ဆီမီးကုိရွာ


အခါခပ္သိမ္း ကိေလသာမီး ေတာက္ေလာင္ေနသူမ်ား
ၿဖစ္လ်က္ အဘယ္ေၾကာင္႔ ေပ်ာ္ၿမဴးရယ္ရြႊင္ၿခင္း ၿဖစ္ဘိ
သနည္း ။ အဘယ္႔ေၾကာင္႔ ႏွစ္လုိ၀မ္းသာၿခင္း ၿဖစ္ဘိ
သနည္း ။

အ၀ိဇၨာအမုိက္ေမွာင္ၾကီးၿဖင္႔ ပိတ္ဆီးေနသူမ်ား ၿဖစ္ပါလ်က္
အဘယ္ေၾကာင္႔ ပညာတည္းဟူေသာ ဆီမီးကုိ မရွာဘဲ
ေနၾကကုန္သနည္း ။
(ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ)

စကားမ်ားမ်ားေၿပာၿခင္း၏ အၿပစ္ ငါးပါး

၁ ။ စကားမ်ားမ်ား ေၿပာသၿဖင္႔ မမွန္မကန္ေသာ မုသာ၀ါဒ စကားမ်ားေၿပာမိၿခင္း ။
၂ ။ ပိသုဏ၀ါစာ ကုန္းတုိက္ ၊ ေခ်ာပစ္စကား ေၿပာဆုိမိၿခင္း ။
၃ ။ အက်ဳိးမဲ႔ေသာ သမၺပၸလာပ စကားေၿပာဆုိမိၿခင္း ။
၄ ။ ၾကမ္းတမ္းယုတ္မာေသာ ဖရုသ၀ါစာ စကားကုိေၿပာမိၿခင္း ။
၅ ။ ေသဆုံးပါက အပါယ္သုိ႔ လားရၿခင္း ။

ခႏၶာငါးပါးေပၚရာ ဒြါရေၿခာက္ခု

၁ ။ စကၡဳဒါြရ - မ်က္စိအၾကည္ ၊

၂ ။ ေသာတဒါြရ - နားအၾကည္ ၊

၃ ။ ဃာနဒြါရ - ႏွားေခါင္းအၾကည္ ၊

၄ ။ ဇိ၀ွါဒါြရ - လွ်ာအၾကည္ ၊

၅ ။ ကာယဒြါရ - ကိုယ္အၾကည္ ၊

၆ ။ မေနာဒြါရ - စိတ္အၾကည္ ၊

ကုသိုလ္ (၁၀) ပါး

၁ ။ ဒါန = ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲ လွဴဒါန္းၿခင္း ။

၂ ။ သီလ = သီလေဆာက္တည္ၿခင္း ။

၃ ။ ဘာ၀နာ = သမထ ၀ိပႆနာပြား မ်ားၿခင္း ။

၄ ။ အပစာယန = အနႏ ၱငါးၿဖာအား ရုိေသၿခင္း ။

၅ ။ ေ၀ယ်ာ၀စၥ = အနႏ ၱငါးၿဖာ၏ အမွဳ ၾကီးငယ္တုိ႔ကုိ ေဆာင္ရြက္ၿခင္း ။

၆ ။ ပတိၱဒါန = မိိမိၿပဳေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳကုိ တစ္ပါးသူအား အမွ်ေ၀ၿခင္း ။

၇ ။ ပတၱာႏုေမာဒနာ = သူတစ္ပါးၿပဳေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳကုိ ၀မ္းေၿမာက္စြာ သာဓု

ေခၚၿခင္း ။

၈ ။ ဓမၼႆ၀န = တရားေတာ္ကုိ နာၾကားၿခင္း ။

၉ ။ ဓမၼေဒသနာ = တရားေတာ္ကုိ ေဟာၾကားၿခင္း ။

၁၀။ ဒိ႒ိဇုကမၼ = နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ေၿဖာင္႔မွန္ေသာ အယူူကုိယူၿခင္း ။

အဆင္းသာရွိ၍ ရနံ႔မရွိေသာ၊ တင့္တယ္လွပေသာ( ေပါက္ပြင့္စေသာ ) ပန္းသည္ ပန္ဆင္သူအား ရနံ႔တည္းဟူေသာ အက်ိဳးကိုမေဆာင္ႏိုင္သကဲ့သို႔ ေကာင္းစြာေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ ( ပိဋကတ္ ) တရားေတာ္သည္ မလိုက္နာ မက်င့္ ၾကံသူအား အက်ိဳးကိုမေဆာင္ႏိုင္ကုန္။

ဆတၱပါဏိဥပါသကာ၀တၳဳ၊ ပုဖၸ၀ဂ္၊ ဓမၼပဒပါဠိေတာ္
ျပည့္စံုေသာ သီလရွိကုန္ေသာ မေမ့မေလ်ာ့ ေနေလ့ရွိကုန္ေသာ ေကာင္းစြာ ( ဥာဏ္ျဖင့္ ) သိ၍ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္ ေသာ ထိုသူတို႔၏ သြားရာလမ္းေၾကာင္းကို မာန္နတ္သည္ မသိမေတြ႔ မျမင္ႏိုင္ေပ ။

(ေဂါဓိကေတၱရ၀တၳဳ ၊ ပုပၹ၀ဂ္ ၊ ဓမၼပဒပါဠိေတာ္)

အျပစ္ေဖာ္ျပ ႏိွမ္႔ခ်ဆံုးမေလ႔ရွိေသာ ပညာရွိအား ျမွဳပ္ထားေသာေရႊအိုးကို ေျပာၾကားလာသူကဲ႔သို႔ ထင္မွတ္႐ႈၾကည့္၍ ဆည္းကပ္ရ၏။ ထိုသို႔ သေဘာရွိေသာပညာရွိကို ဆည္းကပ္ေသာသူအားျမတ္၏။ မယံု႔ည့ံေပ။

(ဓမၼပဒ - ရာေတၴရ၀တၴဳ)

႐ုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး၊ ႐ႈပြားဘို႔ရာ၊ ဘာမ်ား၀န္ေလး၊ သင္ေငးေနတာ၊ ေန႔ရက္လျဖဳန္း၊ ေသဆံုးေတာ႔ မွာ၊ သင့္ဘ၀ သင္မွအားမနာ။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ေအာင္ဆန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
ကုသိုလ္မယူ၊ အသက္႐ွဴ ၊ ထိုသူေသ၍ ေနေတာ႔သည္။
အကုသိုလ္ယူ၊ အသက္႐ွဴ၊ သူလည္းေသ၍ ေနေတာ႔သည္။
ကုသိုလ္ပဲယူ၊ အသက္႐ွဴ ၊ ထိုသူမေသ ရွင္ေတာ႔သည္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ဓမၼဒူတအရွင္ေဆကိႏၵ

၀ိပႆနာ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားရာ၌...

ျဖစ္ေအာင္ျပဳက ေလာဘတဏွာ၊ ပ်က္ေအာင္ျပဳက ေဒါသအာဂ၊ မသိျငား ျဖစ္ပြားအ၀ိဇၨာ။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ဓမၼဒူတအရွင္ေဆကိႏၵ
မလုပ္မေျပာ၊ လုပ္မွေျပာ၊ သေဘာစင္လွေစ။
အေျပာသာခ်ဲ႕၊ အလုပ္မဲ႔၊ ကဲ႔ရဲ႕မလြတ္ေခ်။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္တိပိဋက-ဓမၼဘ႑ာဂါရိကမင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
မေကာင္းမႈအကုသိုလ္ကံကို ျပဳၾကကုန္သည့္ ပညာမဲ႔ကုန္ေသာ သူမိုက္တို႔သည္ မိမိသည္ပင္ ရန္သူကဲ႔သို႔ျဖစ္၍ သံသရာ၌ က်င္လည္ၾကရကုန္၏။

(ဓမၼပဒ-သုပၸဗုဒၶကု႒ိ၀တၴဳ)

ဗုဒၶျမတ္စြာ ေလာင္းလ်ာတုန္းက၊ ေနာက္ဆံုးအထိ ပါရမီ လူနတ္မ်ားစြာ ခ်မ္းသာေရးမို႕၊ အသက္ေပးလို႕ ျဖည့္ခဲ႔သည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာအတြက္ေတာ႔၊ ငါပါအသက္ ဆံုးေစမည္။ စိတ္မပ်က္ေပါင္ ခုလိုေတြးလို႕၊ ကုသိုလ္ေရးမို႕ ႀကိဳးစားမည္။


ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာဂႏၶာ႐ံု ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဘယ္မေ႔ရြေပမယ္႔... ပုဂံကိုေက်ာခိုင္းၿပီး ေျပးရင္ေတာ႔ ့ ဘယ္ေတာ႔မွ မေရာက္ဘူး မွတ္ပါ။

ဆရာေတာ္အရွင္အာစာရာလကၤာရ
စစ္ကိုင္းတံတား အေလွ်ာက္မခက္ အေဆာက္ခက္။ လယ္လုပ္မခက္ လယ္တည္ခက္။ အက်င့္မခက္ မသိခက္။

ဓမၼေစတီဆရာေတာ္ဦးေကာသလႅ

ကိေလသာရန္သူတို႔ကိုတက္ညီလက္ညီျဖင့္ တိုက္ခိုက္ရေသာ(ဗိုလ္-ဣေျႏၵ)ငါးပါး...

သဒၶါက အထုပ္ ။
၀ီရိယက အလုပ္ ။
သတိက အခ်ဳပ္္ ။
သမာဓိက အအုပ္ ၊၊
ပညာက အဟုတ္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္တိပိဋကဓရ- ဓမၼဘ႑ာဂါရိက ေယာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

၀ိပႆနာ ႐ႈပြားရာ၌...

လူလည္း မဆင္းရဲ၊ စိတ္လည္း မဆင္းရဲ၊ ဥာဏ္ေတာ႔ ဆင္းရဲတယ္။ ၀ိပႆနာ႐ႈ မွတ္ေနစဥ္- ၀ိပႆနာ ႐ႈလို႕ေကာင္းလိုက္တာဆိုရင္ တဏွာ၊ ငါ႐ႈႏိုင္တယ္၊ ငါျမင္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ မာန၊ ငါ႐ႈေနတယ္ဆိုရင္ ဒိ႒ိ ျဖစ္ေနၿပီဆိုတာ အထူးသတိျပဳပါ။

“ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ”


သူေတာ္မဟုတ္ သူယုတ္တို႔အား အႀကိမ္တစ္ရာ ေပါင္းေသာ္လည္း ဘာမွ ေက်းဇူးမမ်ားႏိုင္ေပ။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ စြန္းလြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ခႏၶာ၏ အျဖစ္-အပ်က္ ကို မျမင္ဘဲ အႏွစ္တစ္ရာ ရွည္ေနရတာထက္ အျဖစ္-အပ်က္ ကို ျမင္ၿပီး တစ္ရက္မွ် အသက္ရွည္တာက ျမတ္၏။။ ျဖစ္-ပ်က္မပါ သက္တစ္ရာ ေနတာအလကား။
ျဖစ္-ပ်က္ကိုျမင္ တစ္ေန ႔ပင္ လြန္လွ်င္ ထို႕ထက္အက်ိဳးမ်ား။

တစ္ဘ၀သာသနာက်မ္းျပဳဆရာေတာ္ဦးေဃာသိတ
ဆိုပိန္႕မညွာ၊ ေစ႔ေစ႔နာေလာ့၊ ဂဂၤါသဲမွ်၊ ပြင့္ကုန္ၾကသား၊ ဘုရားသာသနာ၊ ေခတ္အခါ၀ယ္၊ လူ႕ရြာနတ္၌၊ နင္ႀကံဳႀကိဳက္လည္း၊ အမိုက္မေခြၽ ၊ အလိုက္ေန၍၊ အေျခမႀကီး၊ အခ်ီးႏွီးလွ်င္၊ ယီးတီးေယာင္ေတာင္၊ ခုတိုင္ေအာင္တည့္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

သိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေသာ မသိမိုက္သည္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေသာ သိမိုက္ထက္ ပို၍ ကန္း၏။
တတ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေသာ မတတ္မိုက္သည္ မတတ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေသာ တတ္မိုက္ထက္ ပို၍ ကန္း၏။

(ဓမၼနီတိကထာ)
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္
သီလရနံ႔ ေမႊးပ်ံ႕ႀကိဳင္စြာ၊
သီလဆင္တိုင္း ႐ႈတိုင္းလွပါ၊
သီလေစာင့္ျငား မလားပါယ္ရြာ၊
ျမတ္သီလ စိတ္ခ်ကိုးကြယ္ရာ။


ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

ဓေမၼာ ဟေ၀ ရကၡတ ဓမၼစာရီ
- တရားကို ေစာင့္ေရွာက္သူကို တရားက ျပန္၍ ေစာင့္ေရွာက္၏။

ျမတ္ဗုဒၶ
လူတိုင္း၌ ေမြးကတည္းက ပါလာေသာ “ဓားမႀကီး”တစ္လက္ ရွိ၏။
၎ကို အသံုးျပဳတတ္က အသံုး၀င္ေပမယ္႔ အသံုးမျပဳတတ္က မိမိကိုယ္ကိုယ္မိမိ ျပန္၍ ခုတ္သတ္တတ္၏။ ထို “ဓားမ”သည္ကား လက္ႏွစ္လံုးခန္ရွိေသာ ပါးစပ္ေပါက္ျဖစ္၏။

ဖားေအာက္ေတာရဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ] စိတ္ဓာတ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးတရားေတာ္ မွေကာက္ႏႈတ္၏။

မိမိ၏စိတ္ကို သမာဓိ(တည္ၾကည္ေအးခ်မ္းမႈ) ျဖစ္ေစရန္...

အျခားသူမ်ား၏ အျပစ္မ်ားကို မၾကည့္ရာ၊ အျခားသူမ်ား၏ ထိုထိုေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈ ျပဳ မျပဳကိုလည္း
မၾကည့္ရာ။ - မိမိ၏ ေကာင္းမႈ ျပဳသည္ မျပဳသည္ကိုသာ ၾကည့္ရာ၏။


(ဓမၼပဒ-ပါေ၀ယ်က၀တၴဳ)
ကိုးကြယ္ရာမွားျခင္းသည္ အမွားတကာတို႔တြင္ အမွားဆံုးေသာမွားျခင္း ျဖစ္၏။

ဆရာႀကီးဦေရႊေအာင္ မဟာ၀ိဇၨာ(သကၠတ) ၊ သဒၶမၼေဇာတိကဓဇ (သာသနာျပဳဘြဲ႕)
လိုခ်င္လွ်င္ ဆင္းရဲသည္။ မလိုခ်င္လွ်င္ ခ်မ္းသာသည္။

ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န
တစ္စတစ္စ၊ စြန္႕၀ံ႔မွလွ်င္... ဘ၀ေနာက္ေႏွာင္း၊ ဆက္တိုင္းေကာင္း၏။

ဓမၼဒူတ ဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ

ျမတ္ဗုဒၶက ဂါမဏိအား ဤသို႕ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ေလ၏-

“ဂါမဏိ- လြန္ေလၿပီးေသာအခါက သတၱ၀ါတို႕သည္ မကင္းေသာ ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ရွိကုန္၏။ ယင္းတို႕ျဖင့္ေႏွာင္ဖြဲ႕ကုန္၏။ ကေခ်သည္ သည္ထိုသတၱ၀ါတို႕အလယ္သို႕ ၀င္၍ ထိုသတၱ၀ါတို႕အား လြန္စြာႏွစ္သက္ျခင္း၊ အမ်က္ထြက္ျခင္း၊ မိုက္မဲေတြေ၀ျခင္းငွာ တပ္ႏွစ္သက္ေစတတ္ေသာအာ႐ံု၊ မိုက္မဲေတြေ၀ေစတတ္ေသာ အာ႐ံုတို႕ကို အနီးသို႕ ေဆာင္၏။ ထိုကေခ်သည္
မိမိလည္းလြန္စြာေမ႔ေလ်ာ႔လ်က္သူတစ္ပါးတို႕ကိုလည္း လြန္စြာေမ႕ေလ်ာ႔ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ ေသသည္မွေနာက္၌ ပဟာသ အမည္ ရွိေသာငရဲ ၌ျဖစ္ရ၏” ဟု ေဟာေတာ္မူ၏။

(သံယုတ္ပါဠိေတာ္)

အပါယ္ေဖာ္ မိတ္ေဆြတု...

(၁) အရက္ေသစာေသာက္စားရာ၌ အေဖာ္ျပဳသူ။
(၂) ညအခါ အခါမဲ႔လည္ပတ္သြားလာရာ၌ အေဖာ္ျပဳသူ။
(၃) ပြဲလမ္းသဘင္၊ ဗြီဒီယို၊ ႐ုပ္ရွင္္ ၾကည့္႐ႈရာ၌ အေဖာ္ျပဳသူ။
(၄) ေလာင္းကစားရာ၌ အေဖာ္ျပဳသူ။
ဤအဂၤါ (၄) ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုသူကို အပါယသဟာယ မိတ္ေဆြတု၊ အပါယ္ေဖာ္ မိတ္ေဆြတု ဟု ေခၚသည္။

(သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္ေတာ္)
ေလာကဒဏ္ရာ၊ ကိုယ့္သာနာ၊ စိတ္မွာ မနာႏွင့္။

ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက
သစ္၀ါးတို႕စုေပါင္း အိမ္တစ္လံုးေကာင္းေဆာက္လိုလွ်င္ နိမ္႔ျမင့္တိုရွည္ မွီရာရာ စီေပးပါ... လမ္းသြားခ်င္း ပက္ပင္းခဏႀကံဳေတြ႕ၾကရာ၌ ငါေျပာတာမွ အဟုတ္၊ ငါေျပာတာမွ အမွန္၊ ငါႀကံတာမွသေဘာမိ
ဟူ၍ ငါတေကာ မေကာမိေစရာ။ - သူလည္းဘဲ သူ႕အေတြ႕အႀကံဳခံုမင္ ဂုဏ္တက္ခ်င္ေပလိမ္႔မည္။ - ကိုယ္လည္းဘဲ ကိုယ္႕အေတြ႕အႀကံဳပံုတင္ ဂုဏ္တက္လ်က္ကပင္။ - ဖဲကစားရာ၌ကုလားခ်င္းတူပါလ်က္ႏွင့္ ငါ့ကုလားကဓားပါသည္ ေျပာၾကားေလွ်ာ္စား
စားသည့္ပမာ မျပဳက်င့္မိၾကေစရာ။


(ဓမၼနီတိကထာ) ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္
ခ်မ္းသာအစစ္မည္သည္ကို အမိကလည္း မေပးႏိုင္။ အဘကလည္း မေပးႏိုင္။ ေဆြမ်ိဳးကလည္း မေပးႏိုင္။ ခ်မ္းသာတု ကိုသာ ေပးႏိုင္၏။ မိမိ၏ စိတ္ျမတ္ကသာလွ်င္ မိဘေဆြမ်ိဳးတို႔က ေပးႏိုင္ေသာ ခ်မ္းသာထက္ ပို၍စစ္မွန္ေသာခ်မ္းသာကို ေပးႏိုင္၏။


(ဓမၼပဒ-ေသာေရယ်မေထရ္၀တၴဳ)
ဟင္းလင္းမပိတ္၊ ေလာဘစိတ္ျဖင့္၊ အဟိတ္ေပထ၊ မ၀ႏိုင္သီး၊ စပါးႀကီးေျမြလို၊ ရတိုင္းမ်ိဳေသာ္၊ ဤကိုယ္ေနာက္နစ္၊ ေဘးႀကီးျဖစ္လိမ္႔။


(မဃေဒ၀လကၤာ)
သူ ျမတ္တို႕ထံ၊ နာခံတရား၊ ေလွ်ာက္ထားေမးျခင္း၊ မျပဳပ်င္းက၊ ညံ့ဖ်င္းပညာ၊ ထံုထိုင္းစြာ၏၊ ၾကားနာဓမၼ၊ သုတေဖြစစ္၊ က်ိဳးျပစ္အေရး၊ ေလွ်ာက္ေမးတတ္စြာ၊ သူတကာမူ၊ ပညာၾကြယ္နက္၊ ဉာဏ္ထက္ျမတ္၏။


(မဃေဒ၀လကၤာ)
အၾကင္လူ ႔ရြာ၊ လူတကာတို႕၊ပညာသတိ၊ ကင္းကြာဘိလ်က္၊ မိမိတဏွာ၊ အ၀ိဇၨာမ်ိဳး၊ ေန ႔တိုင္းတိုး၍၊ အ႐ိုးသာရင့္၊ ဥာဏ္မပြင့္ဘူး။

(မဃေဒ၀လကၤာ)

ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ အသက္ရွည္ေၾကာင္းတရား (၅) ပါး...

(၁) မိမိႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ ေဆး၀ါးဓာတ္စာ၊ အစားအေသာက္၊ အေနအထိုင္တို႕ႏွင့္သာ ျပဳမူေနထိုင္ စားေသာက္ျခင္း။ (၂) အတိုင္းအရွည္သိၿပီး ခ်င့္ခ်ိန္စားေသာက္တတ္ျခင္း။
(၃) ေၾကလြယ္ က်က္လြယ္ေသာ အစားအေသာက္ကိုသာ စားေသာက္ျခင္း။
(၄) ငါးပါးသီလၿမ ဲျခင္း။
(၅) ကလ်ာဏမိတၱ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းရွိျခင္း။

သူယုတ္မာႏွင့္သူေတာ္ေကာင္း

သူေတာ္ေကာင္းမွန္ ေကာင္းမႈကံ ျပဳရန္လြယ္ေပသည္။
သူေတာ္ေကာင္းမွန္ မေကာင္းကံ ျပဳရန္ခက္ေပသည္။
သူယုတ္မာမွန္ မေကာင္းကံ ျပဳရန္လြယ္ေပသည္။
သူယုတ္မာမွန္ ေကာင္းမႈကံ ျပဳရန္ခက္ေပသည္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏မွတ္သားဖြယ္ၾသ၀ါဒ...

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေက်ာင္းအတြင္း ေသာက္ေရသံုးေရမ်ား ေန ႔စဥ္ ညအခ်ိန္၌ ျဖည့္ထားေလ႔ရွိရာ တစ္ေန ႔တြင္ တပည့္္သံဃာေတာ္မ်ား သိသြားၿပီး “ အရွင္ဘုရား...ေရကို တပည့္ေတာ္တို႕ဘဲ ျဖည့္ပါရေစဘုရား ၊ အရွင္ဘုရား ျဖည့္ထားတဲ႔ေရေတြကို တပည့္ေတာ္တို႕ မသံုးရက္ပါ ၊ မသံုးရဲပါဘုရား” ဟူ၍ ေလွ်ာက္ၾကားၾကေလရာ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေအာက္ပါအတိုင္း မိန္ ႔ၾကားေလ၏- “တပည့္တို႕...ငါ့ကို သနားရင္ အသံုးျပဳၾကပါ။ ဒီလက္ေတြ ၊ ဒီေျခေတြနဲ ႔ တစ္သံသရာလံုး သားကြၽန္ ၊ မယားကြၽန္ ျဖစ္ခဲ႔ရ တာ။ ဒီဘ၀မွာေတာ႔ ဘုရားကြၽန္ ၊ သံဃာ႔ကြၽန္ ၊ သာသနာ႔ကြၽန္ ျဖစ္ပါရေစ” ဟူ၍ ျဖစ္၏။

ဆရာေတာ္အရွင္အာစာရာလကၤာရ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သူေတာ္ေကာင္းတို႕ႏွလံုးသားတရာေတာ္ ... မွ ေကာက္နႈတ္၏။
ကံ တည္းဟူေသာေရေတြ ခန္းေနၿပီ။ ငါး ႏွင့္တူေသာသတၱ၀ါေတြ ေသဘို႔နီးေနၿပီ။ ေသခါနီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတယ္ ဆိုတာ ေခၚလို႕ေကာင္းပါ့မလား။ အခုအခ်ိန္ဟာျဖင့္ မေသရာရွာဘို႕ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။ ေသတာထံုးစံဘဲလို႕ဘဲ ေျပာမေနပါနဲ႕ဦး။
မေသရာလည္း လမ္းခြဲရွိေနတယ္ ဆိုတာလည္း သတိထားပါဦး။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ အဂၢမဟာပ႑ိတ
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

သရဏဂံု၊ အာဇီ၀႒မကသီလ (မိမိဘာသာ) ေဆာက္တည္ျခင္း

ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမၼံသရဏံ ဂစၦာမိ၊ သံဃံသရဏံ ဂစၦာမိ။
ဒုတိယမိၸ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဒုတိယမိၸ ဓမၼံသရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဒုတိယမိၸ သံဃံသရဏံ ဂစၦာမိ။
တတိယမိၸ၊ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ တတိယမိၸ ဓမၼံသရဏံ ဂစၦာမိ၊ တတိယမိၸ သံဃံသ ရဏံ ဂစၦာမိ။

အနက္။ ။ဗုဒၶံ- ျမတ္စြာဘုရားကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ ဓမၼံ- တရားေတာ္ျမတ္ကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္းပုန္း ေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ သံဃံ- အရိယာသံဃာေတာ္ျမတ္ကုိ၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။

ဒုတိယမိၸ- ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊ ဗုဒၶံ- ျမတ္စြာဘုရားကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္း ေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ ဒုတိယမိၸ- ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊ ဓမၼံ- တရားေတာ္ျမတ္ကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္း ကပ္ပါ၏။ ဒုတိယမိၸ- ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊ သံဃံ- အရိယာသံဃာေတာ္ျမတ္ကုိ၊ သရဏံ- ကိုး ကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။

တတိယမိၸ- သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း၊ ဗုဒၶံ- ျမတ္စြာဘုရားကို၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ ဓမၼံ- တရားေတာ္ျမတ္ကို၊ သရဏံ- ကိုး ကြယ္လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏။ သံဃံ- အရိယာသံဃာ ေတာ္ျမတ္ကုိ၊ သရဏံ- ကိုးကြယ္ လဲေလ်ာင္း ပုန္းေအာင္းမွီခိုရာဟူ၍၊ ဂစၦာမိ- မွီ၀ဲဆည္းကပ္ ပါ၏။

(က) ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ခ) အဒိႏၷာဒါနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ဂ) ကာေမသုမိစၦာစာရာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဃ) မုသာ၀ါဒါ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။

( င) ပိသုဏ၀ါစာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( စ) ဖရုသ၀ါစာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
(ဆ) သမၹပၸလာပါ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။
( ဇ) မိစၦာဇီ၀ါ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။

အနက္။ ။(က) ပါဏာတိပါတာ- သူတစ္ပါးအသက္ကိုသတ္ျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာ ပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာေဆာက္ တည္ပါ၏။
(ခ) အဒိႏၷာဒါနာ- မေပးအပ္ေသာ သူ႔ဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာေဆာက္တည္ပါ၏။
(ဂ) ကာေမသုမိစၦာစာရာ- ကာမဂုဏ္တို႔၌ ကဲ႔ရဲ႕ထိုက္စြာ ယုတ္မာေသာအက်င့္မွ၊ ေ၀ရ မဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(ဃ) မုသာ၀ါဒါ- မဟုတ္မမွန္ေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(င) ပိသုဏ၀ါစာ- ကုန္းေခ်ာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရ ေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(စ) ဖရုသ၀ါစာ- ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။
(ဆ) သမၹပၸလာပါ- အက်ိဳးမရွိသိမ္ဖ်င္းေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ ၏။
(ဇ) မိစၦာအာဇီ၀ါ- မွားယြင္းေသာအသက္ေမြးျခင္းမ်ားျဖစ္ၾကသည့္-
( ၁) သတၱ၀ါေတြေသေစႏိုင္ေသာ လက္နက္မ်ားကုန္ကူးျခင္း၊
( ၂) သတၱ၀ါေတြေသေစႏိုင္ေသာ အဆိပ္မ်ားကုန္ကူးျခင္း၊
( ၃) သား၊ ငါးမ်ားကုန္ကူးျခင္း၊
( ၄) အရက္ေသစာမ်ားကုန္ကူးျခင္း၊
( ၅) ကြၽန္အျဖစ္၊ ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္အသံုးျပဳရန္ လူမ်ားကုန္ကူးျခင္း တို႔မွ၊ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။



မွတ္ခ်က္။ ။
( စာဖက္သူတစ္ေယာက္ ၏ေတာင္းဆုိခ်က္အရ ညစာ စားလို႕ရေသာ ရွစ္ပါးသီလ (အာဇီ၀႒မကသီလ) ကိုေရးသားလိုက္ရပါသည္။ စာဖက္သူ အားလံုး မိမိတည္ေဆာက္ၿပီးေသာသီလမ်ားကို ပိုမိုေလးနက္စြာေစာင့္ထိန္းၿပီး မရွိေသးေသာ သီလမ်ားကိုလည္း ေဆာက္တည္၍ နိဗၺာန္ မဂ္ဖိုလ္သို႔ လွ်င္ျမန္စြာ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏုိင္ၾကပါေစ။)
အိုးလုပ္သမား၊ ျပဳလုပ္ထားသည့္၊ စားစားႀကီးငယ္၊ အိုးသြယ္သြယ္သည္၊ တကယ္ေနာက္ဆံုး၊ ပ်က္ကဲ႔သုဥ္းသို႔၊ တစ္ထံုးထို႔တူ၊ သတၱ၀ါဟူသမွ်၊ အနႏၲ၏၊ ဇီ၀သမုတ္၊ နာမ္ႏွင့္႐ုပ္လည္း၊ မုခ်ေနာက္ဆံုး၊ ေသပ်က္သုဥ္းသည္၊ အားလံုး အနိစၥပါတကား။


(ပရမတၴသ႐ူပေဘဒနီ-ဒု)
အျပစ္ကင္းကြာ၊ စိတ္ခ်မ္းသာ၊ မွတ္ပါကုသိုလ္ သေဘာတည္း။

“ဓမၼဒူတ ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵ”
ေလာကီစစ္ပြဲ၌ ... ကင္းသမား၏ေပါ့ေလ်ာ႔မႈေၾကာင့္ တစ္တပ္လံုးျပဳတ္ရသကဲ႔သို႔
ေလာကုတၱရာစစ္ပြဲ၌ ...သတိတရား ေပါ့ေလ်ာ႔မႈေၾကာင့္ ကိေလသာရန္သူတို႔၏ ႏွိပ္စက္ျခင္းကို ခံရ၏။

(မဂၤလာနိဒါန္းစာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္၏။)
ပ်ားကိုပံုျပဳ၊ ျခကိုတု၊ ရမႈဥစၥာရတနာ။
သင္ၾကားပညာ၊ ပစၥည္းရွာ၊ ပမာပ်ားသတၱ၀ါ။

ဆရာေတာ္ ဦးေဃာသိတ
ကိေလယုတ္မာ၊ ဓမၼတာ၌၊ အာသာငတ္ငတ္၊ ႀကီးရမၼက္ႏွင့္၊ ကလက္ကလိန္း၊ ဥာဏ္မထိန္းဘဲ၊ မိန္းမႏိုင္ငံ၊ ဆက္ဆံရစ္မူး၊ အလိုက္ၾကဴးက၊ ညစ္ညဴးဆိုး၀ါး၊
အျပစ္မ်ား၏။


(မဃေဒ၀လကၤာ)

ကိစၥတစ္ခု မျပဳက်င့္မီ...

မိမိျပဳက်င့္ရမည့္ ထိုကိစၥသည္ ဘုရားအဆံုးအမေတာ္ႏွင့္ ကိုက္၏၊ မကိုက္၏ ဦးစြာ သတိ၊ သမၸဇဥ္ဥာဏ္
၀င္လ်က္က ခ်င့္တိုက္ၾကည့္။ ဘုရားကသာ ေထာက္ခံ ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္ အလံမလွဲႏွင့္။

(ဓမၼနီတိကထာ)
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္

အိုသည့္တိုင္ေအာင္ ေကာင္းသည့္တရား (၄) ပါး...

(၁) သီလရွိျခင္း။ သီလ (အက်င့္သီလေကာင္း) ရွိျခင္းေၾကာင့္-
(က) အျပစ္ကင္းေသာခ်မ္းသာကို ရ၏။
( ခ) ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အျပစ္တင္သည့္ေဘးမွ လြတ္၏။
( ဂ) သူတစ္ပါးတို႔ အျပစ္တင္သည့္ေဘးမွလည္း လြတ္၏။
(၂) သဒၶါရွိျခင္း။ သဒၶါ ( ဘုရား ၊ တရား ၊ သံဃာ အေပၚ၌ ယံုၾကည္မႈ) ရွိျခင္းေၾကာင့္- (က) ဘ၀၏ အခက္အခဲမွန္သမွ်ကို လြန္ေျမာက္၏။
( ခ) သံသရာ ၀ဲၾသဃမွ လြတ္ေျမာက္၏။
(၃) ပညာရွိျခင္း။ ပညာ (အေသးစိတ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း နားလည္မႈ ၊ သိမႈ) ရွိျခင္းေၾကာင့္-
(က) တန္ဘိုးအရွိဆံုးရတနာကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူ ျဖစ္၏။
( ခ) လြတ္ေျမာက္ေသာ ခ်မ္းသာကို ခံစားရ၏။
(၄) ပုညရွိျခင္း။ ပုည (ဒါန ၊ သီလ ၊ ဘာ၀နာစေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ) ရွိျခင္းေၾကာင့္- (က) ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး မဖ်က္ဆီးႏိုင္ေသာဥစၥာကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူ ျဖစ္၏။

(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူဆရာေတာ္ႀကီး၏ “အိုသည့္တိုင္ေအာင္ ေကာင္းသည့္တရားေတာ္” မွ ေကာက္ႏႈတ္၏။)
သူ႕ကိုမမွား၊ မလွည့္စားႏွင့္၊ စကားစျမည္ ၊ ျမြက္သည္စစ၊ ေျပာသမွ်ကို မွန္လွေစ။


ဆရာေတာ္ အရွင္မဟာသီလ၀ံသ
မနာလိုကင္း ၊ ၀န္တိုရွင္း ၊ လက္ငင္းခ်မ္းသာသည္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ဓမၼဒါနဟာ အမတဒါနပါ။ တရားအလွဴဟာ မေသျခင္းအလွဴပါ။ သူတစ္ပါးကို တရားေပးလွဴရင္... သူတစ္ပါးကိုမေသျခင္း ေပးလွဴရာ ေရာက္ပါတယ္။ မေသ ဓာတ္ေပးအပ္ရာ ေရာက္ပါတယ္။ မေသေအာင္ လုပ္ေပးရာေရာက္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးကိုမေသေအာင္ လုပ္ေပးရတဲ႔ အလုပ္ေလာက္ ေကာင္းတဲ႔အလုပ္မ်ိဳး ေလာကမွာ
ရွိႏိုင္ပါဦးမလား။


ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက
ဟုတ္ေသာအႀကံ၊ မွန္ေသာအက်င့္၊ သင့္ေသာအယူ၊ ျဖဴေသာႏွလံုး၊ သူေတာ္ထံုးကို၊ စြဲသံုးေသာေထြ မွန္လွေစ။


ဆရာေတာ္ အရွင္မဟာရ႒သာရ
အမွတ္မွားေတာ႔ အသိမွားတယ္။ အသိမွားေတာ႔ အယူမွားတယ္။ အမွားသံုးခ်က္နဲ႔ဘဲ လမ္းဆံုးေတာ႔ ေသမင္းႏိုင္ငံမွာ ေသမင္းခႏၶာ ထိုးအပ္ရတယ္။ ထို အမွားသံုးခ်က္ မလြတ္ေသးသ၍ အပါယ္မလြတ္ႏိုင္ေသး။


ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အေခၚရွိႏွင့္ တကယ္ရွိ အရွိႏွစ္ပါးခြဲျခားရန္တရားေတာ္ မွ...
လုပ္သင့္တာကို လုပ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ပါ။ လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီးမွ မလုပ္သင့္တာကို မလုပ္ပါနဲ႔။

ဆရာေတာ္ အရွင္အာစာရာလကၤာရ
လူသားေတြရဲ႕ စိတ္ဆိုတာ ႏွလံုးသားမွာ ဘုရားတည္မေပးရင္ လမ္းေဘးမွာရွိေနတဲ႔ အမိႈက္ပံုးၾကီးလို ျဖစ္ေနတတ္တယ္။ အမိႈက္ပံုတို႔ ၊ အမိႈက္ပံုးတို႕ဆိုတာ ထားတာကလည္း လမ္းေဘးမွာ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ကလည္း အမိႈက္ထည့္ဘို႕ဆိုေတာ႔ ေတြ႕တဲ႔သူေတြက ၾကံဳရာ အမိႈက္ေတြ ထည့္သြားတယ္၊ အမိႈက္ေတြ ထည့္သြား၊ တံေတြး အညစ္အေၾကးေတြ စြန္႕သြား၊ ကြမ္းေသြးေတြ ေထြးသြား၊ ေကာင္းတာ တစ္ခု မွ မထည့္ပါဘူး။ ဒါမ်ိဳးလိုဘဲ ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးခႏၶာအစဥ္ဟာလည္း ႏွလံုးသားထဲ တရားမထည့္ေပးရင္ အမိႈက္ပံုးႀကီးလို ျဖစ္ေနတယ္။ အမိႈက္က သူမ်ားေတြ လာထည့္တာ မဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ ထည့္ေနတာ။ ေလာဘက အမိႈက္ေတြ လာထည့္ ၊ ေဒါသက အမိႈက္ေတြလာထည့္ ၊ ဣႆာ မစၦရိယ စတဲ႔ ကိေလသာေတြက အမိႈက္ေတြ လာထည့္ ၊ ႏွလံုးသားထဲ တရားမထည့္ရင္ အမိႈက္ေတြ ႐ႈပ္ေထြးျပည့္က်ပ္ေနတယ္။


ေက်းဇူးေတာ္ရွင္တိပိဋကဓရ- ဓမၼဘ႑ာဂါရိက
(ေယာ) ဆရာေတာ္ဘုရာႀကီး အရွင္သီရိႏၵာဘိ၀ံသ
အကုသိုလ္တရားမွ အက်ိဳးေပးေသာအခါ ေဒါသမျဖစ္လိုက္ပါနဲ႔။ ၀မ္းသာလိုက္ပါ။ အကုသိုလ္အေၾကြးေက်ၿပီ ဟူ၍ ႏွလံုးသြင္းလိုက္ပါ။


( ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကေသခါနီးျဖစ္ေသာ နန္းမေတာ္မယ္ႏုအား ဆံုးမခဲ႔ေသာၾသ၀ါဒျဖစ္၏။)
ေနေရးေကာင္းမွ ေသေရးေကာင္းမယ္။ ေနေရးဆိုးရင္ ေသေရးဆိုးမယ္ မွတ္ပါ။


ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
တရားမသိတဲ႔သူဟာ ျငဳပ္သီးထဲကပိုးနဲ႔ တူ၏။ ျငဳပ္သီးထဲကပိုး အပူမေၾကာက္သကဲ႔သို႔ ျဖစ္၏။


ဆရာေတာ္ ရွင္ဇ၀န
ေသျခင္းတရားဟာ မွည့္ေနတဲ႔ အသီးလိုဘဲ အခ်ိန္မေရြး ေၾကြက်ႏိုင္တယ္။


ဘဒၵႏၲေခမိႏၵ
မိုက္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ဘဲခံရတာ။
ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ဘဲစံရတာ။


ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵ

သရဏဂံုမပ်က္ေအာင္ေဆာက္တည္သူ ရရွိေသာအက်ိဳး(၈)ပါး...

ေဒသပူစာ၊ ပညာထက္ညား၊ နတ္မ်ားေစာင့္လာ၊
ဥစၥာေပါၾကြယ္၊ ႏုနယ္လွပ၊ လူကခ်စ္ခင္၊ မိတ္လွ်င္ျမဲတံု ၊
ဂုဏ္သတင္းတက္ ၊ ဤရွစ္ခ်က္ ၊ မပ်က္သရဂံု အက်ိဳးတည္း။
(အပါဒါန္ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္)
ျမတ္ေသာအက်င့္သီလမရွိဘဲ အႏွစ္တစ္ရာ အသက္ရွင္ေနရတာထက္ ျမတ္ေသာအက်င့္သီလရွိၿပီး တစ္ရက္မွ် အသက္ရွင္ေနရတာက သာ၍ျမတ္၏။

(ဓမၼပဒ)
လူမိုက္တစ္ေသာင္း ၊ ခ်ီးမြမ္းေရွာင္းလည္း ၊ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ ၊ ျပစ္တင္ေၾကာက္ေလာ႔။

(မဃေဒ၀လကၤာ)
မိုက္သူသည္ မိမိလုပ္ငန္း မေအာင္ျမင္လွ်င္ တစ္ျခားသူမ်ားအေပၚ အျပစ္ဖို႔၏။ ထို႔ထက္ လိမၼာသူသည္ မိမိကိုယ္ကို မိမိ အျပစ္ဖို႔၏။ အလိမၼာဆံုးပုဂၢိဳလ္္ကေတာ႔ ဘယ္သူ႔ကုိ မွ အျပစ္မဖို႔။

ဓမၼပဒ
ကိေလသာတည္းဟူေသာ အာသေ၀ါတရားတို႔ မကုန္ခန္းေသးဘဲနဲ႔ ငါခ်မ္းသာလိုက္တာ ဟူ၍ ဘယ္ေသာအခါမွ မေတြးေတာလိုက္ပါနဲ႔။

ဆရာေတာ္ရွင္ဆႏၵာဓိက

ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ တရားနာျခင္း ...

အခါတစ္ပါး၌ ဘုရားရွင္သည္ နႏၵမေထရ္ တရားေဟာေသာေနရာသို႔ သြားၿပီးညဥ္႔ သံုးယံ ကာလပတ္လံုး တရားနာၾကားၿပီး သာဓုေခၚဆိုေတာ္မူ၏။ နႏၵမေထရ္သည္ ထိုသို႔ရပ္လ်က္ တရားနာေနေသာ ဘုရားရွင္ အားျမင္၍လာေရာက္ကာ လက္အုပ္ခ်ီမိုးရွိခိုး၍ ဤသို႔ေလွ်ာက္၏- “ ျမတ္စြာဘုရား...ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဘုရားရွင္၏ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ျခင္း ရွိေတာ္မူပါလ်က္ လြန္စြာျပဳႏိုင္ခဲေသာအမႈကို ျပဳေတာ္မူပါေပစြ” ဟု ေလွ်ာက္၏။ ထိုအခါ ဘုရားရွင္က... “အို...ခ်စ္သားနႏၵ ၊ သင္သည္ တစ္ကမၻာပတ္လံုး တရားေဟာျခင္းငွါ စြမ္းႏိုင္အံ႔။ ငါဘုရားသည္လည္း ရပ္လ်က္ပင္ တစ္ကမၻာပတ္လံုး တရားနာေတာ္မူအံ႔” ဟု မိန္႕ေတာ္မူေလ၏။

မွတ္သားဖြယ္ေဆာင္ပုဒ္

လက္ရွိခႏၶာ၊ မတြယ္တာႏွင့္၊ ေနာင္လာဘ၀၊ မေတာင့္တဘဲ၊ ေၾကာင့္ၾကစြဲျဖင့္၊ အၿမဲမျပတ္၊ ၀ိပႆနာ ၊ ေလ႔လာႀကိမ္ဖန္၊ အာစိဏၰကံ၊ ျဖစ္ေၾကာင္းမွန္မူ၊ ထိုသည့္သူကား၊ အယူမလြဲ၊ ကတိၿမဲ၏။ မီးေလာင္စြဲမွ၊ ေရကိုတေသာ္၊ မရျဖစ္အင္၊ ပံုႏိႈင္းယွဥ္၍၊ မဂၢင္သေႏၶ၊ တည္ၿမဲေနေအာင္၊ မေသခင္က၊ ျပင္ဆင္ေတာက္ေလွ်ာက္၊ ေမ႔မေပ်ာက္ႏွင့္၊ ေခြၽးေပါက္ယိုစီး၊ ေသခါနီး၀ယ္၊ အၿပီးမုခ်၊ မဂၢင္ရလိမ္႔၊ ကိစၥမေလ်ာ္ ၊ အေၾကာင္းေပၚ၍၊ မေတာ္တဆ၊ မဂ္မရဦး၊ ဘ၀အမြန္၊ တမလြန္တြင္၊ ထူးခြၽန္အံ႔ေလာက္၊ နတ္ျပည္ေရာက္၍၊ မေဖာက္မျပန္၊ ေသာတာပန္စစ္၊ ဧကန္ျဖစ္မည္၊ မလစ္ ၀ိပႆနာ
အက်ိဳးေပးတည္း။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

တရား႐ႈမွတ္သူမ်ားအတြက္...

ဥဒယဗၺယဥာဏ္(ျဖစ္ပ်က္ျမင္တယ္) ဆိုတာ ဒီေနရာျဖစ္ၿပီး ဒီေနရာပ်က္သြားသလိုကိုးလို႔ ဥာဏ္ေရာက္တာကို ဆိုတာပါ။ အ႐ႈခံႏွင့္႐ႈဥာဏ္ ၿပိဳင္မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔အတြက္ တကယ္ျမင္လိုက္ တာကေတာ႔ မရွိတာ သိတာပါပဲ။ ခႏၶာကိုယ္ ၾကည့္လိုက္လို႔ရွိရင္ ဘာမွ မေတြ႕ေစနဲ႕။ ပထမေတာ႔ ေတြ႕ခ်င္ေတြ႕မွာ ေပါ့ ေလ။ ေနာက္ေတာ႔ ဘာေပၚေပၚ ျဖစ္ၿပီးပ်က္သြားတာေလးသာ ဥာဏ္ထဲမွာ ေတြ႕ပါေစ။ ေတြ႕လို႕ရွိရင္ ဒီဥာဏ္ရင့္ေအာင္သာလုပ္ေတာ႔။ ၾကပ္ၾကပ္႐ႈေပး။ ဘာမွ ေနာက္ျပန္ၾကည့္မေနနဲ႔။ အၿပီးလုပ္ေတာ႔မယ္ဆို တာသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ပါ။ မေပါက္ မရွိပါဘူး။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ အဂၢမဟာပ႑ိတ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဦး၀ိမလ(၁၈၉၉-၁၉၆၂)
စိတ္သည္ ျမင္ႏိုင္ခဲ၏။ သိမ္ေမြ႕၏။ မိမိႏွစ္သက္ရာ အာ႐ံုကို အာ႐ံုျပဳေလ႔ရွိ၏။ ပညာရွိသည္ မိမိ၏စိတ္ကို ေစာင့္ထိန္းရ၏။ အကယ္၍သာ... မိမိ၏စိတ္ကို ေစာင့္ထိန္းႏိုင္ခဲ႔ေသာ္ ထိုစိတ္သည္ ခ်မ္းသာကို ေဆာင္၏။

(ဓမၼပဒ-သာသနာေတာ္၌ ၿငီးေငြ႕ေသာ ရဟန္တစ္ပါး ၀တၴဳ)
စိတ္သည္ ဆံုးမရန္ အလြန္ခက္၏။ အလြန္လွ်င္ျမန္၏။ ေရာက္ခ်င္ရာသို႔ ေရာက္တတ္၏။ ထိုစိတ္ကို ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမႏိုင္လွ်င္ ေကာင္း၏။ ယဥ္ေက်းေသာ စိတ္သည္ ခ်မ္းသာကို ေဆာင္ႏိုင္၏။

ဓမၼပဒ(မာတိကမာတာ၀တၴဳ)

ရျခင္းအေၾကာင္းတရား(၄) ပါး...

ပညာရွိထံ၊ ႐ိုက်ိဳးႏြံ၍၊ နည္းခံသင္မွ၊ ပညာရ၏။
ထၾကြလံု႔လ၊ ဥ႒ာနျဖင့္၊ လံု႔လရွိမွ၊ ဥစၥာရ၏။
မခြႏႈတ္လွ်ာ၊ မွန္ကန္စြာလွ်င္၊ သစၥာတည္မွ၊ ေက်ာ္ေစာရ၏။
ကိုယ္ကဥစၥာ၊ စြန္႔လႊတ္ကာလွ်င္၊ ေမတၱာေရွး၍၊ ေပးကမ္းတတ္မွ၊
ကုသိုလ္ရ၏။

(မဃေဒ၀လကၤာ)
ျဖစ္ၿပီီးအေဟာင္း ၊ တိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္းစဥ္းစား ၊ မၿငီးတြားႏွင့္။ ေနာင္ခါျဖစ္လတ္၊ အနာဂါတ္ကို ဇာတ္ေၾကာင္းေတြးေတာ ၊ စိတ္မေမာႏွင့္။ ျဖစ္ဆဲဧကန္ ၊ ပစၥဳပၸန္ကို ေ၀ဖန္ဥာဏ္႐ႈ၊ မွ်တမႈျဖင့္ ပူမႈကင္းစြာ ၊ ေနစမ္းပါေလာ႔။ သို႔ပါေလမွ ၊ သင့္ဘ၀၀ယ္ ဒုကၡကင္းစြာ ၊ ခ်မ္းသာလာလိမ္႔။

“ဓမၼဒူတ ဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵ”
အေတြးအေခၚပညာရွိတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ဟာ သူမ်ားမွားတာကို သင္ခန္းစာယူတတ္၏။ အေတြးအေခၚပညာနည္းတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ကက် ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မွားမွ သင္ခန္းစာယူတတ္၏။ အေတြးအေခၚပညာမရွိတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ကေတာ႔ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္မွားတာေတာင္ သင္ခန္းစာမယူတတ္ေပ။

ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န
သဒၶါ ၊ ေမတၱာ ေရွး႐ႈကာ ၊ ခ်စ္တာျမင့္ျမတ္သည္။ သတိဥာဏ္ယွဥ္ ၊ မုန္းတတ္လွ်င္ ၊ ၀ဋ္ခြင္လြတ္ေျမာက္သည္။ ဘ၀တိုင္းမွာ ၊ ေစာင္းေျမာင္းကာ ၊ မဲ႔တာကင္းပါေစ။ ဘ၀တိုင္းမွာ ၊ မူးရစ္ကာ ၊ ေသာက္တာကင္းပါေစ။
အရွင္ဆႏၵာဓိက

သုရာေမရယကံ၏ အျပစ္အက်ိဳးမ်ား...

ေသရည္ေသာက္လင့္၊ သင့္မသင့္၌ ၊ ေရးခြင့္မသိ၊ ပ်င္းရိေမ႔ မူး၊ ေက်းဇူးမဆပ္၊ ဟိေရာတၱပ္ ( ဟိရိ ၾသတၱပ-အရွက္ ၊ အေၾကာက္) ကင္း၊ ခပင္းမ်ားထို၊ အကုသိုလ္ကို၊ မျပိဳလြယ္စြာ၊ ျပဳက်င့္ရာသည္၊ ေရွာင္ခါအျပန္ အက်ိဳးတည္း။

မုသာ၀ါဒကံ၏ အျပစ္အက်ိဳးမ်ား...

မုသားစကား ၊ ေျပာဆိုျငားမူ ၊ စကားမၿပီ ၊ သြားမညီတည္း၊ ပုပ္ညီွပါးစပ္၊ ေျခာက္ကပ္ကိုယ္ေရ၊ ဣေႁႏၵေနာက္ ၊ ပံုယြင္းေဖာက္၍၊ မေရာက္ၾသဇာ၊ ႏႈတ္လွ်ာၾကမ္းေထာ္၊ လွ်ပ္ေပၚေလာ္လည္ ၊ ေရွာင္ခါအျပန္ အက်ိဳးတည္း။

ကာေမသုမိစၦာစာရကံ၏ အျပစ္အက်ိဳးမ်ား...

မိစၦာစာရ ၊ က်ဴးလြန္ကလည္း ၊ မုန္းၾကအမ်ား ၊ ရန္သူပြား၍ ၊ ရွားပါးလာဘ္တိတ္၊ ခ်မ္းသာဆိတ္၏၊ ဣတၴိပ႑ဳက္ ၊ မ်ိဳးယုတ္ခါခါ ၊ မ်က္ႏွာမလွ ၊ အရွက္ရလ်က္ ၊ လကၡဏဣေႁႏၵ၊ ယြင္းေသြခ်ိဳ႕သိမ္၊ စိုးရိမ္မ်ားစြာ ၊ ခ်စ္သူကြာသည္၊ ေရွာင္ခါအျပန္ အက်ိဳးတည္း။

အဒိႏၷာဒါနကံ၏ အျပစ္အက်ိဳးမ်ား...

အဒိႏၷာဒါ ၊ ခိုးမိပါမူ ၊ ဥစၥာလည္းမြဲ ၊ဆင္းရဲငတ္ဘိ၊ လိုရွိမရ ၊ ေဘာဂပ်က္စီး၊ ေရမီးသူခိုး၊ ေမြခံဆိုးႏွင့္ ၊ မင္းဆိုးအျပား ၊ ရန္မ်ိဳးငါးေၾကာင့္၊ ပ်က္ျပားဥစၥာ၊ ျပစ္မ်ားစြာသည္ ၊ ေရွာင္ခါအျပန္ အက်ိဳးတည္း။

ပါဏာတိပါတကံ၏ အျပစ္အက်ိဳးမ်ား...

ပါဏာတိပါတ္ ၊ သူ႕သက္သတ္က၊ ခ်ိဳ ႔လတ္အဂၤါ ၊ မြဲျပာ႐ုပ္သြင္ ၊ အားအင္ခ်ိဳ႕ယြင္း ၊ လ်င္ျခင္းလည္းေ၀း ၊ ေဘးကိုေၾကာက္တတ္ ၊ အသတ္ခံရ ၊ အနာမ်ားလ်က္ ၊ ေခၽြရံပ်က္၍၊ အသက္တိုလွ၊ ျပစ္မ်ားစြာသည္ ၊ ေရွာင္ကအျပန္ အက်ိဳးတည္း။

ဘုရားရွင္တို႔၏တူေသာအခ်က္မ်ား

(၁) အေလာင္းေတာ္သည္ေနာက္ဆံုးေသာဘ၀၌မိခင္၀မ္းၾကာတိုက္တြင္ပဋိသေႏၶေနေတာ္မူသည္။ ( ဒီမွာထူးျခားတာက နတ္ျပည္ကေန စုေတၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ ျဗဟၼာျပည္ကေန စုေတျပီး ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူတာမ်ိဳးမရွိပါဘူး..တဲ႔ ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ ျဗဟၼာျပည္ကေန လာရင္ ကာမဂုဏ္ကို ရြံမုန္းတဲ႔ စိတ္ အထံု လူ႔ျပည္ကို ပါလာမယ္ ။ အိမ္ေထာင္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူ း ။ (တခ်ိဳ. အပ်ိဳၾကီး၊ လူပ်ိဳၾကီး ၊ေတြလဲ ျဗဟၼာျပည္က လာလို႔ အိမ္ေထာင္မျပဳတာလို႔ေျပာတာပဲ....ဤကားစာၾကြင္း)အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ ဒီလို ေစာေစာစီးစီး ကတည္းက ကာမဂုဏ္ကိုရြံမုန္းေနရင္လည္းမဇၥိမပဋိပဋာလမ္းစဥ္ကိုေတြ႔ဖို႔ခက္မယ္လို႔ဆိုပါတယ္။
(၂) မယ္ေတာ္၀မ္း၌ ထက္၀ယ္ပလၻင္ ဖြဲ႔ေခြ၍ အေရွ.သို. မ်က္ႏွာမူျပီးေနပါတယ္ ။( အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ သာမန္လူ သေႏၶသားေတြလို အမိ၀မ္းမွာ ေျပာင္းျပန္မေနပါဘူး ။ အတည္႔ပဲေနပါတယ္ ။မယ္ေတာ္ရဲ. ၀မ္းဗိုက္ဟာလည္း ပူထြက္လာျခင္းမရွိပါ ။ မယ္ေတာ္ဟာ ကိုယ္. သားကို ဗိုက္ကေန ေကာင္းေကာင္းျမင္ေနရပါတယ္ ။ ခ်င္ျခင္းတပ္ျခင္း ၊ နာက်င္ေအာ႔အန္ျခင္း မရွိပါ ။ အေလာင္းေတာ္ေတြဟာ မယ္ေတာ္ေတြကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္ျခင္းဒုကၡ မေပးၾကပါ ။ )
(၃) အေလာင္းေတာ္ကို မတ္တတ္ရပ္လ်က္ ဖြားပါတယ္ ။( ညစ္ေပမႈ မရွိပါ ၊ မိခင္လည္း က်န္းမာစြာ ရွိရပါတယ္ ၊ ေနာက္ (၇) ရက္မွာေတာ႔ မိခင္ ကံေတာ္ကုန္ရပါတယ္ ။သက် သာကီ၀င္ ဆုိသည္မွာ ပင္ကိုယ္စြမ္းရည္ရွိသူဟု အဓိပၸာယ္ရသည္႔ အတုိင္း ေမြးေမြးျခင္း ကိုယ္႔ ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ပါတယ္ ။ ေစာင္႔ၾကည္႔ေနၾကေသာ နတ္၊ျဗဟၼာေတြေတာင္ မ်က္လံုးျပဴးကုန္ၾကတယ္ ဆိုပါတယ္(ဤကား။ အရွင္ ဥာဏိသာရ၏ အေဟာ)
(၄)ေတာအရပ္၌သာဖြားေတာ္မူပါတယ္။
(၅) ဖြားျပီးျပီးျခင္း ေျမာက္အရပ္သို. ေျခ (၇) လွမ္းၾကြကာ...... ဤေလာက၌ ငါသာ အျမတ္ဆံုးတည္း ၊ ငါ၏ ေနာက္ဆံုး ပဋိသေႏၶ ေနရျခင္းတည္း ၊ေနာက္ထပ္ ပဋိသေႏၶ ေနစရာ မလိုေတာ႔ျပီ ......ဟု ၾကံဳး ၀ါးေတာ္မူပါသည္။(ထိုကာလတြင္ အကိုးကြယ္ခံ ဘ၀သို႔ ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ေနေသာ ျဗဟၼာေတြကို အသိေပးၾကံဳး၀ါးျခင္း ဟု ဆို၏ ။ ေဂါတမ ဘုရားေလာင္းသည္ (၃) ဘ၀၌ ဖြားစမွာပင္ စကားေျပာ၏ ။ မေဟာသဓာ ၊ ေ၀ႆႏၱရာ ႏွင္႔ ေနာင္ဆံုးဘ၀ - (သုခမွတ္စု))
(၆) သူအို၊သူနာ၊သူေသ ၊ရဟန္း နိမိတ္ (၄)ပါးျမင္ ၊ သား(၁)ေယာက္ဖြားေသာ ညမွသာ ေတာထြက္ေတာ္မူၾကသည္။ ( ထိုနိမိတ္ျပေသာ နတ္သားကို ဘုရားေလာင္း၏ ဆရာ ၅-ေယာက္တြင္ ၁-ေယာက္ အပါအ၀င္ဟု သတ္မွတ္သည္။ )
(၇) အရဟတၱဖိုလ္၏ တံခြန္ျဖစ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရယူျပီးမွ ဒုကၠရစရိယ က်င္႔သည္။( အရဟတၱဖိုလ္၏ တန္ဖိုးသည္ ရဟန္းမွ မည္သည္႔ အမ်ိဳးႏွင္႔မွ် မတန္ဟုဆိုသည္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ မွ အရဟတၱဖိုလ္ရလ်ွင္လည္း ရဟန္း၀တ္ခ်င္၀တ္၊ မ၀တ္ခ်င္လ်ွင္ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၾကရသည္။ အက်ယ္ေျပာရင္ အမ်ားၾကီးပဲ ၊ သုေဒၶါဓန မင္းၾကီး ၊ မဟာသႏၱတိ အမတ္ၾကီး ဇာတ္ေတြမွာပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ၾကရျခင္းအေၾကာင္း ဖတ္ပါေလ ။ )
(၈) ဘုရားျဖစ္မည္႔ေန႔ ႏြားနို႔ ဃနာဆြမ္း ဘုန္းေပးေတာ္မူၾကသည္။( ထိုဆြမ္းတြင္ နတ္ၾသဇာပါတတ္ျပီး ဘုရားျဖစ္ျပီး (၇) ပတ္ ၊ (၄၉) ရက္စာ အာဟာရ ျဖစ္သည္။ ဘုရားရွင္၏ ၀မ္းထဲတြင္ အစာေျခလဲ မျမန္ ၊ ျမန္ျမန္လဲ မဆာေလာင္ပဲ သမာပတ္၀င္စားျခင္း ၊ တရားေတာ္မ်ားကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျခင္းမ်ား အတြက္ ေကာင္းစြာ ေထာက္ပံ႔သည္။ )
(၉) ျမက္အခင္းတြင္ ထိုင္ေတာ္မူလ်က္ ဘုရားျဖစ္သည္။
(၁၀) အာနပါန ကမၼဌာန္းကို စီးျဖန္းေတာ္မူၾကသည္ ။(ဘုရားရွင္တို႔သည္ အာနပါန ကမၼဌာန္းျဖင္႔သာ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကို ရရွိၾကေသာေၾကာင္႔ ေဂါတမ ဘုရားရွင္သည္လည္း အာနပါန ကို လြန္စြာ ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူသည္။ ပါဠိေတာ္တြင္လည္း -၁/ မဟာသတိပဌာနသုတ္ ( ဒီ-၂ ၊ ၃၁ )၂/ မဟာသတိပဌာနသုတ္ ( မ-၁ ၊ ၇၀ )၃/တတိယပါရာဇိက ပါဠိ ( ၀ိ-၁ ၊ ၈၉ )၄/ အာနာပါနႆတိ သုတ္ ( မ-၃ ၊ ၁၂၂ )၅/ မဟာရာဟုေလာ၀ါဒသုတ္ ( မ-၂ ၊ ၈၈ )၆/ ကာယဂတာသတိသုတ္ ( မ-၃ ၊ ၁၃၀ ) တို႔၌ ေဟာေတာ္မူခဲ႔သည္ ။

(၁၁) မာရ္စစ္သည္ကို ေအာင္ေတာ္မူသည္ ။ ( မာရ္နတ္ဆိုတာကေတာ႔ နတ္ျပည္ ၆-ထပ္မွာ ေပၚဆံုးထပ္ ( ပရနိမၼိတ ၀သ၀တၱီ နတ္ျပည္ - ကာမဂုဏ္ကို အလိုရွိတိုင္း ျပီးေစေသာ ဘံု ) မွ နတ္ဆိုးတစ္ဦၤးပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲဒီ႔ နတ္ျပည္ရဲ႔ အဓိပတိေခါင္းေဆာင္က ၀သ၀တၱီ နတ္မင္းၾကီး ပါ ။ မာရ္နတ္ ကေတာ႔ ပြၾကီးေပါ႔ ။ ၃၁-ဘံုမွာ သူတန္ခိုးၾကီးတယ္ ၊ကာမဂုဏ္ဆိုတာ သတၱ၀ါေတြ အတြက္ သူကပဲ ဖန္ဆင္းေပးထားတာ မ်ိဳး အထင္ ေရာက္ေနသူပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ကာမဂုဏ္ကို စြန္႕ပယ္ဖို႕ နည္းလမ္းမွန္မွန္နဲ႔ တရားေဟာမဲ႔ ဘုရားေလာင္းေတြဆိုရင္ သူေႏွာက္ယွက္တာပါပဲ ။ အဲဒီ.ညေနေစာင္း မာရ္နတ္နဲ႔ တိုက္ပြဲကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ကို ျပင္းထန္တယ္ေျပာၾကတာပဲ ။ ဘုရားေလာင္းရဲ. အနားမွာ ဘုရားျဖစ္တာနဲ႔ ခရူသင္းမႈတ္မယ္ဆိုျပီး ခရူသင္းၾကီးကိုင္ျပီးေစာင္႔ေနတဲ႔ သကၠမင္း (သိၾကားမင္း) နဲ႔ ျဗဟၼာေတြ၊နတ္ေတြလဲ တိုက္ပြဲစတာနဲ႔ အကုန္ေျပးၾကတာပဲတဲ႔။ ထားပါေတာ႔ ။ဘုရားရွင္က မဟာပထ၀ီ ေျမၾကီးကို တိုင္တည္ေတာ႔ မာရ္နတ္ၾကီးလည္း ဂိရီေမခလာဆင္ေတာ္ေပၚက ျပဳတ္က်ျပီး ထြက္ေျပးရပါတယ္။ အဲဒီမွာ မာရ္နတ္ၾကီးကိုင္လာတဲ႔ ေရြွေဆာင္းေတာ္ၾကီးဟာ ေဗာဓိပင္နားမွာ က်န္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီေဆာင္းကို သိၾကားမင္းကေကာက္ျပီး ပဥၥသခၤနတ္သားကို ေပးထားတာလို႔ ေျပာပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ဒီတိုက္ပြဲကို ေမတၱာပါရမီ ၊ အဓိဌာန္ ပါရမီ တန္ခိုးေတြနဲ႔ ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္ ။
(၁၂) ေဗာဓိပလႅင္၌သာ ၀ိဇၨာ(၃)ပါးစေသာ ဆအသာဓာရဏ ...အစရွိေသာ ေက်းဇူးတရားအေပါင္းကို ရေတာ္မူၾကပါတယ္။
(၁၃) ေဗာဓိပင္ရဲ. ထက္ ၀န္းက်င္၌သာ သတၱ သတၱာယက်င္႔ေတာ္မူၾကပါတယ္။ (၇) ဌာနေပါ႔ ဗ်ာ။ နည္းနည္းေတာ႔ ေျပာခ်င္ေသးတယ္ ။ (က) ပလႅကၤသတၱာဟ ။ ။ ဘုရားျဖစ္တဲ႔ ေနရာ (ပလႅင္)ထက္မွာပဲ ကဆုန္လျပည္႔ေက်ာ္ ( ၁ ) ရက္ေန႔မွ (၇) ရက္ေန႔အထိ မလႈပ္မရွား ဆက္ျပီး သီတင္းသံုးေတာ္မူပါတယ္ ။ ပထမေန႔ ၊ ေန႔အခါမွာ ဖလသမာပတ္ ၀င္စားျပီး ေနပါတယ္ ။ညအခါမွာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္ၾကီးကို အႏုလံု ၊ ပဋိလံု သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါတယ္။ " ယဒါဟေ၀ ..." စေသာ ဥဒါန္း(၃) ဂါထာကို အသံမထြက္ဘဲ စိတ္ထဲမွ က်ဴးရင္႔ေတာ္မူပါတယ္။ (သတၱာဟ-၇-ရက္ )(ခ) အနိမိသ သတၱာဟ။ ။ ေဗာဓိပင္ရဲ.အနီး အေရွ.ေျမာက္ ယြန္းယြန္း ၁၄-လံအကြာ ေနရာမွာ ကဆုန္လျပည္႔ေက်ာ္ (၈) ရက္ေန႔မွ (၁၄) ရက္ေန႔အထိ ၇-ရက္ ထပ္မံသီတင္းသံုးေတာ္မူပါတယ္ ။ " ငါသည္ ပါရမီမ်ားျဖည္႔ခဲ႔ေသာေၾကာင္႕ ဤပလႅင္ထက္မွာ မာရ္ (၅)ပါးကိုေအာင္ျမင္ျပီး ဘုရားျဖစ္ခဲ႔ျပီ တကား " ဟုဆင္ျခင္ကာ ေျဖာင္႔ေျဖာင္႔မတ္မတ္ ရပ္ေနေတာ္မူကာ အပရာဇိတ ပလႅင္ကို မမွိတ္ေသာ မ်က္စိျဖင္႔ (၇)ရက္လံုးၾကည္႔ရႈ၀မ္း ေျမာက္ေနေတာ္မူသည္ ။[ အ = မ ၊ နိမိသ = မ်က္စိမွိတ္သည္ , အနိမိသ = မ်က္စိမမွိတ္ဘဲ ](ဂ) (ရတနာ) စကၤမ သတၱာဟ။ ။ ေနာက္တခါ ကဆုန္လကြယ္ေန႔မွ နယုန္လဆန္း (၆) ရက္ေန႔အထိ ၇-ရက္ တြင္ ေဗာဓိပင္ပလႅင္ နဲ႔ အနိမိသဌာန အၾကား ၊ ေဗာဓိပင္၏ ေျမာက္ဘက္၌ စၾကၤံၾကြကာ ထပ္မံသီတင္းသံုးေတာ္မူပါတယ္ ။ ဒီေနရာမွာ နတ္ေတြက "....ရွင္ေဂါတမသည္ ေဗာဓိပလႅင္၌ တပ္မက္ေနေသးသည္ ၊ ဘုရားစင္စစ္မျဖစ္ေသး " ..ယံုမွားသံသယျဖစ္ၾကသည္။ ထိုယံုမွားေပ်ာက္ေစရန္ ေရအစံု ၊ မီးအစံု ယမကျပာဋိဟာ ျပေတာ္မူပါတယ္။ စၾကၤံၾကြရင္း တရားဆင္ျခင္၊ဖလသမပတ္ ၀င္စားေသာေၾကာင္႔ " စကၤမ သတၱာဟ " ေခၚသည္။(ဃ) ရတနာဃရ သတၱာဟ။ ။ ေဗာဓိပင္၏ အေနာက္ေျမာက္ ၁၀-လံ အကြာတြင္ နတ္မ်ားဖန္ဆင္းပူေဇာ္ေသာ ရတနာေရြွအိမ္ထက္၌ နယုန္လဆန္း (၆) ရက္ေန႔မွ (၁၃)ရက္အထိ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ ကို ဆင္ျခင္ေနေတာ္မူပါတယ္။အဘိဓမၼာ ေရွးဦး (၆)က်မ္းကိုဆင္ျခင္ရာတြင္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ကြန္႔ျမဴးျခင္း မရွိေသးပါ ။ေနာက္ဆံုး ပဌာန္းေဒသနာေတာ္ၾကီးကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္ေတာ္မူေသာအခါမွသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ (၆)သြယ္ ကြန္႔ျမဴးကာ နတ္၊ျဗဟၼာတို႔သည္လည္း ေျခေတာ္ရင္းမွာ ဦးခိုက္ၾကကုန္၏ ။(င) အဇပါလသတၱာဟ ( ဆိတ္ေက်ာင္း ေညာင္ပင္) ။ ။ ေဗာဓိပင္ ရဲ. အေရွ. (၃၂)လံ အကြာမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ နယုန္လဆန္း (၁၄)ရက္ေန႔မွနယုန္လျပည္႔ေက်ာ္ (၅)ရက္အထိ (၇)ရက္ျဖစ္ပါတယ္။ မာရ္နတ္ရဲ. သမီး (၃) ေယာက္ ( တဏွာ ၊အရတီ ၊ရာဂါ ) က ဘုရားရွင္ကို မိန္းမမာယာျဖင္႔ ျဖားေယာင္းဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ႔ၾကပါတယ္။ ( မိန္းကေလးေတြ ဘုရားရွင္ကိုေတာင္ မာယာနဲ႔ လွည္႔စားခ်င္ေသးတာ ပုထုဇဥ္ ပုရိသ ေတြကေတာ႔ လာေျပာေကာင္းမလဲ ၊ လာမွကိုေျပာလို႔ မေကာင္းပါဘူး ။ ) ဒီ ဆိတ္ေက်ာင္း ေညာင္ပင္ မွာပဲ ဟုန္ဟုန္က ပုဏၰားက အဘယ္သူကို ျဗဟၼာဏ မည္ပါသလဲ လို႔ ေမးေလွ်ာက္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ ဒီေနရာမွာပဲ သတၱ၀ါေတြကို တရားေဟာဖို႔ စျပီး စီစဥ္ဆံုးျဖတ္ေတာ္မူပါတယ္ ။ (စ) မုစလိႏၵ သတၱာဟ ( မုစလိႏၵာအိုင္၀ယ္ နဂါးပါးျပင္းေအာက္ဌာန) ။ ေဗာဓိပင္ ရဲ. အေရွ. ေတာင္ (၁၅)လံ အကြာ မွာ နယုန္လျပည္႔ေက်ာ္ (၆)ရက္ေန႔မွ နယုန္လျပည္႔ေက်ာ္ (၁၂)ရက္ထိ ျဖစ္ပါတယ္ ။ဒီမွာ ေျပာင္းေရြ.သီတင္းသံုးစဥ္မွာ အခါမဲ႔ မိုးရြာခဲ႔ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ မုစလိႏၵာအိုင္ နဂါးမင္းဟာ တန္ခိုးနဲ႔ လိုတာကို ဖန္ဆင္းႏိုင္ေပမယ္္႔ သူရဲ. ပကတိ ကိုယ္ေတာ္နဲ႔သာ ပါးျပင္းမိုးျပီး ရာသီဥတုဒဏ္ကေန ကာကြယ္ပူေဇာ္ခဲ႔ပါတယ္။နဂါးမင္းအား သတၱ၀ါေတြကို မျငင္းဆဲဖို႔ ေဒါသကို ထိန္းဖို႔ ၊ ငါ ဟူေသာ မာန္မာန ကို ခြာဖို. ဆံုးမေတာ္မူပါတယ္။(ဆ) ရာဇာယတန သတၱာဟ (လင္းလြန္းပင္ )။ ။ေဗာဓိပင္ ရဲ. ေတာင္ဘက္ (၄၀)လံ အကြာ..[ (၁၁)လံ ဟု စာမွာရွိေပမဲ႔ ဗုဒၶဂါယာမွာ လက္ေတြ႔အားျဖင္႔ (၄၀) လံ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္ ] နယုန္လျပည္႔ေက်ာ္ (၁၃)ရက္မွ ၀ါဆိုလဆန္း ( ၄)ရက္ေန႔ အထိ (၇) ရက္ ပတ္လံုး သမာပတ္ ၀င္စား ပါတယ္ ။ (၇) ရက္ျပည္႔တဲ႔ မနက္မွာ သိၾကားမင္းက တဇုသီး ၊ တံပူေတြ ဆပ္ကပ္ပါတယ္။ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ အေပါ႔ ၊ အေလးသြားျပီး (၄၉)ရက္တာ ပင္ပန္းခဲ႔ရသမွ်ကို သည္းခံေတာ္မူပါတယ္။ အဲဒီ႔ေန႔ ဘုရားရွင္ အစာအာဟာရမွီ၀ဲရန္ လိုအပ္ ေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၊ ရာမညတိုင္း ၊ ဥကၠလာ ဇနပုဒ္ ၊ေပါကၠရ၀တၱီ ဇနပုဒ္ တို႔မွ ကုန္သည္ညီေနာင္ တဖုႆ၊ဘလႅိက မွ မုန္႔က်စ္ဆုပ္ ဆပ္ကပ္ပါတယ္။ ( ေျပာရရင္ မ်ားတယ္ ။ စိတ္၀င္စားစရာျဖစ္လို႔ သီတဂူဆရာေတာ္ ရဲ႔ တဖုႆ၊ဘလႅိကညီေနာင္တရား နာပါေလ ။ ) ဒီကုန္သည္ညီေနာင္ ကပ္တဲ႔ ဆြမ္းကို လက္ခံဖို႔ စတုမဟာရာဇ္ နတ္မင္းၾကီး (၄)ပါးမွ သပိတ္ (၄)လံုး တျပိဳင္တည္းကပ္လွဴၾကရာ ဘုရားရွင္က အဓိဌာန္နဲ႔ (၁)လံုးတည္းျဖစ္ေစျပီး အလွဴခံပါတယ္။ ( ဒီသပိတ္ေတာ္ကို အခုေခတ္မွာပါ ဖူးရရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲေနာ္ ) ။ ကုန္သည္ညီေနာင္ ကို သံဃာမရွိေသးတဲ႔ အတြက္ေဒြ၀ါစိက သရဏဂံု (၂)ပါး ပဲ ေပးပါတယ္။ဆံေတာ္ (၈)ဆူ စြန္.ေတာ္မူပါတယ္ ။ ဒီဆံေတာ္ေတြကို ေရႊတိဂံုေစတီမွာ ဌာပနာျပဳပါတယ္။

(၁၄) တရားဦးေဟာ စိမ္႔ေသာငွာ ျဗဟၼာမင္းက ေလ်ွာက္ရသည္ ။( ၇ -သတၱဟ အျပီး ၅၀-ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ အဘယ္သူအား တရားေဟာရမည္နည္း ၊ အဘယ္သူသည္ ခက္ခဲနက္နဲေသာ ဤတရားမ်ားကို ေခတ္ကာလ၏ အယူ၀ါဒမ်ားမွ ခြဲထြက္၍ လ်င္ျမန္စြာ နားလည္ႏိုင္မည္နည္း ဟု ဆင္ျခင္ ၾကည္႔ေတာ္မူပါတယ္ ။ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားကေတာ႔ ဒီေနရာမွာ ျမန္ျမန္တရားထူးရမယ္႔ သူကို ေရွးဦးစြာ ေဟာဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖစ္တယ္ ။ ဆင္ျခင္တဲ႔ ေနရာမွာ ဘုရားရွင္ေတြဟာ ပကတိမ်က္စိကိုပဲ သံုးေတာ္မူၾကတယ္္လို႔ ေဟာပါတယ္ ။ - ဘာေၾကာင္႔ ဗုဒၶစကၡဳ ( ဣျႏၵိယပေရာပရိယတၱ ၊ အာသယာႏုသယ ဥာဏ္ (၂)ပါး ) ကို မသံုးတာလဲ ဆိုတာ မသိပါဘူး ။ ပကတိမ်က္စိနဲ႔ပဲ ၾကည္႔ေတာ႔ ပထမ မွာ ဒီေလာက္ ခက္ခဲေနတဲ႔ တရားေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ျပီး ေစာေစာစီးစီး တရားထူးရမယ္႔ သူကိုမေတြ႔ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္ ။ ဒီအခါ ဘုရားရွင္ဟာ မခ်ိတင္ကဲနဲ႔ တစ္ေလာကလံုး အႏၶေတြၾကီး ပါလား လို႔ ညည္းတြားေတာ္မူပါတယ္။ ကိေလသာထူေျပာလြန္းတဲ႔ ေလာကကို တရားမေဟာေတာ႔ဘူး၊ တစ္ကိုယ္တည္း ဖိုလ္ခ်မ္းသာနဲ႔ ေနေတာ႔မယ္ ဆိုတဲ႔ စိတ္အၾကံလည္း ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီအခါမွာ ျဗဟၼာမင္းကတရားဦးေဟာ ရန္ေလ်ွာက္ရပါတယ္။ေဂါတမဘုရားရွင္ကိုေတာ႔ မဟာသဟမၸတိ ျဗဟၼာမင္းက ေတာင္းပန္တယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။ ဒီဃန္ိကယ္ မွာေတာ႔ ၀ိပႆီ ဘုရားရွင္လည္း ဒီလို ျဖစ္ခဲ႔တယ္လို႔ အတိအလင္းေရးထားပါတယ္။ )
(၁၅) ဣတိပတနမိဂဒါ၀ုန္ေတာ ၌သာ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာေတာ္မူၾကပါတယ္။
(၁၆) တပို႔တြဲ လျပည္႔ေန႔၌သာ ပါတိေမာက္ ျပေတာ္မူၾကပါတယ္ ။
(၁၇) ေဇတ၀န္မည္ေသာ ေက်ာင္းေတာ္၌သာ သီတင္းမ်ားၾကသည္။( ေဂါတမ ဘုရားရွင္ ေဇတ၀န္မွာပဲ သီတင္းသံုးမ်ားရျခင္းကိုေတာ႔ သီတဂူဆရာေတာ္ စကၤာပူ မွာ ေဟာခဲ႔ေသာ က႑ဆုေတာင္း တရားအရ ရွင္းပါတယ္ ။ ဘုရားရွင္ရွိရာ ျမိဳ႕၊တိုင္း တြင္ သံဃာေတာ္လည္းမ်ားတတ္ရာ ပစၥည္း(၄)ပါးေကာင္းစြာ ေထာက္ပံ႔ႏိုင္ေသာ ျပည္သူ၊ မင္း၊သူေဌး လိုပါတယ္ ။ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရွိရာ သာ၀တၳိျမိဳ႕မွာ အနာတပိဏ္၊၀ိသာခါလို ဥပါသကာ ၊ဥပါသိကာ ေပါမ်ားတယ္ ။ ျပည္သူေတြ ဘာသာတရားလြန္စြာ ကိုင္းရႈိုင္းတယ္။ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ေရတြက္ၾကည္႕ေတာ႔ (၁၄) ၀ါေျမာက္ ၊ ( ၂၁ ) ၀ါမွ ( ၄၄ ) ၀ါ အထိ ဆိုေတာ႔ ( ၂၅ ) ၀ါေတာင ္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွာ သီတင္းသံုးပါတယ္။ဇာတိ ေျမ ကပိလ၀တ္မွ န္ိေျဂာဓာရံုေက်ာင္းမွာ ( ၁၅) ၀ါေျမာက္တစ္၀ါ သာ သီတင္းသံုးေတာ္မူပါတယ္။ )

(၁၈) သာ၀တၳိျမိဳ႕၌ သာ ယမိုက္ျပာဋိဟာျပေတာ္မူပါတယ္ ။( ယမိုက္ + ျပာဋိဟာ = အစံုစံု + တန္ခိုး ။ ေရအစံု၊ မီးအစံု ဟုဆိုအပ္ေသာ အစံုလိုက္ အစံုလိုက္ ျဖစ္ေပၚေစေသာ တန္ခိုးေတာ္ )
(၁၉) တာ၀တိသာ၌သာ အဘိဓမၼာတရားေဟာပါတယ္ ။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပထမ၀ါကို မိဂဒါ၀ုန္မွာ ၀ါကပ္ေတာ္မူၿပီး ဒုတိယ၀ါ၊ တတိယ၀ါ၊ စတုတၳ၀ါတို႔ကို ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း၊ ပဥၥမ၀ါကို ေ၀သာလီျပည္၊ ဆ႒၀ါကို မကုဠေတာင္ စသည့္ ေနရာဌာနမ်ား၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူသည္။ သတၱမ၀ါကို တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူၿပီး မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည့္ သႏၱဳႆိတ နတ္သားကို အမွဴးထား၍ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ကို ၀ါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အသံမစဲ ေဟာေတာ္မူသည္။အက်ယ္နည္းမယ္ေတာ္ကို ေက်းဇူးဆပ္လိုျခင္း၊ မိဘေက်းဇူးကို သတၱ၀ါတို႔နားလည္ေစလိုျခင္း၊ အဘိဓမၼာတရားကို အစအဆံုး တထိုင္တည္း ေဟာၾကားလိုျခင္း၊ အစ အဆံုး တထိုင္တည္းေဟာမွ နာၾကားရေသာ တရားနာတို႔ အက်ဳိးထူး ရႏိုင္ျခင္း၊ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္၏ က်ယ္၀န္းနက္နဲမႈကို သိေစလိုျခင္း၊ လူတို႔သက္တမ္းႏွင့္ သံုးလေလာက္ေဟာမွ ကုန္ႏိုင္မည့္ တရားျဖစ္သည့္အတြက္ လူတို႔႔ ဣရိယာပုထ္ျဖင့္ ေဟာသူေရာ နာသူပါ မေနႏိုင္ျခင္း တို႔ေၾကာင့္ အဘိဓမၼာအက်ယ္နည္း (၀ိတၳာရနယ) ကို တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္၌ ေဟာရျခင္းျဖစ္သည္။အက်ဥ္းနည္းျမတ္စြာဘုရားသည္ လူသားျဖစ္ေတာ္မူသည့္အတြက္ ဆြမ္းခံျခင္း ဆြမ္းစားျခင္း ေရခ်ဳိးသန္႔စင္ျခင္း စသည္ ျပဳလုပ္ရန္ နိမၼိတ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို အဓိ႒ာန္ျဖင့္ ဖန္ဆင္းၿပီး လူ႔ျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မူရာတြင္ ဟိမ၀ႏၱာစႏၵကူးေတာ၌ ေန႔သန္႔စင္ (အနားယူ) ေတာ္မူသည္။ ထို စႏၵကူးေတာတြင္ အရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား ၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္ ျပဳစုခစားခိုက္ ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္သာရိပုတၱရာအား အက်ဥ္းခ်ဳပ္နည္း (သေခၤပနယ) ကို ေဟာေတာ္မူသည္။

မက်ဥ္းမက်ယ္နည္းရွင္သာရိပုတၱရာက ျမတ္စြာဘုရား ေဟာခဲ့သည့္ အက်ဥ္းနည္းကို တပည့္ ရဟန္းငါးရာတို႔အား မက်ဥ္းမက်ယ္ နည္း (နာတိ၀တၳာရ-နာတိသေခၤပနယ) ျဖင့္ ျပန္လည္ ပို႔ခ်ေတာ္မူသည္။ေနာက္တေန႔တြင္ ထိုပို႔ခ်ခ်က္အား ျမတ္စြာဘုရားထံေမွာက္၌ ျပန္လည္တင္ျပ အစစ္ေဆးခံရာ ျမတ္စြာဘုရားက နားေထာင္၍ လက္ခံအတည္ျပဳ ေတာ္မူခဲ့သည္။ဤသို႔ျဖင့္ အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္ႀကီးသည္ ခုနစ္၀ါေျမာက္ျဖစ္ေသာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၉ ခု ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္မွ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ထိ ၃-လအတြင္း နည္း ၃-နည္းျဖင့္ လူ႔ျပည္-နတ္ၿပည္ တျပိဳင္တည္း ေပၚထြန္းခဲ့ေလသည္။ အဘိဓမၼာ သင္တန္းမွာ မွတ္သားမိတာကေတာ႔ ၀ါတြင္း ( ၃ ) လ မွာ - ၁။ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္း ကို ( ၁၂ ) ရက္၂။ ၀ိဘဂၤ (၀ိဘင္းက်မ္း)ကို ( ၁၂ ) ရက္၃။ ဓာတုကထာက်မ္းကို ( ၆ ) ရက္၄။ ပုဂၢလပညတၱိ (ပုဂၢလပညတ္က်မ္း)ကို ( ၇ ) ရက္၅။ ကထာ၀တၳဳက်မ္းကို ( ၈ ) ရက္၆။ ယမက (ယမိုက္က်မ္း)ကို ( ၂၀ ) ရက္၇။ ပ႒ာန (ပ႒ာန္းက်မ္း)ကို ( ၂၅ ) ရက္ ေဟာေတာ္မူခဲ႔သည္။

နတ္ျပည္မွာ ဘုရားရွင္ ရဲ႔ ႏႈတ္ထြက္စကားေျပာႏႈန္း ျမွင္႔ျပီးေဟာလို႔ရတာ ဟာလဲ အေၾကာင္းတစ္ခုလို႔ ဆိုပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ တြက္ၾကည္႔တာကေတာ႔ လူ့ျပည္ (၁၀၀) ႏွစ္ = တာ၀တိသာ(၁) ရက္... (ယမိုက္က်မ္း-အရ)လူ့ျပည္ (၁) ႏွစ္ = လူ့ျပည္ (၁၂) လ = တာ၀တိသာ ( ၀.၂၄ ) နာရီလူ့ျပည္ (၃) လ = တာ၀တိသာ ( ၀.၀၆ ) နာရီ = တာ၀တိသာ (၃.၆) မိနစ္ နတ္ေတြအတြက္ေတာ႔ (၃.၆) မိနစ္ ပဲၾကာပါတယ္ ။ သူတို႔ရဲ႔ အခ်ိန္အတုိင္းအတာေတြ ကြ်န္ေတာ္တို႔န႔ဲ ေရတြက္ပံု တူရင္ေပါ႔ ေလ။ (၆၀) မိနစ္ = (၁)နာရီေတြ ဘာေတြ၊ မရွိရင္ေတာ႔ ဒီလိုတြက္လို႔ မရႏိုင္ဘူးေပါ႔ ။

(၂၀) သကၤႆနဂိုရ္ျပည္၌သာ နတ္ျပည္မွ သက္ေတာ္မူပါတယ္ ။
(၂၁) ဖလသမာပတ္ကို မျပတ္၀င္စားေတာ္မူပါတယ္ ။
(၂၂) နံနက္အခါ ၊ ညဥ္႔အခါ တို႔၌ ကြ်တ္ထိုက္ေသာ ေ၀ေနယ်ကို ၾကည္႕ရႈေတာ္မူပါတယ္။( ေန႔ (၃) ခါ ၊ ည (၃)ခါ ..၆ ခါ ၾကည္႔ ပါတယ္ )

(၂၃) အေၾကာင္းရွိမွ ၀ိနည္းတရားတို.ကို ပညတ္ေတာ္မူပါတယ္ ။( ဒီ၀ိနည္းေတြကို ေစာေစာကတည္းက ၾကိဳထုတ္ထားရင္ ဘယ္သူမွ ရဟန္း၀တ္ရဲ / ၀တ္ခ်င္ မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႔ ျဖစ္စဥ္ေပၚလာမွ စည္းကမ္းထုတ္တာျဖစ္ပါတယ္ ။ )
(၂၄) အတၳဳပၸတၱိ နဲ႔ တိုက္ဆိုင္မႈရွိလ်ွင္ အတိတ္မွ ဇာတ္တရားမ်ားကို ေဟာပါသည္။
(၂၅) ေဆြေတာ္ ၊ မ်ိဳးေတာ္တို႔၏ အစည္းအေ၀း တရားပြဲမ်ားတြင္ ဗုဒၶ၀င္ ကိုသာေဟာေတာ္မူၾကသည္။
(၂၆) ဧည္႔သည္ရဟန္းတို႔ႏွင္႔ တရားစကား ေျပာေတာ္မူၾကသည္။
(၂၇) ဒါယကာတို႔ ဖိတ္၍ ၀ါဆိုေတာ္မူေသာ္ ၊ ၀ါကြ်တ္လွ်င္ ဒါယကာတို႔ အားပန္ၾကားျပီးမွ သာ ထြက္ခြာၾကြသြားေတာ္မူၾကသည္။
(၂၈) ေန႔စဥ္ အခါခပ္သိမ္း ဗုဒၶကိစၥငါးပါးကို ျပဳေတာ္မူသည္။

ဗုဒၶကိစၥငါးပါး ။ ။ ၁/ ပုေရဘတၱကိစၥ = နံနက္ပိုင္း၌ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူျခင္း၊ အလွဴရွင္ တို႔အား အခြင္႔အားေလ်ာ္စြာ မႏုေမာဒနာျပဳျခင္း ကိစၥ။၂/ ပစၧာဘတၱကိစၥ = ေနလြဲအခါ နဲ႔ ညေနပိုင္း၌ ပူေဇာ္ရန္လာသူတို႔၏ အပူေဇာ္ခံျပီး သင္႔ေတာ္ေသာ တရားေဟာျခင္းကိစၥ။၃/ ပုရိမယာမ ကိစၥ = ညဥ္႔ဦးယံ၌ ရဟန္းတို႔အား တရားေဟာျခင္း၊ကမၼဌာန္းေပးျခင္း စေသာ ကိစၥ။၄/ မဇၥိဳမယာမကိစၥ = သန္းေခါင္ယံ ၌ စၾကာ၀ဠာ တိုက္တစ္ေသာင္းမွ လာေရာက္ၾကကုန္ေသာ နတ္၊ျဗဟၼာတို႔၏ အေမးပုစၧာျပႆနာတို႔ကို ေျဖဆိုေတာ္မူျခင္းကိစၥ။၅/ ပစၧိမယာမ ကိစၥ = မိုးေသာက္ယံ ၏ ၃ ပံု ၊ ၁ ပံု တြင္ - ပထမတပံု၌ စၾကၤံၾကြေတာ္မူျခင္း ၊ ဒုတိယတပံု၌ သီဟေသယ်ျဖင္႔ လက္ယာနံေတာင္း ေလ်ာင္းစက္ေတာ္မူျခင္း၊ တတိယအပံု၌ မဟာဂရုဏာျဖင္႔ စတုတၳစ်ာန္သမာပတ္ကို ၀င္စားေတာ္မူ၍ ထို ဂရုဏာသမာပတ္မွ ထေတာ္မူေသာအခါ (အရုဏ္တက္ခါနီး) ယေန႔ ခြ်တ္ထိုက္ေသာ သတၱ၀ါကို ဗုဒၶစကၡဳျဖင္႔ ေလာက(၃)ပါးကို ၾကည္႔ေတာ္မူျခင္း ကိစၥ ။ ( သုတ္သီလကၡန္ အဌကထာ - မွ )

(၂၉) ပရိနိဗၺာန္ျပဳအ႔ံေသာေန႔၌ သားျပြမ္းဆြမ္းကို ဘုဥ္းေပးေတာ္မူသည္။
(၃၀) သမာပတ္၀င္စားျပီးမွ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူသည္။
__________________

သူတပါးရဲ႕ အလိုဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးလိုက္ရတာ ကိုယ့္မွာ
ရွုံးသြားတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ရဲ႕သေဘာထားၾကီးမွု႕
ကိုယ္ရဲ႕ျမင့္ျမတ္မွု႕ကို ပိုၿပီးအေကာင္အထည္ေဖၚလိုက္ရတာ၊
ကိုယ့္ရဲ႕ေမတၱာ ဂရုဏာ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ေစတနာကို
အေကာင္အထည္ေဖၚလိုက္ရတာ၊
သိပ္ေက်နပ္စရာေကာင္းတယ္၊ ဒါ႕ေၾကာင့္ သူတပါးကို
လိုက္ေလွ်ာရတာဟာ ရွုံးတာမဟုတ္ပါဘူး၊
အမွန္ေတာ့ျမင့္ျမတ္တာပါ။


ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက
ဥစၥာထဲမွာ အႏွစ္ရွာ ေတြ႕တာ ဒါန ပဲ။
ခႏၶာထဲမွာ အႏွစ္ရွာ ေတြ႕တာ သီလ ပဲ။
၀ိဥာဥ္ထဲမွာ အႏွစ္ရွာ ေတြ႕တာ ဘာ၀နာ ပဲ။

အရွင္ဇ၀န

ေသာတာပန္ျဖစ္ေၾကာင္း (၄) ပါး...

သူေတာ္သူျမတ္ ၊ ဆည္းကပ္မွန္စြာ ၊
သူျမတ္တရား ၊ နာၾကားေသခ်ာ ၊
သင့္ေအာင္စိတ္ထား ၊ တရားက်င့္ရာ ၊
ေသာတာစစ္ ျဖစ္ဖို႕ေၾကာင္းေလးျဖာ။

အေသလွေၾကာင္း အေၾကာင္း(၄)ပါး

(၁) အစြဲကင္းျခင္း (ခ်စ္ျခင္း ၊ မုန္းျခင္း အစြဲ) ။
(၂) တစ္ကိုယ္ေကာင္း မဆန္ျခင္း (အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း) ။
(၃) ကုသိုလ္ပူေႏြးျခင္း (ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မေမ႔မေလ်ာ႔ ျပဳလုပ္ျခင္း) ။
(၄) ယံုမွားကင္းျခင္း (အသိအျမင္ မွန္ကန္ျခင္း) ။


ရွင္ဆႏၵဓိက တရားေတာ္မွ...

မိတ္ေဆြစစ္ (ဥပကာရ မိတ္ေဆြ) ေလးမ်ိဳး

(၁) မူးယစ္ေနေသာ မိတ္ေဆြကို ေစာင့္ေရွာက္တတ္၏။
(၂) မူးယစ္ေနေသာ မိတ္ေဆြ၏ ပစၥည္းဥစၥာကို ေစာင့္ေရွာက္တတ္၏။
(၃) ေၾကာက္ရြံ႕ေနေသာ မိတ္ေဆြ၏ အားကိုးရာ ျဖစ္၏။
(၄) ျပဳဖြယ္ကိစၥ ျဖစ္ေပၚလာက အကူအညီ ေတာင္းခံသည္ထက္ ႏွစ္ဆတက္ေသာ စည္းစိမ္ အေထာက္အပံ႔ ေပးတတ္၏။

ေဆာင္ပုဒ္။ ။ ေမ႔ေလ်ာ့ေစာင့္လွာ၊ ဥစၥာေစာင့္ေရွာက္၊ ေဘးေရာက္ကိုးကြယ္၊ ျပဳဖြယ္ရွိက၊ ႏွစ္ဆဥစၥာ ၊ ေခ်းေပးလွာသည္၊ ေလးျဖာ ဥပကာရတည္း။

(ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္)

"သံေ၀ဂလကၤာ"

ငါတို႔ေနရာ၊ ဤကမ ၻာ၊ တဏွာ အုပ္စိုးသည္။
တဏွာေစရာ၊ မေနသာ၊ ေဖြရွာ ဆက္ရသည္။
ရသည့္ဥစၥာ၊ ခ်စ္သူပါ၊ စြန္႔ခြါ သြားရမည္။
တကယ့္အေရး၊ တကယ္ေဘး၊ ဘယ္ေသြး ဘယ္သား မကယ္ျပီ။
ငါႏွင့္ရြယ္တူ၊ ငါ့ေအာက္လူ၊ ၾကီးသူေသၾက မ်ားလွျပီ။
ခဏမစဲ၊ အိုစျမဲ၊ ကိုယ္လဲ ေသဘက္ နီးခဲ႔ျပီ။
ဇရာမီးေတာင္၊ ကိုယ္ထဲေလာင္၊ ေသေအာင္ျမွိဳက္ေတာ့သည္။
မေသရခင္၊ သြားလမ္းစဥ္၊ ၾကိဳတင္ျပင္သင့္ျပီ။
ဒါနသီလာ၊ ဘာ၀နာ၊ လမ္းသာထြင္လိမ့္မည္။
မဂၢင္ယာဥ္ၾကီး၊ အျမန္စီး၊ ခရီးထြက္ေတာ့မည္။

မဂၤလာတရား ၃၈ ပါး

၁။ အေသ၀နာစ ဗာလာနံ = လူမိုက္တို႕ကို မဆည္းကပ္ျခင္း။
၂။ ပ႑ိတာနဥၥ ေသ၀နာ = ပညာ႐ွိတို႕ကို ဆည္းကပ္ျခင္း။
၃။ ပူဇာစ ပူဇေနယ်ာနံ = ပူေဇာ္ထုိက္သူတို႕အား ပူေဇာ္ျခင္း။
၄။ ပတိ႐ူပေဒသ ၀ါေသာစ =သင့္တင့္ေသာအရပ္၌ ေနထုိင္ျခင္း။
၅။ ပုေဗၺစ ကတပုညတာ = ျပဳခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈ ႐ွိေသာသူျဖစ္ျခင္း။
၆။ အတၱသမာပဏီဓိ = မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ျခင္း။
၇။ ဗာဟုႆစၥ = အၾကားအျမင္မ်ားေသာ သူ၏ အျဖစ္ ျဖစ္ျခင္း။
၈။ သိပၸ = လက္မႈပညာ အစ႐ိွေသာ အျပစ္မ႐ွိေသာ အတတ္တုိ႕ကို တတ္ျခင္း။
၉။ ၀ိနေယာစ သုသိကိၡေတာ = ေကာင္းစြာသင္အပ္ေသာ ၀ိနည္းတရား ႐ွိျခင္း။
၁၀။ သုဘာသိတ၀ါစာ = ေကာင္းစြာဆိုျခင္း။
၁၁။ မာတာပိတု ဥပ႒ာန = အမိအဘတို႕ကို ေကာင္းစြာ လုပ္ေကၽြးျခင္း။
၁၂။ ပုတၱဒါရႆသဂၤဟ = သားမယားတို႕အား သၿဂၤဳ ိဟ္ေထာက္ပံ့ျခင္း။
၁၃။ အနာကုလ ကမၼႏၱာ = အေႏွာင့္အယွက္မ႐ွိေသာ အမႈတို႕ကိုသာ ျပဳျခင္း။
၁၄။ ဒါနဥၥ = အလွဴေပးျခင္း။
၁၅။ ဓမၼစရိယ = ျမတ္ေသာ အက်င့္တို႕ကို က်င့္ျခင္း။
၁၆။ ဉာတကာနဥၥ သဂၤဟ = ေဆြမ်ိဳးတို႕အား ေထာက္မျခင္း။
၁၇။ အန၀ဇၨာနိကမၼာနိ = အျပစ္မ႐ွိေသာ အမႈတို႕ကို ျပဳျခင္း။
၁၈။ ပါပ အာရတီ = မေကာင္းမႈမွ ေ၀းစြာ ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၁၉။ ပါပ ၀ိရတီ = မေကာင္းမႈမွ အထူး ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၂၀။ မဇၨပါန သံယေမာ = ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္စားျခင္းမွ ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၂၁။ အပၸမာေဒါစ ဓေမၼသု = ေကာင္းမႈကုသိုလ္တို႕၌ မေမ့ေလ်ာ့ျခင္း။
၂၂။ ဂါရ၀ = ႐ိုေသထိုက္သူတို႕အား ႐ုိေသျခင္း။
၂၃။ နိ၀ါတ = မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ျခင္း။
၂၄။ သႏၱဳ႒ီ = ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္း။
၂၅။ ကတညဳတ = သူျပဳဖူးေသာ ေက်းဇူးကို သိျခင္း။
၂၆။ ကာေလန ဓမၼႆ၀န = သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ၌ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို နာယူျခင္း။
၂၇။ ခႏၱီ = သည္းခံျခင္း။
၂၈။ ေသာ၀စႆတာ = သူေတာ္ေကာင္းတို႕ ဆံုးမအပ္ေသာ စကားကို နာလြယ္ျခင္း။
၂၉။ သမဏာနဥၥဒႆန = ရဟန္းပုဏၰားတို႕အား ဖူးျမင္ျခင္း။
၃၀။ ကာေလန ဓမၼသာကစၧာ = သင့္တင့္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ၌ တရားေတာ္ကို ေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္း။
၃၁။ တေပါ = ျခိဳးျခံစြာ က်င့္ျခင္း။
၃၂။ ျဗဟၼစရိယ = ျမတ္ေသာ အက်င့္တို႕ကို က်င့္ျခင္း။
၃၃။ အရိယသစၥာနဒႆန = အရိယသစၥာတို႕ကို သိျမင္ျခင္း။
၃၄။ နိဗၺာန သစၧိကိရိယာ =နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရျခင္း။
၃၅။ နကမၸတိ = ေလာကဓံတရားတို႕ႏွင့္ေတြ႕ေသာ္ တုန္လႈပ္ေသာစိတ္ မ႐ွိျခင္း။
၃၆။ အေသာက = ေလာကဓံတရားတို႕ႏွင့္ေတြ႕ေသာ္ စိုးရိမ္ေသာစိတ္ မ႐ွိျခင္း။
၃၇။ ၀ရဇံ = ေလာကဓံတရားတို႕ေတြ႕ေသာ္ စိတ္၌ ရမၼက္မ႐ွိျခင္း။
၃၈။ ေခမံ = ေလာကဓံတရားတို႕ေတြ႕ေသာ္ စိတ္၌ေဘးမ႐ွိျခင္း။

သီလတစ္ခုျဖင့္မခိုင္ျမဲႏိုင္

ယေန႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ၀ိပႆနာႏွင့္ မရင္းႏွီးသူမ်ားအလြန္မ်ားပါသည္။ ၀ိပႆနာႏွင့္ မရင္းႏွီးေသာ ဘိုးဘြားမ်ားေျပာၾကပါသည္။ ငါတို႔ကအက်င့္သီလရွိတယ္ ၊သီလလံုတယ္၊ ၀ိပႆနာအားထုတ္စရာမလိုပါဘူးဟူေသာ ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ လူပဂၢိဳလ္တို႔ေစာင့္ေသာ သီလတြင္ ငါပါးသီလ၊ ရွစ္ပါးသီလ၊ ကိုးပါးသီလကို ေစာင့္ထိန္းၾကပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ၂၂၇ပါး၊ အက်ယ္အားျဖင့္ ကုေဋကိုးေထာင္ေက်ာ္ ေစာင့္ထိန္းရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းတာၾကည့္ရင္ အင္မတန္မွ သာလြန္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ လူပုဂၢိဳလ္ ၊ ရဟန္းေတာ္တို႔၏ သီလသည္စိတ္မခ်ရပါ။ ဤအေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ျပည္ခရိုင္ ၊ ေပါက္ေခါင္းျမိဳ႕နယ္မွ ဓမၼကထိကဆရာေတာဦးနႏၵိယ ေက်ာင္းေစာင့္ျပိတၱာျဖစ္ရျခင္းကို ဓမၼသံေ၀ဂယူရန္ တင္ျပအပ္ပါသည္။ ဆရာေတာ္သည္အလြန္ပင္တရားေဟာေကာင္းပါသည္။ ထိုနယ္မွာေတာ့ ဆရာေတာ္မွဆရာေတာ္ေပါ့။ သို႔ေသာ္ ဆရာေတာ္၏အသိသည္ သင္ညာအသိျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာေတာ္တြင္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ ပိုမ်ားေနေတာ့တာေပါ့။ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ားသလဲဆိုေတာ့ ေငြေၾကးမ်ားကိုပင္ အိုးႏွင့္ထည့္၍သိမ္းထားသတဲ႔။ တစ္ေန႔ေသာ သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္က်ေတာ့ ေငြအိုးကို ေက်ာင္းေျခရင္းမွာ ျမဳပ္ႏွံထားလိုက္တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူခိုး၊ဓါးျမ ရန္ကို ေၾကာက္လို႔ျဖစ္ပါတယ္တဲ႔။ အေတြးတစ္ခု၀င္သင့္သည္က သူခိုး ခိုးခံရ၍ အပါယ္က်တယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ကိုယ္ရဲ႕သ႑ာန္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ကိေလသာ လက္ခံရင္ ဒီဘ၀မွာလည္း ပူေလာင္ဆင္းရဲရတယ္၊ ေနာက္ဘ၀မွာလည္းအပါယ္ၾကရပါတယ္။ ဓမၼသံေ၀ဂယူၾကပါကုန္။ ကိုယ္ရဲ႕စိတ္သ႑ာန္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ကိေလသာ အေသသတ္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ စိတ္သ႑ာန္မွာ ေငြကိုစြဲတဲ႔ေလာဘ ႏွိပ္ဆက္တာ မသိရွိရွာဘူး။ ေသျခင္းတရားဟာ အျမဲရွိေနတာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ဟာ သက္ေတာ္ ေလးဆယ္၀န္းက်င္္မွာ ပ်ံလြန္ေတာ္မူပါတယ္။ ေလာဘနဲ႔ေသတာ ျဖစ္ခ်င္းေၾကာင့္ ေက်ာင္းေစာင့္ျပတၱာျဖစ္ရပါတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ ေနာက္ေက်ာင္းထိုင္ျဖစ္လာေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကို အသံေပးျခင္း၊ကိုယ္ေရာင္ျပျခင္း ကိုျပဳလုပ္ေတာ့တာေပါ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အမွ်လိုခ်င္၍ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ တေစ ၦ၊ သရဲဆိုတာ ေၾကာက္စရာမဟုတ္ပါဘူး။ သနားစရာေတြပါ။ ဒီဆရာေတာ္ရဲ႕ သတင္းမ်ားကျပန္႔လႊင့္ေနတာေပါ့။ တစ္ေန႔ေတာ့ လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕အသိတစ္ေယာက္အိမ္မွာ တည္းေသာ္လည္း ေယာက်ားၤအမ်ိဳးသားမရွိ၊ မိန္းမႏွင့္သမီးမ်ားသာရွိျခင္းေၾကာင့္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာတည္းဖို႔သြားပါတယ္။ အိမ္ရွင္အမ်ိဳးသမီးမွေျပာျပေသာ္လည္း ထိုသူမွာ မေၾကာက္တတ္တာေၾကာင့္ ေက်ာင္းပ်က္တြင္ သန္႕ရွင္း၍ ဘုရားရွင္အားရွိခိုး၍ အိပ္စက္ပါတယ္။ အိပ္ေပ်ာ္စဥ္မွာပဲ ဘုန္းၾကီးသရဲေရာက္လာ၍ ေျခေထာက္ကို ဆြဲေတာ့တာပါဘဲ။ သို႔ေသာ္ လုလင္ကေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမရွိဘဲ နဘန္းလံုးၾကသတဲ႔။ ဤအေၾကာင္းကို ေတာင္တန္းသာသနာျပဳဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမသာရ အက်ယ္တ၀န္းေရးထားပါသည္။ အဆံုးမွာေတာ့ ဘုန္းၾကီးသရဲကေျပာျပသတဲ႔။ ဒုကၡေပးဖို႔လာတာမဟုတ္ပါေပါ့။ အမွ်လိုခ်င္၍လာတာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ ေက်ာင္းေျခရင္းမွာ ျမဳပ္ႏွံထားေသာ ေငြအိုးကိုတူး၍ တစ္၀က္ကိုသင္ယူကာ က်န္တစ္၀က္အား အမွ်ေပးေ၀ပါလို႔ ေတာင္းဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ထိုသူကျပန္ေျပာျပ၍ အမွ်အတန္းေပးေ၀ျခင္းေၾကာင့္ ျပတၱာဘ၀မွ ကၽြတ္တမ္း၀င္ရပါတယ္။

ထို႔ေၾကာင့္ ရဟန္းတုိို႔ ၏ ၾကီးမားေသာသီလေသာ္ပင္ျငား စိတ္မခ်ရပါ။ ပုထုဇဥ္တို႔၏သီလသည္ ပို၍ပို၍ပင္ စိတ္မခ်ရပါ။ သီလတစ္ခုတည္းျဖင့္ တင္းတိန္ေရာင့္ရဲ မေနၾကပါႏွင့္။ သီလမေစာင့္ထိန္းရန္ ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ သီလကိုလည္းေစာင့္ထိန္းပါ။ ၀ိပႆနာကိုလည္း နာၾကားရႈပြါးပါ။ ၀ိပႆနာဉာဏ္ရွိၾကပါ။ ရွိေအာင္အားထုတ္ၾကပါ။ ဒါန ၊သီလသည္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အေထာက္အပံ႔ အေျခအုတ္ျမစ္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ၀ိပႆနာဉာဏ္မရွိလွ်င္ အပါယ္ေလးဘံု က်ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း သံေ၀ဂယူရန္ျဖစ္ပါသည္။ ၀ိပႆနာဉာဏ္ရႈ၍ ၀ိပႆနာအားထုတ္ရာ၌ ကံ ကံ၏အက်ိဳး၊ ပဋိိစၥသမုပၸါဒ္ လည္ပံု ပတ္ပံု၊ ရုပ္နာမ္အျဖစ္အပ်က္တို႔ကို သိရွိေအာင္အရင္ၾကိဳးစားအားထုတ္ၾကပါ။ ထိုသို႔ ကံ ကံ၏အက်ိဳး၊ ပဋိိစၥသမုပၸါဒ္ လည္ပံု ပတ္ပံု၊ ရုပ္နာမ္အျဖစ္အပ်က္တို႔ကို သိရွိ္၍ ၀ိနာတရားမ်ားကို အားထုတ္ကာ နိဗၺာန္သို႔မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ေသာ သူေတာ္ေကာင္း၊ သူေတာ္ျမတ္မ်ားျဖစ္ၾကပါေစ။……………..

"ဧည့္သည္"

လာတုန္းကလည္း တစ္ေယာက္တည္းေနာ့၊
လက္တြဲေခၚကာ အေဖာ္မပါဘူး
ဥစၥာခ်ည္းႏွီး ကိုယ္ထီးတည္း။
ျပန္သြားေတာ့လည္း တစ္ေယာက္တည္းေနာ့
လက္တြဲေခၚကာ အေဖာ္မပါဘူး
ဥစၥာခ်ည္းႏွီး ကိုယ္ထီးတည္း။
လာျပီးေတာ့နား မသြားေသးခင္ ခ်ိန္ေလးတြင္မွ
၀န္းက်င္ခက္ႏြယ္ - ေႏွာင္ၾကိဳးသြယ္ၾက
ျပံဳးရယ္မဲ႔ငို - ခ်စ္မုန္းပိုုၾက
မလိုေဒါသ - လိုေလာဘနဲ႔
ဘ၀ရိပ္ျမံဳ - ကၾကိဳးစံုခဲ႔
ကံကုန္မိုးခ်ဳပ္ - လက္တြဲျဖဳတ္ကာ
သုတ္သုတ္ေဆာလ်င္ - ခရီးႏွင္သည္
တို႔မ်ား ' ဧည့္သည္ ' ပါတကား။

"သင္သိျပီးျပီလား"

သင့္အတြက္သစၥာျပဳရန္ ေကာင္းမႈမည္မွ်ရွိေနမည္လဲ။
လမ္းျပရွင္အစစ္ရဲ႕၀ါဒကို မည္မွ်လိုက္နာခဲ႔ဘူးသလဲ။
လြတ္ေျမာက္ျခင္းအစစ္ကို မည္မွ်ေတြ႕ရွိရွာေဖြျပီးျပီလဲ။
သာသနာေစာင့္ေရွာက္သူအစစ္ကို မည္မွ်ကူညီၾကမည္လဲ။
ဘ၀အတြက္တီထြင္ေပးသူအစစ္ (သင့္မွာ) မည္မွ်ရွိျပီလဲ။
အားကိုးရာအစစ္ကား-သစၥာ လမ္းျပရွင္အစစ္က-ဗုဒၶ
လြတ္ေျမာက္ရန္အစစ္က-ဓမၼ သာသနာမကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္
ေစာင္ေရွာက္သူအစစ္က-သံဃာ ဘ၀အတြက္အေကာင္းဆံုး
တီထြင္ေပးသူအစစ္က-သဒၶါ
ဒီအႏွစ္ငါးပါးကိုသိရွိနားလည္ထားသူအတြက္ကေတာ့
အမွားဆိုတာလည္းမရွိ၊အဆိုးဆိုတာလည္းမပါ
ေၾကာက္ထိတ္လန္႔စရာကင္းကြာျပီး
လြတ္ျငိ္မ္းခ်မ္းသာမႈအစစ္ကိုဧကန္ရၾကမည္မလြဲပါ
ေမးႏိုင္သလို ေျဖႏိုင္ၾကပါေစ။

"ေျပာသလိုလုပ္မွသူေတာ္ေကာင္း"

သတိအေၾကာင္း၊ ၀ိပႆနာအေၾကာင္းေတြ
ေဖာင္ေဖာင္ၾကီးေျပာေနေပမဲ႔
စိတ္ေနစိတ္ထားေရာ
ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ကိုယ္ႏွဳတ္အမူအရာေရာ
ေျပာင္းလဲတိုးတက္လာမႈမရွိဘူးဆိုရင္
အဲဒီလူဟာ
ခ်ဴန္းျပီးမရြာတဲ႔မိုးနဲ႔တူတူပါပဲ။

ဓမၼစၾကၤာတရားေဟာရာတြင္ျဖစ္ေပၚလာေသာနိမိတ္ႀကီး (၃၂) ပါး

(၁) ေလာကဓာတ္တစ္ေသာင္းတုန္လွဳပ္ျခင္း။
(၂) အပူ ၊ အေအး မ်ွတျခင္း။
(၃) တစ္ေသာင္းေသာေလာကဓာတ္၌ရုတ္တရက္အသံတိတ္၍ျငိမ္သြားျခင္း။
(၄) ေလျပင္း မုန္တိုင္း မလာျခင္း။
(၅) ေလေျပ ေလညွင္းတိုက္ခတ္ျခင္း။
(၆) ျမစ္အေပါင္းတို ့၌ ေရမစီးပဲရပ္တန္ ့ျခင္း။
(၇) ပန္း၊သစ္ပင္ အေပါင္းတုိ ့တစ္ျပိဳင္နက္ပြင့္ျခင္း။
(၈) ေကာင္းကင္၌တည္ေသာ အာကာသ႒ရတနာတို ့ ေရာင္၀ါကြန္ ့ျမဴးျခင္း။
(၉) လူ ့ျပည္၊နတ္ျပည္၌ရွိေသာတူရိယာအေပါင္းတို တစ္ျပိဳင္နက္အလိုလိုျမည္ျခင္း။
(၁၀) ေကာင္းကင္မွနတ္ပန္းမိုးရြာခ်ျခင္း။
(၁၁) တစ္ျပိဳင္နက္ပဲ့တင္ဟီးျခင္း။
(၁၂) ငရဲႀကီးရွစ္ထပ္၌ငရဲမီးျငိမ္းျခင္း။
(၁၃) အညစ္အေႀကးကင္းစင္လ်က္ေကာင္းကင္ကေန၀န္းအထူးသျဖင့္ထြန္းလင္းျခင္း။
(၁၄) ေန ့အခါ၌ႀကယ္တာရာတို ့ကိုျမင္ရျခင္း။
(၁၅) မိုးမရြာပဲေကာင္းကင္မွနတ္ေရစင္သြန္းခ်ျခင္း။
(၁၆) ျဂိဳလ္ႀကီးခုႏွစ္လံုးတို ့ႀကည္လင္ထင္ရွားစြာေပၚလာျခင္း။
(၁၇) သတၳာဗီသနကၡတ္မ်ားလည္းထင္ရွားစြာေပၚလာျခင္း။
(၁၈) တြင္း၊ဂူ၊လိုဏ္ေခါင္းေအာင္း၍ေနေသာသတၱ၀ါတို ့ထြက္လာျခင္း။
(၁၉) လ၀န္းသည္ျပဳၽဗၹာသဠ နကၡက္ႏွင့္ယွဥ္၍ေပၚလာျခင္း။
(၂၀) လူအေပါင္းတို ့အလိုခပ္သိမ္းျငိမ္း၍ေရာင့္ရဲျခင္း။
(၂၁) ကိုးဆယ့္ေျခာက္ျဖာေ၀ဒနာစြဲကပ္သူတို ့ေပ်ာက္ကင္းျခင္း။
(၂၂) ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွူေျပျခင္း။
(၂၃) ျပိတၱာအေပါင္း ၀ ေျပာျခင္း။
(၂၄) ကိေလသာတရားျငိမ္းျခင္း။
(၂၅) အပါယ္ေလးပါး၌ဒုကၡေဘးကင္းျခင္း။
(၂၆) တစ္ေလာကလံုး၌ျမဴအညစ္အေႀကးကင္းစင္၍သန္ ့ရွင္းႀကည္လင္ျခင္း။
(၂၇) မေကာင္းေသာအနံ ့ေပ်ာက္ျခင္း။
(၂၈) နတ္ပန္းနံ ့သာႀကိဳင္လွိဳင္ျခင္း။
(၂၉) နတ္ျပည္ေျခာက္ဘံုတို ့ႏွင့္ရူပျဗဟၼာတစ္ဆယ့္ေျခာက္ဘံုအကုန္ျမင္ရျခင္း။
(၃၀) ငရဲႀကီးရွစ္ထပ္၌ခံေနၾကရေသာ သတၱ၀ါအလံုးစံုကိုအကုန္ျမင္ရျခင္း။
(၃၁) ျမိဳ ့တံခါး ၊ အိမ္တံခါး မွစ၍ပိတ္ထားသမ်ွအလံုးစံုအကုန္ပြင့္ျခင္း။
(၃၂) သတၱ၀ါအေပါင္းတို ့၌ ေသမွဳ ၊ ပဋႎသေႏၶေနမွဳ ၊ ဖြားျမင္မွဳမရွိျခင္း။

မိဘေက်းဇူး ၾကီးမားပံု

အႏွစ္တစ္ရာသက္တမ္းမွာ အႏွစ္တစ္ရာသက္တမ္း ကာလပတ္လံုး ညာဘက္ပခံုးေပၚ အမိကိုတင္၊
ဘယ္ဘက္ပခံုးေပၚ အဖကိုတင္ၿပီး အစစ အရာရားလိုေလေသး မရွိေအာင္ လုပ္ေကၽြးေသာ္လည္း
မိဘေက်းဇူးမကုန္ႏိုင္ေပ။

မိဘေက်းဇူး ေက်ေအာင္ဆပ္နည္း

(၁) သဒၶါတရားမရွိတဲ့ မိဘကို သဒၶါတရားႏွင့္ျပည့္စံုေအာင္၊
(၂) သီလမရွိတဲ့ မိဘကို သီလႏွင့္ ျပည့္စံုေအာင္၊
(၃) မေပးရက္ မလွဴရက္ ႏွေျမွာ၀န္တုိတဲ့ မိဘကို စြန္႕ၾကဲေပးကမ္းလွဴဒါန္းျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေအာင္၊
(၄) ပညာဥာဏ္ မရွိတဲ့ မိဘကို ပညာဥာဏ္ႏွင့္ျပည့္စံုေအာင္၊

ေကာင္းစြာနာယူ ေဆာက္တည္ေစမယ္၊ ေလးေလးနက္နက္ သက္၀င္ေစမယ္၊
တည္တည္တံ့တံ့ ျမဲျမံ ေစမယ္ဆိုရင္ မိဘေက်းဇူးကို တုန္႕ျပန္ၿပီးသား၊
အေက်ဆပ္ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။

(မာတုေပါသထသုတၱာန္)

"အားမွေသမွာလား၊ ေသမွအားမွာလား"


ကမၻာေပၚမွာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်
လူေတြမရမတြက္ႏိုင္ေအာင္
ေသေနၾကတာ
အားလို႔ေသတဲ႔မသာ
တစ္ေယာက္မွမရွိပါဘူး။
မအားတဲ႔ၾကားက
ေသသြားၾကတဲ႔ မသာေတြၾကီးပါပဲ။
ေသမင္းက သူေခၚခ်ိန္တန္ရင္
အားတဲ႔သူတိုလည္းေခၚမွာပါ။
မအားတဲ႔သူကိုလည္းေခၚမွာပါ။
ေသမင္းမွာတပည့္ေမြးျပီး
လူေရြးတဲ႔မူမရွိပါဘူး။
ဒီေတာ့မအားတဲ႔ၾကားထဲက
ေသမင္းလာေခၚရင္
အခ်ိန္မေရြးလိုက္သြားရမွာပဲ
ဆိုတာကို ၾကိဳတင္ျပီးေတာ့
ႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ထားမယ္ဆိုရင္
မအားလို႔ပါဆိုတဲ႔အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔
တရားဓမၼကို
မ်က္ႏွာလႊဲတဲ႔အျဖစ္ကို
ေရာက္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။


ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက

ဘုရားေလာင္း ဓမၼပါလ အမ်ိဳးအႏြယ္တို႕၏ အသက္ရွည္ေၾကာင္း က်င့္၀တ္တရားမ်ား...

(၁) ကိုယ္႔အသက္တာ အေသခံမယ္ ၊ သူတစ္ပါးအသက္ကို မသတ္ျခင္း။
(၂) အျခားအိမ္ရာကို ျပစ္မွားဘို႕ မဆိုထားႏွင့္ ၊ ျပစ္မွားလိုေသာ စိတ္ျဖင့္ပင္ မၾကည့္ျခင္း။
(၃) ဘယ္ေသာ အခါမွ လိမ္ညာမေျပာျခင္း၊ ရယ္ရႊင္လိုေသာစိတ္ျဖင့္ပင္ မုသားမေျပာျခင္း။
(၄) ဘယ္ေသာအခါမွ သူမ်ားပစၥည္းကို မခိုးျခင္း ၊ မယူ ျခင္း။
(၅) သူယုတ္ကိုသာ စြန္ ႔ပယ္ ၊သူေတာ္ေကာင္းကို မစြန္ ႔ပယ္ျခင္း။ လူမိုက္တို႕ႏွင့္ အလာပ သလာပ
မေျပာျခင္း ၊ထိုသို႕ ေျပာရန္လည္း မႏွစ္သက္ျခင္း။ (ကာယကံ ၊ ၀စီကံ ၊ မေနာကံ
မေကာင္းတဲ႔သူဟာ လူမိုက္ျဖစ္တယ္)။
(၆) ဒါနျပဳခါနီးမွာ ႏွစ္သက္ရႊင္လန္းမႈေတြျဖစ္ျခင္း၊ ျပဳၿပီး ျပဳဆဲမွာလည္း ျဖစ္ျခင္း။ (သူေတာ္ေကာင္း သမဏ ၊ ျဗဟၼဏ ၊ သူေတာင္းစား ၊ ေ၀ရာ၀စၥ အလွဴခံေတြကို လွဴဒါန္းျခင္း။)
(၇) လင္ကလည္း အျခားအမ်ိဳးသမီးအေပၚ လြန္က်ဴးျခင္းမရွိ ၊မိန္းမကလည္းအျခားအမ်ိဳးသားအေပၚ လြန္က်ဴးျခင္းမရွိျခင္း။
(၈) ေသရည္ေသရက္ ေသာက္စားျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
(၉) သုစ႐ိုက္ (၁၀) ပါးလံုးကို အိမ္သားအားလံုး က်င့္ၾကံပြားမ်ားၾကျခင္း။


(ဘုရားေလာင္း “ဓမၼပါလဇာတ္ေတာ္)

နိ၀ါေတာစ မဂၤလာ

မာန္မာနၾကြယ္ ၊ ထိုသူ၀ယ္ ၊ မ်ိဳးႏြယ္ညံ့မည္ဆို။
ထိုက္သူ႐ိုက်ိဳး ၊ မာန္ကိုခ်ိဳး ၊ အမ်ိဳးျမတ္သကို။
ေျခသုတ္ပုဆိုး ၊ ေၿမြစြယ္က်ိဳးလား ၊ မလႊားမပ ၊ စိတ္ကိုခ်၊ မုခ်မဂၤလာ။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
“အလုပ္” ႐ႈပ္ရင္ အလုပ္ေျပာင္း န “ကံ” ေကာင္းေအာင္။
“အာ႐ံု” ႐ႈပ္ရင္ အာ႐ံုေျပာင္း န “စ်ာန္” ေကာင္းေအာင္။
“စိတ္” ႐ႈပ္ရင္ စိတ္္ေျပာင္း န “ဥာဏ္” ေကာင္းေအာင္္။



“ဓမၼဒူတဆရာေတာ္အရွင္ေဆကိႏၵ”

" ႏြယ္တစ္မွ်င္တြယ္ငင္ၾကမ္းပါဘိ"


သစ္ပင္မွာအျမစ္၊လူမွာအခ်စ္လို႔
ေျပာေလ႔ရွိၾကပါတယ္။
သစ္ပင္တစ္ပင္ဟာအျမစ္ရွင္သန္
ခိုင္ျမဲေနသမွ်ေျမၾကီးထဲက
ရုန္းထြက္လို႔မရသလိုလူဟာလည္း
အခ်စ္ရွင္သန္ခိုင္ျမဲေနသမွ်
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ႔
'သံသရာထ'ဲကဘယ္ေတာ့မွ
ရုန္းထြက္လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။




ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက

"ေနစဥ္သတိေန႔စဥ္ရွိပါေစ"

သီးျခားသတ္မွတ္ခ်ိန္မွာပဲတရားအားထုတ္ျပီး
တျခားအခ်ိန္ေတြမွာတရားလႊတ္ထားတဲ႔သူကို
'ေန႔စဥ'္အားထုတ္သူလို႔ေခၚပါတယ္။
သီးျခားသတ္မွတ္ခ်ိန္မွာေရာ
ကိုယ္အမူအရာပဲျပဳျပဳ၊ ျပဳေနစဥ္
စိတ္အမူအရာပဲျပဳျပဳ၊ ျဖစ္ေနစဥ္
ေနစဥ္တိုင္းေနစဥ္တိုင္းမွာ
တရားအားထုတ္ေနသူကိုေတာ့
'ေနစဥ'္အားထုတ္သူလို႔ေခၚပါတယ္။
ေန႔စဥ္အားထုတ္ရံုနဲ႔တရားထူးရဖို႔မေသခ်ာပါဘူး။
ေနစဥ္အားထုတ္မွတရားထူးရဖို႔ေသခ်ာပါတယ္။
အရွင္ဆႏၵာဓိက