယ္ အေမ။
အေမ… ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားဓမၼေတြဟာ အစမထင္ သံသရာထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္ ခံစားေနရတဲ့ သံသရာ ၀ဋ္ ဒုကၡအားလံုးတုိ႔ကုိ အၾကြင္းမဲ့ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ဆုိတဲ့ တကယ့္ခ်မ္းသာ အစစ္ကုိ ရရွိေစႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းမွန္ျဖစ္လို႔ အနႏၲ ေက်းဇူးဂုဏ္နဲ႔ ျပည့္စံုတယ္လို႔ ဆုိရတာပါ။ ဘုရားရွင္က ဘုရားျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကုိးလေလာက္ ၾကာတဲ့အခါမွာ လက္ယာရံ၊ လက္၀ဲရံ မေထရ္ျမတ္ႏွစ္ပါးတုိ႔ ရဟႏၲာအျဖစ္ေရာက္ရွိၿပီး ျဖစ္လို႔ တပည့္သာ၀က ပရိသတ္အဂၤါရပ္ စံုညီၿပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ သာ၀ကစံုညီ ၾသ၀ါဒ ခံယူပြဲႀကီး ျပဳလုပ္ပါတယ္။ အဲဒီ သာ၀ကစံုညီပြဲရဲ႕ ၾသ၀ါဒအျဖစ္ ေဟာညႊန္ဆံုးမေတာ္မူတဲ့ အခါမွာေတာ့ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးသမွ် သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္ အားလံုးတုိ႔ တူညီစြာ ခ်မွတ္ၿမဲျဖစ္တဲ့ …
(၁) သဗၺပါပႆ အကရဏံ = မေကာင္းမႈ မွန္သမွ် လံုး၀ မျပဳလုပ္ရ။
(၂) ကုသလႆ ဥပသမၸဒါ = ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ျပည့္စံု ေစရမည္။
(၃) သစိတၱပရိေယာဒပနံ = မိမိစိတ္ကုိ စင္ၾကယ္ေစရမည္။ ဆုိတဲ့ သာသနာ့ အေျခခံမႈ သံုးရပ္ကုိ လမ္းညႊန္ခ် မွတ္ခဲ့ပါတယ္။
တနည္းေျပာရရင္ အထက္က ဆုိလိုတဲ့ သံုးခ်က္ဟာ သာသနာေတာ္ရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ပါပဲ အေမ။ မိမိရဲ႕ ကုိယ္ႏႈတ္စိတ္ စတဲ့ ကံသံုးပါးလံုးမွာ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကုိ မလုပ္ဖုိ႔၊ ေကာင္းတယ္ဆုိတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကုိ ျပဳလုပ္ဖုိ႔နဲ႔ မိမိရဲ႕ စိတ္ကုိ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေအာင္ ထားဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အေမ့မွာ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းေတြ ရွိေနၿပီး ျဖစ္လို႔လည္း ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္မိပါတယ္။ အဲဒီ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းကုိလည္း ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင္းနဲ႔မွ မပ်က္စီးေစဖုိ႔ သတိေပးခ်င္ ပါတယ္။ သတိဆုိရာမွာ သတိထားလို႔ သတိရွိေနတာထက္ အခ်ိန္တုိင္း သတိရွိရွိေနတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေစခ်င္တာပါ။
အေမ… အခုဆုိရင္ အေမလည္း အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ဒုတိယ အရြယ္ကုိ ျပည့္လုနီးပါး ရွိေနပါၿပီ။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာက္ဆံုး ေန၀င္ခ်ိန္မွာ အၿပံဳးနဲ႔ ေလာကကုိ ႏႈတ္ဆက္ႏုိင္တဲ့ သူျဖစ္ေစခ်င္တာ သား ဆႏၵပါ။ အေမ့ ႏွလံုးသား ဇာတ္ညႊန္းဆရာ ဆုိတဲ့ မေနာကံက ညႊန္ၾကားတဲ့ အတုိင္း ၀စီကံနဲ႔ ကာယကံတုိ႔ ကျပခဲ့တဲ့ အေမ့ရဲ႕ တဘ၀ ဇာတ္လမ္းမွာ ဇာတ္သိမ္းလွေစခ်င္ပါတယ္။ ငိုေၾကႊးျခင္းနဲ႔ အဆုံးသတ္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းကုိ ဘယ္သူမွ မႏွစ္သက္ၾကပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လြမ္းတေျမ႕ေျမ႕နဲ႔ ေဆြးေျမ႕က်န္ခဲ့ရတာကုိ ႏွစ္သက္တာရွိပါတယ္။ ဘ၀ဇာတ္ခံုမွာေတာ့ ကုိယ္တုိင္ ဇာတ္ညႊန္းေရးၿပီး ကုိယ္တုိင္ ကျပရတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ အငုိနဲ႔ ဇာတ္သိမ္းရမယ္ဆုိရင္ သံသရာမွာလည္း ဆက္၍ ဆက္၍ ငိုေနရဦးမွာပဲေပါ့။
အေမ… သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္မွာ သားတုိ႔ ငိုခဲ့ရတဲ့ မ်က္ရည္ဆုိတာ သမုဒၵရာ ေလးစင္းထဲက ေရေတြထက္ ပုိမ်ားပါတယ္ တဲ့။ ေဆာင္းရာသီေရာက္ရင္ ျမဴႏွင္းေတြေ၀ရသလို သမုဒယ မကင္းသမွ်ေတာ့ သတၱ၀ါတိုင္း လူသားတုိင္း မ်က္ရည္ႏွင္းေတြ ေ၀ေနရဦးမွာေပါ႔။ တနည္းေျပာရရင္ သမုဒယ မကင္ေသးရင္ေတာ့ ဒုကၡရေနဦးမွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဘ၀ဇာတ္သိမ္း ရမွာခ်င္း အတူတူ ဘ၀ကူးေကာင္းေအာင္ မလုပ္ပါႏွင့္၊ ဘ၀ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ရုပ္ဇာတ္သိမ္းေအာင္ လုပ္ပါလို႔ မုိးကုတ္ဆရာ ေတာ္ႀကီးက ဆံုးမခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြ တစ္ေန႔၊ တစ္ရက္၊ တစ္မိနစ္၊ တစ္စကၠန္႔ကုန္ဆံုးသြားတာနဲ႔ ေသဖုိ႔ နီးသထက္ နီးလာၿပီ ဆုိတဲ့ အသိကုိ အၿမဲ ရွိေစခ်င္ပါတယ္။ လူဆုိတာက မေသေတာ့ဘူးထင္၊ အခုျဖစ္တည္ေနတာေတြ အားလံုးက ေရရွည္ တည္တံ့မယ္ ထင္ၿပီးေတာ့ ေလာဘအလိုကုိ လိုက္ေနတတ္ၾကတယ္။ ဂုဏ္ပကာသနေတြ အလယ္မွာ ရစ္မူးေနတတ္ၾကပါ တယ္။ လူတိုင္းဟာ အသက္ရွင္ဖို႔အတြက္သာ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ ထင္မွတ္ေနၾကေပမယ့္ အသက္ရွင္ရတာဟာ ဘာလုပ္ဖို႔ လဲဆိုတာ အထိေတာ့ဆက္ၿပီး မစဥ္းစားတတ္ၾကဘူး။ အေမကုိယ္တိုင္ပဲ စဥ္းစားသိရွိေစခ်င္ပါတယ္။
အေမ… ေသျခင္းဆီကုိ သြားေနတဲ့ သားတုိ႔က ေသျခင္းက လႊတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ သားေမြးေန႔မွာ ေမြးဖြားျခင္း တဖန္ မျဖစ္ေတာ့တဲ့၊ ေမြးေန႔ ကင္းသူျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ရမယ္လို႔ အသိေတြ ရရွိပါတယ္။ ေသရမွာကလည္း မလြဲမေသြ ျဖစ္ေနေတာ့ ကုိယ့္ေသျခင္းတရားကုိ စဥ္းစားၿပီး … မအုိမီ၊ မနာမီ၊ အခုလို က်န္းမာေနတုန္း၊ ဉာဏ္ရႊင္တုန္း၊ အဆင္ေျပေနတုန္းမွာ ငါတုိ႔ အတြက္ အားကုိးရာ အစစ္အမွန္ကေတာ့ တရားအားထုတ္ထားမွပဲ လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထား ရမယ္ အေမ။ အျခား အားကုိးရာ အစစ္အမွန္ မဟုတ္တာေတြနဲ႔ အခ်ိန္မျဖဳန္းပါနဲ႔ေတာ့။ အမွားတကာ အမွားထဲမွာ ကုိးကြယ္အားထားရာ မွားျခင္းဟာ အဆုိးဆံုးပါပဲ အေမ။ တရားစစ္ တရားမွန္ႏွင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္ေပ်ာ္ႏုိင္ပါေစ…
အေမ.. သားလည္း ကံေကာင္းလို႔ က်န္ေနတဲ့ လက္ရွိအခ်ိန္ကုိ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်ၿပီး အသံုးက်တဲ့ သူတေယာက္ျဖစ္ ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္။ ေန႔စဥ္ မိဘတုိ႔ ေက်းဇူးဂုဏ္ကုိလည္း ေအာင့္ေမ့ သတိရလ်က္ပါ။ သားျပဳသမွ် ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈ အစုစုတုိ႔ကုိလည္း အမွ်ေပးေ၀ပါတယ္ အေမ။
အေမ… ေန႔စဥ္ ေနစဥ္ တရားအသိႏွင့္ ေနထုိင္ႏုိင္သျဖင့္ တရားေၾကာင့္ ရရွိတဲ့ ခ်မ္းသာသုခကုိ ရရွိခံစား ႏုိင္ပါေစ…
၁၈.၁၁.၂၀၀၉ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔မွာ ယခုဘ၀ ေက်းဇူးရွင္မိဘႏွင့္ သံသရာ အဆက္ဆက္က ေတာ္စပ္ခဲ့ဖူးေသာ မိဘမ်ားအားလံုးကုိ ယခုစာျဖင့္ ဂါ၀ရ ျပဳအပ္ပါတယ္။
အေမ… လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ပထမဆံုး ထိေတြ႕ခြင့္ရတာက အေမပါပဲ။ ဆက္လက္ရွင္သန္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ ႏို႔ခ်ိဳ တုိက္ေကၽြးၿပီး ျပဳစုခဲ့သူလည္း အေမပါ။ သားတုိ႔ကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးခဲ့ရလို႔ ဘယ္ေလာက္ကုန္တယ္၊ ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္း တယ္၊ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သားတုိ႔ဆီက ဘာေတြ ျပန္ၿပီး ယူရမယ္လို႔ အေၾကြးသေဘာမ်ိဳးနဲ႔ သတ္မွတ္ထားျခင္းလည္း အေမ့မွာ မရွိပါဘူး။ သားတုိ႔ အတြက္ဆုိရင္ မရွိဘူး၊ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာကုိ မေျပာပဲ ရေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးတတ္တဲ့ အေမ့ရဲ႕ ေမတၱာေတြကုိလည္း ေလးစားတန္ဖုိးထားမိပါတယ္။ ေလာကမွာ တန္ဖုိးသတ္မွတ္ျခင္းမရွိပဲ စြန္႔လႊတ္မႈ သပ္သပ္နဲ႔ ေပးတဲ့ အရာတုိင္းဟာ ဘာနဲ႔မွ တန္ဖုိးျဖတ္လို႔လည္း မရပါဘူး။ တန္ဖုိးကန္႔သတ္လို႔လည္း မရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေမ့ရဲ႕ ေမတၱာနဲ႔ ဂုဏ္ေက်းဇူးဆုိတာ “အနႏၲ= အတုိင္းအဆမရွိ ႀကီးမားတယ္” လို႔ ဆုိရတာပါ အေမ…။
အေမ… တခါတေလ သား စဥ္းစားမိပါတယ္။ မိဘေတြဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက သားသမီးေတြကုိ ေကာင္းကင္က လမင္းနဲ႔ ပမာႏိႈင္းဆုိ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ အေမတုိ႔ကုိယ္တုိင္က ကုမုျဒာၾကာေတြ ပမာျဖစ္ေနတာကုိေတာ့ ေမ့ေနတယ္ေလ။ သားသမီး ဆုိတဲ့ လမင္းႀကီး အျပစ္ကင္းစင္ ၾကည္လင္၀င္းပေနၿပီ ဆုိရင္ အေမတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာ ကုမုျဒာေတြလည္း ျပံဳးရႊင္ ပြင့္လန္းေန ရတာပါပဲ။ ဟုတ္ပါတယ္ အေမ။ သားတုိ႔ဘ၀မွာ မပင္းမပန္ပဲ ေနထုိင္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိၿပီး ပညာေတြၾကိဳးစားဖုိ႔ အၿမဲ တုိက္တြန္းခဲ့ရင္း အေမကုိယ္တုိင္ အညာေဒသရဲ႕ ေနပူထဲမွာ ေလာကဓံကုိ ရင္ဆုိင္ခဲ့တာ ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။ နထင္ကေန စီးက်လာတဲ့ ေခၽြးစီးေၾကာင္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ့ရတဲ့ ပါးကြက္ၾကားနဲ႔ အေမ့မ်က္ႏွာဟာ ကမာၻမွာ အလွပဆံုးလို႔ေျပာရင္ လြန္မယ္မထင္ပါဘူး အေမ။ အခုဆုိရင္ ဇရာတရားေၾကာင့္ အေမလည္း တေန႔ထက္ တေန႔ အုိမင္းလာသလို ႐ုပ္အလွေတြလည္း မလွႏုိင္ေတာ့ ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေမ့စိတ္ ႏွလံုးသားမွာေတာ့ ထာ၀ရ လွပ သန္႔ရွင္းေနတယ္ဆုိတာ သား ယံုၾကည္မိပါတယ္။
အေမ… စြန္႔လႊတ္သူဆိုတာ စြန္လႊတ္သူနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ စြန္လႊတ္သူဆုိတာ သူ႔ကုိ ဘယ္သူကမွ မၾကည့္ခ်င္ေနပါေစ၊ သူလႊတ္တဲ့စြန္ တက္ေနတာကုိၾကည့္ၿပီး ပီတိနဲ႔ ေက်နပ္ေနတတ္သူမ်ိဳးပါ… တဲ့။ ဒါေပမယ့္လည္း ပတ္၀န္းက်င္ဆုိတာ တက္ေနတဲ့ စြန္ကုိသာ ၾကည့္ၾကၿပီး စြန္လႊတ္သူကုိ ၾကည့္လိုတဲ့သူက ရွားပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ… မိဘေတြဆုိတာ ပတ္၀န္း က်င္က ျဖစ္ေစ၊ သားသမီးေတြ ကုိယ္တုိင္က ျဖစ္ေစ သူတုိ႔ကုိ အသိအမွတ္ျပဳသည္ ျဖစ္ေစ၊ မျပဳသည္ျဖစ္ေစ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သားသမီးဆုိတ့ဲ စြန္ကေလးေတြ အႏၲရာယ္ကင္းကင္းနဲ႔ တက္ေနတာကုိ ၾကည့္ၿပီး ပီတိနဲ႔ ေက်နပ္ေနသူေတြပါပဲ။ သက္မဲ့ျဖစ္တဲ့ စြန္ကေတာ့… ငါအခုလို ေကာင္းကင္မွာ ၀ဲပ်ံေနႏိုင္တာဟာ စြန္လႊတ္သူက ၾကိဳးနဲ႔ဆြဲခ်ည္ လႊတ္တင္ေပးေန လို႔ပဲ ဆုိတာ မသိေပမယ့္ သားအတြက္ေတာ့ အခုလို ေလာကမွာ ရပ္တည္ေနႏုိင္တာဟာ အေမ့ ေက်းဇူးေတြနဲ႔ အေမ့ေပးတဲ့ ခြန္အား ေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ အေမ…။
အေမ… သားတုိ႔အေနနဲ႔ ေက်းဇူးတရားေတြကုိ သိၿပီးရင္ သိတဲ့ အတုိင္းလည္း တုန္႔ျပန္ရမွာပါ။ သားလည္း အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အေ၀းကေနပဲ အာမိသပူဇာအေနနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္သလို ဓမၼပူဇာ အေနနဲ႔လည္း သားသိထားတဲ့ အသိတရားေတြ ကုိ ေက်းဇူးဆပ္စကားေတြ အျဖစ္ ေျပာခြင့္ရလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္ အေမ…။ သက္မဲ့ စြန္ကုိ မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ႏုိင္တဲ့ ၾကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ၿပီး လႊတ္တာျဖစ္လို႔ ရာသီဥတု၊ အေျခအေန အခ်ိန္အခါကုိ ၾကည့္ၿပီး ကုိယ္လိုအပ္သလို တင္ႏုိင္ ခ်ႏုိင္ခြင့္ရွိပါတယ္။ မိဘေတြ ကေတာ့ သာမန္မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ႏုိင္တဲ့ ေမတၱာႀကိဳး၊ သံေယာဇဥ္ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ဖြဲ႔ထားတာ ျဖစ္လို႔ မိဘတုိ႔ လိုသလို ဆြဲမယူႏုိင္ပဲ သားတုိ႔ အလိုဆႏၵေနာက္ကုိ ေမတၱာၾကိဳးေတြ ေလ်ာ့ၿပီး ေနေပးၾကတာကုိလည္း ျမင္ေယာင္မိပါတယ္ အေမ။ ေမတၱာပံုရိပ္ ကုိ ေမတၱာမ်က္၀န္းရွိသူတုိ႔သာ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္ေလ။ သားတုိ႔ အတြက္ ေပးဆပ္မႈ သပ္သပ္နဲ႕သာ အၿမဲေျပာခဲ့တဲ့၊ ေနခဲ့တဲ့ အေမ့ ေမတၱာေတြ၊ ေက်းဇူးတရားေတြကုိ ေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္ဖုိ႔ သား ၾကိဳးစားပါမယ္ အေမ။
အေမ… ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားဓမၼေတြဟာ အစမထင္ သံသရာထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္ ခံစားေနရတဲ့ သံသရာ ၀ဋ္ ဒုကၡအားလံုးတုိ႔ကုိ အၾကြင္းမဲ့ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ဆုိတဲ့ တကယ့္ခ်မ္းသာ အစစ္ကုိ ရရွိေစႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းမွန္ျဖစ္လို႔ အနႏၲ ေက်းဇူးဂုဏ္နဲ႔ ျပည့္စံုတယ္လို႔ ဆုိရတာပါ။ ဘုရားရွင္က ဘုရားျဖစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ကုိးလေလာက္ ၾကာတဲ့အခါမွာ လက္ယာရံ၊ လက္၀ဲရံ မေထရ္ျမတ္ႏွစ္ပါးတုိ႔ ရဟႏၲာအျဖစ္ေရာက္ရွိၿပီး ျဖစ္လို႔ တပည့္သာ၀က ပရိသတ္အဂၤါရပ္ စံုညီၿပီ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ သာ၀ကစံုညီ ၾသ၀ါဒ ခံယူပြဲႀကီး ျပဳလုပ္ပါတယ္။ အဲဒီ သာ၀ကစံုညီပြဲရဲ႕ ၾသ၀ါဒအျဖစ္ ေဟာညႊန္ဆံုးမေတာ္မူတဲ့ အခါမွာေတာ့ ပြင့္ေတာ္မူၿပီးသမွ် သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္ အားလံုးတုိ႔ တူညီစြာ ခ်မွတ္ၿမဲျဖစ္တဲ့ …
(၁) သဗၺပါပႆ အကရဏံ = မေကာင္းမႈ မွန္သမွ် လံုး၀ မျပဳလုပ္ရ။
(၂) ကုသလႆ ဥပသမၸဒါ = ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ျပည့္စံု ေစရမည္။
(၃) သစိတၱပရိေယာဒပနံ = မိမိစိတ္ကုိ စင္ၾကယ္ေစရမည္။ ဆုိတဲ့ သာသနာ့ အေျခခံမႈ သံုးရပ္ကုိ လမ္းညႊန္ခ် မွတ္ခဲ့ပါတယ္။
တနည္းေျပာရရင္ အထက္က ဆုိလိုတဲ့ သံုးခ်က္ဟာ သာသနာေတာ္ရဲ႕ အႏွစ္ခ်ဳပ္ပါပဲ အေမ။ မိမိရဲ႕ ကုိယ္ႏႈတ္စိတ္ စတဲ့ ကံသံုးပါးလံုးမွာ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကုိ မလုပ္ဖုိ႔၊ ေကာင္းတယ္ဆုိတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကုိ ျပဳလုပ္ဖုိ႔နဲ႔ မိမိရဲ႕ စိတ္ကုိ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေအာင္ ထားဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ အေမ့မွာ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းေတြ ရွိေနၿပီး ျဖစ္လို႔လည္း ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္မိပါတယ္။ အဲဒီ စိတ္ဓာတ္ေကာင္းကုိလည္း ဘယ္လို အေၾကာင္းေၾကာင္းနဲ႔မွ မပ်က္စီးေစဖုိ႔ သတိေပးခ်င္ ပါတယ္။ သတိဆုိရာမွာ သတိထားလို႔ သတိရွိေနတာထက္ အခ်ိန္တုိင္း သတိရွိရွိေနတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေစခ်င္တာပါ။
အေမ… အခုဆုိရင္ အေမလည္း အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ဒုတိယ အရြယ္ကုိ ျပည့္လုနီးပါး ရွိေနပါၿပီ။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေနာက္ဆံုး ေန၀င္ခ်ိန္မွာ အၿပံဳးနဲ႔ ေလာကကုိ ႏႈတ္ဆက္ႏုိင္တဲ့ သူျဖစ္ေစခ်င္တာ သား ဆႏၵပါ။ အေမ့ ႏွလံုးသား ဇာတ္ညႊန္းဆရာ ဆုိတဲ့ မေနာကံက ညႊန္ၾကားတဲ့ အတုိင္း ၀စီကံနဲ႔ ကာယကံတုိ႔ ကျပခဲ့တဲ့ အေမ့ရဲ႕ တဘ၀ ဇာတ္လမ္းမွာ ဇာတ္သိမ္းလွေစခ်င္ပါတယ္။ ငိုေၾကႊးျခင္းနဲ႔ အဆုံးသတ္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းကုိ ဘယ္သူမွ မႏွစ္သက္ၾကပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လြမ္းတေျမ႕ေျမ႕နဲ႔ ေဆြးေျမ႕က်န္ခဲ့ရတာကုိ ႏွစ္သက္တာရွိပါတယ္။ ဘ၀ဇာတ္ခံုမွာေတာ့ ကုိယ္တုိင္ ဇာတ္ညႊန္းေရးၿပီး ကုိယ္တုိင္ ကျပရတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ အငုိနဲ႔ ဇာတ္သိမ္းရမယ္ဆုိရင္ သံသရာမွာလည္း ဆက္၍ ဆက္၍ ငိုေနရဦးမွာပဲေပါ့။
အေမ… သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္မွာ သားတုိ႔ ငိုခဲ့ရတဲ့ မ်က္ရည္ဆုိတာ သမုဒၵရာ ေလးစင္းထဲက ေရေတြထက္ ပုိမ်ားပါတယ္ တဲ့။ ေဆာင္းရာသီေရာက္ရင္ ျမဴႏွင္းေတြေ၀ရသလို သမုဒယ မကင္းသမွ်ေတာ့ သတၱ၀ါတိုင္း လူသားတုိင္း မ်က္ရည္ႏွင္းေတြ ေ၀ေနရဦးမွာေပါ႔။ တနည္းေျပာရရင္ သမုဒယ မကင္ေသးရင္ေတာ့ ဒုကၡရေနဦးမွာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဘ၀ဇာတ္သိမ္း ရမွာခ်င္း အတူတူ ဘ၀ကူးေကာင္းေအာင္ မလုပ္ပါႏွင့္၊ ဘ၀ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ရုပ္ဇာတ္သိမ္းေအာင္ လုပ္ပါလို႔ မုိးကုတ္ဆရာ ေတာ္ႀကီးက ဆံုးမခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြ တစ္ေန႔၊ တစ္ရက္၊ တစ္မိနစ္၊ တစ္စကၠန္႔ကုန္ဆံုးသြားတာနဲ႔ ေသဖုိ႔ နီးသထက္ နီးလာၿပီ ဆုိတဲ့ အသိကုိ အၿမဲ ရွိေစခ်င္ပါတယ္။ လူဆုိတာက မေသေတာ့ဘူးထင္၊ အခုျဖစ္တည္ေနတာေတြ အားလံုးက ေရရွည္ တည္တံ့မယ္ ထင္ၿပီးေတာ့ ေလာဘအလိုကုိ လိုက္ေနတတ္ၾကတယ္။ ဂုဏ္ပကာသနေတြ အလယ္မွာ ရစ္မူးေနတတ္ၾကပါ တယ္။ လူတိုင္းဟာ အသက္ရွင္ဖို႔အတြက္သာ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ ထင္မွတ္ေနၾကေပမယ့္ အသက္ရွင္ရတာဟာ ဘာလုပ္ဖို႔ လဲဆိုတာ အထိေတာ့ဆက္ၿပီး မစဥ္းစားတတ္ၾကဘူး။ အေမကုိယ္တိုင္ပဲ စဥ္းစားသိရွိေစခ်င္ပါတယ္။
အေမ… ေသျခင္းဆီကုိ သြားေနတဲ့ သားတုိ႔က ေသျခင္းက လႊတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ သားေမြးေန႔မွာ ေမြးဖြားျခင္း တဖန္ မျဖစ္ေတာ့တဲ့၊ ေမြးေန႔ ကင္းသူျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ရမယ္လို႔ အသိေတြ ရရွိပါတယ္။ ေသရမွာကလည္း မလြဲမေသြ ျဖစ္ေနေတာ့ ကုိယ့္ေသျခင္းတရားကုိ စဥ္းစားၿပီး … မအုိမီ၊ မနာမီ၊ အခုလို က်န္းမာေနတုန္း၊ ဉာဏ္ရႊင္တုန္း၊ အဆင္ေျပေနတုန္းမွာ ငါတုိ႔ အတြက္ အားကုိးရာ အစစ္အမွန္ကေတာ့ တရားအားထုတ္ထားမွပဲ လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ထား ရမယ္ အေမ။ အျခား အားကုိးရာ အစစ္အမွန္ မဟုတ္တာေတြနဲ႔ အခ်ိန္မျဖဳန္းပါနဲ႔ေတာ့။ အမွားတကာ အမွားထဲမွာ ကုိးကြယ္အားထားရာ မွားျခင္းဟာ အဆုိးဆံုးပါပဲ အေမ။ တရားစစ္ တရားမွန္ႏွင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္ေပ်ာ္ႏုိင္ပါေစ…
အေမ.. သားလည္း ကံေကာင္းလို႔ က်န္ေနတဲ့ လက္ရွိအခ်ိန္ကုိ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်ၿပီး အသံုးက်တဲ့ သူတေယာက္ျဖစ္ ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္။ ေန႔စဥ္ မိဘတုိ႔ ေက်းဇူးဂုဏ္ကုိလည္း ေအာင့္ေမ့ သတိရလ်က္ပါ။ သားျပဳသမွ် ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈ အစုစုတုိ႔ကုိလည္း အမွ်ေပးေ၀ပါတယ္ အေမ။
အေမ… ေန႔စဥ္ ေနစဥ္ တရားအသိႏွင့္ ေနထုိင္ႏုိင္သျဖင့္ တရားေၾကာင့္ ရရွိတဲ့ ခ်မ္းသာသုခကုိ ရရွိခံစား ႏုိင္ပါေစ…
၁၈.၁၁.၂၀၀၉ ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔မွာ ယခုဘ၀ ေက်းဇူးရွင္မိဘႏွင့္ သံသရာ အဆက္ဆက္က ေတာ္စပ္ခဲ့ဖူးေသာ မိဘမ်ားအားလံုးကုိ ယခုစာျဖင့္ ဂါ၀ရ ျပဳအပ္ပါတယ္။
Subscribe to:
Comments (Atom)
